Supreme Court allows appeal against appellate dismissal for indefiniteness, ruling the complaint valid under Article 559(14) of the Code of Civil Procedure.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court allowed the appeal against the appellate court's dismissal of the plaintiff's claim for defamation. The plaintiff alleged that the defendant's newspaper article contained false statements regarding a municipal council decision to release his property, which he claimed was influenced by pressure and corruption. The appellate court had previously declared the claim inadmissible for being indefinite, but the Supreme Court found this procedural ruling to be a violation of Article 559(14) of the Code of Civil Procedure. Consequently, the Supreme Court set aside the appellate decision and remanded the case for retrial by a newly constituted court.
Legislator headnote
AI generatedArticle 559(14) of the Code of Civil Procedure; A declaration of inadmissibility based on indefiniteness constitutes a violation of this article when the complaint substantively addresses the facts and legal basis of the claim without omitting necessary elements.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 1730 / 2007 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 1730/2007
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α1' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές : Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καλαμίδα, Δημήτριο Κανελλόπουλο, Διονύσιο Γιαννακόπουλο και Ιωάννη-Σπυρίδωνα Τέντε, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 21 Μαΐου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Γιαννέλη, για να δικάσει μεταξύ :
Του αναιρεσείοντος : Χ1, ο οποίος παραστάθηκε με τους πληρεξούσιους δικηγόρους του Θεόδωρο Θεοδωρόπουλο και Θαλή Πολυχρονάκο.
Του αναιρεσιβλήτου : Ψ1, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Μουρλούκο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 1-2-2001 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Σπάρτης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις : 124/2001 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 525/2005 του Εφετείου Ναυπλίου. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί ο αναιρεσείων με την από 15 Μαρτίου 2006 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης-Σπυρίδων Τέντες ανέγνωσε την από 10 Νοεμβρίου 2006 έκθεση του κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση του Δικαστηρίου αυτού Αρεοπαγίτη Βασιλείου Ρήγα, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως. Οι πληρεξούσιοι του αναιρεσείοντος ζήτησαν την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά το άρθρο 559 αριθ.14 ΚΠολΔ, επιτρέπεται αναίρεση, αν το δικαστήριο παρά το νόμο κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από δικαίωμα ή απαράδεκτο. Τέτοια κήρυξη απαραδέκτου υφίσταται και όταν το δικαστήριο θεωρεί αόριστη την ποσοτικώς και ποιοτικώς ορισμένη αγωγή, ήτοι την εξειδικεύουσα με πληρότητα τα πραγματικά περιστατικά που αποτελούν την προϋπόθεση εφαρμογής του κανόνα και μνημονεύουσα τα αναγκαία κατά νόμον περιστατικά.
Εν προκειμένω, ο ενάγων και ήδη αναιρεσείων ιστόρησε με την αγωγή του ότι είναι αποκλειστικός κύριος, νομέας και κάτοχος ενός ακινήτου που κείται εντός της πόλεως ........, έχει εμβαδόν 1718,62 τ.μ. και έχει χαρακτηρισθεί από το έτος 1890 περίπου ως ευρισκόμενο σε πράσινη ζώνη, στην οποία απαγορεύεται η ανοικοδόμηση, χωρίς ποτέ η διοίκηση να προβεί σε πράξη απαλλοτριώσεως.
Μετά από αίτηση του στο Δήμο Σπάρτης, εξεδόθη η υπ' αρ. .......... απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Σπάρτης, η οποία ενέκρινε με μεγάλη πλειοψηφία την αποδέσμευση του εν λόγω ακινήτου του. Ο εναγόμενος, αρθρογράφος της τοπικής ανεξάρτητης ημερησίας και ευρυτάτης κυκλοφορίας εφημερίδας με την ονομασία "...........", συνέταξε δυσφημιστικό, άλλως εξυβριστικό άρθρο, που το κατεχώρησε στην πρώτη σελίδα του φύλλου ......
της ........., το οποίο περιέχει πλήθος ανακριβειών, με σκοπό να προσβάλει την τιμή, υπόληψη και εν γένει προσωπικότητα του στο αναγνωστικό κοινό της συγκεκριμένης εφημερίδας, συνεπεία δε της προσβολής αυτής υπέστη ηθική βλάβη. Ειδικότερα, ο ενάγων αναφέρει στο δικόγραφο ότι ο εναγόμενος χρησιμοποιεί στο άρθρο τις εξής δυσφημιστικές για το πρόσωπο του εκφράσεις: "ο τρισκατάρατος όφις πρέπει να πέρασε πρόσφατα και από το Δημαρχείο της Σπάρτης ...
διότι δεν μπορώ να εξηγήσω διαφορετικά την απόφαση του Δ.Σ. που πάρθηκε στις 23.10.2001 ... με την οποία κοινόχρηστος χώρος αποχαρακτηρίζεται και αποδίδεται στον ιδιοκτήτη του Χ1 ... ", "ήταν τόσο σημαντικό αυτό το ζήτημα ώστε να αποτελέσει μοναδικό θέμα ημερήσιας διάταξης στις 23.10.2000", "οι δημοτικοί σύμβουλοι εκτός από το συμφέρον της πόλης είδαν ότι ο χώρος αυτός βρίσκεται στην .........
και στην είσοδο του αρχαιολογικού χώρου", "ο πρόεδρος του Δ.Σ. Σπάρτης έκλεισε τη συζήτηση επιχειρηματολογώντας θερμότατα ως συνήγορος του ιδιώτη μη βρίσκοντας να εκθέσει ούτε μία κουβέντα για το συμφέρον της πόλης", "πώς γίνεται σε ένα θέμα που είχε αρκετές και σημαντικές αιτίες ενστάσεων και διαφοροποιήσεων, συμπολίτευση και αντιπολίτευση να ταυτίζονται σχεδόν απόλυτα;" και τέλος "αφού η τεχνική υπηρεσία γνωμοδότησε αρνητικά ως προς την αίτηση του, όφειλαν οι δημοτικοί σύμβουλοι να σεβαστούν τη γνωμοδότηση αυτή".
Με βάση τα αναγραφόμενα αυτά ο ενάγων ισχυρίζεται ότι ο εναγόμενος έχοντας σκοπό να πλήξει την προσωπικότητά του υπαινίσσεται ότι η απόφαση αυτή είναι προϊόν μέσου, πίεσης και διαπλεκομένων παρασκηνιακών διαβουλεύσεων, τον εμφανίζει και τον καθιστά ύποπτο ότι δεν γνωρίζει τους νόμους, ότι μετέρχεται ανέντιμες και παράνομες μεθόδους, ότι ευνοήθηκε από τη "χαριστική διάθεση" των συμβούλων και μελών του Δημοτικού Συμβουλίου Σπάρτης, των οποίων απέσπασε τις ψήφους, με αποτέλεσμα να προσβάλλεται η επαγγελματική τιμή του, ως δικηγόρου της ...........
Κατόπιν τούτων δε ζήτησε ο ενάγων με την αγωγή του χρηματική ικανοποίηση, λόγω επελθούσης στο πρόσωπο του ηθικής βλάβης. Η αγωγή είναι ορισμένη, περιέχουσα όλα τα απαραίτητα στοιχεία για τη θεμελίωση του αξιούμενου δικαιώματος, το Εφετείο δε που με την προσβαλλόμενη απόφασή του την έκρινε αόριστη και την απέρριψε ως απαράδεκτη, αφού εξαφάνισε την εκκληθείσα από τον ενάγοντα πρωτόδικη απόφαση, η οποία την είχε απορρίψει ως ουσία αβάσιμη, παρά το νόμο κήρυξε απαράδεκτο και υπέπεσε έτσι στην αναιρετική πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 14 Κ.Πολ.Δ.
Επομένως, ο σχετικός τρίτος, κατά το πρώτο μέρος του, λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως είναι βάσιμος και, κατ΄ ακολουθίαν, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο Δικαστήριο που την εξέδωσε, αφού είναι δυνατή η συγκρότησή του από άλλους δικαστές (άρθρο 580 § 3 Κ.Πολ.Δ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί την 525/2005 απόφαση του Εφετείου Ναυπλίου.
Παραπέμπει την υπόθεση προς εκ νέου εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές.
Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος, την οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων πεντακοσίων (1.500) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 21 Ιουνίου 2007. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 10 Ιουλίου 2007.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ