Supreme Court dismisses appeal arguing negative defense claims are not admissible matters for review.

Απόφαση 1731 / 2010 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Περίληψη:

Πολιτική Δικονομία. Λόγος αναίρεσης από το άρρθο 11 γ' Κ.ΠολΔ. Ένορκη βεβαίωση. Πότε είναι νόμιμη η επίκλησή της. Έλλειψη νόμιμης βάσης. Πότε ιδρύεται ο αναιρετικός λόγος από το άρθρο 559 αριθ. 19 Κ.Πολ.Δ. Λόγος αναίρεσης για παρά τον νόμο μη λήψη υπόψη πραγμάτων που προτάθηκαν και ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης ( άρθρο 559 αριθ. 8 Κ.Πολ.Δ). Έννοια "πράγματος". Αρνητικοί της αγωγής ισχυρισμοί. δεν αποτελούν πράγμα. Απορρίπτει αναίρεση κατά της υπ' αριθ. 4544/07 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Αριθμός 1731/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2 Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ρένα Ασημακοπούλου, Αντιπρόεδρο, Αθανάσιο Κουτρομάνο, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Ευφημία Λαμπροπούλου και Γεράσιμο Φουρλάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 11 Οκτωβρίου 2010, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Χ, τέως συζ. Ψ, κατοίκου ..., η οποία παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Πέππα.

Του αναιρεσιβλήτου: Ψ, κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Λαμπίρη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 30-3-2004 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 4896/2005 του ίδιου Δικαστηρίου και 4544/2007 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 30-11-2007 αίτησή της και τους από 1-9-2010 πρόσθετους λόγους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Χρυσόστομος Ευαγγέλου, ανέγνωσε την από 30-9-2010 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης και των πρόσθετων λόγων.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψη της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ο προβλεπόμενος στο άρθρο 559 αριθ. 11 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως παρέχεται και αν το δικαστήριο της ουσίας σχημάτισε την αποδεικτική του κρίση χωρίς να λάβει υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία προσκόμισαν και επικαλέστηκαν οι διάδικοι προς άμεση ή έμμεση (δια τεκμηρίων) απόδειξη πραγματικών γεγονότων ασκούντων ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης ( στο διατακτικό της απόφασης), δηλαδή παραδεκτών και νομίμων.

Ως αποδείξεις που δεν προσκομίσθηκαν νοούνται και εκείνες των οποίων δεν έγινε σαφής και ορισμένη επίκληση με τις προτάσεις του διαδίκου που τις προσκόμισε. Είναι δε σαφής και ορισμένη η επίκληση εγγράφου, όταν είναι ειδική και από αυτήν προκύπτει η ταυτότητά του. Ειδικότερα, προκειμένου για ένορκες βεβαιώσεις ενώπιον ειρηνοδίκη ή συμβολαιογράφου, οι οποίες σύμφωνα με το άρθρο 270 παρ.2 εδ.

γ' ΚΠολΔ, όπως ισχύει μετά την αντικατάστασή του με το άρθρο 12 του ν.2915/2001, αποτελούν ιδιαίτερο αποδεικτικό μέσο και λαμβάνονται υπόψη αν έχουν δοθεί ύστερα από κλήτευση του αντιδίκου δύο τουλάχιστον εργάσιμες ημέρες πριν από τη βεβαίωση, είναι σαφής και ορισμένη η επίκλησή τους, όταν στις προτάσεις του διαδίκου που τις προσκομίζει γίνεται για καθεμιά σαφής προσδιορισμός των στοιχείων της, ήτοι του αριθμού αυτής, του οργάνου ενώπιον του οποίου έγινε και της κλητεύσεως του αντιδίκου., ενώ δεν αποτελεί απαραίτητο στοιχείο για τον προσδιορισμό της ταυτότητάς της η αναφορά και του αριθμού εκθέσεως επιδόσεως, από την οποία προκύπτει η κλήτευση του αντιδίκου. ( Α.Π. 970/2010, Α.Π. 205/2008, Α.Π. 851/2007 ).

Η νόμιμη κλήτευση του διαδίκου να μετάσχει σε κάποια διαδικαστική πράξη, κατά το άρθρο 139 ΚΠολΔ, αποδεικνύεται μόνο με την έκθεση επιδόσεως και ελέγχεται από το δικαστήριο, το οποίο δεν αρκείται στη βεβαίωση περί τούτου του συμβολαιογράφου, ενώπιον του οποίου έγινε η εξέταση του μάρτυρα, αφού ο τελευταίος δεν είναι αρμόδιος να ελέγξει τούτο ( Α.Π. 853/2006, Α.Π. 1316/2005 ).

Στην προκειμένη περίπτωση με τον πρώτο από το άρθρο 559 αριθ. 11 γ' ΚΠολΔ λόγο του αναιρετηρίου προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο παρά τον νόμο δεν έλαβε υπόψη του αποδεικτικά μέσα που επικαλέστηκε νόμιμα και προσκόμισε ενώπιον του Εφετείου η αναιρεσείουσα και ειδικότερα : α ) την από 1-10-1996 εξώδικη πρόσκλησή της αναιρεσείουσας προς τον αναιρεσίβλητο με την οποία τον καλούσε να παραλάβει τα ανήκοντα σ' αυτόν κινητά πράγματα, β ) την "εξώδικη πρόσκληση του αναιρεσιβλήτου σε απάντηση της ως άνω δικής της", γ ) "το έγγραφο της αναιρεσείουσας προς την ΕΥΔΑΠ", όπου εξιστορεί τα της καταστροφής, λόγω πλημμύρας, αντικειμένων που είχε τοποθετήσει σε ημιυπόγεια αποθήκη, μεταξύ των οποίων και αντικειμένων του αναιρεσιβλήτου και δ ) την ένορκη ενώπιον του Ειρηνοδίκη Αθηνών βεβαίωση της μάρτυρα της αναιρεσείουσας ....

Ο λόγος αυτός είναι αόριστος και ως τέτοιος απαράδεκτος όσον αφορά τα υπό στοιχ. β' και γ' έγγραφα, διότι ούτε στο αναιρετήριο ούτε στην έφεση και τις από 31-1-2007 έγγραφες προτάσεις που υπέβαλε η αναιρεσείουσα, ως εκκαλούσα και εφεσίβλητη, ενώπιον του Εφετείου προσδιορίζεται η ταυτότητά τους (χρονολογία εγγράφων κ.λ.π.), αβάσιμος δε όσον αφορά τα υπό στοιχ.

α' και δ' έγγραφα, αφού από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι το υπό στοιχ. α' έγγραφο ελήφθη υπόψη από το Εφετείο, το οποίο κάνει ρητή περί αυτού μνεία, όσον αφορά δε την ένορκη βεβαίωση, όπως προκύπτει από τις ανωτέρω έγγραφες προτάσεις της αναιρεσείουσας ενώπιον του Εφετείου, αυτή δεν επικαλέστηκε σαφώς και ορισμένως το ανωτέρω αποδεικτικό μέσο, αφού δεν επικαλέσθηκε ότι η εν λόγω ένορκη βεβαίωση είχε ληφθεί μετά από νόμιμη κλήτευση του μη παραστάντος κατά την εξέταση της μάρτυρος αντιδίκου της, η οποία αποδεικνύεται μόνο με έκθεση επιδόσεως και δεν εξακριβώνεται από το δικαστικό όργανο ενώπιον του οποίου δόθηκε, όπως αβάσιμα υποστηρίζει η αναιρεσείουσα.

Επομένως, ορθά το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη του την ανωτέρω ένορκη βεβαίωση. Ο από το άρθρο 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης για έλλειψη νόμιμης βάσης, ιδρύεται όταν στο αιτιολογικό της αποφάσεως του δικαστηρίου της ουσίας δεν περιέχονται καθόλου ή δεν αναφέρονται με πληρότητα, σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά εκείνα γεγονότα που είναι αναγκαία για να κριθεί αν στη συγκεκριμένη περίπτωση συντρέχουν ή όχι οι προϋποθέσεις εφαρμογής του κατάλληλου κανόνα ουσιαστικού δικαίου ή αν έγινε ή όχι ορθός νομικός χαρακτηρισμός των κρίσιμων πραγματικών γεγονότων ( Α.Π. 1208/08, 920/98 ).

Ελλείψεις δε αναγόμενες μόνο στην ανάλυση και στάθμιση των αποδεικτικών μέσων και γενικότερα ως προς την αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος, αν αυτό διατυπώνεται σαφώς, δεν συνιστούν ανεπαρκείς αιτιολογίες (Ολ. ΑΠ 861/1984). Δηλαδή, μόνο το τι αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε είναι ανάγκη να εκτίθεται στην απόφαση πλήρως και σαφώς, και όχι γιατί αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε (ΑΠ 1547/1997).

Στην προκειμένη περίπτωση με τον δεύτερο από το άρθρο 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ λόγο του κύριου αναιρετηρίου και τον μοναδικό πρόσθετο λόγο προβάλλεται η αιτίαση ότι η προσβαλλόμενη απόφαση στερείται αιτιολογίας, άλλως ότι διαλαμβάνει ανεπαρκείς και αντιφατικές αιτιολογίες αναφορικά με την κυριότητα και την κατοχή των αντικειμένων που επιδίκασε στον αναιρεσίβλητο, εις τρόπον ώστε να καθίσταται αδύνατος ο αναιρετικός έλεγχος ως προς τη συνδρομή ή μη των προϋποθέσεων εφαρμογής της ουσιαστικού δικαίου διάταξης του άρθρου 1094 του Α.Κ.

Όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση το Εφετείο δέχθηκε, τα εξής : " Οι διάδικοι τέλεσαν νόμιμο γάμο στις 14-11-1982, από τον οποίον απέκτησαν τρία παιδιά, τη Α1, την Α2 και την Α3. Η έγγαμη συμβίωση τους διασπάστηκε το Σεπτέμβριο του έτους 1996 και με την υπ' αριθμ. 24015/1996 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, διατάχθηκε η μετοίκηση του ενάγοντος από τη συζυγική οικία, ήτοι από διαμέρισμα του δευτέρου ορόφου οικοδομής που βρίσκεται στο ..., επί της οδού ..., το οποίο ανήκε στην κυριότητα της εναγομένης.

Η απόφαση αυτή επιδόθηκε στον ενάγοντα στις 27-9-1996, ο οποίος έκτοτε αποχώρησε από τη συζυγική οικία. Από τα τέκνα τους η Α3 έμεινε με τη μητέρα της και η Α2 και η Α1 ακολούθησαν τον πατέρα τους. Ο ενάγων, κατά την αποχώρηση του από τη συζυγική οικία δεν παρέλαβε τα εξής κινητά πράγματα, τα οποία του ανήκουν κατά κυριότητα: 1) α)δύο παιδικά κρεβάτια, β) δύο παιδικά κομοδίνα, γ) δύο παιδικές συρταριέρες, δ)δύο παιδικά γραφεία, ε) δύο καρέκλες γραφείου SΑΤΟ, στ) δύο κρεμαστοί καθρέπτες τοίχου οβάλ, όλα λευκού χρώματος, τα οποία αγόρασε το έτος 1986 από το κατάστημα επίπλων "...", που βρίσκεται στο ... (υπό στοιχ. 1 αγωγής), 2) α)δύο παιδικά φωτιστικά οροφής και β) δύο φωτιστικά κομοδίνων, τα οποία αγόρασε το έτος 1986, επίσης από το ίδιο κατάστημα (υπό στοιχ. 2 αγωγής), 3) ένα νideo game (play station), με δύο κασέτες με παιχνίδια, το οποίο είχε αγοράσει από το κατάστημα "ΡΑΔΙΟ ΚΟΡΑΣΙΔΗ", που βρίσκεται στο ... (υπό στοιχ. 3 αγωγής), 4) ένα σύστημα (φίλτρου καθαρισμού νερού), το οποίο είχε αγοράσει από την ίδια εταιρεία (υπό στοιχ. 4 αγωγής), 5) μία ηλεκτρική ξυριστική μηχανή μάρκας ΡHILIPS, μαύρη, την οποία αγόρασε από το κατάστημα "..." (υπό στοιχ. 6β αγωγής), 6)μία φωτογραφική μηχανή μάρκας ΚΟDΑΚ (Α 100, μοντέλο έτους 1977), με φλας αυτόματη, (υπό στοιχ. 8α αγωγής), 7)ένα βίντεο ΑΚΑΙ, με σύστημα VΗS, Ιαπωνίας, μοντέλο έτους 1978, το οποίο του δώρισε πριν από το γάμο του ο θείος του ...

από τον ... (υπό στοιχ. 9α αγωγής), 8)μία χρυσή καδένα 21 καρατίων, βάρους 65 γραμμαρίων, με κρίκους μασίφ, ελλειψοειδούς σχήματος και χρυσό κούμπωμα, την οποία του δώρισε ο πατέρας του πριν από το γάμο του (υπό στοιχ. 15 αγωγής), 9) δύο ταυτότητες χειρός, 24 καρατίων, παραλληλόγραμμου πομπέ σχήματος, με στρογγυλή μασίφ χοντρή αλυσίδα η μία και πλακέ η άλλη, η οποία έχει χαραγμένο το μικρό του όνομα, τις οποίες του δώρισαν η μητέρα του ...

για την ονομαστική του εορτή και η θεία του ... για τα γενέθλια του αντίστοιχα (υπό στοιχ. 16 αγωγής), 10)ένα ρολόι VENUS ελβετικό επίχρυσο, 21 ρουμπινιών, έτους κατασκευής 1951, πλακέ παραλληλόγραμμο με κρύσταλλο χαλαζία, μαύρης πλάκας, με επικολλημένες με λατινικά στοιχεία τις ώρες, με μαύρο δερμάτινο λουράκι, το οποίο του δώρισε ο πατέρας του πριν από το γάμο του (υπό στοιχ. 17 αγωγής), 11)ένα ρολόι LONGHINES με στρογγυλό ατσάλινο σκελετό, με μπρασελέ ατσάλινο, με ενδείξεις ώρας, ημερομηνίας, υψομέτρου, βυθομέτρου και χρονομέτρου, αδιάβροχο, έτους κατασκευής 1993, το οποίο αγόρασε από το κατάστημα "24 ΚΑΡΑΤΙΑ" του ..., που βρίσκεται στο ..., (υπό στοιχ. 18 αγωγής), 12) ένα έπιπλο βιτρίνα από καρυδιά, διαστάσεων 1,80 χ 1,20, που αποτελείται από δύο τεμάχια το ένα από τα οποία βάθους 55 εκατοστών, με καφέ μάρμαρο στην οροφή του, καθρέπτη στην πλάτη εσωτερικά, με δύο πόρτες από ξύλο τριανταφυλλιάς σκαλιστές χειροποίητες και τζάμια μπιζουτέ και το δεύτερο, επικαθήμενο του πρώτου, βάθους 35 εκατοστών, από ξύλο τριανταφυλλιάς, με δύο πόρτες σκαλιστές χειροποίητες, εσωτερικούς καθρέπτες και τζάμια μπιζουτέ, το οποίο του δώρισε η μητέρα του πριν από το γάμο του, (υπό στοιχ. 19 αγωγής), 13) ένα στερεοφωνικό συγκρότημα SΟΝΥ (ραδιόφωνο, ενισχυτής, κασετόφωνο, δισκόφωνο με δύο ηχεία, το οποίο αγόρασε από το κατάστημα της SΟΝΥ, που βρίσκεται στο .... (υπό στοιχ. 20 αγωγής), 14) ένα σετ επίπλων σαλονιού μπαμπού αποτελούμενο από τέσσερις καρέκλες, δύο πολυθρόνες και ένα τραπέζι, το οποίο αγόρασε από το ίδιο ως άνω κατάστημα (υπό στοιχ. 25 αγωγής), 15) δύο συσκευές τηλεφώνου, μία από όνυχα και μία Ρanasonic με τηλεφωνητή, τις οποίες αγόρασε από το κατάστημα του ... (υπό στοιχ. 27 αγωγής), 16) ένα μενταγιόν χρυσό με χρυσή αλυσίδα, βάρους περίπου 60 γραμ., στολισμένο με πολύτιμους λίθους, σχήματος οβάλ, με χρυσό κούμπωμα επιπρόσθετο κομμάτι στο ένα άκρο διακοσμημένο με ζαφείρια και μπριλάντια ερυθρού χρώματος, χειροποίητο, προέλευσης ..., το οποίο του δώρισε η μητέρα του (υπό στοιχ. 28 αγωγής), 17) πενήντα χρυσές λίρες ...τ, παλαιάς κοπής(έτους 1919), τις οποίες του δώρισαν οι γονείς του (υπό στοιχ. 29 αγωγής), 18) δύο παλαιά εμπροσθογεμή τουφέκια αντίκες (σισανέδες), η άκρη της κάννης των οποίων σχημάτιζε χοάνη, απ' όπου γέμιζαν με μπαρούτι και βόλια, τα οποία του δώρισε ο πατέρας του (υπό στοιχ. 30 αγωγής), 19) ένα χάλκινο μετάλλιο των πρώτων Ολυμπιακών Αγώνων του έτους 1896, το οποίο του δώρισε ο πατέρας του (υπό στοιχ. 31 β αγωγής), 20) ένα πλήρες σετ φαγητού, τσαγιού και καφέ από πορσελάνη με επίχρυση μπορντούρα, 124 τεμαχίων, μάρκας SCHUΜΑΝΝ ΑΡΖΒΕRG ΒΑVΑΡΙΑ, γερμανικής προέλευσης, το οποίο του δώρισε ο πατέρας του (υπό στοιχ. 32 αγωγής) και 21) ένα πλήρες σετ επίχρυσο μαχαιροπίρουνων 75 τεμαχίων, το οποίο αποτελείται από δώδεκα τεμάχια πιρούνια - μαχαίρια, κουτάλια μεγάλα, 12 τεμάχια πιρούνια, μαχαίρια, κουτάλια μικρά, μία σπάτουλα γλυκού, μία κουτάλα φαγητού, και μία πιρούνα, εργοστασίου κατασκευής ΟΝΕΙDΑ Αμερικής, το οποίο του δώρισε ο πατέρας του (υπό στοιχ. 33 αγωγής).

Τα παραπάνω κινητά πράγματα βρίσκονται στην κατοχή της εναγομένης, η οποία αρνείται να τα παραδώσει στον ενάγοντα, παρά το γεγονός ότι ζήτησε την απόδοσή τους με την από 7.4.1998 εξώδικη πρόσκληση, που επιδόθηκε σ' αυτή στις 8-5-1998, ισχυριζόμενη ότι κάποια από αυτά της ανήκουν κατά κυριότητα και άλλα ότι δεν υπάρχουν, αμφισβητώντας, με τον τρόπο αυτό την κυριότητα του ενάγοντος επ' αυτών.

Περαιτέρω, από τα ίδια ως άνω αποδεικτικά μέσα δεν αποδείχθηκε ότι ο ενάγων είναι κύριος των εξής επιδίκων κινητών πραγμάτων: 1)ενός ραδιοκασετόφωνου GRUNDING, μοντέλο 1979, τύπου G30- DΥΝΑΜΙC, με δυναμικό μικρόφωνο (υπό στοιχ. 7 αγωγής), 2) μιας φωτογραφικής μηχανής CΑΝΟΝ Ε 500 S, με δύο ρυθμιζόμενους φακούς 35 mm και 38 mm, φλας, αυτόματη, ταχύτητας 30 λήψεων ανά λεπτό (υπό στοιχ. 8β αγωγής), 3) ενός βίντεο ΡHILIPS 2000, ολλανδικού, έτους κατασκευής 1981 (υπό στοιχ. 9β αγωγής), 4) ενός πλυντηρίου πιάτων ΒRAND μεγάλου μεγέθους και β)ενός μικρού πλυντηρίου πιάτων (υπό στοιχ. 10 αγωγής), 5) ενός πλυντηρίου - στεγνωτηρίου ρούχων ΒRAND (υπό στοιχ. 11 αγωγής), 5) α)μίας έγχρωμης τηλεόρασης ΡHILIPS, 26 ιντσών ΜΑCΗ - LΙΝΕ, με τηλεκοντρόλ και β) μίας έγχρωμης τηλεόρασης ΡHILIPS 22 ιντσών, ΒLΑCΚ - LΙΝΕ (υπό στοιχ. 12 αγωγής), 6) α) μίας ηλεκτρικής σκούπας Ηοονer 1200 W και β) μίας ηλεκτρικής σκούπας BOSS 1500 W (υπό στοιχ. 22 αγωγής), 7) ενός air condition Panasonic inverter των 20.000 ΒΤU (υπό στοιχ. 23 αγωγής), 8) μίας κουνιστής πολυθρόνας από μπαμπού (υπό στοιχ. 24 αγωγής), 9) δύο περσικών χειροποίητων χαλιών, το ένα χρώματος μπορντό, διαστάσεων 4 χ 3, με τέσσερις ελλειψοειδείς παραστάσεις στις τέσσερις γωνίες του, που απεικονίζουν θεότητες και μία ελλειψοειδή παράσταση στο κέντρο του, διαστάσεων 60 χ 40 εκατοστών, ο οποία απεικονίζει θεότητα και το άλλο διαστάσεων 5 χ 4, χρώματος μπεζ, με καφέ μπορντούρα περιμετρικά σε σχήμα μαιάνδρου(υπό στοιχ. 34 αγωγής), 8) ενός σετ τσαγιού 12 τεμαχίων, από ασήμι μασίφ, το οποίο αποτελείται από έξι κούπες τσαγιού, κωνικού σχήματος με σκαλιστά χερούλια, έξι πιατάκια με σκαλιστή μπορντούρα περιμετρικά, μία τσαγέρα με σκαλιστό χερούλι -καπάκι- βάση με πόδια ομοίου σχήματος με τις κούπες - πιατάκια, και ένα δίσκο σερβιρίσματος με δύο σκαλιστά χερούλια και σκάλισμα περιμετρικά ιδίου σχήματος με τα άλλα (υπό στοιχ. 35 αγωγής), 9) τριών κασετών από βιντεοσκόπηση βαπτίσεων (υπό στοιχ. 36β αγωγής).

Αντίθετα αποδείχθηκε ότι τα υπό στοιχ. 7, 8β, 9β, 10, 11, 12α και 34 πράγματα αγοράστηκαν από τον πατέρα της εναγομένης και της τα δώρισε, το υπό στοιχ. 12(3 ανήκει στον πατέρα της εναγομένης και βρίσκεται στην κατοχή του, ενώ για τα υπό στοιχ. 23, 24 και 35 πράγματα δεν αποδείχθηκε η ύπαρξη τους και για το στοιχείο 36β ο τρόπος κτήσεως της κυριότητας του.

Συνεπώς ως προς τα ως άνω κινητά πράγματα η αγωγή πρέπει να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμη. Τέλος, η αγωγή πρέπει να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμη και ως προς τα επίδικα αντικείμενα υπό στοιχ. 5, (ένα σύστημα ασύρματης τηλεειδοποίησης συναγερμού μάρκας ΕL -ΜΟ, αποτελούμενο από μία ειδική κεραία τηλεειδοποίησης, εγκέφαλο τηλεειδοποίησης σε ειδικό κουτί και σειρήνα ήχου για άμεση ειδοποίηση του συναγερμού του καταστήματος του ενάγοντος) και υπό στοιχ. 21 (δύο ζευγάρια γυαλιά, με φακούς μυωπικού αστιγματισμού, το ένα χρυσό και το άλλο επίχρυσο), τα οποία από τα ίδια αποδεικτικά μέσα αποδείχθηκε ότι ο ενάγων τα παρέλαβε, μετά την αποχώρηση του από τη συζυγική οικία και δεν βρίσκονται στην κατοχή της εναγομένης, ως προς το υπό στοιχ.6α (μία ηλεκτρική ξυριστική μηχανή μάρκας ΡHILIPS, άσπρη, τριών κεφαλών), υπό στοιχ. 13 (μία κρεβατοκάμαρα κομπλέ με δύο κομοδίνα, μία τουαλέτα και ένα σκαμπό, από ξύλο καρυδιάς), και υπό στοιχ. 26 (ένα φωτεινό ηλεκτρονικό αστέρι (ηλεκτρονική πινακίδα -τρεχαντήρι) 15 μέτρων, με ειδικό φωτισμό και δύο μετασχηματιστές ταχύτητας φωτεινότητας και ήχου), καθώς και ως προς τα στρατιωτικά έγγραφα του ενάγοντος (υπό στοιχ. 36α της αγωγής), ως προς τα οποία από τα ίδια αποδεικτικά μέσα αποδείχθηκε ότι η ενάγουσα δεν αμφισβητεί την κυριότητα του ενάγοντος επί των εν λόγω πραγμάτων.

Ειδικώς δε, όσον αφορά τα υπό στοιχ. 6α, 13 και 26, η εναγομένη, με την από 1-10-1996 εξώδικη πρόσκλησή της προς τον ενάγοντα, τον κάλεσε να παραλάβει τα ως άνω αντικείμενα, καθώς και άλλα προσωπικά του είδη, μάλιστα του τα απέστειλε με φορτηγό αυτοκίνητο και δικαστικό επιμελητή, ο τελευταίος όμως αρνήθηκε να τα παραλάβει, διότι απαιτούσε και τα υπόλοιπα επίδικα με την υπό κρίση αγωγή αντικείμενα, κατόπιν δε αγωγής της ήδη εναγομένης εναντίον του, εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 5219/2003 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία ο ήδη ενάγων υποχρεώθηκε να της καταβάλει το ποσό των 572,27 ευρώ για εξοικονομηθείσα δαπάνη για τη φύλαξη των πραγμάτων που τον κάλεσε να παραλάβει με την από 1-10-1996 πρόσκληση της, σε χώρο ιδιοκτησίας της.

Συνεπώς η αγωγή πρέπει να γίνει δεκτή κατά ένα μέρος ως βάσιμη και από ουσιαστική άποψη, για τα κινητά πράγματα που κατά τ' ανωτέρω αποδείχθηκε ότι ο ενάγων είναι κύριος αυτών και η εναγομένη αμφισβητεί την κυριότητα του. Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, που με την εκκαλουμένη απόφαση δέχθηκε τα ίδια και αναγνώρισε τον ενάγοντα κύριο των υπό στοιχ. 1, 2, 3, 4, 8α, 9α, 15, 16, 17, 18, 28, 29, 30 και 31 επιδίκων κινητών πραγμάτων ορθά εκτίμησε τις αποδείξεις και τα αντίθετα υποστηριζόμενα με τους δεύτερο (δεύτερο σκέλος αυτού) και τέταρτο λόγους της έφεσης της εναγομένης είναι απορριπτέα ως αβάσιμα. Μετά από αυτά πρέπει να απορριφθεί η έφεση της εναγομένης στο σύνολο της ως ουσιαστικά αβάσιμη. Επίσης το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο που δέχθηκε τα ίδια και απέρριψε την αγωγή ως προς τα υπό στοιχ. 5, 6α, 7, 8β, 9β, 10, 11, 12, 13, 22, 23, 24, 26, 34, 35 και 36 επίδικα κινητά πράγματα, ορθά εκτίμησε τις αποδείξεις και τα αντίθετα υποστηριζόμενα με τους λόγους της έφεσης του ενάγοντος, τους σχετικούς με την κακή εκτίμηση των αποδείξεων ως προς τα ως άνω επίδικα αντικείμενα είναι απορριπτέα ως αβάσιμα. Όσον αφορά όμως τα υπό στοιχ. 6β, 19, 20, 25, 27, 32 και 33 κινητά πράγματα, ως προς τα οποία η εκκαλουμένη απέρριψε την αγωγή ως ουσιαστικά αβάσιμη, εσφαλμένα εκτίμησε τις αποδείξεις......

Συνεπώς πρέπει να γίνει δεκτός ο περί τούτου σχετικός λόγος της έφεσης του ενάγοντος, να εξαφανιστεί η εκκαλουμένη μόνο ως προς την απορριπτική ως προς τα παραπάνω επίδικα κινητά πράγματα διάταξη της, καθόσον πρόκειται για αναγνωριστική κυριότητας αγωγή και δεν τίθεται θέμα εκτέλεσης, ώστε να εξαφανιστεί για την ενότητα της στο σύνολο της....".

Έτσι που έκρινε, το Εφετείο διέλαβε στην απόφασή του πλήρεις, σαφείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες που καθιστούν εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο ως προς την συνδρομή ή μη των προϋποθέσεων εφαρμογής της διάταξης ουσιαστικού δικαίου του άρθρου 1094 του Α.Κ. Ειδικότερα, το Εφετείο δέχεται σαφώς, ότι από τα αποδεικτικά μέσα που μνημονεύει στην προσβαλλόμενη απόφαση, αποδείχθηκε ότι κατά τον χρόνο άσκησης της αγωγής ο αναιρεσίβλητος ήταν κύριος των περιγραφομένων στο σκεπτικό και το διατακτικό της απόφασης κινητών πραγμάτων, τα οποία είχε αποκτήσει άλλα εξ αγοράς και άλλα από δωρεές ( των γονέων του και άλλων προσώπων), κατά τις εκεί διακρίσεις και τα οποία κατά την αποχώρησή του από τη συζυγική οικία το έτος 1996 παρέμειναν σ'αυτήν και τα κατείχε έκτοτε και κατά τον χρόνο άσκησης της αγωγής η αναιρεσείουσα, η οποία αμφισβητεί την επ' αυτών κυριότητά του και αρνείται να του τα αποδώσει.

Η συνοπτική, αλλά σαφής αυτή αιτιολογία ως προς τον τρόπο κτήσεως της κυριότητας των πραγμάτων από τον αναιρεσίβλητο και της κατοχής αυτών από την αναιρεσείουσα είναι επαρκής και στηρίζεται στα αποδεικτικά μέσα που μνημονεύονται κατ' είδος στην προσβαλλόμενη απόφαση ( μάρτυρες, έγγραφα, ένορκη βεβαίωση ) χωρίς να είναι αναγκαία η ειδικότερη παράθεση των αποδεικτικών στοιχείων που στηρίζουν κάθε επί μέρους παραδοχή.

Περαιτέρω, από την αιτιολογία του Εφετείου, ότι η εναγόμενη δεν αμφισβητεί την κυριότητα των υπό στοιχ. 6α, 13 και 26 κινητών πραγμάτων, ως προς τα οποία απέρριψε την αγωγή, " διότι με την από 1-10-1996 εξώδικη δήλωσή της προς τον ενάγοντα τον κάλεσε να παραλάβει τα ως άνω αντικείμενα, καθώς και άλλα προσωπικά του είδη, μάλιστα του τα απέστειλε με φορτηγό αυτοκίνητο και δικαστικό επιμελητή, ο τελευταίος, όμως, αρνήθηκε να τα παραλάβει, διότι απαιτούσε και τα υπόλοιπα επίδικα με την υπό κρίση αγωγή αντικείμενα" και τον μη προσδιορισμό των "άλλων προσωπικών ειδών του ενάγοντος" που του προσφέρθηκαν από την εναγόμενη, δεν δημιουργείται κάποια ασάφεια ή αντίφαση, διότι είναι σαφές ότι το Εφετείο δέχεται ότι στα "άλλα αυτά προσωπικά είδη" που προσφέρθηκαν από την εναγόμενη στον ενάγοντα δεν περιλαμβάνονται και τα επίδικα αντικείμενα.

Επομένως, οι περί του αντιθέτου δεύτερος από το άρθρο 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ λόγος του κύριου αναιρετηρίου και ο μοναδικός από το ίδιο άρθρο και αριθμό πρόσθετος λόγος, είναι αβάσιμοι, κατά το μέρος δε που αυτοί πλήττουν την ανεπίδεκτη αναιρετικού ελέγχου εκτίμηση των αποδείξεων, είναι απαράδεκτοι ( άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ ).

O λόγος αναίρεσης του αριθ. 8 του άρθρου 559 του Κ.Πολ.Δ. δίδεται όταν το δικαστήριο παρά τον νόμο έλαβε υπόψη του πράγματα που δεν προτάθηκαν, ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής ως "πράγματα" θεωρούνται οι πραγματικοί ισχυρισμοί που έχουν αυτοτελή ύπαρξη και τείνουν στη θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος που ασκήθηκε είτε ως επιθετικό είτε ως αμυντικό μέσο και άρα στηρίζουν το αίτημα αγωγής, ο ανταγωγής, ένστασης ή αντένστασης, ή λόγου έφεσης όχι δε οι αιτιολογημένες αρνήσεις τους, ούτε οι ισχυρισμοί που .αποτελούν επιχειρήματα ή συμπεράσματα των διαδίκων ή του δικαστηρίου, τα οποία συνάγονται από την εκτίμηση των αποδείξεων αλλά ούτε και οι απαράδεκτοι ή αβάσιμοι κατά νόμο ισχυρισμοί (Ολ.ΑΠ 3/1997).

Στην προκειμένη περίπτωση με τον τρίτο λόγο του αναιρετηρίου προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο παρά τον νόμο δεν έλαβε υπόψη του τον ουσιώδη ισχυρισμό της αναιρεσείουσας ότι δεν κατείχε τα διεκδικούμενα από τον ενάγοντα προσωπικά του αντικείμενα, καθόσον το μεγαλύτερο μέρος αυτών είχαν καταστραφεί από πλημμύρα.

Ο λόγος αυτός είναι προεχόντως απαράδεκτος, διότι ο εν λόγω ισχυρισμός είναι αρνητικός της ένδικης διεκδικητικής αγωγής ( άρθρο 1094 του Α.Κ. ) και ειδικότερα του αναγκαίου για το ορισμένο αυτής στοιχείου της κατοχής των διεκδικουμένων κινητών πραγμάτων από την εναγόμενη-αναιρεσείουσα κατά το χρόνο άσκησης της αγωγής ( Α.Π. 812/2010, 1634/2009 ) και επομένως επουσιώδης και η μη λήψη υπόψη του από το Εφετείο δεν ιδρύει τον αναιρετικό λόγο του άρθρου 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ.

Σε κάθε περίπτωση είναι αβάσιμος, διότι η αναιρεσείουσα δεν προσκομίζει τις έγγραφες πρωτόδικες προτάσεις της, ώστε να μπορεί να διαπιστωθεί αν προέβαλε τον ανωτέρω ισχυρισμό, τον οποίο δεν προέβαλε ενώπιον του Εφετείου, ως εφεσίβλητη ( άρθρο 527 παρ. 1 ΚΠολΔ ), όπως προκύπτει από τις έγγραφες προτάσεις που υπέβαλε προς αντίκρουση της κατ' αυτής εφέσεως.

Μόνο στην αντίθετη έφεσή της και στις επ' αυτής προτάσεις της αναφέρει, χωρίς την επίκληση της συνδρομής των περιπτώσεων του άρθρο 527 παρ. 2 και 3 ΚΠολΔ, που δικαιολογούν τη βραδεία προβολή ισχυρισμών, τα περί καταστροφής από πλημμύρα προσωπικών πραγμάτων του αναιρεσιβλήτου, χωρίς μάλιστα να τα προσδιορίζει, απαραδέκτως κατ' άρθρο 527 εδ.

α' ΚΠολΔ. Κατ' ακολουθίαν, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης και οι πρόσθετοι λόγοι αυτής και να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα, λόγω της ήττας της ( άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ ), στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 30-11-2007 αίτηση και τους από 1-9-2010 πρόσθετους λόγους της Χ, κατοίκου ..., για αναίρεση της υπ' αριθ. 4544/2007 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων ( 2.700 ) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 22 Νοεμβρίου 2010.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 30 Δεκεμβρίου 2010.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ