Supreme Court dismisses appeal withdrawal for specific defendants while rejecting vague legal error claims.

Απόφαση 1743 / 2009 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1743/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Καλαμίδα, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Διονύσιο Γιαννακόπουλο, Ιωάννη - Σπυρίδωνα Τέντε, Βασίλειο Φούκα και Γεώργιο Χρυσικό, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 23 Μαρτίου 2009, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης Εταιρίας με την επωνυμία "ΟΔΕΤΤΗ ΠΕΤΡΙΔΟΥ Ανώνυμος Καπνεμπορική Εταιρία ΑΚΕ", που εδρεύει στον Αμυγδαλεώνα Καβάλας, και εκπροσωπείται νόμιμα από την .... Πρόεδρο και αναπληρώτρια διευθύνουσα Σύμβουλο αυτής, κάτοικο...., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Παπαστύλο. Ο ανωτέρω πληρεξούσιος δικηγόρος δήλωσε ότι η αναιρεσείουσα παραιτείται από το δικόγραφο της αναίρεσης ως προς τους: ενδέκατο, εικοστό δεύτερο, τριακοστό, τεσσαρακοστό δεύτερο, τεσσαρακοστό έβδομο, πεντηκοστό δεύτερο και εξηκοστό πρώτο των αναιρεσιβλήτων.

Των αναιρεσιβλήτων: ...(ΑΝΑΦΕΡΟΝΤΑΙ 88 ΟΝΟΜΑΤΑ), οι οποίοι δεν παραστάθηκαν ούτε εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10 Σεπτεμβρίου 1999 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Ναυπλίου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 94/2000 οριστική του ιδίου Δικαστηρίου και 24/2004 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ναυπλίου. Την αναίρεση της τελευταίας ζήτησε η αναιρεσείουσα με την από 15 Ιουλίου 2004 αίτησή της και τους από 12 Απριλίου 2004 πρόσθετους λόγους αυτής επί της οποίας εκδόθηκε η 1335/2007 απόφαση του Αρείου Πάγου που κήρυξε την συζήτηση απαράδεκτη. Την υπόθεση επαναφέρει προς συζήτηση η καλούσα με την από 10 Ιανουαρίου 2008 κλήση της. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Αρεοπαγίτης Ιωάννης - Σπυρίδων Τέντες , ανέγνωσε την από 28 Απριλίου 2006 έκθεση, του ήδη αποχωρήσαντος από την υπηρεσία Αρεοπαγίτη Ιωάννη Βερέτσου, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η ένδικη αίτηση αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη των αντιδίκων στην δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τα άρθρα 297 και 299 ΚΠολΔ η παραίτηση από ασκηθέν ένδικο μέσο γίνεται με δήλωση που καταχωρίζεται στα πρακτικά ή με δικόγραφο που επιδίδεται στον αντίδικο του παραιτουμένου. Εξάλλου, από τα άρθρα 295 παρ. 1και 299 ΚΠολΔ προκύπτει ότι η παραίτηση από το δικόγραφο της αναιρέσεως έχει ως αποτέλεσμα ότι η αναίρεση θεωρείται πως δεν ασκήθηκε. Στην προκείμενη περίπτωση η αναιρεσείουσα, με δήλωσή της που καταχωρίσθηκε στα πρακτικά (βλ. τα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά συνεδριάσεως) παραιτήθηκε από το δικόγραφο της ένδικης αιτήσεως αναιρέσεως ως προς τους ενδέκατο, εικοστό δεύτερο, τριακοστό, τεσσαρακοστό δεύτερο, τεσσαρακοστό έβδομο, πεντηκοστό δεύτερο και εξηκοστό πρώτο από τους αναιρεσίβλητους. Επομένως η αίτηση αυτή, καθόσον αφορά τους εν λόγω αναιρεσιβλήτους θεωρείται ως μη ασκηθείσα.

Κατά το άρθρο 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ. αν ο αντίδικος εκείνου που επισπεύδει τη συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί, αλλά δεν λάβει μέρος σ' αυτή με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα. Αν η κλήση επιδόθηκε νομότυπα προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από τις : ...(ΑΝΑΦΕΡΟΝΤΑΙ 81 ΕΚΘΕΣΕΙΣ ΕΠΙΔΟΣΕΩΣ) εκθέσεις επιδόσεως του Δικαστικού Επιμελητή του Πρωτοδικείου Ναυπλίου .... τις οποίες προσκομίζει και επικαλείται η αναιρεσείουσα, αντίγραφο του κατατεθέντος δικογράφου της αιτήσεως αναιρέσεως, με σημείωση του Προέδρου του τμήματος του Δικαστηρίου αυτού, με την οποία ορίστηκε δικάσιμος και κλήση προς συζήτηση για τη δικάσιμο της 6/10/2008 από την οποία αναβλήθηκε για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας (23/3/2009) επιδόθηκαν νόμιμα και εμπρόθεσμα με επιμέλεια της αναιρεσείουσας στους λοιπούς αναιρεσιβλήτους, οι οποίοι δεν εμφανίσθηκαν κατά την ανωτέρω νόμιμη δικάσιμο, όταν η υπόθεση εκφωνήθηκε για συζήτηση κατά τη σειρά της από το σχετικό πινάκιο. Επομένως, παρά την απουσία των αναιρεσιβλήτων αυτών πρέπει το δικαστήριο να συζητήσει την υπόθεση.

Ο πρώτος λόγος αναιρέσεως και ο δεύτερος πρόσθετος λόγος με τους οποίους υποστηρίζεται ότι το δικαστήριο της ουσίας υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 560 παρ. 1 ΚΠολΔ γιατί δέχθηκε ότι οι ενάγοντες νομιμοποιούνται ενεργητικώς για την άσκηση της αγωγής επί της οποίας εκδόθηκε η προσβαλλομένη απόφαση, ενώ κατά νόμον νομιμοποιείται μόνον η Ομάδα Παραγωγών Καπνών Ενώσεως Αγροτικών Συνεταιρισμών Αργολίδας, είναι απορριπτέος προεχόντως ως απαράδεκτος, κατά το άρθρο 562 παρ. 2 ΚΠολΔ, αφού ο ισχυρισμός αυτός της εναγομένης και ήδη αναιρεσείουσας που δεν αφορά τη δημοσία τάξη, προβλήθηκε μεν στο Ειρηνοδικείο και απορρίφθηκε, δεν επαναφέρθηκε όμως στο Πολυμελές Πρωτοδικείο που δίκασε κατ' έφεση με λόγο εφέσεως, ως τούτο προκύπτει από την επισκόπηση του δικογράφου της από 22-6-2001 εφέσεως της εναγομένης, κατά της αποφάσεως του Ειρηνοδικείου.

Από τις διατάξεις ων άρθρων 118 παρ. 4, 502 παρ. 2, 506 παρ. 1, 577 παρ. 3 και 578 του ΚΠολΔ συνάγεται ότι για να είναι ορισμένος και άρα παραδεκτός ο λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο προσάπτεται στο δικαστήριο της ουσίας ευθεία παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου (άρθρο 559 αριθ. 1, 560 αριθ. 1 ΚΠολΔ), δεν αρκεί να εκτίθεται στο αναιρετήριο το κατά την εκδοχή του αναιρεσείοντος ερμηνευτικό ή υπαγωγικό σφάλμα, αλλά πρέπει επιπλέον να αναφέρονται με πληρότητα και σαφήνεια, αν μεν η αγωγή απορρίφθηκε ως μη νόμιμη, ενώ, θα έπρεπε να γίνει δεκτή σύμφωνα με τον συγκεκριμένο κανόνα του ουσιαστικού δικαίου, τα πραγματικά περιστατικά που συγκροτούν την ιστορική βάση της αγωγής (Ολ ΑΠ28/1998), αν δε η αγωγή κρίθηκε κατ' ουσίαν βάσιμη ή αβάσιμη τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε το δικαστήριο ως θεμελιωτικά της κρίσεώς του για το βάσιμο ή μη της αγωγής (Ολ.

ΑΠ 27/1998). Διότι μόνον ενόψει της εκθέσεως των ανωτέρω γεγονότων ή παραδοχών μπορεί να ελεγχθεί αν η νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στην απόφαση οδήγησε σε σφαλερό διατακτικό, από το οποίο εξαρτάται η ευδοκίμηση της αναιρέσεως (αρθρ. 578 ΚΠολΔ). Στην προκείμενη περίπτωση, με τον δεύτερο εκ του άρθρου 560 αριθ. 1 ΚΠολΔ λόγο αναιρέσεως, ως και με τον πρώτο πρόσθετο λόγο προβάλλεται η αιτίαση ότι η αναιρεσιβαλλομένη, με την οποία απορρίφθηκε έφεση της αναιρεσείουσας και επικυρώθηκε πρωτόδικη απόφαση ειρηνοδικείου, που έκανε δεκτή αγωγή κατά της διαδίκου αυτής περί καταβολής υπολοίπου τιμήματος από την πώληση καπνού, παραβίασε, με εσφαλμένη εφαρμογή τους, τους κανόνες ουσιαστικού δικαίου των άρθρων 1 και 2 ν. 4672/1930, 4 α.ν. 138/1967, 2, 5, 6 και 7 του Καν. (ΕΟΚ) 2075/1992 της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, 158, 159, 180, 181, 216, 217, 229 - 231 ΑΚ και 1 και 8 ν. 4672/1930.

Ο λόγος όμως αυτός της αναιρέσεως είναι απορριπτέος ως αόριστος, αφού δεν αναφέρει με σαφήνεια και πληρότητα τις παραδοχές, δηλαδή τις πραγματικές διαπιστώσεις της προσβαλλόμενης σε σχέση με την ως άνω κρίση της, ώστε να μπορεί να ελεγχθεί αν το δικαστήριο της ουσίας υπέπεσε σε νομική πλημμέλεια και οδηγήθηκε σε σφαλερό διατακτικό.

Με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως και τον τέταρτο πρόσθετο λόγο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια του άρθρου 560 παρ. 1 ΚΠολΔ, γιατί το δικαστήριο της ουσίας "άφησε αδίκαστη" την ένσταση της εναγομένης του άρθρου 288 ΑΚ, ενώ εξήτασε την μη υποβληθείσα ένσταση του άρθρου 388 ΑΚ, την οποία απέρριψε. Με τους άνω όμως λόγους αναιρέσεως, όπως αυτοί διατυπώνονται, αποδίδονται στην προσβαλλόμενη απόφαση, κατ' ορθήν υπαγωγή, οι πλημμέλειες ότι δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και ότι έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν, ήτοι αποδίδονται πλημμέλειες που δεν συνιστούν λόγο αναιρέσεως προβλεπόμενο από το νόμο (άρθρο 560 ΚΠολΔ) κατ' αποφάσεως πρωτοδικείου που εκδόθηκε επί εφέσεως κατ' αποφάσεως ειρηνοδικείου, όπως εν προκειμένω. Για τον ίδιο δε λόγο είναι απαράδεκτος ο τρίτος λόγος της αναιρέσεως και κατά το μέρος του, με το οποίο προβάλλεται πλημμέλεια εκ του άρθρου 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ, καθώς επίσης (προεχόντως) και ο τρίτος πρόσθετος λόγος, με τον οποίο, κατ' ορθήν υπαγωγή, προβάλλεται η εν λόγω πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 19, ήτοι προβάλλεται έλλειψη νόμιμης βάσεως λόγω ανεπάρκειας των αιτιολογιών.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Θεωρεί την από 15-7-2004 αίτηση της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΟΔΕΤΤΗ ΝΙΚΟΥ ΠΕΤΡΙΔΗ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΚΑΠΝΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΑΚΕ" για αναίρεση της 24/2004 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ναυπλίου ως μη ασκηθείσα καθόσον αφορά τους ενδέκατο, εικοστό δεύτερο, τριακοστό, τεσσαρακοστό δεύτερο, τεσσαρακοστό έβδομο, πεντηκοστό δεύτερο και εξηκοστό πρώτο από τους αναιρεσιβλήτους. Και

Απορρίπτει την αίτηση αυτή ως προς τους λοιπούς αναιρεσιβλήτους.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 29 Ιουνίου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 8 Ιουλίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ