Greece Supreme Court dismisses appeal for being vague on substantive law errors and lacking factual premises.

Απόφαση 1738 / 2006 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1738/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κρητικό, Αντιπρόεδρο, Αχιλλέα Νταφούλη, Ελένη Μαραμαθά, Πλαστήρα Αναστασάκη και Αντώνιο Παπαθεοδώρου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 22 Σεπτεμβρίου 2006, με την παρουσία και της Γραμματέως Μάρθας Ψαραύτη, για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: ...., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Δημήτριο Κορφιάτη.

Των αναιρεσιβλήτων:...., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Αντώνιο Σκουλικαρίτη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 29 Σεπτεμβρίου 1999 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Σύρου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 10/2001 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 180/2004 οριστική του Εφετείου Αιγαίου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 1 Σεπτεμβρίου 2004 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ελένη Μαραμαθά, ανέγνωσε την από 20 Δεκεμβρίου 2005 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Από τις διατάξεις των άρθρων 118 αριθμός 4, 566 παρ. 1 και 577 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ. συνάγεται, ότι στο έγγραφο της αναιρέσεως πρέπει να αναφέρεται κατά τρόπο σαφή, ορισμένο και ευσύνοπτο η νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας το οποίο εξέδωσε την προσβαλλομένη απόφαση, ώστε να είναι δυνατό να διαπιστωθεί αν και ποιο λόγο αναιρέσεως από τους περιοριστικώς αναφερομένους στο άρθρο 559 Κ.Πολ.Δ., θεμελιώνει η προβαλλομένη αιτίαση.

Ειδικότερα για να είναι ορισμένος ο λόγος αναιρέσεως με το οποίο αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας παραβίαση κανόνων ουσιαστικού δικαίου (άρθρο 559 αριθμός 1 ΚΠολΔ) πρέπει να καθορίζεται η συγκεκριμένη διάταξη του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάστηκε και το αποδιδόμενο στο δικαστήριο νομικό σφάλμα περί την ερμηνεία ή την εφαρμογή του ουσιαστικού νόμου.

Αν δε το δικαστήριο ερμήνευσε την υπόθεση κατ' ουσία πρέπει να εκτίθενται και οι κρίσιμες σχετικές παραδοχές του, ήτοι τα πραγματικά γεγονότα που αυτό δέχθηκε, υπό τα οποία και συντελέσθηκε η προβαλλομένη νομική πλημμέλεια, δοθέντος ότι η αοριστία του λόγου αναιρέσεως δεν μπορεί να συμπληρωθεί με παραπομπή σε άλλο διαδικαστικό έγγραφο.

Εξ άλλου για να είναι ορισμένος ο λόγος αναιρέσεως από το άρθρο 559 αριθμός 19 ΚΠολΔ πρέπει να διαλαμβάνει : α) τις πραγματικές παραδοχές της αποφάσεως ή τη μνεία ότι αυτή στερείται παντελώς αιτιολογίας και β) την εξειδίκευση του σφάλματος του δικαστηρίου, ήτοι ποία επί πλέον περιστατικά έπρεπε να αναφέρονται στην απόφαση ή ως προς τι υπάρχει έλλειψη αιτιολογίας και αν πρόκειται για αντιφατικές αιτιολογίες πoίες είναι αυτές και σε τι συνίσταται η αντίφαση και από πού προκύπτει (Ολ.ΑΠ 2012005).

Στην προκειμένη περίπτωση οι αναιρεσείοντες προσάπτουν στην προσβαλλομένη απόφαση με το πρώτο λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως, όπως αυτός εκτιμάται, πλημμέλειες που στηρίζονται στα εδάφια 1 και 19 τoυ άρθρου 559 ΚΠολΔ. Ειδικότερα προβάλλουν ότι η προσβαλλομένη απόφαση έχει ανεπαρκείς και αντιφατικές αιτιολογίες σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και δη όσον αφορά τον ισχυρισμό τους : 1) περί μη οφειλής μισθωμάτων συνεπεία λύσεως της μισθώσεως με νεώτερη συμφωνία προφορική και όχι με έγγραφο βεβαίως χρονολογίας σύμφωνα με το άρθρο 5 παρ.1 τoυ Π.Δ/τος 34/1995, 2) περί συμφωνίας συμψηφισμού υπολοίπου των μισθωμάτων με την αξία των εις το μίσθιο κινητών πραγμάτων και του εξoπλισμoύ της επιχειρήσεώς τους και 3) περί την αξιολόγηση των στην εφημερίδα "Χρυσή Ευκαιρία" δημoσιεύσεων.

Ο λόγος αυτός της αιτήσεως αναιρέσεως ελέγχεται απορριπτέος ως απαράδεκτος γιατί προεχόντως είναι αόριστος, αφού (πρώτο) δεν έχει τις κρίσιμες σχετικές παραδοχές του δικαστηρίου ώστε να είναι δυνατός ο ακυρωτικός έλεγχος της ορθής ή μη υπαγωγής των κριθέντων πραγματικών γεγονότων στον εφαρμοσθέντα κανόνα δικαίου αλλά μόνο αποσπασματικές και επιλεκτικές, και (δεύτερο) δεν εκτίθεται σε τι συνίσταται ειδικότερα το νομικό σφάλμα στο οποίο φέρεται ότι υπέπεσε η απόφαση, είτε εφαρμόζοντας, είτε μη εφαρμόζοντας τη διάταξη του άρθρου 5 του Π.Δ. 34/1995.

Εξάλλου το μέτρο που με την επίκληση της πιο πάνω πλημμέλειας πλήττεται η ουσία της υποθέσεως που είναι ανέλεγκτη από τον ΄Αρειο Πάγο σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 561 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ. ο σχετικός λόγος είναι απαράδεκτος. Περαιτέρω ως προς την αιτίαση ότι η απόφαση στερείται παντελώς αιτιολογίας ως προς τη συμφωνία περί μη καταβολής μισθώματος μέχρις εξευρέσεως νέου μισθωτού, περί συμψηφισμού οφειλομένων υπολοίπου με την αξία των στο μίσθιο κινητών και συμφωνίας περί προώρου λύσεως της μισθώσεως ο ίδιος λόγος ελέγχεται απορριπτέος ως αβάσιμος διότι όπως προκύπτει από την προσβαλλομένη αυτή έχει αιτιολογίες.

ΙΙ. Με το δεύτερο λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως προβάλλεται η αιτίαση από το άρθρο 559 αριθμός 11 Κ.Πολ.Δ. για το λόγο ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη την νομίμως μετ΄ επικλήσεως προσκομισθείσα χειρόγραφη μετ' αγγελία του πρώτου των αναιρεσιβλήτων και ενάγοντα ..... Όμως από την διαβεβαίωση στην αναιρεσιβαλλομένη απόφαση ότι το Εφετείο, για να σχηματίσει τη δικανική του πεποίθηση, έλαβε υπόψη του εκτός από τα άλλα αποδεικτικά μέσα και όλα τα έγγραφα που επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι μεταξύ των οποίων και όλες τις αγγελίες στην Εφημερίδα "Χρυσή Ευκαιρία", σε συνδυασμό με το γεγονός ότι στο υπόλοιπο αιτιολογικό της αποφάσεως δεν υπάρχει κανένα απολύτως στοιχείο από το οποίο να μπορεί να δημιουργηθεί αμφιβολία για το αν το Εφετείο έλαβε υπόψη και την παραπάνω χειρόγραφη αγγελία του πρώτου των αναιρεσιβλήτων, γίνεται απολύτως βέβαιο ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη και το έγγραφο αυτό. Είναι επομένως αβάσιμος ο σχετικός λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως.

Κατ΄ ακολουθίαν των ανωτέρω πρέπει να απορριφθεί η κρινομένη αίτηση αναιρέσεως και να επιβληθεί στους αναιρεσείοντες η δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 03-09-04 αίτηση του ..... κλπ για αναίρεση της 180/2004 αποφάσεως του Εφετείου Αιγαίου. Και

Επιβάλλει στους αναιρεσείοντες τη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων την οποία ορίζει στο ποσό των επτακοσίων εβδομήντα (770) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 11 Οκτωβρίου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 3 Νοεμβρίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ