1740/2017 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)
Legislator summary
AI generatedΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 28 Νοεμβρίου 2016, με την παρουσία και της γραμματέως, Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Legislator headnote
AI generated1740/2017 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Κοντός ανέγνωσε την από 14-11-2016 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης.
Full text
Απόφαση 1740 / 2017 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 1740/2017
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α2’ Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αντώνιο Ζευγώλη, Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Γεώργιο Κοντό και Αβροκόμη Θούα, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 28 Νοεμβρίου 2016, με την παρουσία και της γραμματέως, Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Των αναιρεσειόντων: 1) Β. Κ. του Ε. και 2) Σ. Κ. του Ε., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Πέτρο Κασιμάτη.
Του αναιρεσιβλήτου: ν.π.δ.δ. οργανισμού τοπικής αυτοδιοικήσεως (Ο.Τ.Α.) με την επωνυμία ..., που κατοικοεδρεύει στα ..., εκπροσωπείται νόμιμα από τον ... και εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Σωτήριο Σδούκο.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20-12-2011 ανακοπή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Ιωαννίνων.
Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 280/2013 του ίδιου Δικαστηρίου και 183/2015 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ιωαννίνων.
Την αναίρεση των αποφάσεων αυτών ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 15-6-2015 αίτησή τους.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.
Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Κοντός ανέγνωσε την από 14-11-2016 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης.
Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Επειδή, στο άρθρο 2 παρ. 3 του α.ν. 263/1968,ορίζεται, πλην άλλων, ότι, κατά του αναφερομένου στην παράγραφο 1 του ιδίου άρθρου πρωτοκόλλου διοικητικής αποβολής, που συντάσσεται από τον αρμόδιο οικονομικό έφορο κατά του αυτογνωμόνως επιλαμβανομένου οιουδήποτε δημοσίου κτήματος και κοινοποιείται προς τον καθ’ ου απευθύνεται, επιτρέπεται η άσκηση ανακοπής, ενώπιον του αρμόδιου Ειρηνοδίκου, εντός ανατρεπτικής προθεσμίας τριάντα (30) ημερών, από της κοινοποιήσεως, η οποία εκδικάζεται, σύμφωνα με τις διατάξεις του ν.
ΓΨΖ/1911 "περί προσωρινών μέτρων εις δίκας περί διακατοχής", που εφαρμόζονται αναλόγως, ότι κατά της αποφάσεως του Ειρηνοδίκου, επιτρέπεται έφεση ενώπιον του Προέδρου Πρωτοδικών, ασκούμενη εντός προθεσμίας τριάντα ημερών και εκδικαζόμενη κατά την ειδική διαδικασία της Πολιτικής Δικονομίας (άρθρ. 634 αυτής), ότι κατά της αποφάσεως του Προέδρου Πρωτοδικών "ουδέν ένδικον μέσον χωρεί" και ότι η κατά την διαδικασία του άρθρου αυτού εκδιδομένη απόφαση δεν παρακωλύει την επιδίωξη ικανοποιήσεως των εκατέρωθεν δικαιωμάτων κατά την τακτική διαδικασία.
Οι προαναφερόμενες διαδικαστικές διατάξεις, και ειδικότερα η αποκλείουσα την προσβολή με οποιοδήποτε ένδικο μέσο και συνεπώς και με αίτηση αναιρέσεως που εκδίδεται επί της εφέσεως από το Πρόεδρο Πρωτοδικών (και ήδη, σύμφωνα με το άρθρο 3 παρ. 2 του ΕισΝΚΠολΔ, από το Μονομελές Πρωτοδικείο κατά τη διαδικασία των άρθρων 686 επ.
του ΚΠολΔ), όπως και η διάταξη, που επιτρέπει έφεση μόνο, κατά της αποφάσεως του Ειρηνοδίκου, δεν κατηργήθησαν με το άρθρο 4 του ΕισΝΚΠολΔ., ούτε με το άρθρο 1 στοιχ. ε’ , στ’ του ανωτέρω Εισαγωγικού Νόμου, συνδυαζόμενο με το άρθρο 552 Κ.Πολ.Δ., περί των υποκειμένων σε αίτηση αναιρέσεως αποφάσεων. Τούτο δε διότι η διάταξη του άρθρου 4 του ΕισΝΚΠολΔ, που δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως την 26η Ιουνίου 1967, είναι προγενέστερη υπό την κρίσιμη άποψη του χρόνου αποκτήσεως τυπικής νομικής ισχύος, των διατάξεων του άρθρου 2 του α.ν. 263/1968, που δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, την 23η Ιανουαρίου 1968 και συνεπώς δεν έχει καταργητική των νεωτέρων διατάξεων του άρθρου 2 του α.ν. 263/1968, ισχύ.
Οι δε διατάξεις του άρθρου 1 στοιχ. ε’ , στ’ του αυτού Εισαγωγικού Νόμου, όπως έχουν αντικατασταθεί με το άρθρο 70 παρ. 1 του ν.δ. 958/1971, προϋποθέτουν, σύμφωνα με την έννοια τους, για την οριζόμενη κατάργηση, από της εισαγωγής του Κ.Πολ.Δ., δηλαδή από της 16ης Σεπτεμβρίου 1968 αντίθετων προγενέστερων δικονομικών διατάξεων, να ελλείπει διάφορος ειδικός ορισμός στις διατάξεις αυτές.
Η διάταξη τέλος του άρθρου 552 του Κ.Πολ.Δ., η οποία απέκτησε τυπική ισχύ με την δημοσίευση στη Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της 15 Σεπτεμβρίου 1971, ως διάταξη γενική, δεν καταργεί τις περί ων ο λόγος ειδικές διατάξεις του άρθρου 2 παρ. 3 του α.ν. 263/1968, περί του ανεπίτρεπτου της αιτήσεως αναιρέσεως κατά της επί της εφέσεως ή της ανακοπής εκδιδομένης αποφάσεως, εφόσον από τη διάταξη αυτή, δεν προκύπτει νομοθετική βούληση καταργήσεως ειδικών διατάξεων, οι οποίες προκειμένου να επιτευχθεί η ταχεία επίλυση διοικητικής διαφοράς, υπαχθείσης στη δικαιοδοσία των τακτικών πολιτικών δικαστηρίων, δεν επιτρέπουν το ένδικο μέσο της αιτήσεως αναιρέσεως.
Κατάργηση τέλος των ανωτέρω διατάξεων του άρθρου 2 του α.ν. 263/1968, ούτε τα άρθρα 20 παρ.1 και 111 παρ. 1 του Συντάγματος του, συνδυαζόμενα, επέφεραν, αφού οι διατάξεις αυτές (του α.ν. 263/1968), δεν είναι δυνατόν ενόψει και των υποθέσεων που αφορούν, να θεωρηθεί ότι ματαιώνουν ή περιορίζουν σε τέτοιες υποθέσεις, την, κατά το άρθρο 20 παρ. 1 του Συντάγματος και το άρθρο 6 παρ. 1 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως της Ρώμης "δια την προάσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών" που κυρώθηκε με το ν.δ. 53/1974, διασφαλιστέα, εκ μέρους της Πολιτείας, παροχή έννομης δικαστικής προστασίας, για την επιβαλλομένη ουσιαστικότητα της οποίας δεν προϋποτίθεται το προσβλητό της εκδιδομένης αποφάσεως με αίτηση αναιρέσεως (σχ.
Ολ.Α.Π. 8/2003, Α.Π. 1094/2008, 269/2004, 1737/2002, 489/1991, ΑΠ 119/1988).
Συνεπώς αίτηση αναιρέσεως με την οποία προσβάλλεται απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου, εκδοθείσα επί εφέσεως κατ’ αποφάσεως Ειρηνοδικείου, απορριπτικής ανακοπής κατά πρωτοκόλλου διοικητικής αποβολής, εκδιδομένου κατά το άρθρο 2 παραγρ. 1 του α.ν. 263/1968, ή η τελεσίδικη, τυχόν πρωτοβάθμια ειρηνοδικειακή απόφαση, είναι απαράδεκτη, αφού προσβάλλει απόφαση μη υποκείμενη στο ένδικο μέσο της αιτήσεως αναιρέσεως (Α.Π. 1387/2013, 1094/2008, 269/2004, 1829/2001, 119/1988).
Στην προκειμένη περίπτωση, με την υπό κρίση αίτηση ζητείται η αναίρεση της υπ’ αριθμ. 183/2015 αποφάσεως του ως Εφετείου δικάσαντος Μονομελούς Πρωτοδικείου Ιωαννίνων, η οποία απέρριψε την έφεση των αναιρεσειόντων κατά της υπ’ αριθμ. 280/2013 αποφάσεως του Ειρηνοδικείου Ιωαννίνων που είχε εκδοθεί κατά την διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων και είχε απορρίψει την από 20-12-2011 ανακοπή αυτών (αναιρεσειόντων) κατά του εκδοθέντος εις βάρος τους υπ’ αριθμ. ...16-11-2011 πρωτοκόλλου διοικητικής αποβολής του .... Με αυτό το περιεχόμενο η αίτηση αναιρέσεως έχει ασκηθεί κατ’ αποφάσεως μη υποκείμενης, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα, σε αναίρεση και ως εκ τούτου τυγχάνει απαράδεκτη, όπως απαράδεκτη είναι επίσης, προεχόντως, για τον ίδιο ως άνω δικαιολογητικό λόγο, η αναίρεση κατά το μέρος που στρέφεται και κατά της 280/2013 αποφάσεως του Ειρηνοδικείου.
Επομένως, η αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη, να διαταχθεί δε η εισαγωγή του κατατεθέντος από τους αναιρεσείοντες παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο (άρθρο 495 παρ. 4 Κ.Πολ.Δ.) και να καταδικασθούν αυτοί, ως ηττώμενοι (άρθρα 176, 183 και 191 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.) στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του αναιρεσιβλήτου , μειωμένων όμως, σύμφωνα με τα αρθρ. 22 παρ. 1 του ν. 3693/1957 και της 134423/1992 ΚΥΑ, σε συνδυασμό με το αρθρ. 38 παρ. 2 του ν. 2218/1994 και 283 του ν. 3852/2010, κατά τα ειδικότερα στο διατακτικό οριζόμενα.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 15 Ιουνίου 2015 αίτηση των: 1) Β. Κ. του Ε. και 2) Σ. Κ. του Ε., για αναίρεση των υπ’ αριθμ. 183/2015 και 280/2013 αποφάσεων του ως Εφετείου δικάσαντος Μονομελούς Πρωτοδικείου και του Ειρηνοδικείου Ιωαννίνων αντίστοιχα.
Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.
Επιβάλλει στους αναιρεσείοντες τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριακοσίων (300) ευρώ.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, την 1η Μαρτίου 2017.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 24 Οκτωβρίου 2017.
Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ