1740/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1740 / 2016 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 1740/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε’ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Χρυσούλα Παρασκευά, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Μαρία Γαλάνη - Λεοναρδοπούου, Δ. Χονδρογιάννη, Γεώργιο Αναστασάκο και Ιωάννη Μαγγίνα (σύμφωνα με την υπ’ αριθ.158/2016 πράξη της Προέδρου του Αρείου Πάγου) - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 11 Νοεμβρίου 2016, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνου Παρασκευαϊδη (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Γεράσιμου Βάλσαμου, για να δικάσει την αίτηση των αναιρεσειόντων - κατηγορουμένων: 1)Σ. Γ. του Ι., κατοίκου ... και 2)Δ. Μ. του Λ., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Αθανάσιο Ζαχαριάδη, για αναίρεση της υπ’ αριθ. 54/2015 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αιγαίου Β’ Βαθμού.....

Το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Αιγαίου Β’ Βαθμού με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ’ αυτή, και oι αναιρεσείοντες - κατηγορούμενοι ζητούν την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 15 Ιανουαρίου 2016 αίτησή τους αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 154/16.

Αφού άκουσε

Τον πληρεξούσιο δικηγόρο των αναιρεσειόντων, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε α) να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, β) να παύσει οριστικά η ποινική δίωξη λόγω παραγραφής, για τις πράξεις των σωματικών βλαβών κατά συρροή και γ) να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση ως προς την πράξη της ληστείας από κοινού, στο ίδιο δικαστήριο που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι] Η κρινόμενη από 15-1-2016 (αριθμ. Πρωτ. ...2016) αίτηση αναίρεσης των α) Σ. Γ. του Ι. και β) Δ. Μ. του Λ. για αναίρεση της υπ’ αριθμό 54/2015 απόφασης του δικάσαντος κατ’ έφεση Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αιγαίου, η οποία επέβαλε σ’ αυτούς, για τις πράξεις της σωματικής βλάβης από κοινού και κατά συρροή και της ληστείας από κοινού, συνολική ποινή φυλάκισης πέντε (5) ετών και δέκα (10) μηνών, την οποία μετέτρεψε σε χρηματική ποινή προς πέντε (5) ευρώ ημερησίως, έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα, από πρόσωπα δικαιούμενα προς τούτο και κατά απόφασης υποκείμενης σε αναίρεση, γι’ αυτό και πρέπει να γίνει τυπικά δεκτή.

ΙΙ] Κατά το άρθρο 233 παρ.1 και 2 του ΚΠοινΔ, όπως η δεύτερη παράγραφος προστέθηκε με το άρθρο 2 παρ. 10 ν. 2408/1996, ορίζεται ότι "όταν πρόκειται να εξεταστεί κατηγορούμενος, αστικώς υπεύθυνος ή μάρτυρας που δεν γνωρίζει επαρκώς την ελληνική γλώσσα, εκείνος που διενεργεί την ανάκριση ή εκείνος που διευθύνει τη συζήτηση διορίζει διερμηνέα (παρ. 1).

Ο διορισμός του διερμηνέα γίνεται από πίνακα που καταρτίζεται από το συμβούλιο πλημμελειοδικών, ύστερα από πρόταση του εισαγγελέα του μέσα στο τρίτο δεκαήμερο του μηνός Σεπτεμβρίου κάθε χρόνου από πρόσωπα που διαμένουν ή εργάζονται στην έδρα του και κατά προτίμηση από δημοσίους υπαλλήλους. Ο πίνακας υποβάλλεται στον εισαγγελέα εφετών, που ως το τέλος του Οκτωβρίου έχει το δικαίωμα να ζητήσει από το συμβούλιο εφετών τη μεταρρύθμισή του....

Κάθε χρόνο ισχύει, ωσότου συνταχθεί νέος πίνακας , ο πίνακας που συντάχθηκε το προηγούμενο έτος. Σε εξαιρετικά επείγουσες περιπτώσεις και εφόσον δεν είναι δυνατό να διοριστεί διερμηνέας από εκείνους που είναι εγγεγραμμένοι στον σχετικό πίνακα, μπορεί να διορισθεί διερμηνέας και πρόσωπο που δεν περιλαμβάνεται σ’ αυτόν (παρ. 2)".

Από τις διατάξεις αυτές, σε συνδυασμό προς το τελευταίο εδάφιο του άρθρου 139 ΚΠΔ, που προστέθηκε επίσης με τον ανωτέρω νόμο 2408/1996 και ορίζει ότι "αιτιολογία απαιτείται σε όλες χωρίς εξαίρεση τις αποφάσεις, τα βουλεύματα και τις διατάξεις, ανεξαρτήτως του αν αυτό απαιτείται ειδικά από τον νόμο, ή αν είναι οριστικές ή παρεμπίπτουσες ή αν η έκδοσή τους αφήνεται στη διακριτική, ελεύθερη ή ανέλεγκτη κρίση του δικαστή που τις εξέδωσε", προκύπτει ότι και η διάταξη του διευθύνοντος, με την οποία διορίζεται ως διερμηνέας πρόσωπο μη περιλαμβανόμενο στον οικείο πίνακα, υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου, αν περιέχει την επιβαλλόμενη από το άρθρο 93 παρ. 3 του Συντάγματος και το ανωτέρω άρθρο 139 του ΚΠοινΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, ότι συνέτρεχαν συγκεκριμένοι λόγοι αδυναμίας εξεύρεσης και διορισμού διερμηνέα εκ του υπάρχοντος οικείου πίνακα διερμηνέων του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών.

Εξάλλου, από τις διατάξεις του άρθρου 138 παρ. 2, 3 και αυτές του άρθρου 171 παρ.1 εδ. β’ και δ’ του ΚΠοινΔ, συνάγεται ότι δεν επιτρέπεται να εκδίδεται απόφαση ή οποιαδήποτε διάταξη του δικαστή κατά τη διαδικασία στο ακροατήριο, αν προηγουμένως δεν προτείνει ο εισαγγελέας, ακουσθούν δε και οι παρόντες διάδικοι.

Η παράλειψη της προηγούμενης ακρόασης είτε του Εισαγγελέα, είτε ειδικά του κατηγορουμένου, επιφέρει απόλυτη ακυρότητα κατά το ανωτέρω άρθρο 171 παρ. 1 β’ , δ’ ΚΠοινΔ, η οποία ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Α’ του ίδιου Κώδικα λόγο αναίρεσης. Η διάταξη του διευθύνοντος τη συζήτηση σε ποινική δίκη, με την οποία ορίζεται απλώς διερμηνέας, κατά το παραπάνω άρθρο 233 παρ.1 και 2 ΚΠοινΔ, όταν πρόκειται να εξετασθεί κατηγορούμενος, αστικώς υπεύθυνος ή μάρτυρας που δεν γνωρίζει επαρκώς την Ελληνική γλώσσα, υποχρεωτικά από τον οικείο επίσημο πίνακα διερμηνέων του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών, που εγκρίνεται από το Συμβούλιο Εφετών με τη διαδικασία και τις εγγυήσεις που ορίζει ο νόμος κατά το άρθρο 233 παρ. 2 του ΚΠοινΔ, δεν συνιστά διάταξη κατά την έννοια του άρθρου 138 ΚΠοινΔ και δεν χρειάζεται να δοθεί προηγουμένως ο λόγος στον Εισαγγελέα ή τον κατηγορούμενο, ούτε απαιτείται κάποια αιτιολογία αυτής.

Όμως αντίθετα, η διάταξη του διευθύνοντος, με την οποία διορίζεται ως διερμηνέας για την εξέταση μάρτυρα ή κατηγορουμένου που αγνοούν την Ελληνική γλώσσα, πρόσωπο μη περιλαμβανόμενο στον οικείο πίνακα, χάριν της αντικειμενικής διερμήνευσης, σε εξαιρετικές περιπτώσεις και όταν δεν είναι δυνατόν να διορισθεί διερμηνέας από εκείνους που είναι ελεγμένοι και εγγεγραμμένοι στον οικείο πίνακα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών, υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου, αν περιέχει την επιβαλλόμενη από το άρθρο 93 παρ. 3 του Συντάγματος και το άρθρο 139 ΚΠοινΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία και χρειάζεται επί πλέον να δοθεί προηγουμένως ο λόγος στον Εισαγγελέα ή στον κατηγορούμενο ή στο συνήγορό του, για να εκφράσουν τις απόψεις τους και τυχόν αντιρρήσεις τους για το συγκεκριμένο διορισμό διερμηνέα, οπότε σε περίπτωση που διορισθεί διερμηνέας αλλοδαπού μάρτυρα εκτός του πίνακα και δε δοθεί ο παραπάνω λόγος στον κατηγορούμενο για να εκφράσει τυχόν αντίρρησή του για το συγκεκριμένο εκτός πίνακα διορισμό διερμηνέα μάρτυρα, επέρχεται παραβίαση των υπερασπιστικών δικαιωμάτων του κατηγορουμένου και δη των υπερνομοθετικής ισχύος διατάξεων των άρθρων 6 και 14 της ΕΣΔΑ και προκαλείται απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας από τη μη ακρόαση του κατηγορουμένου, κατά το ανωτέρω άρθρο 171 παρ. 1 β’ , δ’ ΚΠοινΔ, η οποία ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ.

Α’ του ίδιου Κώδικα λόγο αναίρεσης. Με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης και τον πρώτο αυτοτελή λόγο αυτής από τους καταδικασθέντες για τις πράξεις της σωματικής βλάβης από κοινού και κατά συρροή και της ληστείας από κοινού κατηγορούμενους και ήδη αναιρεσείοντες: i) Σ. Γ. του Ι. και ii) Δ. Μ. του Λ. πλήττεται η προσβαλλόμενη υπ’ αριθμό 54/2015 απόφαση του δικάσαντος κατ’ έφεση Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αιγαίου, για ακυρότητα της διαδικασίας στο ακροατήριο (ΚΠοινΔ 510 παρ. 1 στοιχ.

Α’ ) και έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας (ΚΠοινΔ 510 παρ. 1 στοιχ. Δ’ ) και ειδικότερα, διότι η διάταξη της προεδρεύουσας εφέτη του δικάσαντος σε δεύτερο βαθμό Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αιγαίου περί διορισμού διερμηνέα για εξέταση αλλοδαπών μαρτύρων, εκτός του οικείου πίνακα, δεν περιέχει την επιβαλλόμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, καθόσον δεν δικαιολογεί την ανάγκη διορισμού διερμηνέα εκτός του πίνακα διερμηνέων του Δικαστηρίου και επιπλέον ότι η ίδια διάταξη περί διορισμού διερμηνέα εκδόθηκε χωρίς προηγουμένως να δοθεί ο λόγος στους παριστάμενους συνηγόρους των αναιρεσειόντων για να εκθέσουν τις απόψεις τους.

Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα πρακτικά της δίκης κατά την οποία εκδόθηκε η ως άνω προσβαλλόμενη απόφαση, κατά την αρχή της συζήτησης και την εμφάνιση του μάρτυρα κατηγορίας D. J. M. στο ακροατήριο, η Προεδρεύουσα του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αιγαίου Β’ Βαθμού, διαπιστώνοντας ότι ο μάρτυρας δεν γνωρίζει την ελληνική γλώσσα και ότι ομιλεί την αγγλική και ενόψει του ότι στον "κατάλογο πραγματογνωμόνων" δεν υπήρχε τέτοιος διερμηνέας, δηλαδή που να κατέχει την αγγλική γλώσσα, διόρισε ως διερμηνέα την παριστάμενη στο ακροατήριο Μ.

Τ. του Μ. (βλ. σελ. 5η των πρακτικών της προσβαλλόμενης απόφασης). Συγκεκριμένα, όπως στα πρακτικά αναφέρεται επί λέξει: "Στη συνέχεια προσήλθε ο πρώτος μάρτυρας κατηγορίας D. J. M. και αφού ρωτήθηκε από την Προεδρεύουσα, απάντησε ότι δεν γνωρίζει την ελληνική γλώσσα και ότι μιλάει την αγγλική γλώσσα. Κατόπιν τούτου, ανακύπτει θέμα διορισμού διερμηνέα, ο οποίος να κατέχει την αγγλική γλώσσα.

Τέτοιος διερμηνέας δεν υπάρχει στον κατάλογο πραγματογνωμόνων και μπορεί να ανταποκριθεί η παριστάμενη στο ακροατήριο Μ. Τ. του Μ., κάτοικος ..., η οποία γνωρίζει την αγγλική γλώσσα. Δίδεται ο λόγος στον Εισαγγελέα, ο οποίος προτείνει να διορισθεί ως διερμηνέας η ανωτέρω. Η Προεδρεύουσα, ενόψει του ότι δεν υπάρχει τέτοιο πρόσωπο στον οικείο πίνακα και αφού δεν υπάρχει άλλος, σύμφωνα με το άρθρο 233 ΚΠοινΔ, διόρισε ως διερμηνέα την παριστάμενη στο ακροατήριο και γνωρίζουσα καλά την αγγλική και ελληνική γλώσσα, η οποία, αφού ρωτήθηκε από την Προεδρεύουσα για τα στοιχεία της ταυτότητας της κλπ απάντησε, ότι ονομάζεται Μ.

Τ. του Μ., δικηγόρος Σύρου, ..., Ελληνίδα και Χριστιανή Ορθόδοξη, τον μάρτυρα απλώς γνωρίζει και δεν είναι συγγενής του...". Ομοίως, από τα ίδια πρακτικά της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει, ότι κατά την εμφάνιση στο ακροατήριο της δεύτερης μάρτυρα κατηγορίας, J. B. S., η Προεδρεύουσα του άνω Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων, διαπιστώνοντας ότι η μάρτυρας δεν γνωρίζει την ελληνική γλώσσα και ότι ομιλεί την γαλλική γλώσσα και ενόψει του ότι στον "κατάλογο πραγματογνωμόνων" δεν υπήρχε τέτοιος διερμηνέας, που να κατέχει δηλαδή την γαλλική γλώσσα, διόρισε ως διερμηνέα την παριστάμενη στο ακροατήριο Μ.

Τ. του Μ. (βλ. σελ. 7η των πρακτικών της προσβαλλόμενης απόφασης). Συγκεκριμένα, όπως στα πρακτικά αναφέρεται επί λέξει: "Στη συνέχεια προσήλθε η δεύτερη μάρτυρας κατηγορίας J. B.S.και αφού ρωτήθηκε από την Προεδρεύουσα, απάντησε ότι δεν γνωρίζει την ελληνική γλώσσα και ότι μιλάει την γαλλική γλώσσα. Κατόπιν τούτου, ανακύπτει θέμα διορισμού διερμηνέα, ο οποίος να κατέχει την γαλλική γλώσσα.

Τέτοιος διερμηνέας δεν υπάρχει στον κατάλογο πραγματογνωμόνων και μπορεί να ανταποκριθεί η παριστάμενη στο ακροατήριο Μ. Τ. του Μ., κάτοικος ..., η οποία γνωρίζει την γαλλική γλώσσα. Δίδεται ο λόγος στον Εισαγγελέα, ο οποίος προτείνει να διορισθεί ως διερμηνέας η ανωτέρω. Η Προεδρεύουσα, ενόψει του ότι δεν υπάρχει τέτοιο πρόσωπο στον οικείο πίνακα και αφού δεν υπάρχει άλλος, σύμφωνα με το άρθρο 233 ΚΠοινΔ, διόρισε ως διερμηνέα την παριστάμενη στο ακροατήριο και γνωρίζουσα καλά την γαλλική και ελληνική γλώσσα, η οποία, αφού ρωτήθηκε από την Προεδρεύουσα για τα στοιχεία της ταυτότητας της κλπ απάντησε, ότι ονομάζεται Μ.

Τ. του Μ., δικηγόρος Σύρου, ..., Ελληνίδα και Χριστιανή Ορθόδοξη, την μάρτυρα απλώς γνωρίζει και δεν είναι συγγενής του...". Σύμφωνα με τα προεκτεθέντα, στην παραπάνω περίπτωση διορισμού διερμηνέα για εξέταση των δύο αλλοδαπών μαρτύρων που αγνοούσαν την Ελληνική γλώσσα, ήταν αναγκαίο να γίνει προσπάθεια ανεύρεσης και διορισμός προσώπου μέσα από το οικείο πίνακα διερμηνέων, και μόνον αν συνέτρεχε άκαρπη προσπάθεια και αδυναμία διορισμού από τον οικείο πίνακα, μπορούσε να διορισθεί διερμηνέας οποιοσδήποτε εκτός του πίνακα, ακόμη και παρευρισκόμενος στο ακροατήριο, αλλά στην τελευταία αυτή περίπτωση έπρεπε να ακουσθούν, εκτός από τον εισαγγελέα της έδρας, οι κατηγορούμενοι ή οι συνήγοροί τους και να αιτιολογείται ειδικά ο λόγος που δικαιολογούσε τον εκτός πίνακα διορισμό.

Η διάταξη της Προεδρεύουσας για τον διορισμό διερμηνέα εκτός του οικείου πίνακα διερμηνέων εκδόθηκε, όπως προκύπτει από τα ανωτέρω πρακτικά της δίκης, χωρίς να δοθεί ο λόγος για να εκθέσουν τις απόψεις τους επί του προκείμενου διορισμού διερμηνέα οι παριστάμενοι ως πληρεξούσιοι δικηγόροι των εκκαλούντων κατηγορουμένων και ειδικότερα οι δυνάμει των από 15-11-2015 δύο εξουσιοδοτήσεων συνήγοροι υπεράσπισης Γ.

Κ. (Δ.Σ. Χανίων) και Μ. Μ. (Δ.Σ. Σύρου). Εξάλλου, η αιτιολογία που περιέχεται στην προαναφερόμενη διάταξη της Προεδρεύουσας, δεν είναι ειδική και εμπεριστατωμένη, αφού δεν διαλαμβάνεται σ’ αυτήν ο λόγος που δικαιολογούσε το ανέφικτο του διορισμού διερμηνέα από τον οικείο πίνακα διερμηνέων, δηλαδή δεν προσδιορίζεται για ποια αιτία υπήρξε αδυναμία να διοριστεί διερμηνέας από τους περιλαμβανόμενους στον οικείο πίνακα διερμηνέων, αφού βεβαιώνεται απλώς ότι δεν υπήρχε διερμηνέας "στον κατάλογο πραγματογνωμόνων" και όχι στον πίνακα διερμηνέων, ούτε επί πλέον αναφέρεται κάποια επείγουσα περίπτωση που επέβαλε την πρόοδο της διαδικασίας με διερμηνέα εκτός του οικείου πίνακα.

Επομένως, ο σχετικός πρώτος λόγος της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Α’ και Δ’ του ΚΠοινΔ, που πλήττει την προσβαλλόμενη απόφαση για απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας, με την ειδικότερη αιτίαση ότι η διάταξη της προεδρεύουσας του δικάσαντος Εφετείου, περί διορισμού διερμηνέα εκτός του οικείου πίνακα, εκδόθηκε χωρίς προηγουμένως να δοθεί ο λόγος στους συνηγόρους των κατηγορουμένων - αναιρεσειόντων για να εκθέσουν τις απόψεις τους και για έλλειψη ειδικής αιτιολογίας της διάταξης της τελευταίας περί διορισμού διερμηνέα εκτός πίνακα, είναι βάσιμος.

Μετά από αυτά, παρελκούσης της έρευνας των λοιπών λόγων αναίρεσης, πρέπει να γίνει δεκτή η κρινόμενη από 15-1-2016 αίτηση - δήλωση αναίρεσης και να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη υπ’ αριθμό 54/2015 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αιγαίου στο σύνολό της και να παραπεμφθεί η υπόθεση ως προς την αποδιδόμενη στους αναιρεσείοντες πράξη της ληστείας από κοινού (μη παραγραφείσα) για νέα συζήτηση στο ίδιο δευτεροβάθμιο δικαστήριο, που την εξέδωσε, αφού είναι δυνατή η συγκρότησή του από άλλους δικαστές, εκτός εκείνων που δίκασαν προηγουμένως (άρθρο 519 ΚΠοινΔ).

ΙΙΙ] Κατά τα άρθρα 111, 112 και 113 του ΠΚ το αξιόποινο των εγκλημάτων εξαλείφεται με παραγραφή, η οποία προκειμένου για πλημμελήματα είναι πέντε έτη και αρχίζει από την ημέρα τέλεσης της αξιόποινης πράξης. Η προθεσμία αναστέλλεται για όσο χρόνο διαρκεί η κύρια διαδικασία και έως ότου γίνει αμετάκλητη η καταδικαστική απόφαση όχι όμως πέρα από τρία έτη για τα πλημμελήματα.

Από τις διατάξεις αυτές σε συνδυασμό με εκείνες των άρθρων 310 παρ.1 εδ. β`, 370 εδάφ. β` και 511 του ΚΠοινΔ, όπως η τελευταία ισχύει μετά την αντικατάστασή της με το άρθρο 50 παρ. 5 του Ν. 3160/2003 προκύπτει ότι η παραγραφή ως θεσμός δημόσιας τάξης εξετάζεται αυτεπαγγέλτως σε κάθε στάση της ποινικής διαδικασίας και από τον Άρειο Πάγο, ο οποίος, αν διαπιστώσει τη συμπλήρωση του χρόνου παραγραφής πρέπει να αναιρέσει την προσβαλλόμενη απόφαση και να παύσει οριστικώς την ποινική δίωξη, εφόσον η αίτηση αναίρεσης περιέχει έναν τουλάχιστον λόγο αναίρεσης από τους αναφερόμενους στο άρθρο 510 παρ. 1 ΚΠοινΔ, ο οποίος είναι όχι μόνον παραδεκτός αλλά και κατ` ουσίαν βάσιμος.

Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, οι αναιρεσείοντες κηρύχθηκαν ένοχοι εκτός από την πράξη της ληστείας από κοινού και για την πράξη της σωματικής βλάβης από κοινού και κατά συρροή, δηλαδή για πράξη σε βαθμό πλημμελήματος που φέρεται τελεσθείσα στις 27-4-2008. Η κρινόμενη αίτηση ασκήθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα και περιέχει όχι μόνον παραδεκτό αλλά, ως προεκτέθηκε, και βάσιμο λόγο αναίρεσης, δηλαδή εκείνον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ.

Α’ και Δ’ ΚΠοινΔ και εφόσον ήδη από το χρόνο τέλεσης της ως άνω αξιόποινης πράξης και μέχρι σήμερα παρήλθε χρονικό διάστημα μεγαλύτερο της οκταετίας, δηλαδή ο πενταετής χρόνος της παραγραφής και εκείνος της αναστολής αυτής, εξαλείφθηκε το αξιόποινο αυτής και πρέπει να παύσει οριστικώς η κατά των αναιρεσειόντων για την πράξη αυτή ασκηθείσα ποινική δίωξη, όπως ειδικότερα μνημονεύεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ’ αριθμό 54/2015 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αιγαίου Β’ Βαθμού.

Παύει οριστικά την ποινική δίωξη, που ασκήθηκε σε βάρος των αναιρεσειόντων: α) Σ. Γ. του Ι. και β) Δ. Μ. του Λ., για την αναφερόμενη στο σκεπτικό πλημμεληματική πράξη του άρθρου 308 παρ. 1 α’ του ΠΚ, που φέρεται πως τελέστηκε από αυτούς στις 27-4-2008 στα ... και δη για το ότι: 1) ο πρώτος κατηγορούμενος, Σ. Γ.: Α) Την 27.04.2008, στα ...

και δη στο χώρο έξωθεν του καταστήματος με την επωνυμία ""..." και περί ώρα 05:00, ενεργώντας από κοινού και κατόπιν συναπόφασης με τον συγκατηγορούμενό του, Δ. Μ. του Λ., προκάλεσαν σε άλλον σωματική κάκωση και βλάβη της υγείας του. Ειδικότερα, στον παραπάνω τόπο και χρόνο, ενώ αυτός (Σ. Γ.) άρπαξε από το λαιμό τον εγκαλούντα D.

J. Μ., υπήκοο Μ. Βρετανίας και τον έσπρωξε πάνω στον τοίχο από το δρομάκι που βρίσκεται απέναντι από την είσοδο του ως άνω καταστήματος κρατώντας αυτόν σταθερό, έσυρε αυτόν (D. J. Μ.) μέσα στο χώρο του ως άνω καταστήματος - μπαρ, όπου, ενώ τον κρατούσε από τα χέρια, ο Δ.ς Μ. του Λ. τον χτυπούσε με γρόνθους στο κεφάλι, όλες οι παραπάνω πράξεις τους δε του προκάλεσαν σωματικές κακώσεις και δη εκδορές στη (ΔΕ) ιγνυακή κοιλότητα και στην έσω επιφάνεια του αριστερού μηρού, εκχυμώσεις (μώλωπες) στην άνω και έσω επιφάνεια των βραχιόνων και μασχαλιαίων χώρων, ήπιο οίδημα και ερυθρότητα αριστερής τραχηλικής χώρας και κάκωση δύο οδόντων.

Β) Στον παραπάνω τόπο και χρόνο, ενεργώντας από πρόθεση και από κοινού με τον συγκατηγορούμενό του, Δ. Μ. του Λ., καθώς και τον M. L. – Η. προκάλεσαν στην εγκαλούσα J. B. S., υπήκοο Βελγίου, σωματική κάκωση και βλάβη της υγείας της. Συγκεκριμένα, ενεργώντας από πρόθεση και κατόπιν συναπόφασης με τον ως άνω συγκατηγορούμενό του, καθώς και τον M.

L. – Η. κτύπησαν αυτήν με τα χέρια και τους γρόνθους τους σε διάφορα μέρη του σώματος της (αριστερό οφθαλμό, στήθος, πλευρά). Εν συνεχεία και αφού κατάφεραν με τα χτυπήματα τους να την ρίξουν στο έδαφος, ο Δ. Μ. του Λ. πίεζε με το πόδι του το αριστερό της χέρι, στο ύψος του μπράτσου, και αυτός συνέχισε να την χτυπά στο σώμα της με τα χέρια του.

Οι παραπάνω πράξεις τους προκάλεσαν στην ανωτέρω παθούσα, J. B. S., σωματικές κακώσεις και δη μικρό θλαστικό τραύμα στο τριχωτό της. 2) Ο δεύτερος κατηγορούμενος, Δ. Μ. του Λ.: Α) Την 27.04.2008, στα ... και δη στο χώρο έξωθεν του καταστήματος με την επωνυμία "..." και περί ώρα 05:00, ενεργώντας από κοινού και κατόπιν συναπόφασης με τον συγκατηγορούμενό του, Σ.

Γ. του Ι., προκάλεσαν σε άλλον σωματική κάκωση και βλάβη της υγείας του. Ειδικότερα, στον παραπάνω τόπο και χρόνο, ενώ ο Σ. Γ. άρπαξε από το λαιμό τον εγκαλούντα D. J. Μ., υπήκοο Μ. Βρετανίας και τον έσπρωξε πάνω στον τοίχο από το δρομάκι που βρίσκεται απέναντι από την είσοδο του ως άνω καταστήματος κρατώντας αυτόν σταθερό, έσυρε αυτόν (D.

J. Μ.) μέσα στο χώρο του ως άνω καταστήματος - μπαρ, όπου, ενώ τον κρατούσε από τα χέρια, ο Δ. Μ. του Λ. τον χτυπούσε με γρόνθους στο κεφάλι, όλες οι παραπάνω πράξεις τους δε του προκάλεσαν σωματικές κακώσεις και δη εκδορές στη (ΔΕ) ιγνυακή κοιλότητα και στην έσω επιφάνεια του αριστερού μηρού, εκχυμώσεις (μώλωπες) στην άνω και έσω επιφάνεια των βραχιόνων και μασχαλιαίων χώρων, ήπιο οίδημα και ερυθρότητα αριστερής τραχηλικής χώρας και κάκωση δύο οδόντων.

Β) Στον παραπάνω τόπο και χρόνο, ενεργώντας από πρόθεση και από κοινού με τον συγκατηγορούμενό του, Σ. Γ. του Ι., καθώς και τον M. L. – Η. προκάλεσαν στην εγκαλούσα J. B. S., υπήκοο Βελγίου, σωματική κάκωση και βλάβη της υγείας της. Συγκεκριμένα, ενεργώντας από πρόθεση και κατόπιν συναπόφασης με τον ως άνω συγκατηγορούμενό του, Σ.

Γ. του Ι., καθώς και τον M. L. – Η., κτύπησαν αυτήν με τα χέρια και τους γρόνθους τους σε διάφορα μέρη του σώματός της (αριστερό οφθαλμό, στήθος, πλευρά). Εν συνεχεία και αφού κατάφεραν με τα κτυπήματα τους να την ρίξουν στο έδαφος, αυτός πίεζε με το πόδι του το αριστερό της χέρι, στο ύψος του μπράτσου, και ο συγκατηγορούμενός του, Σ.

Γ. του Ι., συνέχισε να την χτυπά στο σώμα της με τα χέρια του. Οι παραπάνω πράξεις τους προκάλεσαν στην ανωτέρω παθούσα, J. B. S., σωματικές κακώσεις και δη μικρό θλαστικό τραύμα στο τριχωτό της κεφαλής, εκδορές σε (ΔΕ) αγκώνα και (ΑΡ) πλάγια κοιλιακή χώρα και μώλωπες στην οσφύ και στις νεφρικές χώρες. Και -

Παραπέμπει την υπόθεση, κατά τα λοιπά, ως προς την πράξη της ληστείας από κοινού των κατηγορουμένων: α) Σ. Γ. του Ι. και β) Δ. Μ. του Λ., για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές, εκτός εκείνων που δίκασαν προηγουμένως.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 18 Νοεμβρίου 2016.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 28 Νοεμβρίου 2016.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ