1733/2018 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)
Legislator summary
AI generatedΣυγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αρτεμισία Παναγιώτου, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη, (σύμφωνα με την υπ' αριθμ. 231/2018 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου), Γεώργιο Αναστασάκο, Μαρία Γεωργίου, Ευφροσύνη Καλογεράτου - Ευαγγέλου και Αλεξάνδρα Σιούτη - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.
Legislator headnote
AI generated1733/2018 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): στ' ΚΠΔ) για το κακούργημα της πλαστογραφίας με χρήση κατ' εξακολούθηση, της οποίας το σκοπούμενο όφελος και η αντίστοιχη σκοπούμενη ζημία υπερβαίνουν το ποσό των 120.000 ευρώ. Μάλιστα η καταδικασθείσα κατηγορουμένη άσκησε την 2/3/3018 έφεση κατά της ως άνω καταδικαστικής αποφάσεως (βλ. το με αρ. Πρωτ. Β. Αναιρ.
Full text
Απόφαση 1733 / 2018 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)ΑΡΙΘΜΟΣ 1733/2018
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αρτεμισία Παναγιώτου, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη, (σύμφωνα με την υπ' αριθμ. 231/2018 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου), Γεώργιο Αναστασάκο, Μαρία Γεωργίου, Ευφροσύνη Καλογεράτου - Ευαγγέλου και Αλεξάνδρα Σιούτη - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.
Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ιωάννη Αγγελή, (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χαράλαμπου Αθανασίου.
Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 2 Οκτωβρίου 2018, προκειμένου να αποφανθεί για τις αιτήσεις της αναιρεσείουσας - κατηγορουμένης Μ. Σ. - Κ. του Π., κατοίκου ..., που δεν παρέστη στο Συμβούλιο, για α) αναίρεση της υπ' αριθμ. 39/2018 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Θράκης και β) για απαλλαγή δικαστικών εξόδων.
Το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Θράκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και η αναιρεσείουσα - κατηγορούμενη ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στις: α) υπ' αριθμ. πρωτ. …23/31.5.2018 αίτηση της αναίρεσης και β) την υπ' αριθμ. πρωτ. …47/21.8.2018 αίτηση της για μη καταβολή σε βάρος της δικαστικών εξόδων, οι οποίες καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 757/2018.
Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ιωάννης Αγγελής, εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Καραγιάννη, με την υπ' αριθμ. πρωτ. ….0/27.7.2018, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:
"Εισάγω, σύμφωνα με τα έρθρα 476 τταρ.1 και 513 παρ. 1 εδ. α' Κ.Π.Δ., την υπ'αριθμ. 364/18 αίτηση αναιρέσεως της κατηγορουμένης Μ. Κ. του Π., την οποία άσκησε αυτοπρόσωπα και στρέφεται κατά της υπ' αριθμ. 39/8-2-2018 καταδικαστικής αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Θράκης και εκθέτω τα ακόλουθα:
Κατά τη διάταξη του άρθρου 504 παρ. 1 ΚΠΔ " όταν ο νόμος δεν ορίζει ειδικά κάτι άλλο, αίτηση αναίρεσης επιτρέπεται μόνο κατά της απόφασης που, όπως απαγγέλθηκε, δεν προσβάλλεται με έφεση και κατά της απόφασης του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου που εκδόθηκε ύστερα από άσκηση έφεσης, αν με τις αποφάσεις αυτές το δικαστήριο αποφάνθηκε τελειωτικά για την κατηγορία ή αν έπαυσε οριστικά ή κήρυξε απαράδεκτη την ποινική δίωξη (άρθρο 370)..." Αίτηση αναιρέσεως δεν επιτρέπεται, έστω και αν η απόφαση έχει καταστεί τελεσίδικη με την άπρακτη παρέλευση της προς έφεση προθεσμίας (Α.Π. 1055/2010 Ποιν.
Δικ. 201 1,400, Α.Π. 1333/2009 Ποιν. Χρ. 2010, 385, Α.Π. 1194/2006 Ποιν. Δικ. 2006, 1473). Εξ' άλλου κατά τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε, εκτός των άλλων περιπτώσεων, εναντίον απόφασης ή βουλεύματος για τα οποία δεν προβλέπεται, το δικαστήριο (σε συμβούλιο) που είναι αρμόδιο να κρίνει επί του ένδικου μέσου, μετά από πρόταση του Εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που εμφανισθούν, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο...
και επιβάλλει τα δικαστικά έξοδα στον ασκήσαντα (Α Π. 102/2008, ΑΠ. 480/2008, ΑΠ. 1447/2006, ΑΠ. 1309/2006). Στην προκείμενη περίπτωση με την κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως προσβάλλεται η με αριθμό 39/8-2-2018 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Θράκης, με την οποία η αναιρεσείουσα καταδικάσθηκε πρωτοβαθμίως σε ποινή κάθειρξης οκτώ (8) ετών (κατά της οποίας συγχωρείται έφεση κατ' άρθρο 489 παρ. 1 περ.
στ' ΚΠΔ) για το κακούργημα της πλαστογραφίας με χρήση κατ' εξακολούθηση, της οποίας το σκοπούμενο όφελος και η αντίστοιχη σκοπούμενη ζημία υπερβαίνουν το ποσό των 120.000 ευρώ. Μάλιστα η καταδικασθείσα κατηγορουμένη άσκησε την 2/3/3018 έφεση κατά της ως άνω καταδικαστικής αποφάσεως (βλ. το με αρ. Πρωτ. Β. Αναιρ.
Έγγραφο του Εισαγγελέα Εφετών Θράκης προς τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου).
Συνεπώς η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση δεν είναι ανέκκλητη, κατά τη διάταξη του άρθρου 504 παρ. 1 ΚΠΔ και πρέπει, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 465, 476 παρ. 1 και 513 παρ. 1 εδ. α' ΚΠΔ, να απορριφθεί ως απαράδεκτη η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως και να επιβληθούν στην αναιρεσείουσα Μ. Κ. του Π. τα δικαστικά έξοδα (άρθρ. 476 παρ. 2 και 583 παρ. 1 ΚΠΔ).
Για τους λόγους αυτούς, προτείνω: Α) Να απορριφθεί ως απαράδεκτη η με αριθμό 364/2018 αίτηση αναιρέσεως της Μ. Κ. του Π., κατά της υπ'αριθμ. 39/8-2-2018 καταδικαστικής απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Θράκης και Β) Να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα στην αναιρεσείουσα".
Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Παναγιώτης Καραγιάννης.
Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, η ίδια η αναιρεσείουσα.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά τη διάταξη του άρθρου 504 παρ.1 ΚΠΔ, όταν ο νόμος δεν ορίζει ειδικά κάτι άλλο, αίτηση αναίρεσης επιτρέπεται μόνο κατά της απόφασης που όπως απαγγέλθηκε δεν προσβάλλεται με έφεση και κατά της απόφασης του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου που εκδόθηκε, ύστερα από άσκηση εφέσεως, αν με τις αποφάσεις αυτές το δικαστήριο αποφάνθηκε τελειωτικά για την κατηγορία ή έπαυσε οριστικά ή κήρυξε απαράδεκτη την ποινική δίωξη [άρθρο 370].
Από τη διάταξη αυτή συνάγεται, ότι οι αποφάσεις των πρωτοβαθμίων δικαστηρίων που όπως απαγγέλθηκαν, είναι εκκλητές, δηλαδή υπόκεινται στο ένδικο μέσο της έφεσης, που παρέχει τη δυνατότητα της εκ νέου κατ' ουσίαν έρευνας της υπόθεσης, δεν υπόκεινται σε αναίρεση κατά μείζονα δε λόγο αν ασκήθηκε επιτρεπόμενη από το νόμο έφεση.
Αυτό συμβαίνει και στην περίπτωση ακόμη που η απόφαση κατέστη τελεσίδικη, γιατί παρήλθε η προθεσμία για την άσκηση εφέσεως [ΑΠ 1833/2017, 1166/2017]. Κατά την παρ.4 του ίδιου πιο πάνω άρθρου αν ζητηθεί αναίρεση σύμφωνα με τις παρ.1 και 2, θεωρούνται ότι προσβάλλονται μαζί και οι προπαρασκευαστικές αποφάσεις που εκδόθηκαν πριν από αυτήν που προσβάλλεται.
Από τη διάταξη αυτή συνάγεται ότι εάν η υπόθεση που αναφέρεται σε ορισμένο έγκλημα πέρασε ή παρεχόταν η δικονομική δυνατότητα, μετά από άσκηση εφέσεως από τον κατηγορούμενο, να διέλθει και από τους δύο βαθμούς ουσιαστικής κρίσης, με το ένδικο μέσο της αίτησης αναίρεσης προσβάλλεται μόνο η απόφαση του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου, στην οποία έχει ενσωματωθεί εκείνη που εκδόθηκε στον πρώτο βαθμό, μετά την τυπική παραδοχή της έφεσης που ασκήθηκε κατ' αυτής και κάθε λόγος αναίρεσης που πλήττει την πρωτοβάθμια απόφαση είναι απαράδεκτος.
Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 489 παρ.1 περ. στ' ΚΠΔ, όπως η περ. στ' αντικαταστάθηκε με την παρ. 13 του άρθρου 33 Ν 4055/2012[έναρξη ισχύος από 2-4-2012], εκείνος που καταδικάστηκε και ο Εισαγγελέας έχουν δικαίωμα να ασκήσουν έφεση, εκτός των άλλων και κατά της απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων, αν με αυτή καταδικάστηκε ο κατηγορούμενος σε ποινή στερητική της ελευθερίας διάρκειας τουλάχιστον τριών [3] ετών για κακούργημα ή τουλάχιστον δύο [2] ετών για πλημμέλημα.
Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 476 παρ.1 του ΚΠΔ "όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε από πρόσωπο που δεν είχε το δικαίωμα ή εναντίον απόφασης ή βουλεύματος για τα οποία δεν προβλέπεται ή όταν ασκήθηκε εκπρόθεσμα ή χωρίς να τηρηθούν οι διατυπώσεις που ορίζονται από το νόμο για την άσκησή του, καθώς και όταν έγινε νόμιμα παραίτηση από το ένδικο μέσο ή σε κάθε άλλη περίπτωση που ο νόμος ρητά προβλέπει ότι το ένδικο μέσο είναι απαράδεκτο, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο, [ως συμβούλιο], που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που εμφανιστούν, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση της απόφασης ή του βουλεύματος που έχει προσβληθεί και την καταδίκη στα έξοδα εκείνου που άσκησε το ένδικο μέσο.
Ο εισαγγελέας οφείλει να ειδοποιήσει το διάδικο που άσκησε το ένδικο μέσο ή τον αντίκλητο του για να προσέλθει στο συμβούλιο και εκθέσει τις απόψεις του είκοσι τέσσερις τουλάχιστον ώρες πριν από την εισαγωγή της υπόθεσης στο δικαστήριο [συμβούλιο].Την ειδοποίηση ενεργεί ο γραμματέας της εισαγγελίας με οποιοδήποτε μέσο [και προφορικώς και τηλεφωνικώς] στην αναγραφόμενη στο ένδικο μέσο διεύθυνση και σημειώνει τούτο στο φάκελο της δικογραφίας .Τέλος, κατά το άρθρο 513 παρ.1 του ιδίου Κώδικα, αν υπάρχει περίπτωση απαραδέκτου κατά το άρθρο 476, το δικαστήριο του Αρείου Πάγου απορρίπτει την αίτηση αναίρεσης ως απαράδεκτη.
Στην προκειμένη περίπτωση η κρινόμενη από 29.5.2018 με αριθμ. πρωτ. …23/31.5.2018 αίτηση αναιρέσεως στρέφεται κατά της υπ' αριθμ.39/2018 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Θράκης, που εκδόθηκε σε πρώτο βαθμό με την οποία η αναιρεσείουσα - κατηγορουμένη, καταδικάστηκε για κακουργηματική πλαστογραφία, σε ποινή καθείρξεως οκτώ [8] ετών, στην οποία οριστική αυτή απόφαση ενσωματώθηκε και η παρεμπίπτουσα απόφαση του δικαστηρίου που απέρριψε το αίτημα της ιδίας κατηγορουμένης για, κατ' άρθρο 349 ΚΠΔ, αναβολή της υπόθεσης.
Η αναιρεσείουσα άσκησε ενώπιον του Αρείου Πάγου, στις 31-5-2018 την κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως, με την ειδικότερη αιτίαση ότι η προσβαλλομένη απόφαση, πριν την καταδικαστική της κρίση, απέρριψε αναιτιολόγητα αίτημα αυτής για αναβολή της υπόθεσης, κατ' άρθρο 349 ΚΠΔ, η οποία όμως, ως στρεφομένη κατ' αποφάσεως, που όπως απαγγέλθηκε, ήταν εκκλητή, αφού είχε επιβληθεί στην αναιρεσείουσα για κακούργημα στερητική της ελευθερίας ποινή που υπερβαίνει τα τρία [3] έτη, δεν υπόκειται σε αναίρεση.
Είναι συνεπώς, απαράδεκτη η κρινόμενη αίτηση και ως τέτοια πρέπει να απορριφθεί, απούσας της αναιρεσείουσας η οποία αν και η ίδια ειδοποιήθηκε [βλ την ειδική επί του φακέλου επισημείωση του αρμόδιου γραμματέα], δεν εμφανίστηκε κατά την εκφώνηση της υπόθεσης ότε και όπου στην αρχή της παρούσας αναφέρεται υπέβαλε όμως το από 20.9.2018 υπόμνημα με το οποίο εξέθεσε τις απόψεις της.
Τέλος, η αναιρεσείουσα πρέπει να καταδικασθεί στα δικαστικά έξοδα [άρθρ.476 παρ.1,513 παρ.1,583 παρ.1 ΚΠΔ] αφού προηγουμένως απορριφθεί η από 21-8-2018 αίτησή της για μη καταβολή σε βάρος της δικαστικών εξόδων, καθόσον το αίτημα αυτό καθ' εαυτό δεν είναι νόμιμο [άρθρ.583 ΚΠΔ], ενώ δε βεβαιώνεται λόγος για μερική καταδίκη της στα δικαστικά έξοδα, κατ' άρθρο 587 ΚΠΔ.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 29-5-2018 με αριθμό 364/2018 αίτηση της Μ. χας Α. Σ. -Κ. για αναίρεση της 39/2018 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Θράκης.
ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ την αναιρεσείουσα στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων, τα οποία ορίζει στο ποσό των διακοσίων πενήντα [250] ευρώ.
ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 16 Οκτωβρίου 2018. Και
Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 23 Οκτωβρίου 2018.
Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ
Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ