1733/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1733 / 2007 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1733/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές : Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καλαμίδα, Δημήτριο Κανελλόπουλο, Διονύσιο Γιαννακόπουλο και Χαράλαμπο Παπαηλιού, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 21 Μαΐου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Γιαννέλη, για να δικάσει μεταξύ :

Των αναιρεσειόντων : 1) Χ1 , δικηγόρου, οριστικού συνδίκου της πτωχεύσεως της ετερόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία "....... Ε.Ε.", 2) Χ2 , 3) Χ3 , 4) Χ4 , 5) Χ5 , 6) Χ6 και 7) Χ7 , οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Αντώνιο Ρουπακιώτη.

Της αναιρεσίβλητης : Ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία "ΑΛΦΑ ΤΡΑΠΕΖΑ Α.Ε.", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Κωνσταντίνο Τσενέ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 18-5-2000 ανακοπή της ήδη αναιρεσίβλητης και την 25-1-2001 ανακοπή των 2ου, 3ου , 4ου ,5ου και 6ου ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πατρών και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις : 1025/2001 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 56/2004 του Εφετείου Πατρών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 2 Μαΐου 2004 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Παπαηλιού ανέγνωσε την από 9 Μαΐου 2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 556 § 1 Κ.Πολ.Δ, δικαίωμα αναίρεσης έχουν, εφόσον νικήθηκαν ολικά ή εν μέρει στη δίκη που εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, ο ενάγων, ο εναγόμενος, ο εκκαλών, ο εφεσίβλητος, εκείνος που ζητεί την αναψηλάφηση, εκείνος κατά του οποίου στρέφεται η αναψηλάφηση, εκείνοι που είχαν ασκήσει κύρια ή πρόσθετη παρέμβαση, οι καθολικοί διάδοχοι και οι ειδικοί διάδοχοι, εφόσον απέκτησαν την ιδιότητα αυτή μετά την άσκηση της αγωγής, καθώς και οι εισαγγελείς, μόνο αν ήταν διάδικοι.

Από την ως άνω διάταξη προκύπτει ότι το δικαίωμα αναίρεσης έχει, εφόσον ηττήθηκε, κάθε διάδικος στη δίκη κατά την οποία επιδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση. Επομένως αυτός που δεν αναφέρεται στην προσβαλλόμενη απόφαση ως διάδικος θεωρείται τρίτος και δεν έχει δικαίωμα να ασκήσει αναίρεση. Στην προκείμενη περίπτωση από την επισκόπηση της ανακοπής της αναιρεσίβλητης Τράπεζας κατά του ..........

πίνακα κατατάξεως δανειστών της υπάλλήλου επί του πλειστηριασμού ........., της έφεσης της ίδιας Τράπεζας κατά της πρωτόδικης αποφάσεως, της προσβαλλόμενης αποφάσεως του Εφετείου, ως και της αυτής του Μονομελούς Πρωτοδικείου, προκύπτει ότι η έβδομη των αναιρεσειόντων Χ7 , δεν ήταν διάδικος τόσο στην πρωτοβάθμια, όσο και στη δευτεροβάθμια δίκη.

Το διατακτικό της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, μεταρρυθμίζοντας τον ως άνω πίνακα κατατάξεως σε βάρος των λοιπών αναιρεσειόντων και υπέρ της αναιρεσίβλητης Τράπεζας, συμπεριέλαβε και την έβδομη αναιρεσείουσα, που δεν ήταν διάδικος. Επομένως, η αναίρεση της ως άνω αναιρεσείουσας είναι απορριπτέα ως απαράδεκτη (άρθρ. 577 § 2 Κ.Πολ.Δ).

Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 562 § 2 Κ.Πολ.Δ, είναι απαράδεκτος λόγος αναίρεσης που στηρίζεται σε ισχυρισμό ο οποίος δεν προτάθηκε νόμιμα στο δικαστήριο της ουσίας, εκτός αν πρόκειται α)για παράβαση που δεν μπορεί να προβληθεί στο δικαστήριο της ουσίας β)για σφάλμα που προκύπτει από την ίδια την απόφαση γ)για ισχυρισμό που αφορά τη δημόσια τάξη, Στην προκείμενη περίπτωση οι αναιρεσείοντες με το δεύτερο λόγο αναιρέσεως προβάλλουν την αιτίαση ότι η προσβαλλόμενη απόφαση παρά το νόμο δεν απέρριψε ως απαράδεκτη την ανακοπή της αναιρεσίβλητης Τράπεζας περί μεταρρυθμίσεως του αναφερομένου σ΄ αυτή πίνακα κατατάξεως δανειστών για έλλειψη παθητικής νομιμοποίησης.

Ο από του άρθρο 559 αριθμ. 14 Κ.Πολ.Δ, ως εκτιμάται, λόγος αυτός αναιρέσεως είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, διότι οι αναιρεσείοντες δεν επικαλούνται στο αναιρετήριο ότι τον ισχυρισμόν αυτόν είχαν προβάλλει ενώπιον του Εφετείου ή ότι συντρέχει μία από τις εξαιρέσεις του άρθρου 562 § 2 Κ.Πολ.Δ. Περαιτέρω με τον πρώτο από το άρθρο 559 αριθμ. 8 Κ.Πολ.Δ λόγο αναιρέσεως προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο έλαβε απαραδέκτως υπόψη του το πρώτον ενώπιόν του πρόσθετο λόγο μεταρρυθμίσεως του πίνακα κατατάξεως, τον οποίο (λόγο) η αναιρεσίβλητη δεν είχε προτείνει πρωτοδίκως με την ανακοπή της κατά του προβαλλόμενου πίνακα και ότι το απαράδεκτο αυτό είχαν προβάλει οι αναιρεσείοντες με τις προτάσεις τους ενώπιον του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου.

Όμως από τις προτάσεις των αναιρεσειόντων ενώπιον του Εφετείου δεν προκύπτει ότι αυτοί πρόβαλαν κατά τρόπο σαφή τέτοιο ισχυρισμό και, επομένως, ο ως άνω λόγος αναιρέσεως είναι αβάσιμος. Ο λόγος αναίρεσης του αριθμ. 8 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ δίδεται όταν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Επομένως, δεν στοιχειοθετείται ο λόγος αυτός αν το δικαστήριο που δίκασε έλαβε υπόψη του προταθέντα ισχυρισμό και τον απέρριψε για οποιοδήποτε λόγο τυπικό ή ουσιαστικό (Ολ. ΑΠ 12/1991). Με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως οι αναιρεσείοντες προβάλλουν την αιτίαση ότι η προσβαλλόμενη απόφαση έσφαλε με το να δεχθεί ότι το υπ΄ αριθμ. ........έγγραφο-αναγγελία του οριστικού συνδίκου της πτώχευσης, πρώτου των αναιρεσειόντων, δεν αποτελεί αναγγελία του άρθρου 972 Κ.Πολ.Δ και ούτε μπορεί να θεωρηθεί ως τέτοια αναγγελία, εφόσον δεν επιδόθηκε στην επισπεύδουσα τον πλειστηριασμό, ασφαλισμένη με εμπράγματη ασφάλεια, αναιρεσίβλήτη Τράπεζα.

Ο από το άρθρο 559 αριθμ. 89 Κ.Πολ.Δ λόγος αυτός αναιρέσεως είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, διότι από το ίδιο το αναιρετήριο, αλλά και από την προσβαλλόμενη απόφαση, προκύπτει ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη του τον ισχυρισμό των δευτέρου έως έκτου των αναιρεσειόντων ότι αναγγέλθηκαν νόμιμα ως δανειστές δια του συνδίκου και τον απέρριψε με επάλληλες αιτιολογίες.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 2-5-2004, αίτηση 1)των Χ1 , οριστικού συνδίκου της πτωχεύσεως της ετερόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία " ...... ΕΕ" 2) Χ2 , 3) Χ3 4) Χ4 , 5) Χ5, 6) Χ6 και 7) Χ7 για αναίρεση της 56/2004 αποφάσεως του Εφετείου Πατρών. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων εκατόν εβδομήντα (1.170) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 27 Ιουνίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 10 Ιουλίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ