Supreme Court dismisses prosecutor's appeal on jurisdiction transfer due to relatedness of cases under Article 128 of Criminal Procedure Code.

Απόφαση 1740 / 2019 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 1740/2019

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A' Ποινικό Τμήμα Διακοπών

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μαρία Κουβίδου, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη. (ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως), Στυλιανό Δαρέλλη, Όλγα Σχετάκη - Μπονάτου, Αλεξάνδρα Σιούτη και Θεόδωρο Μαντούβαλο - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημα του στις 16 Ιουλίου 2019, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ισίδωρου Ντογιάκου, (κωλυομένης της Εισαγγελέως) και της Γραμματέως Ευθυμίας Καλογεροπούλου, για να δικάσει την αίτηση του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Αθηνών, περί αναιρέσεως της αποφάσεως του ΓΤ 571/2019 του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Με κατηγορούμενο τον Κ. Β. του Β., ο οποίος δεν παραστάθηκε. Με πολιτικώς ενάγοντα τον N. M., ο οποίος δεν παραστάθηκε.

Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων Εισαγγελέας Πρωτοδικών Αθηνών, ζητεί τώρα την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 24 Απριλίου 2019 και με αριθμό πρωτοκόλλου 45/2019 έκθεση αναιρέσεως, η οποία συντάχθηκε ενώπιον της Γραμματέως του Πλημμελειοδικείου Αθηνών Δουκατά Μαρίας και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 710/2019.

Αφού άκουσε Τον Αντεισαγγελέα που πρότεινε να γίνει δεκτή η έκθεση αναίρεσης και να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 589 § 3 του νέου ΚΠΔ (ν. 4620/2019 που κατ' άρθ. 585 ισχύει από την 1η Ιουλίου 2019, όπως οι δύο τελευταίες παράγραφοι του άρθρ. 589 αναριθμήθηκαν από "2" και "3" σε "3" και "4" αντίστοιχα, με το διορθωτικό ΦΕΚ 122 Α'/16-7-2019). "§3. Αποφάσεις και βουλεύματα που εκδόθηκαν μέχρι την έναρξη ισχύος του παρόντος κώδικα υπόκεινται στα ένδικα μέσα και στις διατυπώσεις άσκησής τους που προέβλεπε ο καταργούμενος κώδικας ποινικής δικονομίας και εκδικάζονται σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος κώδικα".

Συνεπώς, ενόψει του χρόνου άσκησης της ένδικης αναίρεσης (24-4-2019, ήτοι πριν την 1-7-2019), εφαρμοστέες επί του παραδεκτού αυτής είναι οι διατάξεις του προϊσχύσαντος ΚΠΔ και εκδικάζεται σύμφωνα με τις διατάξεις του ισχύοντος ΚΠΔ. Στην § 1 του άρθρου 504 του προϊσχύσαντος ΚΠΔ προβλέπεται κατά ποίων αποφάσεων επιτρέπεται η άσκηση αναίρεσης, ενώ με ειδικότερη πρόβλεψη στην § 2 του ίδιου άρθρου ορίζεται ότι "Αναίρεση επιτρέπεται επίσης κατά της απόφασης που κήρυξε το δικαστήριο υλικά αναρμόδιο και που, όπως απαγγέλθηκε, δεν προσβάλλεται με έφεση".

Έτσι, μπορεί να προσβληθεί με αναίρεση η απόφαση του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου, η οποία κηρύσσει την αναρμοδιότητά του. Επίσης, όπως ρητά ορίζεται με το άρθρο 505 § 1 του ίδιου Κώδικα "Εκτός από την περίπτωση της παρ. 3 του προηγούμενου άρθρου, την αναίρεση μπορούν να ζητήσουν α) ο κατηγορούμενος,...... δ) ο εισαγγελέας πλημμελειοδικών για τις αποφάσεις του δικαστηρίου όπου είναι τοποθετημένος και τις αποφάσεις των μονομελών πλημμελειοδικείων και των πταισματοδικείων της περιφέρειάς του, ο εισαγγελέας που άσκησε την κατηγορία στο μικτό ορκωτό δικαστήριο για τις αποφάσεις του δικαστηρίου αυτού και ο εισαγγελέας εφετών για τις αποφάσεις του εφετείου και τις αποφάσεις των μικτών ορκωτών και των τριμελών και μονομελών πλημμελειοδικείων που ανήκουν στην περιφέρειά του".

Στην υπό κρίση υπόθεση, όπως προκύπτει από την υπ' αριθ. 45/24-4-2019 Έκθεση Αναιρέσεως, ο Εισαγγελέας Πρωτοδικών Αθηνών δήλωσε στον αρμόδιο Γραμματέα του Πλημμελειοδικείου Αθηνών ότι, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 462 περ. β', 463, 464, 473, 474, 504, 507 και 510 ΚΠΔ, ασκεί αναίρεση ενώπιον του Αρείου Πάγου, κατά της υπ' αριθ.

ΓΤ 571/2019 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, η οποία διαβίβασε τη δικογραφία για την εκδίκαση της ένδικης εφέσεως στο Γ' Τριμελές Εφετείο (Πλημμελημάτων) Αθηνών και τη συνεκδίκαση με αντίθετη υπόθεση, καταχωρήθηκε δε στο Ειδικό Βιβλίο στις 19-4-2019, για το μοναδικό λόγο αναιρέσεως που αναφέρεται στην εν λόγω έκθεση (ΚΠΔ 504 § 2) και αναπτύσσεται επαρκώς.

Ως εκ τούτου, η αναίρεση αυτή είναι τυπικά δεκτή και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω κατ' ουσία.

Κατά το άρθρο 128 του νέου ΚΠΔ, που εφαρμόζεται κατά τα προαναφερθέντα, ως ρυθμίζον την εκδίκαση της αίτησης αναίρεσης, "Συναφή θεωρούνται μόνο τα εγκλήματα που τελούνται: α) από το ίδιο πρόσωπο είτε συγχρόνως είτε σε διαφορετικούς τόπους και χρόνους, β) από τη δράση πολλών που δεν είναι συναίτιοι στον ίδιο τόπο και χρόνο, γ) από πολλούς εναντίον αλλήλων είτε συγχρόνως είτε σε διαφορετικούς τόπους και χρόνους και δ) με σκοπό να διευκολύνουν ή να κάνουν πιο εύστοχη την εκτέλεση ή να συγκαλύψουν ένα από αυτά".

Ενώ, κατά το άρθρο 129 ίδιου Κώδ. "§1. Τα συναφή εγκλήματα ανακρίνονται και εκδικάζονται από το ίδιο δικαστήριο, αν η συνεκδίκαση δεν προκαλεί βλάβη. §2. To ανώτερο δικαστήριο είναι αρμόδιο και για τα συναφή εγκλήματα που υπάγονται στην καθ' ύλη αρμοδιότητα του κατώτερου δικαστηρίου. Το μικτό ορκωτό δικαστήριο θεωρείται στην περίπτωση αυτή ανώτερο κατά βαθμό από τα άλλα.

§3. Όταν τα συναφή εγκλήματα δικάστηκαν χωριστά στον πρώτο βαθμό και ασκήθηκαν εφέσεις, το δευτεροβάθμιο δικαστήριο μπορεί να αποφασίσει για όλα με μία μόνο απόφαση. §4......". Κατά την αιτιολογική έκθεση του νέου ΚΠΔ στο άρθρο 129 § 2 υιοθετείται ως κριτήριο για τον προσδιορισμό του καθ' ύλη αρμόδιου δικαστηρίου για την εκδίκαση όλων των συναφών εγκλημάτων, όχι η βαρύτητα των συναφών εγκλημάτων, όπως προέβλεπε το άρθρο 128 § 1 του προϊσχύσαντος ΚΠΔ, αλλά το ανώτερο δικαστήριο μεταξύ των αρμόδιων για κάθε συναφές έγκλημα.

Κατά τα λοιπά οι διατάξεις των άρθρων 128 και 129 για την αρμοδιότητα σε περίπτωση συνάφειας αποδίδουν κατά βάση το γράμμα των ίδιων άρθρων του προϊσχύσαντος ΚΠΔ προτασσομένου στο άρθρο 128 του αυθεντικού ορισμού των συναφών εγκλημάτων. Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει, ότι επέρχεται παρέκταση της καθ' ύλην αρμοδιότητας επί συναφών εγκλημάτων, ώστε το ανώτερο δικαστήριο να είναι αρμόδιο και για όλα τα συναφή, τα οποία αν εκδικάζονταν αυτοτελώς, θα υπάγονταν στην καθ' ύλην αρμοδιότητα άλλου κατώτερου δικαστηρίου.

Επίσης, από τις ίδιες διατάξεις και αυτή του άρθρου 139 ΚΠΔ προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος έχει το δικαίωμα όταν συναφή εγκλήματα δικάσθηκαν χωριστά στον πρώτο βαθμό και ασκήθηκαν εφέσεις, να ζητήσει από το δευτεροβάθμιο δικαστήριο τη συνεκδίκαση αυτών ενώπιον του ανώτερου καθ' ύλη αρμόδιου δικαστηρίου μεταξύ των αρμόδιων για κάθε συναφές έγκλημα.

Η παραδοχή ή μη του σχετικού αιτήματος απόκειται μεν στην κυριαρχική κρίση του δικαστηρίου της ουσίας οφείλει όμως αυτό να απαντήσει στο υποβαλλόμενο αίτημα συνεκδικάσεως, η κρίση του δε αυτή ελέγχεται ως προς το θέμα της εσφαλμένης ερμηνείας των περί συναφείας διατάξεων, οπότε δημιουργείται λόγος αναιρέσεως από το άρθρο 510 § 1 στοιχ.

Ζ' του ΚΠΔ (για αναρμοδιότητα καθ' ύλην).

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την παραδεκτή επισκόπηση για τις ανάγκες του αναιρετικού ελέγχου, των εγγράφων της δικογραφίας, ενώπιον του Γ' Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών είχε προσδιοριστεί η εκδίκαση εφέσεως του Κ. Β., κατά της υπ' αριθ. ΖΜ 4050/2018 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, με την οποία καταδικάστηκε ως υπαίτιος του εγκλήματος της επικίνδυνης σωματικής βλάβης, από κοινού, σε βάρος του πολιτικώς ενάγοντος M.

N., η οποία τελέστηκε στο ... στις 29-7-2012. Επίσης, ενώπιον του Β' Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Αθηνών, είχε προσδιοριστεί η εκδίκαση εφέσεως του M. N., κατά της υπ' αριθ. 41834/2016 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, με την οποία αυτός και έτεροι δύο αλλοδαποί είχαν καταδικαστεί για τις πράξεις της επικίνδυνης σωματικής βλάβης τετελεσμένης και σε απόπειρα κατά συρροή από κοινού που τελέστηκε στο ...

στις 29-7-2012 σε βάρος του κατηγορουμένου Κ. Β. και της Χ. Ξ., καθώς και της παράνομης οπλοφορίας και οπλοχρησίας (αθωώθηκαν για την πράξη της αντίστασης κατά συναυτουργία από άτομα που έφεραν όπλα). Επρόκειτο δηλαδή για αντίθετες, πλην όμως απολύτως συναφείς μεταξύ τους, υποθέσεις, για αδικήματα (επικίνδυνη σωματική βλάβη) που τελέστηκαν την ίδια ημέρα, στον ίδιο τόπο και χρόνο, εκατέρωθεν από κατηγορούμενο και πολιτικώς ενάγοντα εξ αφορμής του αυτού βιοτικού γεγονότος.

Κατά την εκδίκαση της έφεσης του Κ. Β. ενώπιον του Γ' Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, ως Εφετείο, δικάζον την πρώτη από τις ως άνω υποθέσεις, κατά τη δικάσιμο της 11-2-2019, ο πολιτικώς ενάγων M. N. υπέβαλε αίτημα κήρυξης αναρμοδιότητας του παρόντος Δικαστηρίου και συνεκδίκασης της υπόθεσης ενώπιον του Β' Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Αθηνών την 19-4-2019, λόγω συνάφειας με την εκδικαζόμενη τότε έφεση αυτού (πολ.

ενάγοντος) κατά της υπ' αριθμ. 41834/2016 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Και το Δικαστήριο με την υπ' αριθ. ΓΤ 571/2019 απόφασή του, δεχόμενο το αίτημα κατά πλειοψηφία, χάριν της ταχύτερης εκδίκασης του συνόλου της υπόθεσης και προς αποφυγή εκδόσεως αντιφατικών αποφάσεων, κατ' επίκληση των διατάξεων των άρθρων 128 και 129 του ΚΠΔ, διαβίβασε την υπόθεση της εκδίκασης της ένδικης εφέσεως στο Γ' Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Αθηνών για τη συνεδρίαση της 19-4-2019 και τη συνεκδίκαση αυτής με την εκκρεμούσα αντίθετη συναφή, όπου ο εκεί εκκαλών είναι ο πολιτικώς ενάγων M.

N.. Σύμφωνα με την προηγηθείσα μείζονα σκέψη, το Δικαστήριο κατ' ορθή ερμηνεία και εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων 128 και 129 ΚΠΔ παρέκτεινε την καθ' ύλη αρμοδιότητα λόγω συνάφειας, και παρέπεμψε την υπόθεση (έφεση), ούτως ώστε τα συναφή εγκλήματα που δικάστηκαν χωριστά στον πρώτο βαθμό και ασκήθηκαν εφέσεις να υπαχθούν στο ανώτερο δικαστήριο που είναι αρμόδιο και για τα συναφή εγκλήματα που υπάγονται στην καθ' ύλη αρμοδιότητα του κατώτερου δικαστηρίου και επομένως η υπό κρίση αναίρεση πρέπει να απορριφθεί.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την υπ' αριθμ. 45/2019 έκθεση αναίρεσης του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Αθηνών.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 30 Σεπτεμβρίου 2019.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 8 Νοεμβρίου 2019.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ