Supreme Court dismisses retrial request for confiscated funds as inadmissible under Article 525 of Criminal Procedure Code.

Απόφαση 1730 / 2018 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 1730/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αρτεμισία Παναγιώτου, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη, (σύμφωνα με την υπ' αριθμ. 231/2018 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου), Γεώργιο Αναστασάκο, Μαρία Γεωργίου, Ευφροσύνη Καλογεράτου - Ευαγγέλου και Σταματική Μιχαλέτου - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ιωάννη Κωνσταντινόπουλου, (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χαράλαμπου Αθανασίου.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 18 Σεπτεμβρίου 2018, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αιτούντος Ι. Κ. του Ν., κατοίκου ..., που εμφανίσθηκε χωρίς πληρεξούσιο δικηγόρο για επανάληψη της διαδικασίας που περατώθηκε αμετάκλητα με την υπ' αριθμ. 25/2017 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών.

Το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αιτών ζητεί τώρα την επανάληψη της διαδικασίας, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 18-4-2018 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 593/2018.

Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ιωάννης Κωνσταντινόπουλος, εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Καραγιάννη, με αριθμό πρωτ. 131/31.5.2018, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:

"Εισάγω στο Συμβούλιο Σας, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 527 παρ. 3 Κ.Π.Δ., την από 18/4/2018 αίτηση του Ι. Κ. του Ν. και Ε., κατοίκου ..., ... για επανάληψη της διαδικασίας που περατώθηκε αμετάκλητα με την έκδοση σε βάρος του της υπ' αριθμ. 25/2017 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών και εκθέτω τα εξής :

Κατά το άρθρο 525 παρ.1 του Κ.Π.Δ, η ποινική διαδικασία που περατώθηκε με αμετάκλητη απόφαση επαναλαμβάνεται προς το συμφέρον εκείνου που καταδικάστηκε για κακούργημα ή - πλημμέλημα, μόνο στις τέσσερις περιπτώσεις που αναφέρονται περιοριστικά στο άρθρο αυτό. Μεταξύ αυτών είναι και η περίπτωση 2 της παραγράφου 1 του άνω άρθρου, κατά την οποία η διαδικασία επαναλαμβάνεται, αν μετά την οριστική καταδίκη κάποιου, αποκαλύφθηκαν νέα, άγνωστα στους δικαστές που τον καταδίκασαν γεγονότα ή αποδείξεις, τα οποία μόνα τους ή σε συνδυασμό με εκείνα που είχαν προσκομιστεί προηγουμένως, κάνουν φανερό ότι αυτός που καταδικάστηκε είναι αθώος ή καταδικάστηκε άδικα για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά τέλεσε.

Κατά την έννοια της διάταξης αυτής, νέα γεγονότα ή νέες αποδείξεις, θεωρούνται εκείνες που δεν είχαν υποβληθεί στο δικαστήριο που δίκασε και έτσι ήταν άγνωστες στους δικαστές που δίκασαν προηγουμένως. Νέες αποδείξεις ή γεγονότα μπορεί να είναι οποιεσδήποτε, όπως ένορκες βεβαιώσεις που περιέχουν την εκτός δικαστηρίου μαρτυρία κάποιου (Α.Π., 672/1995 Ποιν.

Χρον. ΜΕ 1247, Α.Π. 1769/2006) καταθέσεις νέων μαρτύρων, ή νεότερες καταθέσεις, συμπληρωματικές η διευκρινιστικές ή και τροποποιητικές εκείνων που τέθηκαν υπόψη του δικαστηρίου, νέα έγγραφα ή άλλα στοιχεία που διευκρινίζουν αμφίβολα σημεία της υπόθεσης, με την προϋπόθεση όμως ότι οι αποδείξεις αυτές, εκτιμώμενες είτε μόνες είτε σε συνδυασμό με εκείνες που είχαν προσκομιστεί στο δικαστήριο που εξέδωσε την καταδικαστική απόφαση, καθιστούν φανερό, σε βαθμό που αγγίζει την βεβαιότητα και όχι απλώς πιθανό, ότι ο καταδικασμένος είναι αθώος ή ότι καταδικάστηκε άδικα για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά τέλεσε.

Δεν μπορούν όμως να αποτελέσουν λόγο επανάληψης της διαδικασίας γεγονότα τα οποία δεν ήταν άγνωστα στους δικαστές που εξέδωσαν την καταδικαστική απόφαση, αλλ' αντίθετα ερευνήθηκαν αμέσως ή εμμέσως και απορρίφθηκαν απ' αυτούς, έστω και μετά από εσφαλμένη εκτίμηση των αποδεικτικών στοιχείων που τέθηκαν υπόψη τους, καθώς και εκείνα με τα οποία επιδιώκεται ο από ουσιαστικής και νομικής πλευράς επανέλεγχος της προσβαλλόμενης απόφασης, με βάση το αποδεικτικό υλικό που έλαβαν υπόψη τους οι δικαστές που την εξέδωσαν, εφόσον η αίτηση επανάληψης της διαδικασίας, ως στρεφόμενη εναντίον αμετάκλητης απόφασης, δεν αποτελεί ένδικο μέσο, αλλά έκτακτη διαδικασία (ΑΠ 1086/2009, ΑΠ 1034/2009, ΑΠ 746/2009, ΑΠ 444/2009).

Την σχετική περί αυτού κρίση του σχηματίζει το επιλαμβανόμενο της αίτησης επανάληψης της διαδικασίας αρμόδιο δικαστήριο από την έρευνα των πρακτικών της δίκης που προηγήθηκε και από τα έγγραφα που υπάρχουν στην δικογραφία. Εξάλλου, κατά τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 527 παρ. 1, 3 και 528 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα, η αίτηση για την επανάληψη της διαδικασίας, υποβάλλεται από τον ίδιο τον καταδικασθέντα ή ορισμένους συγγενείς του, τον συνήγορο του ή τον εισαγγελέα του δικαστηρίου που τον καταδίκασε, στον εισαγγελέα εφετών, αν η αμετάκλητη καταδίκη ή αθώωση απαγγέλθηκε από πλημμελειοδικείο και τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, σε κάθε άλλη περίπτωση, ο οποίος την εισάγει στο (αρμόδιο) Δικαστικό Συμβούλιο ή Δικαστήριο (σε Συμβούλιο) που υπηρετεί, που αποφαίνεται σχετικά, αφού ακούσει τον Εισαγγελέα και τον αιτούντα (καλούμενο προς τούτο).

Κατά τις ίδιες διατάξεις η αίτηση για επανάληψη της διαδικασίας, πρέπει να περιέχει τους λόγους για τους οποίους ζητείται η επανάληψη, καθώς και τα στοιχεία που τους βεβαιώνουν, διαφορετικά είναι απαράδεκτη. Το Συμβούλιο, σύμφωνα με το άρθρο 528 παρ.1 εδάφιο β' Κ.Π.Δ., μπορεί να διατάξει συμπληρωματική έρευνα για να βεβαιωθούν οι λόγοι της αίτησης.

Στην προκειμένη περίπτωση, με την από 18/4/2018 αίτησή του ο Ι. Κ. του Ν., κάτοικος ..., ... ζητεί την επανάληψη της διαδικασίας που περατώθηκε αμετάκλητα με την έκδοση σε βάρος του της υπ' αριθμ. 25/2017 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, εκδοθείσας μετ' αναίρεση, δυνάμει της υπ' αριθμ. 2305/2007 αποφάσεως του Αρείου Πάγου, της υπ' αριθμ. 165/2006 αποφάσεως του ιδίου ως άνω Δικαστηρίου, με την οποία καταδικάστηκε για κατοχή από κοινού ναρκωτικών ουσιών με το ελαφρυντικό της καλής συμπεριφοράς για σχετικά μεγάλο διάστημα μετά την πράξη του σε ποινή καθείρξεως 7 ετών (άρθρ. 26§1α, 27§1,45, 84§2 Π.Κ., 20 παρ. 1 Ν. 4139/2013).

Η απόφαση αυτή κατέστη αμετάκλητη, όπως προκύπτει από το με αριθμό 740/2017 πιστοποποιητικό του Αρείου Πάγου (Τμήμα Ποινικό). Το εκδόν την ανωτέρω απόφαση Πενταμελές Εφετείο Αθηνών, όπως προκύπτει από το σκεπτικό της, δέχθηκε ότι από τα αποδεικτικά μέσα που μνημονεύει κατά το είδος τους, αποδείχθηκε ότι ο αιτών και ο συγκατηγορούμενός του J.

του F., ..., κάτοικος ..., ..., κατείχαν με σκοπό την εμπορία τις ποσότητες ναρκωτικών που αναφέρονται στο διατακτικό της. Ακολούθως κήρυξε "ένοχο τον αιτούντα καθώς και τον συγκατηγορούμενό του J. M... F. ότι κατείχαν απαγορευμένη ναρκωτική ουσία κατά την έννοια του νόμου και συγκεκριμένα στις 31-12-2002 και ώρα 00.50, εντός της επί της ... (διαμέρισμα ...

ορόφου), ... κατοικίας τους, κατείχαν με σκοπό την εμπορία ποσότητα κοκαΐνης συνολικού μικτού βάρους 126 γραμμ. και ποσότητα ακατέργαστης ινδικής κάνναβης συνολικού βάρους 10 γραμμ., εκ των οποίων τα 12 γραμμ. κοκαΐνης κατείχε ο δεύτερος εξ αυτών M... D... και βρέθηκαν εντός της ανωτέρω κατοικίας, πάνω στον τελευταίο κατηγορούμενο μετά από νόμιμη κατ' οίκον και σωματική έρευνα των ως άνω αστυνομικών οργάνων.

Οι παραπάνω δε ποσότητες κοκαΐνης και ακατέργαστης ινδικής κάνναβης αποτελούν υπόλοιπα των αγνώστων ποσοτήτων που είχαν αγοράσει". Ήδη με την κρινόμενη από 18/4/2018 αίτησή του, ο ανωτέρω καταδικασθείς, επικαλούμενος την διάταξη του άρθρου 525 παρ. 1 περιπτ. 2 του Κ.Π.Δ., ζητεί την επανάληψη της διαδικασίας που περατώθηκε αμετάκλητα με την έκδοση της προαναφερθείσας υπ' αριθμ. 25/2017 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, εκθέτοντας σ' αυτήν ότι με την ως άνω απόφαση του εν λόγω Δικαστηρίου αθωώθηκε για τις αξιόποινες πράξεις της αγοράς και πώλησης ναρκωτικών ουσιών, για τις οποίες καταδικάστηκε πρωτοδίκως και συνεπώς πρέπει να διαταχθεί η απόδοση σ' αυτόν των χρηματικών ποσών των 700 δολλαρίων Η.Π.Α., 35 λιρών Κύπρου και 50 ευρώ, που κατασχέθηκαν με την από 31-12-2002 έκθεση σωματικής έρευνας και κατάσχεσης, μετά από σωματική έρευνα του αιτούντος, καθώς και των χρηματικών ποσών των 3.500 ευρώ και 200 δολλαρίων Η.Π.Α., που βρέθηκαν και κατασχέθηκαν στην κατοικία του.

Με το παραπάνω περιεχόμενο και αίτημα η κρινόμενη αίτηση επανάληψης διαδικασίας πρέπει ν' απορριφθεί προδήλως ως απαράδεκτη, καθόσον δεν περιλαμβάνεται στις τέσσερις περιπτώσεις που προβλέπονται στη διάταξη του άρθρου 525 παρ. 1 του Κ.Π.Δ., για την άσκησή της. Ο λόγος που προβάλλεται από τον αιτούντα με την κρινόμενη αίτησή του και το συναφές αίτημα της απόδοσης σ' αυτόν των χρηματικών ποσών που προαναφέρθηκαν και για τα οποία συντάχθηκαν τα με αριθμούς α) ... γραμμάτια συστάσεως παρακαταθήκης, θα μπορούσε, ενδεχομένως, να αποτελέσει λόγο ασκήσεως αιτήσεως αναιρέσεως, (αρνητική υπέρβαση εξουσίας- άρθρ. 510 παρ. 1 στοιχ. Η' Κ.Ποιν.Δ.), εάν το μετ' αναίρεση δικάσαν την υπόθεση Πενταμελές Εφετείο Αθηνών, με την υπ' αριθμ. 25/2017 απόφασή του, δεν είχε ρητώς αποφανθεί περί της "δημεύσεως των λοιπών κατασχεθέντων", λόγος για τον οποίο, άλλωστε απορρίφθηκε με τη με αριθμό 166/2018 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου (Αναστολών) Αθηνών η με αριθμό 46491/4-8-2017 αίτηση του αιτούντος "για τη συμπλήρωση-διόρθωση της υπ' αριθμ. 25/2017 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, ως προς την απόδοση των κατασχεθέντων χρημάτων για τα οποία έχουν συνταχθεί τα γραμμάτια σύστασης παρακαταθήκης που έχει προσκομίσει".

Κατ' ακολουθία των ανωτέρω η κρινόμενη αίτηση, όπως προαναφέρθηκε, πρέπει ν' απορριφθεί ως απαράδεκτη και να καταδικασθεί ο αιτών στη δικαστική δαπάνη, σύμφωνα με το άρθρο 583 του Κ.Ποιν.Δ.

Για τους λόγους αυτούς Προτείνω : 1) Να απορριφθεί ως απαράδεκτη η από 18/4/2018 αίτηση του Ι. Κ. του Ν. και Ε., κατοίκου ..., ... για επανάληψη της διαδικασίας που περατώθηκε αμετάκλητα με την έκδοση σε βάρος του της υπ' αριθμ. 25/2017 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών και 2) Να καταδικασθεί ο αιτών στη δικαστική δαπάνη της προκειμένης διαδικασίας εκ διακοσίων πενήντα (250) ευρώ".

Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Παναγιώτης Καραγιάννης

Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και τον ίδιο τον αιτούντα.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 525 § 1 περ. 2 του ΚΠΔ η ποινική διαδικασία που περατώθηκε με αμετάκλητη δικαστική απόφαση επαναλαμβάνεται προς το συμφέρον του καταδικασμένου για πλημμέλημα ή κακούργημα, μόνο στις εξής περιπτώσεις:1)αν δύο άνθρωποι καταδικάστηκαν για την ίδια πράξη με δύο διαφορετικές αποφάσεις και γίνεται αναμφισβήτητα φανερό από τη σύγκρισή τους ότι ένας από τους δύο είναι αθώος 2) αν, ύστερα από την οριστική καταδίκη κάποιου, αποκαλύφθηκαν νέα-άγνωστα στους δικαστές που τον καταδίκασαν - γεγονότα ή αποδείξεις, τα οποία μόνα τους ή σε συνδυασμό μ' εκείνα που είχαν προσκομιστεί προηγουμένως κάνουν φανερό ότι αυτός που καταδικάστηκε είναι αθώος ή καταδικάστηκε άδικα για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά τέλεσε, 3) αν βεβαιωθεί ότι άσκησαν ουσιώδη επιρροή στη καταδίκη του κατηγορουμένου, ψευδείς καταθέσεις μαρτύρων ή γνωμοδοτήσεις πραγματογνωμόνων ή πλαστά αποδεικτικά έγγραφα ή πειστήρια, τα οποία είχαν προσαχθεί ή ληφθεί υπόψη στη διαδικασία του ακροατηρίου, ή δωροληψία ή άλλη από πρόθεση παράβαση καθήκοντος του δικαστή ή του ενόρκου που μετείχε στο δικαστήριο που απάγγειλε την καταδίκη και 4) αν μετά την αμετάκλητη καταδίκη αποδείχθηκε ότι ο καταδικασμένος αθωώθηκε με άλλη αμετάκλητη απόφαση ή βούλευμα.

Κατά δε τη διάταξη του άρθρου 526§1 του ίδιου ως άνω Κώδικα, σε βάρος εκείνου που αθωώθηκε αμετάκλητα για κακούργημα ή πλημμέλημα η ποινική διαδικασία επαναλαμβάνεται, μόνον: α) αν βεβαιωθεί ότι ουσιώδη επιρροή στην απόφαση για την αθώωση είχαν πλαστά έγγραφα ή πειστήρια ή δωροδοκία ή άλλη από πρόθεση παράβαση του δικαστικού καθήκοντος δικαστή ή ενόρκου που συνέπραξε στην αθώωση και β)αν από την αθώωση δεν έχει περάσει ο απαιτούμενος χρόνος για την παραγραφή του αξιοποίνου του αδικήματος.

Εξάλλου, κατά τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 527 §§ 1-3 και 528 §1 του ίδιου Κώδικα, η αίτηση για την επανάληψη της διαδικασίας, υποβάλλεται από τον ίδιο τον καταδικασθέντα ή ορισμένους συγγενείς του, τον συνήγορο του ή τον Εισαγγελέα του δικαστηρίου που τον καταδίκασε, και σε περίπτωση αθώωσης αποκλειστικά είτε από τον Εισαγγελέα του Δικαστηρίου που απήγγειλε την αθώωση, είτε από τον Προϊστάμενό του Εισαγγελέα, στον Εισαγγελέα Εφετών, αν η αμετάκλητη καταδίκη ή αθώωση απαγγέλθηκε από πλημμελειοδικείο και στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, σε κάθε άλλη περίπτωση.

Κατά τις ίδιες ως άνω διατάξεις η αίτηση για επανάληψη της διαδικασίας, πρέπει να περιέχει τους λόγους για τους οποίους ζητείται η επανάληψη, καθώς και τα στοιχεία που τους βεβαιώνουν, διαφορετικά είναι απαράδεκτη. Από τις προαναφερθείσες διατάξεις συνάγεται ότι αίτηση επανάληψης διαδικασίας, η οποία δεν αποτελεί ένδικο μέσο, αλλά έκτακτη διαδικασία μπορεί να υποβληθεί οποτεδήποτε, μη υποκείμενη σε προθεσμία, μόνον όμως, σε περατωθείσα με αμετάκλητη καταδικαστική ή αθωωτική απόφαση οιουδήποτε ποινικού δικαστηρίου ποινική διαδικασία, εφ' όσον με τη συγκεκριμένη απόφαση χαρακτηρίστηκε το αδίκημα ως κακούργημα ή πλημμέλημα και μόνον στις περιοριστικά οριζόμενες στις παραπάνω διατάξεις περιπτώσεις (ΑΠ ΑΠ 417/2015, ΑΠ 1086/2009, ΑΠ 1034/2009, ΑΠ 746/ 2009, ΑΠ 444/ 2009).

Στην προκειμένη περίπτωση, µε την από 18-4-2018 αίτησή του ο Ι. Κ. του Ν., κάτοικος ..., (...), ζητεί την επανάληψη της διαδικασίας που περατώθηκε αµετάκλητα µε την έκδοση της υπ' αριθµ. 25/2017 αποφάσεως του Πενταµελούς Εφετείου Αθηνών, εκδοθείσας µετ' αναίρεση της υπ' αριθµ. 165/2006 αποφάσεως του ίδιου ως άνω Δικαστηρίου, δυνάµει της υπ' αριθ. 2305/2007 αποφάσεως του Αρείου Πάγου.

Με την ως άνω υπ' αριθµ.25/2017 αμετάκλητη, όπως προκύπτει από το υπ' αριθ. 74012017 πιστοποιητικό του Αρείου Πάγου (Τμήμα Ποινικό) απόφαση, ο αιτών κηρύχθηκε: α) Αθώος αγοράς και διάθεσης κατ' εξακολούθηση, κατ' επάγγελμα και κατά συνήθεια απαγορευμένων ναρκωτικών ουσιών και β) Ένοχος κατοχής από κοινού ναρκωτικών ουσιών, µε το ελαφρυντικό της καλής συμπεριφοράς για σχετικά µμεγάλο χρονικό διάστημα μετά την πράξη του (άρθρ.26§1α, 27§1,45, 84§2 ΠΚ, 20§1 του Ν. 4139/2013).

Συγκεκριμένα, το εκδώσαν την ανωτέρω υπ' αριθµ.25/2017 απόφαση Πενταμελές Εφετείο Αθηνών, όπως προκύπτει από την επισκόπηση αυτής, κήρυξε τον αιτούντα και τον συγκατηγορούμενό του J. M... του F.:1) Αθώους του ότι: "από κοινού, κατά τους κατωτέρω τόπους και χρόνους εκ προθέσεως ενεργώντας και χωρίς να έχουν αποκτήσει την έξη της χρήσης ναρκωτικών ουσιών, με περισσότερες πράξεις τέλεσαν περισσότερα εγκλήματα που προβλέπει και τιμωρεί ο νόμος με στερητική της ελευθερίας ποινή και ειδικότερα:

Α) Με περισσότερες από μία πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση ενός και του αυτού εγκλήματος, αγόρασαν απαγορευμένη ναρκωτική ουσία κατά την έννοια του άρθρου 4§1 του Ν.1729/1987, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 15 του Ν. 2161/1993, χωρίς να είναι τοξικομανείς, κατά την έννοια του άρθρου 13 παρ. 1 του Ν. 1729/1987, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 15 του Ν. 2161/93 και συγκεκριμένα σε μη επακριβώς διακριβωθέντα χρόνο, οπωσδήποτε όμως μεταξύ 20 και 31-12-2002 στην Αθήνα ή άλλο σημείο της Αττικής και από άγνωστο πρόσωπο, αγόρασαν με σκοπό την εμπορία άγνωστε ποσότητες κοκαΐνης και ακατέργαστης ινδικής κάνναβης, τουλάχιστον όμως, ποσότητα κοκαΐνης συνολικού βάρους 126 γραμμ.

και ακατέργαστης ινδικής κάνναβης 10 γραμμ. που βρέθηκαν στην κατοχή τους μετά από νόμιμη έρευνα αστυνομικών της Δίωξης ναρκωτικών, αντί αγνώστων χρηματικών ποσών ή άλλου είδους ανταλλαγμάτων. Β) Με περισσότερες από μια πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση ενός και του αυτού εγκλήματος διέθεσαν σε άλλον απαγορευμένη ναρκωτική ουσία κατά την έννοια του νόμου και συγκεκριμένα κατά το χρονικό διάστημα 20 έως 31-12-2002 και σε μη γνωστές ημερομηνίες που διαλαμβάνονται σ' αυτό σε μη γνωστά σημεία των Αθηνών διέθεσαν κάθε φορά σε μη γνωστά πρόσωπα (τοξικομανείς - μικροεμπόρους) άγνωστες ποσότητες κοκαΐνης και ακατέργαστης ινδικής κάνναβης αντί αγνώστων χρηματικών ποσών, τουλάχιστον όμως, αντί των ποσών των 3.580 ευρώ, 3.280 ελβετικών φράγκων, 1336,71 λιρών Αγγλίας και 15.000 δολαρίων ΗΠΑ περίπου, που βρέθηκαν στην κατοχή τους, μετά από νόμιμη κατ' οίκον έρευνα των ιδίων ως άνω αστυνομικών οργάνων.

Τις ως άνω δε πράξεις τελούσαν κατ' επάγγελμα και κατά συνήθεια καθόσον από την επανειλημμένη τέλεση αυτών προκύπτει σταθερή ροπή τους προς τέλεση των εγκλημάτων αυτών ως στοιχείο της προσωπικότητάς τους, καθώς και σκοπός τους για πορισμό εισοδήματος από το οποίο και αποζούσαν. Οι περιστάσεις δε υπό τις οποίες έγιναν οι παραπάνω πράξεις μαρτυρούν ότι είναι δράστες ιδιαίτερα επικίνδυνοι".

Και 2)Ένοχους ότι " κατείχαν απαγορευμένη ναρκωτική ουσία, κατά την έννοια του νόμου και συγκεκριμένα στις 31-12-2002 και ώρα 00.50, εντός της επί της ... (διαμέρισμα ... ορόφου), ... κατοικίας τους, κατείχαν µε σκοπό την εµπορία ποσότητα κοκαϊνης συνολικού μικτού βάρους 126 γραµµ. και ποσότητα ακατέργαστης ινδικής κάνναβης συνολικού βάρους 10 γραµµ., εκ των οποίων τα 12 γραµµ.

κοκαΐνης κατείχε ο δεύτερος εξ αυτών M... D... και βρέθηκαν εντός της ανωτέρω κατοικίας, πάνω στον τελευταίο κατηγορούμενο μετά από νόµιµη κατ' οίκον και σωματική έρευνα των ως άνω αστυνομικών οργάνων. Οι παραπάνω δε ποσότητες κοκαΐνης και ακατέργαστης ινδικής κάνναβης αποτελούν υπόλοιπα των αγνώστων ποσοτήτων που είχαν αγοράσει".

Ακολούθως, το ως άνω Δικαστήριο, επέβαλε στον αιτούντα - κατηγορούμενο μία συνολική ποινή κάθειρξης επτά (7) ετών, συνυπολογίζοντας στην ποινή κάθειρξης των έξι(6) ετών που του επέβαλλε για την ανωτέρω πράξη και ένα έτος από την ποινή φυλάκισης των τεσσάρων (4)ετών, που είχε επιβληθεί σ' αυτόν με την υπ' αριθμ.165/2006 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών (κατά το μη αναιρεθέν της μέρος).

Ήδη µε την υπό κρίση από 18-4-2018 αίτησή του, ο ανωτέρω αιτών ζητεί την επανάληψη της διαδικασίας που περατώθηκε αμετάκλητα, µε την έκδοση της προαναφερθείσας υπ' αριθµ. 25/2017 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, εκθέτοντας σ' αυτήν ότι µε την ως άνω αμετάκλητη απόφαση κηρύχθηκε μεν ένοχος της πράξης της κατοχής ναρκωτικών ουσιών, αλλά αν και αθωώθηκε για τις αξιόποινες πράξεις της αγοράς και πώλησης ναρκωτικών ουσιών, για τις οποίες είχε πρωτοδίκως καταδικασθεί, διατάχθηκε η δήμευση των χρηματικών ποσών των 700 δολαρίων Η.Π.Α., 35 λιρών Κύπρου και 50 ευρώ, που κατασχέθηκαν µε την από 31-12-2002 έκθεση σωματικής έρευνας και κατάσχεσης, καθώς και των χρηματικών ποσών των 3.500 ευρώ και 200 δολαρίων Η.Π.Α., που βρέθηκαν και κατασχέθηκαν στην κατοικία του.

Με βάση τα παραπάνω ζητεί ο αιτών κατηγορούμενος λόγω της αθώωσής του να διαταχθεί η επανάληψη της διαδικασίας με σκοπό να διαταχθεί η απόδοση σ' αυτόν των ως άνω κατασχεμένων χρηματικών ποσών. Από τις διατάξεις όμως, που προαναφέρθηκαν και από όσα έγιναν δεκτά στις αντίστοιχες νομικές σκέψεις, η υπό κρίση αίτηση επανάληψης της διαδικασίας, με το παραπάνω περιεχόμενο και αίτηµα πρέπει ν' απορριφθεί προεχόντως ως απαράδεκτη, καθόσον όσον μεν αφορά την καταδίκη του αιτούντος δεν υπάγεται σε οποιαδήποτε από τις τέσσερεις περιπτώσεις που προβλέπονται στη διάταξη του άρθρου 525 §1 του ΚΠΔ, ενώ όσο αφορά την αθώωσή του, δεν δικαιούται να ασκήσει αυτήν ο ίδιος, αλλά μόνον ο Εισαγγελέας του Δικαστηρίου που απήγγειλε την αθώωση, είτε ο Προϊστάμενος αυτού Εισαγγελέας και μόνον σε βάρος του και όχι υπέρ αυτού.

Ενόψει δε του ότι ο λόγος άσκησης εκ μέρους του αιτούντος της κρινόμενης αίτησης και το δι' αυτής υποβαλλόμενο αίτημα είναι η απόδοση σ' αυτόν των κατασχεμένων χρηματικών ποσών που προαναφέρθηκαν και για τα οποία συντάχθηκαν τα µε αριθμούς: α) ... γραμμάτια σύστασης παρακαταθήκης, τα προαναφερόμενα, θα μπορούσαν, εφόσον βέβαια θα συνέτρεχαν και οι λοιπές προϋποθέσεις του παραδεκτού αυτής, (άρθρα 507 και 473 επ.

ΚΠΔ), να αποτελέσουν ενδεχομένως λόγο ασκήσεως αιτήσεως αναιρέσεως, κατ' άρθρο 510 § 1 στοιχ. Ε' του ΚΠΔ, περί εσφαλμένης εφαρμογής των διατάξεων των άρθρων 76 § 1 του ΠΚ, και 40 Ν. 4139/13. Άλλωστε, εξαιτίας της ρητής κατά τα ως άνω αναγραφής στο διατακτικό της υπ' αριθμ. 25/2017 απόφασης της ανωτέρω περί δήμευσης διάταξης, απορρίφθηκε, µε την υπ' αριθµόν 166/2018 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου (Αναστολών) Αθηνών, η υπ' αριθµόν 46491/4-8-2017 αίτηση του ιδίου ως άνω αιτούντος "για τη συμπλήρωση-διόρθωση της ίδιας ως άνω υπ' αριθµ. 25/2017 απόφασης, ως προς την απόδοση των κατασχεθέντων χρημάτων", για τα οποία έχουν συνταχθεί τα προαναφερθέντα γραμμάτια σύστασης παρακαταθήκης.

Κατ' ακολουθίαν όλων των προαναφερομένων η κρινόμενη αίτηση πρέπει ν' απορριφθεί ως απαράδεκτη και να καταδικασθεί ο αιτών στη δικαστική δαπάνη, σύµφωνα µε τη διάταξη του άρθρου 583 του ΚΠΔ.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ ως απαράδεκτη την από 18-4-2018 αίτηση του Ι. Κ. του Ν. και Ε., κατοίκου ...), για επανάληψη της διαδικασίας που περατώθηκε αµετάκλητα µε την έκδοση της υπ' αριθµ. 25/2017 απόφασης του Πενταµελούς Εφετείου Αθηνών.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον αιτούντα στα δικαστικά έξοδα τα οποία ορίζει στο ποσό των διακοσίων πενήντα [250] ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 2 Οκτωβρίου 2018. Και

Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 23 Οκτωβρίου 2018.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ

Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ