1735/2010 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1735 / 2010 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1735/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη, Αντιπρόεδρο, Χαράλαμπο Δημάδη, Σπυρίδωνα Μιτσιάλη, Δημήτριο Μαζαράκη και Χαράλαμπο Αθανασίου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 22 Σεπτεμβρίου 2010, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Δ. Π. του Θ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αθανάσιο Μαργιούλα με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του ΚΠολΔ.

Των αναιρεσίβλητων: 1. Ε. Γ.-Τ. και 2. Κ. Γ., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Σπύρο Ασημακόπουλο με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 4-9-1998 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 5745/2007 του ίδιου Δικαστηρίου και 2552/2008 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 5-3-2009 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Δημάδης ανέγνωσε την από 13-9-2010 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, από τις διατάξεις των άρθρων 94 παρ.1, 115 παρ.3, 524 παρ 1, 237 παρ.1 του Κ.Πολ.Δ., όπως ισχύουν μετά την τροποποίησή τους από τους νόμους 2915/2001 και 3043/2002, ενώπιον των Εφετείων οι διάδικοι πρέπει να παρίστανται δια ή μετά πληρεξουσίου δικηγόρου και να καταθέτουν έγγραφες προτάσεις. Σε διαφορετική περίπτωση, αν δηλαδή παρίστανται μεν μετά ή δια πληρεξουσίου δικηγόρου, δεν καταθέτουν όμως καθόλου ή εμπρόθεσμα τις προτάσεις τους, θεωρούνται ότι δεν συμμετέχουν κανονικά στην συζήτηση της υποθέσεως και δικάζονται ερήμην.

Εξάλλου, όπως προκύπτει από τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 524 παρ. 1 και 237 παρ. 1 και 3 του ΚΠολΔ, όπως ισχύουν μετά τους νόμους 2915/2001 και 3042/2002,στην περίπτωση εφαρμογής του άρθρου 528 του Κ.Πολ.Δ., (όπως αντικαταστάθηκε από το άρθρο 16 παρ. 4 του ν. 2915/2001), δηλαδή όταν ο εκκαλών, λόγω της απουσίας του δικάσθηκε ενώπιον του πολυμελούς πρωτοδικείου σαν να ήταν παρών, οπότε επέρχεται εξαφάνιση της πρωτοδίκου αποφάσεως και αναδίκαση της υποθέσεως από το Εφετείο που δικάζει ακολουθώντας υποχρεωτικά τους κανόνες της υποχρεωτικής συζητήσεως, οι διάδικοι πρέπει να καταθέσουν προτάσεις, σύμφωνα με το άρθρο 237 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ., δηλαδή είκοσι ημέρες πριν από την δικάσιμο.

Περαιτέρω, από τον συνδυασμό των μεταβατικού χαρακτήρος διατάξεων του άρθρου 22 παρ. 1 του ν. 2915/2001 και του άρθρου 14 του ν.3043/2002, συνάγεται ότι η προαναφερομένη δικονομική ρύθμιση για τον χρόνο υποβολής των εγγράφων προτάσεων ενώπιον του Εφετείου, ισχύει για κάθε συζήτηση που το πρώτο έχει προσδιορισθεί μετά την έναρξη της ισχύος του ανωτέρω νόμου, δηλαδή μετά την δημοσίευσή του.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλομένη απόφαση, το Εφετείο που την εξέδωσε, εδέχθη, ότι ο νυν αναιρεσείων, που άσκησε έφεση κατά της με αριθμό 5745/2007 αποφάσεως του πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, εκδοθείσης ως εάν αυτός να ήταν παρών, παρέστη μεν διά πληρεξουσίου δικηγόρου, πλην όμως δεν κατέθεσε εμπροθέσμως προτάσεις, ήτοι προ είκοσι ημερών προ της ορισθείσης δικασίμου για την συζήτηση της εφέσεώς του, αλλά επί της έδρας κατά την ημέρα της δικασίμου, ήτοι την 1/2/2008, όπως αυτό προκύπτει από την επισημείωση της γραμματέως της έδρας στις υποβληθείσες προτάσεις του.

Ακολούθως, το Εφετείο λόγω της μη προσηκούσης παραστάσεως του αναιρεσείοντος στην κατ’ έφεση δίκη και της εντεύθεν ερημοδικίας του, απέρριψε την έφεσή του. Με την κρίση του αυτή το Εφετείο δεν υπέπεσε στην αναιρετική πλημμέλεια του άρθρου 559 αρ. 6 του Κ.Πολ.Δ. και ο περί του αντιθέτου μοναδικός λόγος αναιρέσεως είναι αβάσιμος και απορριπτέος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΝΩΤΕΡΩ ΛΟΓΟΥΣ

Απορρίπτει την από 5 Μαρτίου 2009 αίτηση αναιρέσεως του Δ. Π. για αναίρεση της 2552/2008 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 14 Δεκεμβρίου 2010.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 30 Δεκεμβρίου 2010.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ