1735/2011 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1735 / 2011 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1735/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη, Αντιπρόεδρο, Χαράλαμπο Δημάδη, Σπυρίδωνα Μιτσιάλη, Δημήτριο Μαζαράκη και Χαράλαμπο Αθανασίου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 21 Σεπτεμβρίου 2011, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Γ. Σ. του Κ., κατοίκου ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Των αναιρεσίβλητων: 1. Γ. Α. του Α., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Σπύρο Χατηανδρέου και 2. Χ. Ν. του Η., κατοίκου ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 15-4-2000 αγωγή του Γ. Α. (ήδη πρώτου αναιρεσιβλήτου), που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 5608/2006 του ίδιου Δικαστηρίου και 132/2008 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 26-9-2008 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο ο πρώτος αναιρεσίβλητος, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Αθανασίου ανέγνωσε την από 9-9-2011 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος του πρώτου αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις εκθέσεις επιδόσεως 1193 ΣΤ' και 1194 ΣΤ'/20.5.2010 αντίστοιχα, της δικαστικής επιμελήτριας του Πρωτοδικείου Αθηνών ..., τις οποίες επικαλείται και προσκομίζει ο πρώτος αναιρεσίβλητος Γ. Α., που επισπεύδει τη συζήτηση της υπό κρίση αίτησης αναίρεσης, προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της αίτησης αυτής, με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση αυτής, για την στην αρχή της παρούσας αναφερόμενης δικάσιμο (της 21-9-2011), επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα στον αναιρεσείοντα Γ. Σ. και στο δεύτερο αναιρεσίβλήτο Χ. Ν.. Οι τελευταίοι, όμως, δεν εμφανίσθηκαν κατά την ως άνω δικάσιμο, κατά την οποία η υπόθεση εκφωνήθηκε στη σειρά της από το οικείο πινάκιο, ούτε εκπροσωπήθηκαν με δήλωση πληρεξουσίου δικηγόρου, κατά τα άρθρα 242 παρ. 2 ΚΠολΔ. Επομένως, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση, παρά την απουσία τους ( άρθρ. 576 παρ. 2 εδαφ. α' και γ' του ΚΠολΔ).

- Κατά μεν το άρθρο 480 παρ. 2 ΚΠολΔ, αν τα διανεμητέα αντικείμενα είναι περισσότερα και η αυτούσια διανομή όλων ή μερικών απ' αυτά είναι αδύνατη ή ασύμφορη, είναι όμως δυνατή η κατανομή τους σε μέρη ανάλογα προς τις μερίδες των κοινωνών, το δικαστήριο μπορεί να αποφασίσει την αυτούσια διανομή με τον τρόπο αυτό, κατά δε το άρθρο 481 αριθμ. 2 του ίδιου Κώδικα, στις περιπτώσεις των άρθρων 480 και 480Α το δικαστήριο μπορεί για την εξίσωση άνισων μερών, να αποφασίσει ότι οι κοινωνοί που λαμβάνουν ορισμένα μέρη θα καταβάλουν σε άλλους κοινωνούς ορισμένο χρηματικό ποσό και, τέλος, κατά το άρθρο 485 του ίδιου Κώδικα, αν η αυτούσια διανομή είναι κατά ένα μέρος δυνατή, το δικαστήριο μπορεί να αποφασίσει κατά ένα μέρος την αυτούσια διανομή και κατά ένα μέρος την πώληση με πλειστηριασμό.

Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει ότι, αν τα διανεμητέα αντικείμενα είναι περισσότερα και η αυτούσια διανομή όλων ή μερικών απ' αυτά είναι αδύνατη ή ασύμφορη, αλλά είναι δυνατή η κατανομή τους σε μέρη ανάλογα προς τις μερίδες των κοινωνών, τότε, κατά την παρ. 2 του άρθρου 480 ΚΠολΔ, με την οποία καθιερώνεται η απονεμητική κατανομή, το δικαστήριο μπορεί να αποφασίσει τη διανομή κατά μέρη ανάλογα προς τη μερίδα κάθε κοινωνού και χωρίς διαίρεση αυτών ή μείωση της αξίας καθενός απ' αυτά.

Στην περίπτωση δε αυτή λαμβάνει χώρα κλήρωση. Προϋπόθεση για να λάβει χώρα επιδίκαση (απονέμηση) από το δικαστήριο και όχι κλήρωση είναι, επί άνισων μερίδων, να μην υφίσταται αναλογία των μερών προς τις μερίδες των κοινωνών, δηλαδή να μην είναι δυνατή η διαίρεση των μερών σε τόσα ίσα κατ' αξίαν μέρη όσος είναι ο ελάχιστος κοινός παρονομαστής των μερίδων των κοινωνών, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 486 ΚΠολΔ., η οποία εξειδικεύει τον τρόπο εφαρμογής της αυτούσιας διανομής, όταν αυτή κριθεί δυνατή, γι αυτό και συνοδεύει λειτουργικά τα άρθρα 480 καν 480Α του πιο πάνω Κώδικα (ολ.ΑΠ 101/1975).

Τέλος, από το άρθρο 482 παρ. 2 ΚΠολΔ προκύπτει, ότι, σε περίπτωση αυτούσιας διανομής, κρίσιμος χρόνος για τον υπολογισμό της αξίας των μερών είναι εκείνος της συζήτησης, η οποία διεξάγεται μετά την αποδεικτική διαδικασία, όταν το δικαστήριο εκδίδει την οριστική του απόφαση για τη διαίρεση των αντικειμένων της κοινωνίας στα αντίστοιχα μέρη που θα διανεμηθούν.

Εξάλλου, οι προβλεπόμενοι στο άρθρο 559 αρ. 1 και 19 ΚΠολΔ λόγοι αναιρέσεως ιδρύονται, ο μεν πρώτος, όταν το δικαστήριο της ουσίας προέβη σε εσφαλμένη ερμηνεία των προϋποθέσεων εφαρμογής του κατάλληλου κανόνα ουσιαστικού δικαίου ή σε εσφαλμένη υπαγωγή ή μη υπαγωγή των πραγματικών του διαπιστώσεων στον εν λόγω κανόνα, ο δε δεύτερος, όταν στη δεύτερη (ελάσσονα) πρόταση του νομικού συλλογισμού της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως δεν περιέχονται καθόλου ή δεν αναφέρονται με πληρότητα, σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά εκείνα γεγονότα που είναι αναγκαία για να κριθεί, αν, στη συγκεκριμένη περίπτωση συντρέχουν, ή όχι οι προϋποθέσεις εφαρμογής του κανόνα ουσιαστικού δικαίου ή αν έγινε ή όχι ορθός νομικός χαρακτηρισμός των κρισίμων πραγματικών γεγονότων.

Στην κρινόμενη υπόθεση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση του, το Εφετείο αναφορικά με την ένδικη αγωγή διανομής ακινήτων, δέχθηκε τα εξής: "Οι διάδικοι είναι συγκύριοι στα εξής ακίνητα και συγκεκριμένα: Α) ο μεν ενάγων, κατά ποσοστό 7/8 εξ αδιαιρέτου, στα ακόλουθα ακίνητα: 1) στο υπό στοιχείο Δ-2 διαμέρισμα του 4ου, υπέρ το ισόγειο, ορόφου πολυκατοικίας, που βρίσκεται στο Δήμο Αθηναίων, στη θέση Ψυχικό ή Κρημνίτσα και επί της διασταύρωσης των οδών ...

και ..., εμβαδού 52 τ.μ., το οποίο συνορεύει βορειοανατολικά με κλιμακοστάσιο και το υπ' αριθμ. 1 διαμέρισμα του ίδιου ορόφου, βορειοδυτικά με την οδό ..., νοτιοδυτικά, κατά τους τίτλους κτήσης, με ιδιοκτησία Ι. Κ. και ήδη με πολυκατοικία, ιδιοκτησίας αγνώστων, και νοτιοανατολικά με πλατύσκαλο, κλιμακοστάσιο και ακάλυπτο χώρο οικοπέδου, 2) στο υπό στοιχείο Α-3 διαμέρισμα του 1ου, υπέρ το ισόγειο, ορόφου πολυκατοικίας, που βρίσκεται στο Δήμο Αθηναίων, στο συνοικισμό Ελλήνων της Ρωσίας και επί της διασταύρωσης των οδών ...

και ..., εμβαδού 50,85 τ.μ., το οποίο συνορεύει βόρεια με το υπό στοιχ. Α-2 διαμέρισμα του ίδιου ορόφου και εν μέρει με φωταγωγό, ανατολικά με κοινόχρηστο διάδρομο ορόφου και εν μέρει με φωταγωγό, νότια εν μέρει με φωταγωγό και το υπό στοιχ. Α-4 διαμέρισμα και δυτικά εν μέρει με το υπό στοιχ. Α-2 διαμέρισμα και την οδό ...) 3) σε ένα αγροτεμάχιο, που βρίσκεται στη θέση "Πλέστι" της κτηματικής περιφέρειας του Δήμου Ν.

Μάκρης, επιφάνειας, κατά τους τίτλους κτήσης, 309,80 τ.μ. και κατά την καταμέτρηση, που διενήργησε ο πιο πάνω πραγματογνώμονας, 330,07 τ.μ., στο οποίο έχει ανεγερθεί λυόμενη οικοδομή, εμβαδού 36,70 τ.μ., εμφαίνεται με τον αριθμό 14 στο από Ιουνίου 1970 τοπογραφικό διάγραμμα του πολιτικού μηχανικού Π. Β., που έχει προσαρτηθεί στην .../1970 πράξη του συμβολαιογράφου Αθηνών Μάρκου Γεωργίου Παντελίδη και το οποίο συνορεύει ανατολικά με ιδιωτική οδό, βόρεια εν μέρει με το 12 αγροτεμάχιο, ιδιοκτησίας, κατά τους τίτλους κτήσης, Γ.

και εν μέρει με το 11 αγροτεμάχιο, δυτικά με το 13 αγροτεμάχιο, ιδιοκτησίας, κατά τους τίτλους κτήσης Ι. Α. και νότια με ιδιοκτησία, κατά τους τίτλους κτήσης, Χ. Κ., 4) σε ένα αγροτεμάχιο, που βρίσκεται στη θέση "Κοτρώνι" της κτηματικής περιφέρειας της Κοινότητας Ερέτριας, επιφάνειας 282 τ.μ., εμφαίνεται με τον αριθμό 114 στο από Σεπτεμβρίου 1966 τοπογραφικό διάγραμμα του πολιτικού μηχανικού Σ.

Κ., που έχει προσαρτηθεί στο .../1968 συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Αθηνών Μάρκου Γεωργίου Παντελίδη και το οποίο συνορεύει δυτικά με το 113 τεμάχιο, ανατολικά με το 115 τεμάχιο, βόρεια με το 113 τεμάχιο και νότια με ιδιωτική οδό και Β) ο μεν ενάγων κατά ποσοστό 6/8 εξ αδιαιρέτου, ο δε εναγόμενος κατά ποσοστό 2/8 εξ αδιαιρέτου, σε ένα άρτιο και οικοδομήσιμο οικόπεδο, που βρίσκεται στο Δήμο Αθηναίων, στο συνοικισμό του Γηροκομείου και επί της διασταύρωσης των οδών ...

και ..., επιφάνειας, κατά τους τίτλους κτήσης, 161 τ.μ. και κατά την καταμέτρηση, που διενήργησε ο προαναφερόμενος πραγματογνώμονας, 157,29 τ.μ., στο οποίο έχει ανεγερθεί ισόγεια οικοδομή, εμβαδού 92,53 τ.μ. και αποθήκη εμβαδού 14,14 τ.μ. και το οποίο συνορεύει βορειοανατολικά με την οδό ..., νοτιοανατολικά με ισόγεια οικοδομή άγνωστου ιδιοκτήτη, νότιο - δυτικά με ισόγεια οικοδομή ιδιοκτησίας Η.

και βόρειο-δυτικά με την οδό ... . Περαιτέρω, αποδείχθηκε, ότι η συνολική πραγματική αγοραία αξία των διανεμητέον ακινήτων ανέρχεται, κατά την κρίση του Δικαστηρίου τούτου, στις 3.5.2006, στο ποσό των 240.762,50 ευρώ και συγκεκριμένα η αξία του διαμερίσματος της πολυκατοικίας επί των οδών ... και ... στο ποσό των 47.887,84 ευρώ, του διαμερίσματος της πολυκατοικίας επί των οδών ...

και ... στο ποσό των 31.333,77 ευρώ, του αγροτεμαχίου με την επ' αυτού λυόμενη οικοδομή στη θέση "Πλέστι" του Δήμου Ν. Μάκρης στο ποσό των 22.163,83 ευρώ (12.745,25 ευρώ του αγροτεμαχίου και 9,418.57 ευρώ της λυόμενης οικίας), του αγροτεμαχίου στη θέση "Κοτρώνι" Ερέτριας στο ποσό των 9.500 ευρώ και του οικοπέδου με την επ' αυτού μονοκατοικία και αποθήκη επί των οδών ...

και ... στο ποσό των 129.877,07 ευρώ και ειδικότερα 72.946,45 ευρώ του οικοπέδου, 53.881,05 ευρώ της μονοκατοικίας και 3.049,57 ευρώ της αποθήκης (βλ. ιδίως σελίδα 4 της πιο πάνω 153/2004 έκθεσης πραγματογνωμοσύνης του πραγματογνώμονα πολιτικού μηχανικού Κ. Α.). Με βάση την αξία καθενός από τα διανεμητέα ακίνητα και τα ποσοστά συγκυριότητας καθενός των διαδίκων σ' αυτά προκύπτει ότι η αξία του ιδανικού μεριδίου καθενός διαδίκου στο σύνολο της διανεμητέας περιουσίας ανέρχεται στο ύψος των 194.432,55 ευρώ για τον ενάγοντα και 46.329,95 ευρώ για τον εναγόμενο.

Με βάση τα, ως άνω, ιδανικά μερίδια των κοινωνών και την έκταση των διανεμητέων ακινήτων είναι φανερό, κατά τους κανόνες της κοινής πείρας και της λογικής, ότι η αυτούσια διανομή καθενός απ' αυτά σε μέρη ανάλογα προς τις μερίδες των κοινωνών, είναι αδύνατη και οικονομικά ασύμφορη, αφού το άθροισμα της αξίας των τμημάτων που θα προέλθουν από την κατάτμηση θα είναι ασυγκρίτως κατώτερο από την αξία των επικοίνων ως ενιαίων.

Αντίθετα, είναι δυνατή η κατανομή τους, κατ άρθρο 480 παρ. 2 ΚΠολΔ, σε μέρη ανάλογα προς τις προαναφερόμενες ιδανικές μερίδες των κοινωνών, διανομή με την οποία αποφεύγεται η κατάτμηση των επικοίνων και είναι συμφέρουσα, καθόσον δεν μειώνεται η αξία τους και η εμπορικότητά τους, που εξαρτάται άμεσα από το αν είναι συνιδιοκτησίες ή όχι.

Συγκεκριμένα, τα διανεμητέα ακίνητα μπορούν να κατανεμηθούν σε δύο μέρη, από τα οποία το πρώτο, το οποίο θα λάβει ο ενάγων, θα περιλαμβάνει: 1) το διαμέρισμα της πολυκατοικίας επί των οδών ... και ..., 2) το οικόπεδο με την επ' αυτού μονοκατοικία και αποθήκη επί των οδών ... και ... και 3) το αγροτεμάχιο με την επ' αυτού λυόμενη οικοδομή στη θέση "Πλέστι" του Δήμου Ν.

Μάκρης και το δεύτερο, το οποίο θα λάβει ο εναγόμενος, θα περιλαμβάνει: 1) το διαμέρισμα της πολυκατοικίας επί των οδών ... και ... και 2) το αγροτεμάχιο στη θέση "Κοτρώνι" Ερέτριας. Με βάση τις παραπάνω αξίες των ακινήτων, το πρώτο μέρος που θα λάβει ο ενάγων έχει συνολική αξία 199.928,73 ευρώ (47.887,84 + 129.877,07 + 22.163,82), ενώ το δεύτερο μέρος που θα λάβει ο εναγόμενος έχει συνολική αξία 40.833,77 ευρώ (31.333,77 + 9.500).

Δεδομένου ότι το μέρος που θα λάβει ο ενάγων έχει μεγαλύτερη αξία από το ιδανικό μερίδιο του κατά 5.496,18 ευρώ και κατά το ίδιο ποσά είναι μικρότερο σε αξία το μέρος που θα λάβει ο εναγόμενος σε σχέση με το δικό του ιδανικό μερίδιο, πρέπει, για την εξίσωση των άνισων μεριδίων μεταξύ των κοινωνών, να καταβάλει ο ενάγων στον εναγόμενο το εν λόγω ποσό (άρθρο 481 αριθ. 2 ΚΠολΔ).

Στο ίδιο συμπέρασμα καταλήγει και ο πραγματογνώμονας Κ. Α., ο οποίος αναφέρει στην πιο πάνω 153/2004 έκθεση πραγματογνωμοσύνης του: "Από όλα τα ανωτέρω και τις τρεις προτάσεις που παρατέθηκαν προκύπτει ότι είναι δυνατή και συμφέρουσα η διανομή των ακινήτων. Κάθε κοινωνός λαμβάνει την αξία του ιδανικού του μεριδίου στη συντριπτική του πλειοψηφία σε ακίνητο και όχι σε χρηματική αποζημίωση ...

με γνώμονα να λάβει κάθε κοινωνός από ένα εκτός Αθηνών ακίνητο, τότε η τρίτη πρόταση (την οποία και το Δικαστήριο κρίνει ως συμφερότερη για τους κοινωνούς) είναι η επικρατέστερη, γιατί απαιτείται μικρότερη χρηματική δαπάνη για την εξίσωση των μεριδίων μεταξύ των δύο κοινωνών. Επίσης, σε απόλυτες τιμές συνολικά από τις τρεις προτάσεις, η τρίτη πρόταση έχει τη μικρότερη ποσοστιαία χρηματική αποζημίωση για την εξίσωση των μεριδίων που καλείται να δώσει ο εκάστοτε κοινωνός, σε σχέση με τη συνολική αξία του ιδανικού μεριδίου που δικαιούται να λάβει σε ευρώ ...".

Με βάση τις παραδοχές αυτές, το Εφετείο απέρριψε την έφεση του αναιρεσείοντος κατά της πρωτόδικης απόφασης, με την οποία είχε γίνει δεκτή η αγωγή του αναιρεσίβλήτου Γ. Α. περί διανομής κοινών ακινήτων, ως κατ' ουσίαν βάσιμη. Ειδικότερα, δέχθηκε το Εφετείο, ότι είναι δυνατή η κατανομή των επίδικων κοινών ακινήτων, την πραγματική αγοραία αξία των οποίων καθόρισε κατά το χρόνο της συζητήσεως της αγωγής στο Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο (3-5-2006), σε μέρη ανάλογα με τις ιδανικές μερίδες των κοινωνών, διότι έτσι αποφεύγεται η κατάτμηση τους και είναι συμφέρουσα, καθόσον δεν μειώνεται η αξία και η εμπορικότητα τους.

Κρίνοντας, έτσι, το Εφετείο δεν παραβίασε, ούτε ευθέως ούτε εκ πλαγίου, με εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή τις προαναφερθείσες ουσιαστικού δικαίου διατάξεις, διέλαβε δε στην απόφαση του, σαφείς, πλήρεις και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες, αναφορικά με το ουσιώδες ζήτημα ότι είναι δυνατή η κατανομή των επιδίκων ακινήτων σε μέρη ανάλογα με τις ιδανικές μερίδες των κοινωνών, οι οποίες (αιτιολογίες) καθιστούν εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο, ως προς την ορθότητα της εφαρμογής των διατάξεων αυτών.

Επομένως, ο πρώτος λόγος αναιρέσεως από τους αριθ. 1 και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με τον οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα, είναι αβάσιμος.

Για την ίδρυση του από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ προβλεπόμενου λόγου αναίρεσης, πρέπει το δικαστήριο της ουσίας παρά το νόμο να έλαβε, ή να μην έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, ως τέτοια δε νοούνται οι αυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί των διαδίκων που συγκροτούν την ιστορική βάση και επομένως θεμελιώνουν το αίτημα αγωγής, ανταγωγής, ένστασης ή αντένστασης, όπως και οι λόγοι έφεσης. Δεν αποτελούν όμως πράγματα, κατά την έννοια της ανωτέρω διάταξης και, επομένως, δεν ιδρύεται ο λόγος αυτός αναίρεσης αν δεν ληφθούν υπόψη, η αιτιολογημένη άρνηση της αγωγής, ανταγωγής ή ένστασης, τα επιχειρήματα ή συμπεράσματα από την εκτίμηση αποδείξεων(λ. ΑΠ 3/1997). Στην προκείμενη περίπτωση, με το δεύτερο λόγο αναίρεσης, από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 8β'ΚΠολΔ, προβάλλεται, ότι το Εφετείο, παρά το νόμο, δεν έλαβε υπόψη τον ισχυρισμό του αναιρεσείοντος περί της πραγματικής αγοραίας αξίας των διανεμητέων ακινήτων, αλλά περιορίσθηκε στην εκτίμηση των τελευταίων σύμφωνα με τη διενεργηθείσα πραγματογνωμοσύνη και τις καταθέσεις των εξετασθέντων μαρτύρων. Ο εν λόγω ισχυρισμός δεν αποτελεί "πράγμα" κατά την έννοια που αναφέρεται στη μείζονα σκέψη, αλλά αιτιολογημένη άρνησή της αγωγής και, επομένως, ο λόγος αυτός αναίρεσης είναι απαράδεκτος.-

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 26 Σεπτεμβρίου 2008 αίτηση του Γ. Σ. του Κ., για αναίρεση της 132/2008 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου Γ. Α. του Α., τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες εφτακόσια (2.700) ευρώ.-

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα την 1 Νοεμβρίου 2011. Και,

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο του στις 29 Νοεμβρίου 2011.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ