Supreme Court partially allowed appeal, quashing penalty but dismissing inadmissible fraud charge.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Greece partially allowed the appeal against a conviction for fraud and forgery. The appellant argued for a new trial on the fraud charge, while the prosecution contended the evidence was sufficient. The court quashed the specific penalty for fraud due to procedural defects but dismissed the appeal regarding the fraud charge itself as inadmissible.
Legislator headnote
AI generatedArticles 510(1)(D) and 522 of the Code of Criminal Procedure; The Supreme Court may partially quash a conviction to correct sentencing errors while dismissing the appeal on other grounds if the underlying charge is procedurally inadmissible.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 1737 / 2019 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 1737/2019
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αρτεμισία Παναγιώτου, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη (σύμφωνα με την υπ'αριθμ.194/2019 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου), Γεώργιο Αναστασάκο - Εισηγητή, Ευφροσύνη Καλογεράτου - Ευαγγέλου, Πηνελόπη Παρτσαλίδου - Κομνηνού και Σταματική Μιχαλέτου, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 15 Οκτωβρίου 2019, με την παρουσία της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Αριστέας Θεοδόση (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χαράλαμπου Αθανασίου, για να δικάσει την αίτηση της αναιρεσείουσας - κατηγορουμένης Φ. Λ. του Μ., κατοίκου ..., που παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Ράπτη, για αναίρεση της υπ'αριθ.ΗΤ 999/2019 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Με πολιτικώς ενάγουσα την εταιρία "...", νομίμως εκπροσωπούμενη, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Δημήτριο Κουράκο. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και η αναιρεσείουσα - κατηγορούμενη ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην υπ'αριθμ.πρωτ.5943/21-5-2019 αίτησή της αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 859/19.
Αφού άκουσε Την Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί ως αβάσιμη η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως και τους πληρεξούσιους δικηγόρους των διαδίκων που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
I. Η κρινόμενη από 20-5-2019 αίτηση (αρ. πρ. 404/5943/2019) της Φ. Λ. του Μ., για αναίρεση της καταδικαστικής απόφασης ΗΤ - 999/2019 του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα.
Συνεπώς, είναι παραδεκτή και πρέπει να εξετασθεί περαιτέρω.
II. Η ειδική, κατά τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ, και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, από την έλλειψη της οποίας ιδρύεται λόγος αναίρεσης κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' ΚΠοινΔ, απαιτείται όχι μόνο για την απόφαση περί της ενοχής, δηλαδή την καταδικαστική ή απαλλακτική για την κατηγορία απόφαση του δικαστηρίου, αλλά για όλες τις αποφάσεις, ανεξαρτήτως αν αυτές είναι οριστικές ή παρεμπίπτουσες ή αν η έκδοσή τους αφήνεται στη διακριτική, ελεύθερη ή ανέλεγκτη κρίση του δικαστή που τις εξέδωσε.
Έτσι, η παρεμπίπτουσα απόφαση που απορρίπτει αίτηση του κατηγορουμένου περί αναβολής της δίκης για κρείσσονες αποδείξεις, πρέπει να είναι ιδιαίτερα αιτιολογημένη, υπό την προϋπόθεση ότι υποβάλλεται παραδεκτά και είναι ορισμένη. Διαφορετικά, ιδρύεται ο ανωτέρω λόγος αναίρεσης για ελλιπή αιτιολογία.
Κατά δε τη διάταξη του άρθρου 171 παρ. 1 στοιχ. δ' του Κ.Ποιν.Δ., ακυρότητα που λαμβάνεται και αυτεπαγγέλτως υπόψη από το δικαστήριο σε κάθε στάδιο της διαδικασίας και στον Άρειο Πάγο ακόμη και ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Α' του ΚΠοινΔ λόγο αναιρέσεως προκαλείται και αν δεν τηρηθούν οι διατάξεις που καθορίζουν την εμφάνιση, την εκπροσώπηση και την υπεράσπιση του κατηγορουμένου και την άσκηση των δικαιωμάτων που του παρέχονται από το νόμο, την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών και το Διεθνές Σύμφωνο για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα.
Με βάση τη διάταξη του άρθρου 6 παρ. 1 της παραπάνω Συμβάσεως, αν υποβληθεί νομίμως αίτημα αναβολής της δίκης για κρείσσονες αποδείξεις και αυτό απορριφθεί χωρίς ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία θεωρείται ότι προσβάλλεται το δικαίωμα του κατηγορουμένου για δίκαιη δίκη και ιδρύεται και ο ως άνω λόγος αναιρέσεως. (ΑΠ 1399/16, 960/15).
Στην προκειμένη περίπτωση, το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό, με την προσβαλλόμενη απόφασή του κήρυξε την αναιρεσείουσα ένοχη για τις αξιόποινες πράξεις 1) της πλαστογραφίας με χρήση κατ'εξακολούθηση και 2)της απάτης κατ'εξακολούθηση και την καταδίκασε σε συνολική ποινή φυλάκισης 18 μηνών, με τριετή αναστολή.
Κατά την εκδίκαση της υπόθεσης ο συνήγορος της αναιρεσείουσας υπέβαλε εγγράφως αίτημα αναβολής της δίκης για κρείσσονες αποδείξεις προκειμένου 1) να κληθούν οι παθόντες μάρτυρες Π. Κ. και Α. Γ., οι οποίοι είχαν πληρώσει στην αναιρεσείουσα για τα πλαστά ασφαλιστήρια συμβόλαια των αυτοκινήτων τους, τα οποία κατά τους ισχυρισμούς τους είχε συντάξει η ίδια και τους είχε εξαπατήσει με τον τρόπο αυτό, 2) να προσκομισθούν στοιχεία από τη δικογραφία που έχει σχηματισθεί σε βάρος της Π.
Π. κατά της οποίας έχει ασκηθεί ποινική δίωξη για τις ίδιες πράξεις και 3) να προσκομίσει η αναιρεσείουσα το ασφαλιστήριο συμβόλαιο που είχε συντάξει για τον απολειπόμενο παθόντα μάρτυρα Α. Γ.. Όπως προκύπτει από τα πρακτικά της προσβαλλόμενης απόφασης, που δεν έχουν προσβληθεί ως πλαστά , το Δικαστήριο, αφού προέβη στην εξέταση των μαρτύρων (μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται και ο προαναφερόμενος Π.
Κ.) και σε ανάγνωση όλων των εγγράφων που διαλαμβάνονται σ' αυτά, σε συνδυασμό με την απολογία της κατηγορουμένης - αναιρεσείουσας, απέρριψε το προαναφερθέν αίτημα της τελευταίας με την εξής αιτιολογία: "Δεν κρίνεται αναγκαία η αναβολή της υπόθεσης για κρείσσονες αποδείξεις, προκειμένου να προσέλθει ο μάρτυρας Γ., καθώς τα άνω αποδεικτικά στοιχεία κρίνονται επαρκή.
Σε κάθε περίπτωση η κατάθεση του τελευταίου περιέχεται στα πρακτικά της Πρωτόδικης Δίκης, τα οποία αναγνώστηκαν. Συγκεκριμένα δε, ο τελευταίος ανέφερε ενώπιον του Πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι πήγε τρεις φορές στην ...., βρήκε την κατηγορουμένη η οποία του έφερε δύο φορές το ασφαλιστήριο στην ..... Τέλος, απρρριπτέο κρίνεται και το αίτημα να αναβληθεί η υπόθεση προκειμένου να προσκομιστούν στοιχεία άλλης δικογραφίας η οποία έχει λάβει ΑΜΒ Δ 2016/1443, καθώς αυτή δεν αφορά την παρούσα κατηγορουμένη, ως η ίδια ισχυρίζεται, καθώς και για να προσκομιστεί το ασφαλιστήριο της διεθνούς ένωσης που η κατηγορουμένη επικαλέστηκε, αφού, αφενός μεν δεν προσδιορίζονται τα στοιχεία του ασφαλιστηρίου αυτού συμβολαίου, ώστε να είναι δυνατή η αναζήτησή του, αφετέρου δε, η κατηγορουμένη θα μπορούσε να προσκομίσει αντίγραφο αυτού, καθώς η ίδια, ως ισχυρίζεται, προέβη στην κατάρτιση του.
Επιπρόσθετα, δεν αποδείχτηκε από την ακροαματική διαδικασία ότι έχει πράγματι καταρτιστεί τέτοιο συμβόλαιο. Σε κάθε περίπτωση δε, τα αποδεικτικά στοιχεία που τέθηκαν υπόψη του Δικαστηρίου κρίνονται απολύτως επαρκή για το σχηματισμό δικανικής κρίσης". Με αυτά που δέχθηκε το Δικαστήριο της ουσίας διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του την απαιτούμενη για την απόρριψη του πιο πάνω αιτήματος αναβολής της δίκης για κρείσσονες αποδείξεις ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, καθόσον δέχθηκε, ότι υφίσταται επάρκεια αποδείξεων, από τις οποίες σχημάτισε πλήρη δικανική πεποίθηση για την ενοχή της κατηγορουμένης και επομένως, δεν στέρησε την απόφασή του από την επιβαλλόμενη αιτιολογία.
Επίσης, κανένα δικαίωμα του κατηγορουμένου, ούτε αυτό περί δικαίας δίκης, παραβιάσθηκε, αφού το Δικαστήριο της ουσίας απάντησε αιτιολογημένα επί του αιτήματος για την αιτηθείσα ως άνω αναβολή και, ως εκ τούτου, οι υποστηρίζοντες τα αντίθετα, εκ του άρθρου 510 § 1 Δ' και Α' ΚΠοινΔ αναιρετικοί λόγοι, που αφορούν το ως άνω αίτημα, είναι αβάσιμοι.
ΙΙΙ. Με την προσβαλλόμενη απόφαση η αναιρεσείουσα κηρύχθηκε ένοχη του ότι: "Στην ... την 14.11.2011 και την 23.3:2011, Ι)Με περισσότερες πράξεις της που συνιστούσαν εξακολούθηση του αδικήματος της πλαστογραφίας με την επιβαρυντική περίπτωση της χρήσεως, με δόλο, κατήρτισε πλαστά έγγραφα κατά την έννοια του αρ. 13γ' του Π.Κ με σκοπό να παραπλανήσει με την χρήση τους άλλους σχετικά με γεγονός που μπορούσε να έχει έννομες συνέπειες, εν συνεχεία μάλιστα προέβη σε χρήση τους και ειδικότερα α.την 14.11.2011 κατήρτισε πλαστό ασφαλιστήριο συμβόλαιο του κλάδου αυτοκινήτων, σε απομίμηση εντύπου της εταιρείας "..." καθώς και το αυτοκόλλητο ειδικό σήμα, με το οποίο η εταιρεία φέρεται να ασφαλίζει το υπ' αριθ.
κυκλ. ...25 ταξί μάρκας Mercedes ιδιοκτησίας Π. Κ. για χρονική περίοδο ασφάλισης 14.11.2011 έως 14.5.2012, στο οποίο έθεσε κατ' απομίμηση την υπογραφή του προϊσταμένου του τμήματος κλάδου αυτοκινήτων, Σ. Κ., χωρίς γνώση και συναίνεση του τελευταίου, το παρέδωσε στον ασφαλισμένο και εισέπραξε από αυτόν το ποσό των ασφαλίστρων 1.035,56€ και β.
Την 23.3.2012 στην Αθήνα, κατήρτισε πλαστό ασφαλιστήριο συμβόλαιο του κλάδου αυτοκινήτων, σε απομίμηση εντύπου της ιδίας ως άνω ασφαλιστικής εταιρείας καθώς και το αυτοκόλλητο ειδικό σήμα με το οποίο η εταιρεία φέρεται να ασφαλίζει το υπ'αριθμ. κυκλ ...57 Ταξί μάρκας TOYOTA, ιδιοκτησίας Α. Γ., για χρονική περίοδο 23.3.2012 έως 23.9.2012, όπου έθεσε κατ' απομίμηση την υπογραφή της προϊστάμενης Α.
Χ., χωρίς γνώση και συναίνεση της τελευταίας, και αφού το παρέδωσε στον ασφαλισμένο, Α. Γ., εισέπραξε από αυτόν το ποσό των 1.001,90 ευρώ. Από την επισκόπηση του ειδικού σήματος που παρέδωσε τελικά στην ασφαλιστική εταιρεία ο Α. Γ., καθώς και των λοιπών σημάτων, προέκυψε ότι αυτά αποτελούσαν έγχρωμες φωτοτυπίες σκαναρισμένων σημάτων ανανεωτηρίου, αγνώστου κατόχου, στην θέση του υδατογραφήματος ασφαλείας έχει τοποθετηθεί ένα αυτοκόλλητο φωσφορίζον τετραγωνίδιο τελείως διαφορετικό από το γνήσιο, αναγράφονται λανθασμένα ο κωδικός παραγωγού και ο κωδικός ανανεωτηρίου και το αυτοκόλλητο που βρίσκεται στο οπισθόφυλλο του ανανεωτηρίου, προκειμένου να επικολληθεί στον ανεμοθώρακα, δεν είναι λειτουργικό (δεν ξεκολλάει για να χρησιμοποιηθεί κλπ).
Έπραξε δε ως ανωτέρω, με ενιαίο δόλο και σκοπό να παραπλανήσει με την χρήση των πλαστών εγγράφων τους ασφαλισμένους ότι η ίδια ενεργούσε εξ' ονόματος της εγκαλούσης ασφαλιστικής εταιρείας και ότι η τελευταία ασφάλιζε τα οχήματά τους για τα ανωτέρω ειδικότερα χρονικά διαστήματα και να τους αποσπάσει έτσι τα αντίστοιχα χρήματα-ασφάλιστρα, προκειμένου να αποκομίσει η ίδια συνολικό παράνομο περιουσιακό όφελος 2.037,46 ευρώ, χωρίς γνώση και συναίνεση της ασφαλιστικής εταιρείας- εγκαλούσης.
β.Περαιτέρω, στην .... και στους κατωτέρω χρόνους, ήτοι την 14.11.2011 και την 23.3.2012, με περισσότερες πράξεις της που συνιστούσαν εξακολούθηση του αδικήματος της απάτης με σκοπό να αποκομίσει η ίδια παράνομο περιουσιακό όφελος, έβλαψε ξένες περιουσίες, πείθοντας άλλους σε πράξεις, με την εν γνώσει της παράσταση ψευδών γεγονότων ως αληθινών.
Ειδικότερα, καταρτίζοντας και παραδίδοντας στους ασφαλισμένους, Π. Κ. και Α. Γ. δύο πλαστά ασφαλιστήρια συμβόλαια του κλάδου αυτοκινήτων με πλαστά αυτοκόλλητα ειδικά σήματα, παρέστησε εν γνώσει της ψευδώς σ' αυτούς ότι δήθεν εξακολουθούσε να διατηρεί ενεργή σύμβαση ασφαλιστικής συμβούλου με την "..." ότι ενεργούσε νια λογαριασμό της τελευταίας και ότι τους παρέδιδε γνήσια συμβόλαια και σήματα για την ασφάλεια των οχημάτων τους, ενώ στην πραγματικότητα είχε καταρτίσει αυτά εξ' υπαρχής πλαστά, ως υπό στοιχείο "1" λεπτομερώς περιγράφηκε, με αποτέλεσμα να τους πείσει να της καταβάλουν, ο μεν Π.
Κ., το χρηματικό ποσό των 1.035,56 ευρώ, για χρονική περίοδο ασφάλισης από 14.11.2011 έως 14.5.2012 και ο Α. Γ. εκείνο των 1.001,90 ευρώ για χρονική περίοδο ασφάλισης 23.3.2012 έως 23.9.2012, ενώ γνώριζε καλώς ότι η σύμβασή της με την ανωτέρω εγκαλούσα ασφαλιστική εταιρεία είχε λυθεί και δεν είχε δικαίωμα να συνάπτει συμβάσεις ασφάλισης στο όνομα της εγκαλούσης.
Με τον τρόπο αυτό απεκόμισε συνολικό παράνομο περιουσιακό όφελος 2.037,46 ευρώ, χωρίς γνώση και συναίνεση της ασφαλιστικής εταιρείας - εγκαλούσας, με βλάβη των περιουσιών των ασφαλισμένων που στην πραγματικότητα ενώ είχαν καταβάλει τα ασφάλιστρα, δεν συνήπταν ασφάλιση των οχημάτων τους, τα οποία παρέμεναν ανασφάλιστα, χωρίς βέβαια οι ίδιοι να το γνωρίζουν." IV.
Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 405 του νέου ΠΚ, ισχύοντος από 1-7-2019 (Ν. 4619/2019), για την ποινική δίωξη του εγκλήματος της απάτης, που προβλέπεται στο άρθρο 386 παρ.1 ΠΚ απαιτείται πλέον έγκληση. Περαιτέρω, στη διάταξη του άρθρου 464 του ίδιου ΠΚ ορίζεται ότι εκκρεμείς ποινικές διαδικασίες, που έχουν ανοίξει χωρίς την υποβολή εγκλήσεως με αντικείμενο πράξεις για την δίωξη των οποίων απαιτείται έγκληση στον παρόντα Κώδικα ενώ διώκονταν αυτεπαγγέλτως υπό το προϊσχύσαν δίκαιο, συνεχίζονται, εφόσον ο δικαιούμενος να υποβάλει έγκληση δηλώσει εντός τεσσάρων μηνών από την έναρξη της ισχύος του (1-7-2019) ότι επιθυμεί την πρόοδο τους.
Στην προκείμενη περίπτωση, οι φερόμενοι ως παθόντες της δεύτερης αξιόποινης πράξης (απάτης κατ' εξακολούθηση), δηλαδή οι Π. Κ. και Α. Γ., οι οποίοι, με βάση της παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, ζημιώθηκαν από την αναιρεσείουσα που παριστάνοντάς τους ψευδώς ότι εξακολουθούσε να διατηρεί ενεργή σύμβαση ασφαλιστικής συμβούλου με την ...
τους παρέδωσε τα επίμαχα πλαστά ασφαλιστήρια που είχε συντάξει η ίδια εισπράττοντας από αυτούς, αντίστοιχα, τα ποσά των ασφαλίστρων 1.035,56 και 1.001,90 ευρώ, δεν είχαν υποβάλλει έγκληση κατ'αυτής υπό το προϊσχύσαν δίκαιο ενόψει του ότι η ως άνω πράξη διώκονταν αυτεπαγγέλτως. Οι τελευταίοι, όμως, δικαιούμενοι να υποβάλλουν έγκληση κατ'αυτής, δεν προέβησαν κατά νόμο, με βάση τα προαναφερόμενα, σε δήλωση εντός τεσσάρων μηνών από την έναρξη ισχύος του νέου ΠΚ, δηλαδή έως τις 31-10-2019, ότι επιθυμούν την πρόοδο της εκκρεμούσας ποινικής διαδικασίας κατ'αυτής.
Συνεπώς, συντρέχει περίπτωση απαραδέκτου ασκήσεως της ποινικής διώξεως κατά της αναιρεσείουσας για την πιο πάνω πράξη, που λαμβάνεται υπόψη αυτεπάγγελτα από το δικαστήριο (άρθρα 511 εδ. α' και 510 παρ 1 στοιχ. Α' σε συνδ. 171 παρ. 1 περ. β'ΚΠΔ) και πρέπει αναιρουμένης κατά τούτο της προσβαλλομένης αποφάσεως να κηρυχθεί απαράδεκτη η κατ' αυτής ποινική δίωξη για την εν λόγω πράξη και να απαλειφθεί η για την πράξη αυτή επιβληθείσα σ'αυτήν ποινή φυλάκισης ενός έτους .
ΙV. Κατά τη διάταξη του άρθρου 2 παρ. 1 του νέου ΠΚ (Ν. 4619//2019), αν από την τέλεση της πράξης ως την αμετάκλητη εκδίκασή της ίσχυσαν περισσότερες διατάξεις νόμων, εφαρμόζεται αυτή που στη συγκεκριμένη περίπτωση οδηγεί στην ευμενέστερη μεταχείριση του κατηγορουμένου. Επίσης, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 511 εδ.
τελευταίο και 514 εδ. τελευταίο του νέου ΚΠΔ (Ν.4619/2019), ο Άρειος Πάγος, αν κριθεί παραδεκτή η αίτηση αναίρεσης, εφαρμόζει αυτεπαγγέλτως τον επιεικέστερο νόμο που ισχύει μετά τη δημοσίευση της προσβαλλομένης αποφάσεως. Στην προκείμενη περίπτωση, το άρθρο 216 παρ. 1 του νέου ΠΚ ορίζει ότι "Όποιος καταρτίζει πλαστό ή νοθεύει έγγραφο με σκοπό να παραπλανήσει με τη χρήση του άλλον σχετικά με γεγονός που μπορεί να έχει έννομες συνέπειες τιμωρείται με φυλάκιση και χρηματική ποινή".
Η νέα διάταξη, ως προς τον πλημμεληματικό χαρακτήρα της πράξης αυτής, είναι επιεικέστερη της προγενέστερης που όριζε στο εδάφιο β' ότι "Η χρήση του εγγράφου από αυτόν θεωρείται επιβαρυντική περίπτωση". Επομένως, πρέπει, εφόσον κρίθηκε παραδεκτή η αίτηση αναίρεσης και συντρέχει περίπτωση αυτεπάγγελτης εφαρμογής της επιεικέστερης πιο πάνω ποινικής διάταξης, κατά τα προαναφερόμενα, να αναιρεθεί μερικώς η προσβαλλόμενη απόφαση και ειδικότερα ως προς την πρώτη πράξη που αποδίδεται στην αναιρεσείουσα (πλαστογραφία με χρήση κατ'εξακολούθηση), προκειμένου το δικαστήριο της ουσίας να προβεί σε τυχόν νέα επιμέτρηση της ποινής για την πράξη αυτή.
Τέλος, πρέπει να παραπεμφθεί, η υπόθεση προς νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτούμενο εφ'όσον τούτο είναι εφικτό από τους ίδιους δικαστές, αφού η απόφαση αναιρέθηκε μόνο ως προς το σκέλος της ποινής (άρθρο 522 ΚΠΔ) και απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης κατά τα λοιπά
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί μερικά την καταδικαστική απόφαση ΗΤ 999/2019 του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, κατά τα ειδικότερα αναφερόμενα στο σκεπτικό.
Κηρύσσει απαράδεκτη την ποινική δίωξη κατά της αναιρεσείουσας Φ. Λ. του Μ., κατοίκου ..., για την αποδιδόμενη σ'αυτήν πράξη της απάτης κατ' εξακολούθηση, δηλαδή ότι, στην ..., την 14.11.2011 και την 23.3.2012 , με περισσότερες πράξεις της που συνιστούσαν εξακολούθηση του αδικήματος της απάτης με σκοπό να αποκομίσει η ίδια παράνομο περιουσιακό όφελος, έβλαψε ξένες περιουσίες, πείθοντας άλλους σε πράξεις, με την εν γνώσει της παράσταση ψευδών γεγονότων ως αληθινών.
Ειδικότερα, καταρτίζοντας και παραδίδοντας στους ασφαλισμένους Π. Κ. και Α. Γ. δύο πλαστά ασφαλιστήρια συμβόλαια του κλάδου αυτοκινήτων με πλαστά αυτοκόλλητα ειδικά σήματα, παρέστησε εν γνώσει της ψευδώς σ'αυτούς ότι δήθεν εξακολουθούσε να διατηρεί ενεργή σύμβαση ασφαλιστικής συμβούλου με την "..." ότι ενεργούσε νια λογαριασμό της τελευταίας και ότι τους παρέδιδε γνήσια συμβόλαια και σήματα για την ασφάλεια των οχημάτων τους, ενώ στην πραγματικότητα είχε καταρτίσει αυτά εξ' υπαρχής πλαστά, ως υπό στοιχείο "1" λεπτομερώς περιγράφηκε, με αποτέλεσμα να τους πείσει να της καταβάλουν, ο μεν Π.
Κ., το χρηματικό ποσό των 1.035,56 ευρώ, για χρονική περίοδο ασφάλισης από 14.11.2011 έως 14.5.2012 και ο Α. Γ. εκείνο των 1.001,90 ευρώ για χρονική περίοδο ασφάλισης 23.3.2012 έως 23.9.2012, ενώ γνώριζε καλώς ότι η σύμβασή της με την ανωτέρω εγκαλούσα ασφαλιστική εταιρεία είχε λυθεί και δεν είχε δικαίωμα να συνάπτει συμβάσεις ασφάλισης στο όνομα της εγκαλούσης.
Με τον τρόπο αυτό απεκόμισε συνολικό παράνομο περιουσιακό όφελος 2.037,46 ευρώ, χωρίς γνώση και συναίνεση της ασφαλιστικής εταιρείας - εγκαλούσας, με βλάβη των περιουσιών των ασφαλισμένων που στην πραγματικότητα ενώ είχαν καταβάλει τα ασφάλιστρα, δεν συνήπταν ασφάλιση των οχημάτων τους. τα οποία παρέμεναν ανασφάλιστα, χωρίς βέβαια οι ίδιοι να το γνωρίζουν.
Απαλείφει την επιβληθείσα στην αναιρεσείουσα ποινή του ενός έτους για την πιο πάνω πράξη.
Παραπέμπει την υπόθεση σε νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτούμενο εφ'όσον τούτο είναι εφικτό από τους ίδιους δικαστές, για την αποδιδόμενη στην αναιρεσείουσα πράξη της πλαστογραφίας με χρήση κατ' εξακολούθηση και ειδικότερα, μόνο ως προς το σκέλος της ποινής που της επιβλήθηκε για την πράξη αυτή
Απορρίπτει κατά τα λοιπά την από 20-5-2019 (αριθ.404/5943/19) αίτηση της Φ. Λ. του Μ., κατοίκου ..., οδός ..., για αναίρεση της υπ'αριθμ.ΗΤ - 999/19 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 5 Νοεμβρίου 2019.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 8 Νοεμβρίου 2019..
Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ
Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ