Supreme Court dismisses reciprocal appeals on marital property claims and orders return of erroneously paid security deposits.

Απόφαση 172 / 2026 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 172 /2026

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Μιχαήλ Αποστολάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Παναγιώτη Βενιζελέα - Εισηγητή, Γεώργιο Σχοινοχωρίτη, Κορνηλία Πανούτσου και Ευαγγελία Γίτση, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 27 Οκτωβρίου 2025, με την παρουσία και του γραμματέα Ι. Π. , για να δικάσει τις υποθέσεις μεταξύ:

Α. Του αναιρεσείοντος: Ε. Β. του Ι. , κατοίκου ... , ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Ευστράτιο Πέτρου, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ. Πολ. Δ.

Της αναιρεσίβλητης: Ε. Α. του Ν. , κατοίκου ... , η οποία παραστάθηκε με την πληρεξούσια δικηγόρο της Βαρβάρα Λαμπροπούλου-Δημητριάδου και

Β. Της αναιρεσείουσας: Ε. Α. του Ν. , κατοίκου ..., η οποία παραστάθηκε με την πληρεξούσια δικηγόρο της Βαρβάρα Λαμπροπούλου-Δημητριάδου.

Του αναιρεσίβλητου: Ε. Β. του Ι. , κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Ευστράτιο Πέτρου, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ. Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις: α) από 06-08-2013 αγωγή της Ε. Α. και β) από 05-10-2013 αγωγή του Ε. Β. , που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3964/2015, 1129/2018 μη οριστικές 3660/2019 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 1812/2021 του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι διάδικοι με τις από 17-12-2021 και 23-12-2021 αιτήσεις τους αντίστοιχα.

Κατά τη συζήτηση των αιτήσεων αυτών, που εκφωνήθηκαν από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η πληρεξούσια της Α. αναιρεσίβλητης και Β. αναιρεσείουσας, ζήτησε να γίνουν δεκτά τα αιτήματά της και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 246 ΚΠολΔ, η οποία εφαρμόζεται και στην αναιρετική διαδικασία κατά το άρθρο 573 παρ.1 ΚΠολΔ, το δικαστήριο σε κάθε στάση τη δίκης μπορεί, αυτεπαγγέλτως ή ύστερα από αίτηση κάποιου διαδίκου, να διατάξει την ένωση και συνεκδίκαση περισσοτέρων εκκρεμών ενώπιον του δικών ανάμεσα στους ίδιους ή διαφορετικούς διαδίκους, αν υπάγονται στην ίδια διαδικασία και, κατά την κρίση του, διευκολύνεται ή επιταχύνεται η διεξαγωγή της δίκης ή επέρχεται μείωση των εξόδων.

Στην προκειμένη περίπτωση, κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο (27-10-2025) συζητήθηκαν οι εξής υποθέσεις: α) η από 17-12-2021 αίτηση αναίρεσης του Ε. Β. κατά της Ε. Α. και β) η από 23-12-2021 αίτηση αναίρεσης της τελευταίας κατά του πρώτου. Οι ανωτέρω αιτήσεις αναιρέσεως στρέφονται κατά της ίδιας απόφασης και συγκεκριμένα κατά της υπ` αριθμ. 1812/2021 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών και, επομένως, πρέπει να συνεκδικαστούν, κατά το ως άνω άρθρο 246 ΚΠολΔ, αφού είναι συναφείς και από τη συνεκδίκασή τους διευκολύνεται η διεξαγωγή της δίκης και επέρχεται μείωση των εξόδων.

Περαιτέρω οι αιτήσεις αυτές ασκήθηκαν νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564 παρ. 1, 566 παρ. 1 ΚΠολΔ) και συνεπώς είναι παραδεκτές και πρέπει να εξετασθούν για το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων τους (άρθρο 577 παρ. 1, 3 ΚΠολΔ).

Α. Επί της από 17-12-2021 αιτήσεως αναιρέσεως του Ε. Β.

Κατά το άρθρο 1400 παρ. 1 ΑΚ, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 15 του ν. 1329/1983, "αν ο γάμος λυθεί ή ακυρωθεί και η περιουσία του ενός συζύγου έχει, αφότου τελέστηκε ο γάμος, αυξηθεί, ο άλλος σύζυγος, εφόσον συνέβαλε με οποιονδήποτε τρόπο στην αύξηση αυτή, δικαιούται να απαιτήσει την απόδοση του μέρους της αύξησης, το οποίο προέρχεται από τη δική του συμβολή.

Τεκμαίρεται ότι η συμβολή αυτή ανέρχεται στο ένα τρίτο της αύξησης, εκτός αν αποδειχθεί μεγαλύτερη ή μικρότερη ή καμία συμβολή", κατά δε την παρ. 2 του ίδιου άρθρου: "η προηγούμενη παράγραφος εφαρμόζεται αναλογικά και στην περίπτωση διάστασης των συζύγων, που διήρκεσε περισσότερο από τρία χρόνια". Η απαίτηση του κάθε συζύγου από το άρθρο 1400 ΑΚ είναι κατ` αρχήν ενοχή αξίας, δηλαδή χρηματική ενοχή, αντικείμενο της οποίας αποτελεί η χρηματική αποτίμηση της αύξησης της περιουσίας του υπόχρεου συζύγου, που προέρχεται από τη συμβολή του δικαιούχου άμεση ή έμμεση.

Ως αύξηση νοείται όχι μία συγκεκριμένη κτήση, αλλά η διαφορά που υπάρχει στην περιουσιακή κατάσταση του υπόχρεου σε δύο διαφορετικά χρονικά σημεία, ήτοι κατά την τέλεση του γάμου (αρχική περιουσία) και κατά τον χρόνο που γεννάται η αξίωση για συμμετοχή στα αποκτήματα (τελική περιουσία). Από τη σύγκριση της αξίας αυτών, αναγόμενης σε τιμές του χρόνου της έγερσης της αγωγής θα κριθεί αν υπάρχει αύξηση της περιουσίας του ενός συζύγου που να δικαιολογεί την αξίωση του άλλου για συμμετοχή στα αποκτήματα.

Προς υπολογισμό της τελικής περιουσίας, υπό την έννοια των περιουσιακών στοιχείων, που θα περιληφθούν σε αυτήν, κρίσιμος χρόνος είναι, στη μεν περίπτωση της τριετούς διάστασης (κατά την οποία προϋποτίθεται ότι ο γάμος δεν έχει ακόμη λυθεί ή ακυρωθεί), ο χρόνος της συμπλήρωσης της τριετούς διάστασης (ΑΠ 1548/2022, ΑΠ 1284/2021, ΑΠ 782/2019, ΑΠ 1550/2018, ΑΠ 825/2015), στη δε περίπτωση λύσης ή ακύρωσης του γάμου με δικαστική απόφαση ο χρόνος κατά τον οποίο η απόφαση αυτή έγινε αμετάκλητη.

Για την εξεύρεση όμως της αξίας σε χρήμα των περιουσιακών στοιχείων της τελικής περιουσίας, κρίσιμος είναι ο χρόνος της παροχής έννομης προστασίας, ήτοι ο χρόνος άσκησης της αγωγής, λαμβάνεται δε υπόψη το σύνολο της περιουσιακής κατάστασης του υπόχρεου, ώστε, από τη σύγκριση αυτής κατά το χρονικό σημείο τέλεσης του γάμου (αρχική περιουσία) προς εκείνη που υφίσταται κατά το χρονικό σημείο γένεσης της αξίωσης (τελική περιουσία), πρέπει να προκύπτει αύξηση.

Η τυχόν ύπαρξη αρχικής περιουσίας ή στοιχείων που την διαφοροποιούν, αποτελεί βάση ένστασης, που προβάλλεται και αποδεικνύεται από τον εναγόμενο (ΑΠ 1548/2022, ΑΠ 101/2020, ΑΠ 1316/2017, ΑΠ 808/2015, ΑΠ 1899/2014). Από την ως άνω διάταξη του άρθρου 1400 ΑΚ προκύπτει, ότι προϋποθέσεις της αξίωσης του συζύγου προς συμμετοχή στα αποκτήματα του άλλου είναι:

α) η λύση ή ακύρωση του γάμου, ή, κατ` ανάλογη εφαρμογή, η συμπλήρωση τριετούς διάστασης των συζύγων, β) η αύξηση της περιουσίας του υπόχρεου, αφότου τελέσθηκε ο γάμος και γ) η συμβολή, με οποιονδήποτε τρόπο του δικαιούχου συζύγου στην αύξηση αυτής της περιουσίας του υπόχρεου. Η συμβολή αυτή μπορεί να συνίσταται όχι μόνο στην παροχή κεφαλαίων με οποιαδήποτε μορφή, αλλά και στην παροχή υπηρεσιών αποτιμώμενων σε χρήμα, όπως είναι και οι υπηρεσίες, που παρέχονται στο συζυγικό οίκο, εφόσον όμως αυτές υπερβαίνουν το μέτρο που επιβάλλεται από τις διατάξεις των άρθρ. 1389 και 1390 ΑΚ για την εκπλήρωση της υποχρέωσης συμβολής των συζύγων στις οικογενειακές τους ανάγκες.

Προς το σκοπό αυτό είναι αναγκαίο στη σχετική αγωγή και στην αντίστοιχη απόφαση να προσδιορίζονται και να αποτιμώνται οι παρεχόμενες στο συζυγικό οίκο υπηρεσίες, ώστε συγκρινόμενες με τις επίσης χρηματικά αποτιμώμενες οικογενειακές ανάγκες να διαπιστώνεται, αν οι υπηρεσίες αυτές υπερβαίνουν και σε ποια έκταση το επιβαλλόμενο από τις ιδιαίτερες συνθήκες και περιστάσεις μέτρο συμβολής των συζύγων στις οικογενειακές τους ανάγκες (ΑΠ 1548/2022,ΑΠ 101/2020, ΑΠ 817/2013).

Η αποτίμηση των υπηρεσιών του δικαιούχου συζύγου, με τις οποίες αυτός συνέβαλε στην επελθούσα αύξηση της περιουσίας του εναγομένου συζύγου του, απαιτείται όταν η αγωγή στηρίζεται επί της πραγματικής συμβολής (ΑΠ 1548/2022, ΑΠ 101/2020, ΑΠ 2120/2017). Όταν όμως η αξίωση στηρίζεται στην τεκμαρτή συμβολή, τότε, μοναδική προϋπόθεση έχει την επαύξηση της περιουσίας του εναγόμενου συζύγου κατά τη διάρκεια του γάμου, την οποία και μόνον ο ενάγων οφείλει να επικαλεστεί και να αποδείξει, προσδιορίζοντας την τυχόν αρχική, κατά την τέλεση του γάμου περιουσία του εναγόμενου και την τελική, κατά τη λύση ή την ακύρωση του γάμου ή τη συμπλήρωση τριετούς διάστασης περιουσία του, καθώς και την αξία σε χρήμα και των δύο, κατά το χρόνο αυτό και ειδικότερα, για την περίπτωση της συμπλήρωσης τριετούς διάστασης, την αξία της περιουσίας κατά το χρόνο παροχής της έννομης προστασίας, δηλαδή της άσκησης της αγωγής.

Άρα, στην περίπτωση αυτή, ο δικαιούχος σύζυγος δεν βαρύνεται με την επίκληση και απόδειξη ούτε της συμβολής του καθ` εαυτής, ούτε του ποσοστού της, επομένως δε ούτε του ποσού της οφειλόμενης συνεισφοράς του, αν έχει συμβάλει με παροχές που συνιστούν εκπλήρωση της υποχρεώσεως για συνεισφορά στις ανάγκες της οικογένειας (ΑΠ 1548/2022, ΑΠ 101/2020, ΑΠ 1155/2017, ΑΠ 1173/2012).

Ο εναγόμενος περαιτέρω, ως υπόχρεος σύζυγος, του οποίου η περιουσία αυξήθηκε με τη συμβολή του ενάγοντος συζύγου, μπορεί να προβάλει μεταξύ άλλων ότι η συμβολή του ενάγοντος ήταν κάτω από το ένα τρίτο ή ότι δεν υπάρχει καμία συμβολή. Με τη σχετική ως άνω διάταξη δεν καθιερώνεται ιδιαίτερος τρόπος υπολογισμού της αξίωσης σε σχέση με το ποσοστό του τεκμηρίου, αλλ` απλώς γίνεται κατανομή του βάρους της απόδειξης με βάση μαχητό τεκμήριο, ενώ η αξίωση συμμετοχής στην επαύξηση της περιουσίας του υπόχρεου συζύγου είναι μία και ενιαία, οποιοδήποτε ποσοστό (μεγαλύτερο ή μικρότερο του τεκμαιρόμενου) συμμετοχής και αν ζητεί με την αγωγή ο δικαιούχος σύζυγος.

Για να γίνει όμως δεκτή η ανυπαρξία συμβολής, που αποκλείει την αξίωση συμμετοχής στα αποκτήματα, θα πρέπει ο εναγόμενος σύζυγος να επικαλεσθεί και αποδείξει ότι ο δικαιούχος της αξίωσης συμμετοχής σύζυγος είτε δεν μπορούσε εκ των πραγμάτων είτε δεν ήθελε να συμβάλει και ότι η επαύξηση της περιουσίας οφείλεται μόνο σ` αυτόν.

Ο ισχυρισμός αυτός του εναγομένου, ενόψει του ότι το καθιερούμενο από το άρθρο 1400 ΑΚ τεκμήριο της συμβολής συμμετοχής στα αποκτήματα κατά το 1/3 ενεργεί και ως προς τους δύο συζύγους, ο δε ενάγων, έστω και αν δεν αποδείξει τη δική του συμβολή, θα δικαιούται οπωσδήποτε το 1/3 της αύξησης της περιουσίας του εναγομένου, συνιστά ως προς την απόκρουση του τεκμηρίου ένσταση (ΑΠ 1548/2022, ΑΠ 101/2020, ΑΠ 1316/2017, ΑΠ 808/2015, ΑΠ 1710/2012, ΑΠ 379/2011), το βάρος απόδειξης της οποίας φέρει ο ενιστάμενος εναγόμενος.

Στην περίπτωση αυτή, ο ενάγων ή η ενάγουσα, κατ` επιτρεπτή ανταπόδειξη, μπορεί να επικαλεσθεί και αποδείξει την οποιαδήποτε συμβολή έστω και αν είναι μικρότερη από το 1/3 (ΑΠ 1548/2022, ΑΠ 101/2020, ΑΠ 2120/2017, ΑΠ 379/2011). Στον ανωτέρω ισχυρισμό του εναγομένου συζύγου περί μηδενικής συμβολής, κατά νομική και λογική αναγκαιότητα, εμπεριέχεται και ο ισχυρισμός ότι η συμβολή του ενάγοντος συζύγου ήταν κάτω από το 1/3, αφού ο τελευταίος ισχυρισμός είναι λιγότερο επωφελής για τον εναγόμενο από τον ισχυρισμό του για μηδενική συμβολή του ενάγοντος (ΑΠ 1548/2022, ΑΠ 101/2020, ΑΠ 1037/2017, ΑΠ 492/2017).

Τέλος, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 παρ. 19 ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα, που ασκεί ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής, η οποία αποτελεί κύρωση της παραβάσεως του άρθρου 93 παρ.3 του Συντάγματος(ΑΠ 88/2024), η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση όταν από τις παραδοχές της, που περιλαμβάνονται στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού της και αποτελούν το αιτιολογικό της, δεν προκύπτουν καθόλου ή αναφέρονται ανεπαρκώς ή αντιφατικώς τα πραγματικά περιστατικά, στα οποία το δικαστήριο της ουσίας στήριξε την κρίση του για ζητήματα με ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, με αποτέλεσμα έτσι να μην μπορεί να ελεγχθεί αν στη συγκεκριμένη περίπτωση συνέτρεχαν ή όχι οι όροι του κανόνα ουσιαστικού δικαίου, που εφαρμόσθηκε ή δεν εφαρμόσθηκε.

Συνεπώς ο λόγος αυτός προϋποθέτει την έρευνα της ουσίας της υπόθεσης και όχι την απόρριψη ισχυρισμού ως μη νόμιμου, αόριστου, απαράδεκτου ή για οποιοδήποτε άλλο τυπικό λόγο (ΟλΑΠ 3/1997, ΑΠ 988/2021). Ειδικότερα, ανεπάρκεια αιτιολογίας υπάρχει όταν από την απόφαση δεν προκύπτουν σαφώς τα περιστατικά που είτε είναι κατά το νόμο αναγκαία για τη στοιχειοθέτηση, στη συγκεκριμένη περίπτωση, της διάταξης ουσιαστικού δικαίου που εφαρμόσθηκε, είτε αποκλείουν την εφαρμογή της.

Δεν υπάρχει όμως ανεπάρκεια αιτιολογιών, όταν η απόφαση περιέχει συνοπτικές αλλά πλήρεις αιτιολογίες (ΑΠ 88/2024). Αντίφαση δε στις αιτιολογίες υπάρχει, όταν τα πραγματικά περιστατικά, που αναγράφονται σε αυτήν και στηρίζουν το αποδεικτικό της πόρισμα για κρίσιμο ζήτημα, δηλαδή για ζήτημα αναφορικά με ισχυρισμό των διαδίκων, που τείνει στη θεμελίωση ή κατάλυση του επιδίκου δικαιώματος, συγκρούονται μεταξύ τους και αλληλοαναιρούνται, αποδυναμώνοντας έτσι τη κρίση της απόφασης για την υπαγωγή ή μη της συγκεκριμένης ατομικής περίπτωσης στο πραγματικό συγκεκριμένου κανόνα ουσιαστικού δικαίου, που συνιστά και το νομικό χαρακτηρισμό της ατομικής περίπτωσης.

Ελλείψεις όμως αναγόμενες μόνο στην ανάλυση και στάθμιση των αποδεικτικών μέσων και γενικότερα ως προς την αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος, αν αυτό διατυπώνεται σαφώς, δεν συνιστούν ανεπαρκείς αιτιολογίες (ΑΠ 88/2024, ΑΠ 695/2020). Δηλαδή, μόνο το τι αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε είναι ανάγκη να εκτίθεται στην απόφαση πλήρως και σαφώς και όχι γιατί αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε (ΟλΑΠ 18/2008, ΟλΑΠ 15/2006, ΑΠ 88/2024, ΑΠ 1382/2019).

Τα νομικά ή πραγματικά επιχειρήματα των διαδίκων ή του δικαστηρίου, που συνέχονται με την ερμηνεία του νόμου ή την αξιολόγηση και στάθμιση των αποδείξεων, δεν συνιστούν παραδοχές διαμορφωτικές του αποδεικτικού πορίσματος του δικαστηρίου και, επομένως, αιτιολογία της απόφασης ικανή να ελεγχθεί αναιρετικά με τον παραπάνω λόγο για ανεπάρκεια ή αντιφατικότητα, ούτε ιδρύεται ο λόγος αυτός αναίρεσης, αν το δικαστήριο της ουσίας δεν ανέλυσε ιδιαιτέρως ή διεξοδικά τα επιχειρήματα των διαδίκων που δεν συνιστούν αυτοτελείς ισχυρισμούς τους (ΑΠ 88/2024, ΑΠ 610/2022, ΑΠ 50/2020, ΑΠ 2/2019, ΑΠ 708/2017). 50/2020, ΑΠ 2/2019, ΑΠ 708/2017).

Για το ορισμένο του λόγου αυτού πρέπει να αναφέρεται στο αναιρετήριο ο κανόνας ουσιαστικού δικαίου, που παραβιάσθηκε εκ πλαγίου, καθόσον ο κανόνας αυτός προσδιορίζει το ζήτημα που έχει ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης (ΟλΑΠ 20/2005, ΑΠ 43/2022, ΑΠ 473/2021, ΑΠ 357/2018, ΑΠ 1022/2017) και επίσης σε τι συνίσταται η ανεπάρκεια ή η αντίφαση των αιτιολογιών, δηλαδή ποιες επιπλέον αιτιολογίες έπρεπε να περιλαμβάνει η απόφαση ή πού εντοπίζονται οι ασάφειες ή αντιφάσεις (ΟλΑΠ 20/2005, ΑΠ 1022/2017, ΑΠ 140/2010), διαφορετικά ο σχετικός αναιρετικός λόγος είναι απορριπτέος λόγω της αοριστίας του ως απαράδεκτος, χωρίς να είναι επιτρεπτή η συμπλήρωσή του με παραπομπή σε άλλα διαδικαστικά έγγραφα ή την προσβαλλομένη απόφαση (ΟλΑΠ 20/2005, ΑΠ 1022/2017, ΑΠ 140/2010).

Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο, με την προσβαλλομένη απόφασή του, δέχθηκε τα ακόλουθα, κρίσιμα για τον αναιρετικό έλεγχο, πραγματικά περιστατικά: "Οι διάδικοι τέλεσαν μεταξύ τους νόμιμο γάμο στην Αθήνα στις …-1987 και κατά τη διάρκεια του έγγαμου βίου τους απέκτησαν τρία (3) ενήλικα ήδη τέκνα και δη τον Α. , που γεννήθηκε στις ...-1988, την Α. - Ρ. που γεννήθηκε στις …-1991 και τον Ν. που γεννήθηκε στις ...-1996. Ωστόσο, η μεταξύ τους έγγαμη σχέση δεν εξελίχθηκε ομαλά και για το λόγο αυτό δυνάμει της υπ' αριθμ. 7.153/2010 ήδη αμετάκλητης απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που έκανε δεκτή σχετική αγωγή του εναγομένου - ενάγοντος(ήδη αναιρεσείοντος στην εξεταζόμενη αίτηση αναίρεσης), αφού διαπιστώθηκε η διάσπαση της μεταξύ τους έγγαμης συμβίωσης ήδη από το μήνα ... του έτους 2006, γεγονός που, όπως αναγράφεται στην ανωτέρω δικαστική απόφαση, συνομολόγησε και η ενάγουσα - εναγόμενη(ήδη αναιρεσίβλητη στην εξεταζόμενη αίτηση αναίρεσης), καθώς και η αποχώρηση του εναγομένου - ενάγοντος από την συζυγική τους οικία, κρίθηκε ότι έκτοτε οι διάδικοι διέμεναν χωριστά με πρόθεση διακοπής της έγγαμης συμβίωσης και ως εκ τούτου ο γάμος τους είχε κλονισθεί, οπότε και απαγγέλθηκε η λύση του λόγω υπερδιετούς διάστασης.

Περαιτέρω, η ενάγουσα - εναγομένη ήταν πτυχιούχος της Φαρμακευτικής Σχολής του Πανεπιστημίου "DEGLI STUDI" του Μιλάνου της Ιταλίας και κατείχε συναφές διδακτορικό από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, λόγω δε των ως άνω πανεπιστημιακών της σπουδών στην Ιταλία γνώριζε άπταιστα την ιταλική γλώσσα και κατείχε την αντιστοίχως χορηγηθείσα από το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων επάρκεια για τη διδασκαλία της στην Ελλάδα.

Κατά το προηγηθέν από το γάμο της με τον εναγόμενο - ενάγοντα χρονικό διάστημα μάλιστα, η ενάγουσα - εναγομένη ανέπτυξε πολύπλευρη επαγγελματική δραστηριότητα, καθόσον: α) παρέδιδε μαθήματα ιταλικής γλώσσας στο Φροντιστήριο Ιταλικών με την επωνυμία "... ΟΕ", όπως αποδεικνύεται από τις από ...-1985, ...-1985, ...-1985, ...-1985, ...-1985, ...-1985, ...-1985, ...-1985 και ...-1985 σχετικές αποδείξεις παροχής υπηρεσιών, που προσκομίζει και επικαλείται, όπου αναγράφονται αντίστοιχα αμοιβές εκ ποσών...(ακολουθεί η παράθεση των ποσών), β) ασχολήθηκε με τη συγγραφή βιβλίων φυσικής και χημείας στην ιταλική γλώσσα για την προετοιμασία Ελλήνων υποψηφίων σπουδαστών στα ιταλικά πανεπιστήμια, που κυκλοφόρησαν από τον εκδοτικό οίκο με την επωνυμία "...

ΟΕ", όπως αποδεικνύεται από το υπ' αριθμ. ...-1986 σχετικό τιμολόγιο αγοράς, όπου αναγράφεται ως αμοιβή της το ποσό των τριακοσίων σαράντα πέντε χιλιάδων πεντακοσίων (345.500) δραχμών και γ) απασχολήθηκε ως μισθωτή και δη ως συνεργάτρια κλινικών ερευνών στην ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία "Janssen Pharmaceutica S.A.C.L·", δυνάμει της από ...-1985 σύμβασης εργασίας που πρόβλεπε μηνιαίο μισθό εκ ποσού πενήντα πέντε (55.000) χιλιάδων δραχμών.

Η ενάγουσα ισχυρίστηκε ότι από τις προεκτεθείσες επαγγελματικές της δραστηριότητες αποκόμισε πριν το γάμο της: α) το συνολικό ποσό των δύο εκατομμυρίων τετρακοσίων χιλιάδων (2.400.000) δραχμών από τη διδασκαλία της ιταλικής γλώσσας στο ανωτέρω φροντιστήριο, ήτοι 48 μήνες (από Ιούνιο 1982 μέχρι Δεκέμβριο 1986 πλην ενός εξαμήνου που απούσιαζε για μετεκπαίδευση στις ΗΠΑ) X 50.000 δραχμές/μήνα, β) το συνολικό ποσό του ενός εκατομμυρίου (1.000.000) δραχμών μέχρι και τον Απρίλιο του 1987 για τα βιβλία που συνέγραψε και γ) το ποσό του ενός εκατομμυρίου εκατόν ενενήντα μίας χιλιάδων εξακοσίων (1.191.600) δραχμών για το χρονικό διάστημα που απασχολήθηκε στην ως άνω φαρμακευτική εταιρεία και δ) το ποσό των εκατό χιλιάδων (100.000) δραχμών για μεταφράσεις ιταλικής, αγγλικής και γαλλικής γλώσσας από τον Ιούνιο του 1982 έως και τον Οκτώβριο του 1985, καθώς και συγγραφή άρθρων της στο περιοδικό "Περισκόπιο Επιστήμης" και μετά ταύτα το συνολικό χρηματικό ποσό των τεσσάρων εκατομμυρίων εξακοσίων ενενήντα μίας χιλιάδων και εξακοσίων (4.691.600) δραχμών και ήδη δεκατριών χιλιάδων επτακοσίων εξήντα οκτώ ευρώ και σαράντα πέντε λεπτών (13.768,45).

Περαιτέρω δε επικαλέστηκε ότι το ανωτέρω συνολικό χρηματικό ποσό το είχε αποταμιεύσει και το διατηρούσε ανέπαφο μέχρι και την ημερομηνία του γάμου της με τον εναγόμενο - ενάγοντα, διότι πριν το γάμο της κατοικούσε στην οικία των γονέων της που κάλυπταν τις δαπάνες συντήρησης της και ως εκ τούτου δεν επιβαρυνόταν με την κάλυψη βιοποριστικών εξόδων. Ωστόσο, ο ισχυρισμός αυτός δεν αποδείχθηκε κατ' ουσίαν...(ακολουθεί η αιτιολόγηση του αποδεικτικού αυτού πορίσματος).

Συνεπώς το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο με την εκκαλουμένη απόφασή του δεν έσφαλλε και ορθώς εκτίμησε τις αποδείξεις και έκρινε ότι η ενάγουσα εναγομένη δεν είχε αποταμιεύσει πριν το γάμο της το ποσό των 13.768,45 ευρώ και το ποσό αυτό διατήρησε και μετά το γάμο της...

Περαιτέρω όμως, πριν το γάμο της η ενάγουσα - εναγομένη απέκτησε κατά πλήρη κυριότητα, νομή και κατοχή και δη λόγω γονικής παροχής από τους γονείς της, δυνάμει του υπ' αριθμ. ...-1986 συμβολαίου της Συμβολαιογράφου Αθηνών Π. Χ. Χ. , το υπ' αριθμ. ένα (1) διαμέρισμα του πρώτου (Α1) υπέρ το ισόγειο ορόφου πολυκατοικίας κείμενης εντός της πόλης των Αθηνών της περιφέρειας του Δήμου Αθηναίων στη συνοικία "Παγκράτι" πλησίον του Ναού Αγίου Σπυρίδωνος και στη διασταύρωση των οδών ... , αποτελούμενο από προχόλ, χολ, λίβιγκ ρουμ με εξώστη επί της οδού ...

με εξώστη επ' αμφοτέρων των οδών, ..., διάδρομο, λουτρό, κουζίνα, αποθήκη και W.C., επιφάνειας εκατό και 70/100 (100,70) τετραγωνικών μέτρων, αντικειμενικής αξίας δύο εκατομμυρίων τετρακοσίων τριών χιλιάδων και πεντακοσίων οκτώ (2.403.508) δραχμών, το οποίο περιουσιακό στοιχείο αποτελούσε και την προ του γάμου της με τον εναγόμενο - ενάγοντα κτηθείσα περιουσία της...Ο εναγόμενος- ενάγων, αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και στη συνέχεια μετέβη για μετεκπαίδευση στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής (Η.Π.Α.) και δη στο δίκαιο της πνευματικής ιδιοκτησίας στο "NEW YORK UNIVERCITY", από όπου επέστρεψε στην Ελλάδα το έτος 1976 και ενεγράφη ως μέλος στο Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών.

Σε σχέση με τα πριν το γάμο του με την ενάγουσα - εναγομένη κτηθέντα περιουσιακά του στοιχεία ο εναγόμενος - ενάγων ισχυρίστηκε : α) ότι κατά την επιστροφή του στην Ελλάδα από την Αμερική εισήγαγε σε συνάλλαγμα το ποσό των πενήντα χιλιάδων (50.000) δολαρίων ΗΠΑ, που προερχόταν από την εργασιακή απασχόληση που είχε αναπτύξει στην Αμερική ταυτόχρονα με τις μεταπτυχιακές του σπουδές, καθώς και ένα Ι.Χ.Ε.

αυτοκίνητο μάρκας "LANCIA DELTA". Ωστόσο, ο ισχυρισμός αυτός δεν αποδείχθηκε ως βάσιμος...(ακολουθεί η αιτιολόγηση του πορίσματος αυτού). β) Ότι είχε εισοδήματα από την άσκηση του δικηγορικού επαγγέλματος το ποσό των τριάντα πέντε χιλιάδων (35.000) δραχμών κατά το έτος 1984, το ποσό των εκατόν δεκαπέντε χιλιάδων (115.000) δραχμών κατά το έτος 1985 και το ποσό των τριακοσίων είκοσι χιλιάδων επτακοσίων (320.700) δραχμών κατά το έτος 1986, καθώς και το ποσό των τεσσάρων εκατομμυρίων (4.000.000) δραχμών από γεωργικά εισοδήματα και παραγωγή λαδιού, προερχόμενα από την εκ-μετάλλευση αγροτεμαχίου στη θέση Χαρμάνια Καλλονής Λέσβου, το οποίο του είχε παραχωρήσει ως προς τη διαχείριση και εκμετάλλευση ο υπερήλικας πατέρας του.

Τα ως άνω προερχόμενα από τη δικηγορία εισοδήματα δεν προέκυψαν μεν από τις αντίστοιχες φορολογικές δηλώσεις του εναγομένου - ενάγοντος, αφού αυτός δεν τις προσκόμισε, πλην του εκκαθαριστικού σημειώματος του οικονομικού έτους 1986 που προσκόμισε κι επικαλέστηκε η ενάγουσα - εναγομένη και στο οποίο αναγράφεται ως συνολικό εισόδημα το έλασσον ποσό των δεκαεννέα χιλιάδων εκατό (19.100) δραχμών, ωστόσο κρίνονται κατά τα λοιπά ως εύλογα και συνάδοντα, σύμφωνα με τα διδάγματα της κοινής πείρας και κατά τα κρατούντα στις συναλλαγές, με την παροχή δικηγορικών υπηρεσιών κατά το επίδικο χρονικό διάστημα και σε κάθε περίπτωση αναγκαία για την κάλυψη των βιοποριστικών του δαπανών κατά τα ως άνω έτη, στη διάρκεια των οποίων αναλώθηκαν και ως εκ τούτου δεν διατηρήθηκαν ως αποταμιεύσεις μέχρι το γάμο του με την ενάγουσα - εναγομένη.

Αντιθέτως, το επιπλέον εισόδημα των τεσσάρων εκατομμυρίων (4.000.000) δραχμών δεν αποδείχθηκε ως βάσιμο, διότι δεν κρίνεται πειστικό ότι ο εναγόμενος - ενάγων, ως μόνιμος κάτοικος Αθηνών και δη δικηγόρος, ανέλαβε τη διαχείριση και εκμετάλλευση αγροτεμαχίου κείμενου στη νήσο Μυτιλήνη και γ) Ότι είχε το ποσό των εκατό εκατομμυρίων (100.000.000) δραχμών, που προερχόταν από την άσκηση της επιχειρηματικής του δραστηριότητας και δη την ίδρυση της εταιρείας με την επωνυμία "CLASSIC VIDEO ΕΠΕ" που, λόγω διαφωνιών με τους λοιπούς εταίρους, λύθηκε το έτος 1986.

Πράγματι, δυνάμει του υπ' αριθμ. ...-1985 καταστατικού εταιρείας περιορισμένης ευθύνης της Συμβολαιογράφου Αθηνών Α. Α. - Β. συστάθηκε η ανωτέρω εταιρεία με έδρα τον Δήμο Αθηναίων και γραφεία επί της οδού ... , έχουσα ως σκοπό την εκμετάλλευση κινηματογραφικών ταινιών υπό τη μορφή βιντεοκασετών και την εμπορία βιντεοκασετών, ενώ μετείχαν σε αυτήν, μεταξύ άλλων προσώπων, ο εναγόμενος - ενάγων με μία μερίδα συμμετοχής περιλαμβάνουσα τριάντα (30) εταιρικά μερίδια επί συνόλου εκατό (100) αξίας εξήντα χιλιάδων (60.000) δραχμών επί συνολικώς καταβληθέντος εταιρικού κεφαλαίου αξίας διακοσίων χιλιάδων (200.000) δραχμών και η ενάγουσα - εναγομένη με μία μερίδα συμμετοχής περιλαμβάνουσα δέκα (10) εταιρικά μερίδια αξίας είκοσι χιλιάδων (20.000) δραχμών.

Ωστόσο, δεν αποδείχθηκε ότι ο εναγόμενος - ενάγων αποκόμισε ως επιχειρηματικό κέρδος από τη λειτουργία της ανωτέρω εταιρείας το επικαλούμενο ποσό των εκατό εκατομμυρίων (100.000.000) δραχμών, αφού από την από 11-3-1988 σχετική βεβαίωση της ως άνω εταιρείας, που προσκόμισε κι επικαλέστηκε η ενάγουσα- εναγομένη, προέκυψε ότι τα κέρδη του ενάγοντος κατά τη διαχειριστική χρήση 15/11/1985 - 31/12/1986 ανέρχονταν στο ποσό των εκατόν εβδομήντα μίας χιλιάδων πεντακοσίων πενήντα οκτώ (171.558) δραχμών.

Μετά τη λύση της ανωτέρω εταιρείας και δη με την υπ' αριθμ. ...-1987 αύξηση εταιρικού κεφαλαίου εταιρείας περιορισμένης ευθύνης της Συμβολαιογράφου Αθηνών Α. Κ. - Β. , ο εναγόμενος - ενάγων και η ενάγουσα - εναγομένη εισήλθαν ως νέοι εταίροι στην συσταθείσα διά του υπ' αριθμ. ...-1986 συστατικού εταιρείας περιορισμένης ευθύνης του Συμβολαιογράφου Αθηνών Τ.

Γ. Π. εταιρεία με την επωνυμία "ΕΛΛΑΣ ΚΟΣΜΟΣ ΒΙΝΤΕΟΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ". Η ανωτέρω εταιρεία είχε ως αντικείμενο εμπορικής δραστηριότητας την δραστηριοποίηση στον τομέα της βιντεοκασέτας και άλλων μορφών αναπαραγωγής, οι δε διάδικοι απέκτησαν, ο μεν εναγόμενος - ενάγων είκοσι ένα (21) εταιρικά μερίδια αξίας διακοσίων δέκα χιλιάδων (210.000) δραχμών επί συνολικώς καταβληθέντος εταιρικού κεφαλαίου ενός εκατομμυρίου τετρακοσίων χιλιάδων (1.400.000) δραχμών, η δε ενάγουσα - εναγομένη δεκατέσσερα (14) εταιρικά μερίδια αξίας εκατόν σαράντα χιλιάδων (140.000) δραχμών.

Επίσης, μετά το γάμο των διαδίκων και δη διά του υπ' αριθμ. ...-1987 συμφωνητικού μεταβίβασης εταιρικών μεριδίων της Συμβολαιογράφου Αθηνών Π. Χ. -Χ. ο εκ των εταίρων Δ. Α. μεταβίβασε στον εναγόμενο - ενάγοντα είκοσι ένα (21) εταιρικά μερίδια αξίας 210.000 ευρώ... Ωστόσο, με την υπ' αριθμ. ...-1995 απόφαση του Νομάρχη Αθηνών ανακλήθηκε η υπ' αριθμ. ...-1988 απόφαση περί χορήγησης άδειας σύστασης και έγκρισης του καταστατικού της ως άνω εταιρείας, επειδή δεν είχαν υποβληθεί αρμοδίως ισολογισμοί των διαχειριστικών ετών 1990-1994 εγκεκριμένοι από τις γενικές της συνελεύσεις.

Τα δε έσοδα που αποκόμισε ο εναγόμενος - ενάγων από την εταιρική του συμμετοχή στην ως άνω εταιρεία πριν και κατά τη διάρκεια του γάμου του και μέχρι την ανάκληση της άδειας σύστασης της, τα οποία ούτε ο ίδιος εξειδίκευσε κατά ποσό, δεν προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, διότι δεν προσκομίστηκαν τα αναγκαία προς τούτο έγγραφα (βλ.

π.χ. βεβαιώσεις διανομής κερδών μεταξύ των εταίρων), ο δε ισχυρισμός του ότι η ανωτέρω εταιρεία είχε κύκλο εργασιών ενός δισεκατομμυρίου (1.000.000.000) δραχμών δεν αποδείχθηκε, ελλείψει των αναγκαίων προς τούτο εγγράφων (βλ. π.χ. ισολογισμοί εταιρείας).

Περαιτέρω, μετά το γάμο τους αμφότεροι οι διάδικοι διατήρησαν κατά τη διάρκεια της έγγαμης συμβίωσης τους αυτοτελή και ανεξάρτητη επαγγελματική δραστηριότητα και ειδικότερα η μεν ενάγουσα - εναγομένη ως υψηλόβαθμο στέλεχος πολυεθνικών φαρμακευτικών εταιρειών που αναγνώριζαν τις ικανότητες της και της ανέθεταν αξιόλογες θέσεις ευθύνης με σημαντικά καθήκοντα, μεταξύ των οποίων και ταξίδια στο εξωτερικό ανά τακτά χρονικά διαστήματα, ο δε εναγόμενος ως δικηγόρος και παράλληλα επιχειρηματίας, αποκομίζοντας αξιόλογα εισοδήματα.

Οι επαγγελματικές τους σταδιοδρομίες και οι συνεπαγόμενες αυτών απαιτητικές υποχρεώσεις τους, κυρίως δε της ενάγουσας -εναγομένης που έπρεπε να συνδυάσει το ρόλο της συζύγου και μητέρας με αυτόν της επιτυχημένης επαγγελματία, αποτέλεσαν εξαρχής σημείο τριβής στη σχέση των διαδίκων μερών, καθόσον ο εναγόμενος - ενάγων δυσανασχετούσε με την απαιτητική εργασία της συζύγου του και τα συχνά ταξίδια της στο εξωτερικό για την εκτέλεση των επαγγελματικών της υποχρεώσεων, επειδή ο ίδιος θα προτιμούσε την ενάγουσα - εναγομένη αποκλειστικά αφοσιωμένη στις ανάγκες της οικογένειας τους και, παράλληλα, στην ενασχόληση της με τις επιχειρηματικές του δραστηριότητες, αφού αναγνώριζε την πολύτιμη αρωγή που θα μπορούσε να εισφέρει στην ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας του διά της παρουσίας της και δη μέσω των προσόντων και ικανοτήτων της, αλλά και λόγω της εμπιστοσύνης που είχε προς το πρόσωπο της.

Ωστόσο, η ενάγουσα - εναγομένη, παρά τις περί του αντιθέτου ασκηθείσες πιέσεις του εναγομένου -ενάγοντος, προτίμησε να διατηρήσει την επαγγελματική και οικονομική της ανεξαρτησία, επιλέγοντας να διατηρήσει την θέση εργασίας της στον ιδιωτικό τομέα, παρότι αυτό συνεπαγόταν δύσκολα και απαιτητικά ωράρια εργασίας, ανάληψη πολλών ευθυνών και συχνή μετάβαση της στο εξωτερικό.

Σε κάθε περίπτωση και παρά τις προεκτεθείσες πιεστικές συνθήκες εργασίας, η ενάγουσα - εναγομένη κατέβαλε μεγάλο κόπο, ώστε να ανταποκρίνεται και στις οικογενειακές της υποχρεώσεις ως συζύγου και μητέρας τριών (3) τέκνων, έχουσα προς τούτο την επί καθημερινής σχεδόν βάσης συνδρομή της μητέρας της αλλά και τρίτων προσώπων - εκάστοτε οικιακής βοηθού, που αναπλήρωναν με την παρουσία τους και την παροχή υπηρεσιών στον οίκο της αλλά και φροντίδας στα τέκνα της, τις ώρες απουσίας της στην εργασία της, ενώ παράλληλα η ενάγουσα -εναγομένη εξαντλούσε κάθε δυνατό περιθώριο ώστε να περιορίζει τα ταξίδια της στο εξωτερικό σε αυθημερόν μεταβάσεις ή μόνο με μια διανυκτέρευση κάθε φορά, ελαχιστοποιώντας με τον τρόπο αυτό την απουσία της από την οικογενειακή εστία.

Το δε βιοτικό επίπεδο της οικογένειας των διαδίκων ήταν, λόγω των κατωτέρω αναφερόμενων αναλυτικά εισοδημάτων αμφοτέρων, ανώτερο της μέσης ελληνικής οικογένειας και για το λόγο αυτό οι διάδικοι είχαν τη δυνατότητα να παρέχουν στα τέκνα τους εκπαίδευση σε γνωστά ιδιωτικά εκπαιδευτήρια (βλ. "Σχολή Ζηρίδη" και "Λεόντειος Σχολή"), ιδιαίτερα μαθήματα κατ' οίκον για τη σχολική τους προετοιμασία και ποικίλες εξωσχολικές δραστηριότητες, ενασχόληση με τον αθλητισμό και τη μουσική.

Στο προεκτεθέν πλαίσιο έγγαμου βίου τους ο εναγόμενος - ενάγων, παράλληλα με την άσκηση της δικηγορίας εξακολούθησε την επιχειρηματική του δραστηριότητα ιδρύοντας το έτος 1988 την επιχείρηση με την επωνυμία "ΕΛΛΑΣ ΚΟΣΜΟΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΒΙΝΤΕΟ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΑΣ ΑΒΕΕ", στην οποία συμμετείχε ως μέτοχος και η ενάγουσα - εναγομένη με ποσοστό είκοσι τοις εκατό (20%).

Ωστόσο, δυνάμει της υπ' αριθμ. ...-1995 απόφασης του Νομάρχη Αθηνών (ΦΕΚ 1140/14-3-1995) ανακλήθηκε η προγενέστερη υπ' αριθμ. ...- 1988 απόφαση του με την οποία είχε χορηγηθεί άδεια σύστασης και έγκρισης του καταστατικού της ως άνω ανώνυμης εταιρείας επειδή δεν είχε υποβάλει αρμοδίως τους ισολογισμούς των διαχειριστικών ετών 1990 έως 1994 εγκεκριμένους από τις γενικές συνελεύσεις της.

Στη συνέχεια και δη με το υπ' αριθμ. ...-1990 καταστατικό της Συμβολαιογράφου Αθηνών Δ. Δ. ιδρύθηκε από τους διαδίκους και τον δικηγόρο Γεώργιο Στασινόπουλο η ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία "... ΑΝΩΝΥΜΗ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΗ ΚΑΙ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ", που είχε ως σκοπό την ανέγερση και εκμετάλλευση ξενοδοχείων, την εκμετάλλευση σκαφών και αεροσκαφών για μεταφορά τουριστών και γενικά τη διενέργεια τουριστικών επιχειρήσεων, ενώ το καταβεβλημένο εταιρικό της κεφάλαιο ανερχόταν στο ποσό των τριάντα εκατομμυρίων (30.000.000) δραχμών, διαιρούμενο σε τριάντα χιλιάδες (30.000) ανώνυμες μετοχές ονομαστικής αξίας χιλίων δραχμών (1.000) εκάστης.

Ακολούθως και δη το έτος 1991, ο εναγόμενος - ενάγων ίδρυσε την ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία "ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΒΙΝΤΕΟ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΑΣ ΑΒΕΕ", που είχε ως αντικείμενο εμπορικής δραστηριότητας την εισαγωγή, κατασκευή, εμπορία και εξαγωγή βιντεοκασετών και συμμετείχαν σε αυτήν ως μέτοχοι, ο μεν εναγόμενος - ενάγων κατά ποσοστό εξήντα τοις εκατό (60%), η δε ενάγουσα - εναγομένη κατά ποσοστό σαράντα τοις εκατό (40%), ενώ περαιτέρω η ενάγουσα έφερε την ιδιότητα της προέδρου, διευθύνουσας συμβούλου και νόμιμης εκπροσώπου κατά το χρονικό διάστημα από 29-5-1995 μέχρι ...-2001.

Η ανωτέρω εταιρεία είχε αρχικό καταβεβλημένο μετοχικό κεφάλαιο δέκα εκατομμυρίων (10.000.000) δραχμών, που διαιρείτο σε δέκα χιλιάδες (10.000) ονομαστικές μετοχές αξίας χιλίων (1.000) ευρώ εκάστης, ενώ με την από 22-9-2000 απόφαση της γενικής συνέλευσης το κεφάλαιο αυξήθηκε σε είκοσι εκατομμύρια (20.000.000) δραχμές. Τελικά, η εταιρεία πωλήθηκε στις 31-7-2002 προς την ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία "Επιχειρήσεις Ήχου και Εικόνας Α.Ε." έναντι συνολικού τιμήματος ενός εκατομμυρίου εξακοσίων δεκατεσσάρων χιλιάδων ογδόντα έξι ευρώ και πενήντα λεπτών (1.614.086,50), από το οποίο, το επιμέρους ποσό των εννιακοσίων εξήντα οκτώ χιλιάδων τετρακοσίων πενήντα ενός ευρώ και ενενήντα τεσσάρων λεπτών (968.451,94) αντιστοιχούσε στο ως άνω ανήκον στον εναγόμενο - ενάγοντα ποσοστό και το υπόλοιπο ποσό των εξακοσίων σαράντα πέντε χιλιάδων εξακοσίων τριάντα τεσσάρων ευρώ και εξήντα δύο λεπτών (645.634,62) στο ως άνω ανήκον στην ενάγουσα - εναγομένη ποσοστό (βλ.

αντίστοιχα υπ' αριθμ. ... και ...-2002 δηλώσεις φόρου μεταβίβασης μετοχών προς τη ΔΟΥ ΦΑΕΕ Αθηνών). Ωστόσο, στις 7-3-2002 ο εναγόμενος - ενάγων υπέστη σοβαρό τροχαίο ατύχημα στη Νέα Υόρκη των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, εξαιτίας του οποίου υπεβλήθη σε μερικό ακρωτηριασμό του κάτω δεξιού άκρου του. Στο πλαίσιο αυτό οι διάδικοι πρόβαλαν αστικές αξιώσεις σε βάρος των υπόχρεων προς αποζημίωση τους και δη ο μεν εναγόμενος - ενάγων, λόγω του προεκτεθέντος τραυματισμού του, κατά το ποσό των είκοσι πέντε εκατομμυρίων (25.000.000) δολαρίων ΗΠΑ, η δε ενάγουσα - εναγομένη, λόγω απώλειας υπηρεσιών και δικαιώματος φυσιολογικής σχέσης με τον σύζυγο της, κατά το ποσό των τριών εκατομμυρίων (3.000.000) δολαρίων ΗΠΑ.

Τελικά, ο εναγόμενος -ενάγων έλαβε ως αποζημίωση από τους υπόχρεους το ποσό των εξακοσίων εξήντα έξι χιλιάδων εξακοσίων εξήντα έξι δολαρίων ΗΠΑ και εξήντα επτά σεντς (666.666,67) στις ...- 2004 και το ποσό των δύο εκατομμυρίων τριακοσίων σαράντα οκτώ χιλιάδων τριακοσίων τριάντα τριών δολαρίων ΗΠΑ και τριάντα τριών σεντς (2.348.333,33) στις 30-6-2004.

Παρά το ανωτέρω τροχαίο ατύχημα και τον προεκτεθέντα σοβαρό τραυματισμό του, ο εναγόμενος - ενάγων συνέχισε την ανάπτυξη της επιχειρηματικής του δραστηριότητας αγοράζοντας κατά το έτος 2003 σε πλειστηριασμό, δυνάμει της υπ' αριθμ. ...-2003 περίληψης κατακυρωτικής έκθεσης της Συμβολαιογράφου Καλλονής Λέσβου Ε.

Μ. -Β. και έναντι πλειστηριάσματος εκ ποσού οκτακόσιων πενήντα χιλιάδων οκτώ (850.008) ευρώ το κείμενο στη νήσο Μυτιλήνη ξενοδοχείο "...", το οποίο υπέβαλε σταδιακά σε εργασίες επισκευών και εκμεταλλευόταν αρχικά ως ασκήσας ατομική επιχείρηση. Κατά το έτος 2008 μάλιστα η ως άνω ατομική του επιχείρηση μετατράπηκε στην ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία "...

ΑΞΤΕ", στην οποία εισφέρθηκαν και όλα τα περιουσιακά στοιχεία της ανωτέρω ατομικής του επιχείρησης, προκειμένου με τον τρόπο αυτό η ως άνω συσταθείσα εταιρεία να υπαχθεί στις διατάξεις του ν. 3299/2004 και να λάβει εγκριθείσα επιχορήγηση ύψους τετρακοσίων εβδομήντα δύο χιλιάδων πεντακοσίων (472.500) ευρώ επί συνόλου ενός εκατομμυρίου εκατόν είκοσι πέντε χιλιάδων (1.125.000) ευρώ συνολικού επενδυτικού σχεδίου δαπανών (βλ.

υπ' αριθμ. πρωτ. σχετική ...-2007 απόφαση της Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου).

Περαιτέρω, διαρκούσης της έγγαμης συμβίωσης των διαδίκων μερών και η ενάγουσα - εναγομένη εξακολούθησε, όπως προαναφέρθηκε, να εργάζεται, αποκομίζοντας από την επαγγελματική της δραστηριότητα τα εξής εισοδήματα: 1) κατά το έτος 1988 το συνολικό ποσό του ενός εκατομμυρίου τριακοσίων εβδομήντα έξι χιλιάδων εξήντα επτά (1.376.067) δραχμών, ήτοι ποσό εννιακοσίων πενήντα πέντε χιλιάδων τριακοσίων δώδεκα (955.312) δραχμών από μισθωτές υπηρεσίες στην φαρμακευτική εταιρεία με την επωνυμία "ΓΙΑΝ- ΣΕΝ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗ ΑΕΒΕ" (βλ. σχετική βεβαίωση αποδοχών) και ποσό τετρακοσίων είκοσι χιλιάδων επτακοσίων πενήντα πέντε (420.755) δραχμών από άσκηση ελεύθερου επαγγέλματος και δη τη συνεργασία της με τον εκδοτικό οίκο με την επωνυμία "... ΑΕ" (βλ. υπ' αριθμ. ...-1998, ...-1988, ...-1988, ...- 1988 σχετικά εντάλματα πληρωμής και από ...-1988 απόδειξη παροχής υπηρεσιών), 2) κατά το έτος 1989...(ακολουθεί η κατά τον ίδιο τρόπο ανά έτος και μέχρι το έτος 2011 παράθεση των εισοδημάτων της ενάγουσας - εναγομένης, με βάση κυρίως τις ετήσιες φορολογικές δηλώσεις της, αλλά και πρόσθετα αποδεικτικά στοιχεία, που αναφέρονται στην απόφαση). Ως εκ τούτου η ενάγουσα - εναγομένη αποκόμισε από την ευρεία επαγγελματική της δραστηριότητα κατά τη διάρκεια του έγγαμου βίου της με τον εναγόμενο - ενάγοντα το συνολικό ποσό των οκτακόσιων ογδόντα χιλιάδων εκατόν πενήντα τεσσάρων ευρώ και πενήντα πέντε λεπτών (880.154,55).

Εξάλλου, πέραν των ως άνω δηλωθέντων στις φορολογικές της δηλώσεις εισοδημάτων, η ενάγουσα - εναγομένη απέκτησε ακόμα διαρκούντος του γάμου της με τον εναγόμενο - ενάγοντα: α) το ποσό των οκτώ εκατομμυρίων πεντακοσίων χιλιάδων (8.500.000) δραχμών, ως τίμημα από την πώληση του κείμενου στο Παγκράτι Αθηνών και επί της συμβολής των οδών ..., διαμερίσματος του πρώτου υπέρ το ισόγειο ορόφου, που, όπως προαναφερθηκε, είχε περιέλθει σε αυτήν λόγω γονικής παροχής από τους γονείς της, το οποίο μεταβίβασε δυνάμει του υπ' αριθμ. ...-1988 συμβολαίου της Συμβολαιογράφου Αθηνών Μ.

Δ. Κ. το γένος Κ. Π. έναντι αναγραφόμενης αντικειμενικής αξίας εκ ποσού πέντε εκατομμυρίων εκατόν τριάντα οκτώ χιλιάδων και επτακοσίων είκοσι ενός (5.138.721) δραχμών και πραγματικού καταβληθέντος τιμήματος του ως άνω αναφερόμενου, όπως αμφότερα τα διάδικα μέρη συνομολόγησαν, β) το ποσό του ενός εκατομμυρίου (1.000.000) δραχμών άλλως δύο χιλιάδων εννιακοσίων τριάντα τεσσάρων ευρώ και εβδομήντα λεπτών (2.934,70) που κληρονόμησε εκ διαθήκης από τον αποβιώσαντα νονό της Λ.

Μ. του Ι. (βλ. από ...-1991 σχετική διαθήκη και υπ' αριθμ. .../1994 πρακτικά δημοσίευσης της του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών) και γ) συνεπεία της από 22-9-2009 καταγγελίας της σύμβασης εργασίας της από την φαρμακευτική εταιρεία "Boehringer Ingelheim Ελλάς Α.Ε.", το ποσό των διακοσίων σαράντα χιλιάδων (240.000) ευρώ μεικτά, ως αποζημίωση απόλυσης και το μήνα Νοέμβριο του ιδίου έτους το επιπλέον ποσό των εκατόν τριών χιλιάδων επτακοσίων είκοσι πέντε ευρώ και εβδομήντα εννέα λεπτών (103.725,79), ως ασφάλισμα, από την ασφαλιστική εταιρεία με την επωνυμία "INTERAMERICAN" στο πλαίσιο συνταξιοδοτικού προγράμματος της ανωτέρω φαρμακευτικής εταιρείας και μετά ταύτα κατά το έτος 2009 η ενάγουσα - εναγομένη εισέπραξε, επιπλέον των δηλωθέντων στο αντίστοιχο φορολογικό έτος εισοδημάτων της, το συνολικό ποσό των τριακοσίων σαράντα τριών χιλιάδων επτακοσίων είκοσι πέντε ευρώ και εβδομήντα εννέα λεπτών (343.725,79).

Περαιτέρω ο εναγόμενος - ενάγων, κατά τη διάρκεια του έγγαμου βίου του με την ενάγουσα - εναγομένη, απέκτησε από την επαγγελματική- επιχειρηματική του δραστηριότητα τα εξής χρηματικά ποσά: 1) κατά το έτος 1988 το επικαλούμενο ποσό των εβδομήντα χιλιάδων (70.000) δραχμών από ελευθέρια επαγγέλματα και δη την άσκηση δικηγορίας, για την απόδειξη του οποίου σημειωτέον δεν προσκομίστηκαν σχετικά φορολογικά έγγραφα, αλλά κρίνεται λογικό και εύλογο με βάση τα διδάγματα της κοινής πείρας, 2) κατά το έτος 1989 το συνολικό ποσό των οκτακόσιων δεκαέξι χιλιάδων πεντακοσίων δύο (816.502) δραχμών, ήτοι ποσό εξακοσίων εξήντα έξι χιλιάδων πεντακοσίων δύο (666.502) δραχμών από εμπορικές επιχειρήσεις και ποσό εκατόν πενήντα χιλιάδων (150.000) δραχμών από την ως άνω άσκηση ελεύθερου επαγγέλματος (βλ.

εκκαθαριστικό σημείωμα κοινής φορολογικής δήλωσης διαδίκων οικονομικού έτους 1990), 3)...(ακολουθεί η κατά τον ίδιο τρόπο ανά έτος και μέχρι το έτος 2011 παράθεση των εισοδημάτων του ενάγοντος - εναγομένου από άσκηση ελευθέριου επαγγέλματος, από εμπορική δραστηριότητα, από γεωργικές επιχειρήσεις και από ακίνητα, με βάση κυρίως τις ετήσιες φορολογικές δηλώσεις του, αλλά για ορισμένα έτη και με βάση τα διδάγματα της κοινής πείρας).

Ως εκ τούτου, κατά τη διάρκεια του γάμου των διαδίκων μερών ο εναγόμενος - ενάγων αποκόμισε ως εισόδημα από την άσκηση δικηγορίας, την ανάπτυξη επιχειρηματικής δραστηριότητας, την εκμετάλλευση αστικών και γεωργικών ακινήτων, το συνολικό ποσό των 825.395,39 ευρώ και όχι το ποσό των 992.447,86 ευρώ, όπως λανθασμένα δέχθηκε η εκκαλουμένη...

Περαιτέρω, μετά το γάμο των διαδίκων μερών και κατά τη διάρκεια της μεταξύ τους έγγαμης συμβίωσης μέχρι και την αμετάκλητη λύση του γάμου τους η ενάγουσα - εναγομένη απέκτησε τα εξής περιουσιακά στοιχεία: 1) δυνάμει του υπ' αριθμ. ...-1988 συμβολαίου της Συμβολαιογράφου Αθηνών Π. Κ. - Π. , επί πολυκατοικίας κείμενης στην περιφέρεια του Δήμου Αθηναίων και δη στη θέση "ΚΑΛΑΜΙΑ" ή "ΠΥΡΣΟΣ" ή "ΠΛΑΚΑΚΙΑ" στα Πατήσια και επί της οδού ... , ποσοστό πενήντα τοις εκατό (50%) εξ αδιαιρέτου του Β-1 διαμερίσματος πάνω από το ισόγειο (pilotis), που αποτελείται από τέσσερα (4) κύρια δωμάτια, λουτρό, κουζίνα, w.c.

και διάδρομο, επιφάνειας εκατόν τριάντα (130) τετραγωνικών μέτρων, υπέρ του οποίου συστήθηκε πραγματική δουλεία επί των υπό στοιχεία Ρ-2 και Ρ-5 χώρων στάθμευσης αυτοκινήτου (πάρκιγκ) του υπογείου (pilotis), επιφάνειας δέκα και 0,80 (10,80) τετραγωνικών μέτρων εκάστης και της Υ-1 αποθήκης του υπογείου, επιφάνειας έντεκα και 0,50 (11,50) τετραγωνικών μέτρων, αντικειμενικής αξίας εννέα εκατομμυρίων επτακοσίων τριάντα τεσσάρων χιλιάδων τετρακοσίων (9.734.400) δραχμών για το διαμέρισμα, εκατόν είκοσι τεσσάρων χιλιάδων διακοσίων (124.200) δραχμών για την αποθήκη και είκοσι χιλιάδων (20.000) δραχμών για τη σύσταση δουλείας επί των δύο χώρων στάθμευσης αυτοκινήτου.

Η αγοραία αξία του προπεριγραφόμενου ακινήτου εκτιμήθηκε από τον διορισθέντα με την υπ' αριθμ. 3964/2015 απόφαση του Δικαστηρίου αυτού πραγματογνώμονα Α. Α. , δυνάμει της υπ' αριθμ. .../2016 πραγματογνωμοσύνης του, συνεκτιμωμένων της τοποθεσίας, της θέσης και της πρόσβασης σε αυτό, καθώς και των γενικών χαρακτηριστικών του σε συνδυασμό με έρευνα αγοράς συγκριτικών στοιχείων, στο ποσό των εκατόν σαράντα εννέα χιλιάδων τριακοσίων τριάντα τεσσάρων (149.334) ευρώ κατά την ημερομηνία της ...-2011, οπότε και κατέστη αμετάκλητη η απόφαση διαζυγίου των διαδίκων μερών (βλ.

ως άνω υπ' αριθμ. 3964/2015 απόφαση του Δικαστηρίου αυτού) και στο ποσό των εκατόν δέκα χιλιάδων πεντακοσίων ενενήντα οκτώ (110.598) ευρώ κατά την ημερομηνία πρώτης συζήτησης της κρινόμενης αγωγής, ήτοι στις ...2015, διαφοροποίηση που λαμβάνεται υπόψη από το Δικαστήριο υπό τις προϋποθέσεις του άρθρου 224 ΚΠολΔ... και μετά ταύτα για το ανήκον στο ποσοστό συνιδιοκτησίας της ενάγουσας - εναγομένης πενήντα τοις εκατό (50%) στα ποσά των εβδομήντα τεσσάρων χιλιάδων εξακοσίων εξήντα εννέα ευρώ και πενήντα λεπτών (74.669,50) και πενήντα πέντε χιλιάδων διακοσίων ενενήντα εννέα (55.299) ευρώ αντίστοιχα, 2) δυνάμει του υπ' αριθμ. ...-2006 συμβολαίου του Συμβολαιογράφου Μυτιλήνης Α.

Ε. Β. , την επικαρπία εφ' όρου ζωής της ενός αγροτεμαχίου κείμενου στη θέση "ΒΙΓΛΑ" της αγροτικής περιφέρειας του Δημοτικού Διαμερίσματος Παμφίλων του Δήμου Μυτιλήνης του Νομού Λέσβου, επιφάνειας χιλίων πεντακοσίων εβδομήντα ενός και 15/100 (1.571,15) τετραγωνικών μέτρων, με την επισημείωση ότι κατά την αγορά του ακινήτου η ψιλή κυριότητα περιήλθε στον υιό των διαδίκων Ν.

Β. και η αντικειμενική αξία ανήλθε στο συνολικό ποσό των δεκαπέντε χιλιάδων εξακοσίων εξήντα επτά ευρώ και είκοσι πέντε λεπτών (15.667,25). Η αγοραία αξία του προπεριγραφόμενου ακινήτου εκτιμήθηκε από τον ως άνω διορισθέντα πραγματογνώμονα Α. Α. , συνεκτιμωμένων της τοποθεσίας, της θέσης και της πρόσβασης σε αυτό, καθώς και των γενικών χαρακτηριστικών του σε συνδυασμό με το υφιστάμενο πολεοδομικό καθεστώς και την έρευνα αγοράς συγκριτικών στοιχείων, στο ποσό των δώδεκα χιλιάδων εξακοσίων εξήντα έξι (12.666) ευρώ κατά την προαναφερόμενη ημερομηνία της ...-2011 και στο ποσό των εννέα χιλιάδων εννιακοσίων ενενήντα τεσσάρων (9.994) ευρώ κατά την ημερομηνία της ...2015.

Συνεπώς, η αξία της ανήκουσας στην ενάγουσα - εναγομένη επικαρπίας, υπολογιζόμενη με βάση το άρθρο 15 παρ. 4 ΝΔ 118/1973 σε ποσοστό τεσσάρων δεκάτων (4/10) επί της ανωτέρω συνολικής αξίας του ακινήτου, δεδομένου ότι η ενάγουσα -εναγομένη, ως γεννηθείσα στις ...-1958, είχε υπερβεί κατά τα επίδικα χρονικά σημεία το πεντηκοστό έτος (50°) έτος της ηλικίας της, ανήρχετο στις ...-2011 και ...2015 στα ποσά των πέντε χιλιάδων εξήντα έξι ευρώ και σαράντα λεπτών (5.066,40) και τριών χιλιάδων εννιακοσίων ενενήντα επτά ευρώ και εξήντα λεπτών (3.997,60), αντίστοιχα, 3) υπόλοιπο χρηματικών καταθέσεων εκ ποσού εκατόν πενήντα τριών χιλιάδων εξακοσίων σαράντα τριών ευρώ και ενενήντα τεσσάρων λεπτών (153.643,94), που συνομολόγησε ως υφιστάμενο η ίδια η ενάγουσα - εναγομένη και 4) το υπ' αριθμ.

κυκλοφορίας ... όχημα, μάρκας FORD -FOCUS, έτους κυκλοφορίας 2008, αξίας κατά την άσκηση της κρινόμενης αγωγής του εναγομένου - ενάγοντος δέκα χιλιάδων (10.000) ευρώ, αναφορικά με το οποίο σημειωτέον δεν προσκομίστηκε η σχετική άδεια κυκλοφορίας του, ωστόσο η ενάγουσα - εναγομένη δεν αρνήθηκε ότι αυτό ανήκει στην κυριότητα της και δεν αμφισβήτησε την ως άνω αξία του.

Αντιθέτως, δεν αποδείχθηκαν οι αγωγικοί ισχυρισμοί του εναγομένου - ενάγοντος ότι η ενάγουσα - εναγομένη διατηρούσε κατά την αμετάκλητη λύση του γάμου τους: α) τα επιπλέον ποσά των διακοσίων σαράντα χιλιάδων (240.000) ευρώ και εκατόν τριών χιλιάδων επτακοσίων είκοσι πέντε ευρώ και εβδομήντα εννέα λεπτών (103.724,79) από τα οποία το πρώτο της είχε καταβληθεί ως αποζημίωση στις 22-9-2009, λόγω καταγγελίας της σύμβασης εργασίας της από τη φαρμακευτική εταιρεία "BOERINGER" και το δεύτερο της είχε αποδοθεί ως ασφάλισμα από την ασφαλιστική εταιρεία "INTERAMERICAN" στο πλαίσιο σχετικού συνταξιοδοτικού προγράμματος της ως άνω φαρμακευτικής εταιρείας, από τα οποία αποδείχθηκε ότι η ενάγουσα - εναγομένη είχε διατηρήσει μόνο το ως άνω ποσό των εκατόν πενήντα τριών χιλιάδων εξακοσίων σαράντα τριών ευρώ και ενενήντα τεσσάρων λεπτών (153.643,94), αφού για τα υπόλοιπα ποσά δεν προσκομίσθηκαν αποδεικτικά προς τούτο έγγραφα, όπως π.χ.

αντίγραφα βιβλιαρίων τραπέζης κ.λπ., με την επισήμανση ότι το βάρος απόδειξης στην προκειμένη περίπτωση το φέρει ο εναγόμενος - ενάγων και β) πενήντα (50) χρυσές λίρες Αγγλίας που, κατά τους ισχυρισμούς του εναγομένου -ενάγοντος, που όμως δεν αποδείχθηκαν, η ενάγουσα - εναγομένη τις αφαίρεσε εν αγνοία του και χωρίς τη θέληση του από κοινή τραπεζική τους θυρίδα της "ALPHA BANK", παρότι γνώριζε ότι ανήκαν στην αποκλειστική του κυριότητα.

Ειδικότερα...(ακολουθεί η αιτιολόγηση του γεγονότος αυτού). Αναφορικά με τα προαναφερόμενα περιουσιακά στοιχεία κατά τα οποία επαυξήθηκε η περιουσία της ενάγουσας - εναγομένης κατά τη διάρκεια του έγγαμου βίου των διαδίκων μερών, συνολικής αξίας διακοσίων είκοσι δύο χιλιάδων εννιακοσίων σαράντα ευρώ και πενήντα τεσσάρων λεπτών (222.940,54), ήτοι 55.299 ευρώ + 3.997,60 ευρώ + 153.643,94 ευρώ + 10.000 ευρώ, με την επισημείωση ότι ως προς τα ακίνητα συνυπολογίστηκε η αξία τους κατά την πρώτη συζήτηση της αγωγής λόγω διαφοροποίησης αυτής σε σχέση με την ημερομηνία αμετάκλητης λύσης του γάμου των διαδίκων μερών, αποδείχθηκαν ως προς την επικαλούμενη από τον εναγόμενο - ενάγοντα συμβολή του στην εν λόγω επαύξηση τα εξής:

Δυνάμει του υπ' αριθμ. ...-1988 συμβολαίου της Συμβολαιογράφου Αθηνών Μ. Δ. Κ. το γένος Κ. Π. η ενάγουσα - εναγομένη πώλησε, όπως προαναφέρθηκε, το κείμενο στο Παγκράτι Αθηνών και επί της συμβολής των οδών ..., διαμέρισμα του πρώτου υπέρ το ισόγειο ορόφου, που είχε περιέλθει σε αυτήν λόγω γονικής παροχής από τους γονείς της, έναντι αναγραφόμενης αντικεμενικής αξίας εκ ποσού πέντε εκατομμυρίων εκατόν τριάντα οκτώ χιλιάδων και επτακοσίων είκοσι ενός (5.138,721) δραχμών και πραγματικώς καταβληθέντος τιμήματος, όπως αμφότερα τα διάδικα μέρη συνομολόγησαν, οκτώ εκατομμυρίων πεντακοσίων χιλιάδων (8.500.000) δραχμών.

Ακολούθως και δη με το ως άνω αναφερόμενο υπ' αριθμ. ...-1988 συμβόλαιο της Συμβολαιογράφου Αθηνών Π. Κ. - Π. οι διάδικοι απέκτησαν εξ ημισείας το κείμενο επί της οδού ... , στην Αθήνα, διαμέρισμα με την ανήκουσα σε αυτό αποθήκη και τις συσταθείσες υπέρ αυτού πραγματικές δουλείες επί δύο ξεχωριστών χώρων στάθμευσης αυτοκινήτου, συνολικής αντικειμενικής αξίας εκ ποσού εννέα εκατομμυρίων οκτακόσιων εβδομήντα οκτώ χιλιάδων και εξακοσίων (9.878,600) δραχμών και πραγματικώς καταβληθέντος τιμήματος δώδεκα εκατομμυρίων χιλιάδων (12.000.000) δραχμών, όπως ισχυρίστηκε ο εναγόμενος - ενάγων.

Το εν λόγω ποσό κρίνεται εύλογο ως πραγματικό τίμημα πώλησης του ως άνω ακινήτου κατά το επίδικο χρονικό διάστημα, συνεκτιμωμένων της θέσης και της τοποθεσίας του ακινήτου, καθώς και των γενικών χαρακτηριστικών του και λαμβανομένων υπόψη των διδαγμάτων της κοινής πείρας, σύμφωνα με τα οποία στα συμβόλαια μεταβίβασης των ακινήτων κατά τα κρατούντα στις συναλλαγές κατά το χρόνο εκείνο και για φορολογικούς ιδίως λόγους αναγράφονταν οι υποδεέστερες αντικειμενικές αξίες τους σε σχέση με τις υπέρτερες εμπορικές τοιαύτες, που καταβάλλονταν και ως πραγματικό τίμημα πώλησης.

Στην προκειμένη δε περίπτωση το συμφωνηθέν τίμημα πώλησης των δώδεκα εκατομμυρίων χιλιάδων (12.000.000) δραχμών προήλθε κατά το ποσό των οκτώ εκατομμυρίων πεντακοσίων χιλιάδων (8.500.000) δραχμών από την ενάγουσα - εναγομένη και δη από το εισφερθέν αυτούσιο εισπραχθέν τίμημα πώλησης του κείμενου στο Παγκράτι Αθηνών διαμερίσματος της και κατά το υπόλοιπο ποσό των τριών εκατομμυρίων πεντακοσίων χιλιάδων (3.500.000) δραχμών από τον εναγόμενο - ενάγοντα και δη από εισοδήματα προερχόμενα από την εργασία του.

Ο δε ισχυρισμός του εναγομένου-ενάγοντος ότι δαπάνησε εξ ιδίων χρημάτων το συνολικό ποσό των τεσσάρων εκατομμυρίων πεντακοσίων χιλιάδων (4.500.000) δραχμών για την ανακαίνιση του κείμενου στο Παγκράτι Αθηνών και επί της συμβολής των οδών ... και ... , διαμερίσματος της ενάγουσας - εναγομένη και ότι για το λόγο αυτό το ανωτέρω διαμέρισμα πωλήθηκε στο ποσό των οκτώ εκατομμυρίων πεντακοσίων χιλιάδων (8.500.000) δραχμών, ενώ πριν την ανακαίνιση η εμπορική του αξία δεν υπερέβαινε τα τρία εκατομμύρια (3.000.000) δραχμές, γεγονός που, κατά τον εναγόμενο-ενάγοντα συνιστά τη συμβολή του στην κτήση από την ενάγουσα - εναγομένη του ποσοστού πενήντα τοις εκατό (50%) εξ'αδιαιρέτου της κυριότητας του κείμενου επί της οδού ...

στην Αθήνα διαμερίσματος, δεν αποδείχθηκε ως βάσιμος κατ' ουσίαν, καθόσον δεν προσκομίσθηκαν αποδεικτικά προς τούτο έγγραφα, όπως π.χ. αποδείξεις παροχής εργασιών και τιμολόγια αγοράς υλικών, μη αρκούντων ως προς το σκέλος αυτό των καταθέσεων των ενόρκως βεβαιώσαντων μαρτύρων του. Επίσης, δεν αποδείχθηκε ότι ο εναγόμενος - ενάγων δαπάνησε για το κείμενο επί της οδού ...

στην Αθήνα διαμέρισμα, που απέκτησε εξ ημισείας με την ενάγουσα - εναγομένη, το ποσό των είκοσι έξι χιλιάδων τετρακοσίων δώδεκα ευρώ και τριάντα δύο λεπτών (26.412,32) και δη για την αποπεράτωση και διαμόρφωση του διαμερίσματος, που όταν αγοράσθηκε τελούσε, κατά τους ισχυρισμούς του, υπό κατασκευή, κατά τρόπο πολυτελή (βλ.

τριφασικές εγκαταστάσεις, εξωτερικά κουφώματα και πλαίσια στις μπαλκονόπορτες από αλουμίνιο, εσωτερικές πόρτες με πανάκριβα βιτρώ, πολυτελή πόμολα, παρκέ, μπάνιο με υπερπολυτελή είδη υγιεινής, πλακάκια κουζίνας και μπάνιου, εντοιχισμένες συσκευές σε υπερσύγχρονη κουζίνα), καθόσον δεν προσκομίστηκαν αποδεικτικά προς τούτο σχετικά έγγραφα, όπως π.χ.

τιμολόγια αγοράς υλικών και αποδείξεις παροχής υπηρεσιών. Ακόμα, δεν αποδείχθηκε ο ισχυρισμός του εναγομένου - ενάγοντος ότι κατά το έτος 2006 δαπάνησε για εργασίες ανακαίνισης του ίδιου ως άνω διαμερίσματος (βλ. ορθομαρμάρωση κυρίως μπάνιου και εξοπλισμός του με ακριβά είδη υγιεινής, ελαιοχρωματισμός W.C.

και τοποθέτηση κρυφών φωτισμών), που ολοκληρώθηκαν τον Ιούνιο του έτους 2006, το συνολικό χρηματικό ποσό των δεκαπέντε χιλιάδων (15.000) ευρώ, καθόσον δεν προσκομίστηκαν αποδεικτικά προς τούτο σχετικά έγγραφα, πλην του υπ' αριθμ. ...-2007 δελτίου αποστολής της εταιρείας με την επωνυμία "INS Ε.Π.Ε. - Εισαγωγές -Εξαγωγές - Εμπορία Ειδών Υγιεινής" σε συνδυασμό με το υπ' αριθμ. ...-2007 τιμολόγιο πώλησης της εταιρείας με την επωνυμία "...

Α.Ε.". Από τα προαναφερόμενα έγγραφα προέκυψε ότι ο εναγόμενος - ενάγων αγόρασε από την προαναφερόμενη πωλήτρια εταιρεία και παραδόθηκε για λογαριασμό του στην επί της οδού ... στα Πατήσια Αθηνών οικία του ένα μπάνιο heidos Jacuzzi υδρομασάζ διαστάσεων 170 X 80, ένα σετ εξαρτημάτων χρωμέ heidos, μία ποδιά μπροστινή 170 Η750 λευκή μία ποδιά πλαϊνή 80 helios και μία αποθήκη τριγωνική, συνολικής μετά ΦΠΑ αξίας εκ ποσού τεσσάρων χιλιάδων σαράντα έξι (4.046) ευρώ.

Ως εκ τούτου, αποδείχθηκε ότι ο εναγόμενος - ενάγων υποβλήθηκε πράγματι σε αυτήν τη δαπάνη, ο δε ισχυρισμός της ενάγουσας - εναγομένης ότι η εν λόγω αγορά δεν αφορούσε την ως άνω οικία τους, αλλά ξενοδοχειακή επιχείρηση του εναγομένου - ενάγοντος δεν κρίνεται βάσιμος, δεδομένου ότι τα ως άνω παραστατικά έγγραφα εκδόθηκαν ατομικά επ' ονόματι του εναγομένου - ενάγοντος και όχι στην επωνυμία της αντίστοιχης επιχείρησης του, ενώ παράλληλα τα αναγραφόμενα επ' αυτών εμπορεύματα παραδόθηκαν στην οικία τους και όχι στην έδρα της ξενοδοχειακής του επιχείρησης.

Συνεπώς, αποδείχθηκε ότι πράγματι ο εναγόμενος - ενάγων δαπάνησε για το ανωτέρω ακίνητο, μετά την αγορά του, το ως άνω ποσό των τεσσάρων χιλιάδων σαράντα έξι (4.046) ευρώ. Ωστόσο, η εν λόγω δαπάνη δεν επέφερε προσαύξηση στην αξία του ακινήτου, τουλάχιστον κατά τις μεταγενέστερες επίδικες ημεροχρονολογίες της ...- 2011 και ...2015, αφού στην προαναφερόμενη έκθεση πραγματογνωμοσύνης του διορισθέντος από το Δικαστήριο πραγματογνώμονος αναφέρεται ότι πρόκειται σε γενικές γραμμές για τυπικό ακίνητο της περιοχής μέτριου βαθμού συντήρησης, χωρίς να γίνεται μνεία σε ιδιαιτερότητες του ακινήτου, όπως π.χ. η ανωτέρω προσθήκη στο μπάνιο, που δεν προέκυψε ότι προσαύξησε την αγοραστική του αξία. Επισημαίνεται δε ότι η ως άνω γενική περιγραφή του ακινήτου από τον διορισθέντα πραγματογνώμονα καταρρίπτει σε κάθε περίπτωση τους επικαλούμενους ισχυρισμούς του εναγομένου - ενάγοντος περί πολυτελούς κατασκευής και ανακαίνισης του ακινήτου με δικά του χρήματα, αφού ουδεμία σχετική μνεία καταγράφεται στην πραγματογνωμοσύνη, ως έδει, εάν πράγματι είχαν διενεργηθεί οι εν λόγω εργασίες.

Συνεπώς, σε σχέση με το εν λόγω ακίνητο αποδείχθηκε ότι ο εναγόμενος - ενάγων δεν είχε καμία συμβολή στην επαύξηση της περιουσίας της ενάγουσας -εναγομένης, αφού, όπως προαναφέρθηκε, η ενάγουσα - εναγομένη κατέβαλε οκτώ εκατομμύρια πεντακόσιες χιλιάδες (8.500.000) δραχμές επί συνολικού τιμήματος δώδεκα εκατομμυρίων πεντακοσίων χιλιάδων (12.500.000) δραχμών και απέκτησε ποσοστό πενήντα τοις εκατό (50%) του ακινήτου, υπερκαλύπτοντας με την οικονομική της συνεισφορά το αποκτηθέν ποσοστό συνιδιοκτησίας της επί του ακινήτου, η αξία του οποίου, όπως προαναφέρθηκε, δεν επαυξήθηκε από μεταγενέστερη επέμβαση του εναγομένου - ενάγοντος.

Ως προς το κείμενο στη θέση "ΒΙΓΛΑ" της αγροτικής περιφερείας του Δημοτικού Διαμερίσματος Παμφίλων του Δήμου Μυτιλήνης του Νομού Λέσβου αγροτεμάχιο, επιφάνειας χιλίων πεντακοσίων εβδομήντα ενός και 15/100 (1.571,15) τετραγωνικών μέτρων, αποδείχθηκε ότι η ενάγουσα - εναγομένη απέκτησε την επικαρπία του διά αγοράς με δικά της χρήματα και από κανένα στοιχείο της δικογραφίας δεν αποδείχθηκε ότι το τίμημα αυτό καταβλήθηκε ολόκληρο από τον εναγόμενο - ενάγοντα τόσο ως προς αυτή η οποία απέκτησε την επικαρπία αυτού, όσο και ως προς τον ψιλό κύριο υιό τους.

Πρέπει δε να σημειωθεί ότι η ενάγουσα εναγομένη είχε ικανό εισόδημα για να καλύψει την αγορά της αξίας της επικαρπίας, δηλ τα 5/10 της όλης αξίας του ακινήτου, ύψους εκείνη την εποχή 15.667,25 ευρώ, αφού προκύπτει ότι κατά το έτος 2006 είχε εισόδημα 65.085,55 ευρώ. Ο ισχυρισμός του εναγομένου - ενάγοντος ότι το ακίνητο αυτό αποκτήθηκε με δικά του χρήματα εκ του γεγονότος ότι λίγες μέρες πριν την κατάρτιση του υπ' αριθμ. ...-2006 σχετικού συμβολαίου του Συμβολαιογράφου Μυτιλήνης Α.

Ε. Β. , ο ίδιος εξέδωσε από τον τηρούμενο επ' ονόματί του στην "Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος ΑΕ" υπ' αριθμ. ... λογαριασμό όψεως τραπεζική επιταγή αξίας πενήντα οκτώ χιλιάδων τετρακοσίων τριών (58.403) ευρώ, διά της οποίας καλύφθηκε το τίμημα αγοράς και τα λοιπά έξοδα του συμβολαίου αγοραπωλησίας, δεν κρίνεται βάσιμος, καθόσον η επιταγή αυτή δεν μπορεί να συσχετισθεί με την συγκεκριμένη αγοραπωλησία, αφού, σύμφωνα με τη δικαστική πραγματογνωμοσύνη του Α.

Α. με αριθμό .../2016, η αξία του ακινήτου αυτού ανερχόταν σε μόλις 12.000 ευρώ.

Συνεπώς ο ενάγων εναγόμενος δεν αποδείχθηκε ότι είχε κάποια συμβολή για την αγορά ως προς την επικαρπία της ενάγουσας - εναγομένης και ο σχετικός προς τούτο λόγος έφεσής του πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος κατ' ουσία. Πρέπει να σημειωθεί ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο έκρινε ότι υπό το ως άνω συμβόλαιο μεταβίβασης της επικαρπίας του εν λόγω ακινήτου υποκρύπτεται δωρεά του εναγομένου -ενάγοντος προς την ενάγουσα - εναγομένη και ως εκ τούτου το εν λόγω περιουσιακό στοιχείο, σύμφωνα με τα αναφερόμενα στη διάταξη του άρθρου 1400 παρ. 3 ΑΚ, δεν δύναται να υπολογισθεί στην αύξηση της περιουσίας της ενάγουσας - εναγομένης, ώστε να τεθεί θέμα συνεισφοράς του εναγομένου - ενάγοντος σε αυτήν και μετά ταύτα να θεμελιωθεί νόμιμη αξίωση συμμετοχής του στα αποκτήματά της...

Συνεπώς το Πρωτοβάθμιο που με διαφορετική αιτιολογία, η οποία αντικαθίσταται με την παρούσα, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο ενάγων εναγόμενος δεν είχε καμία συμβολή στην απόκτηση της επικαρπίας εκ μέρους της ενάγουσας - εναγομένης επί του ακινήτου στη θέση ΒΙΓΛΑ της αγροτικής περιφέρειας του Δημοτικού Διαμερίσματος το Παμφίλων του Δήμου Μυτιλήνης, ορθώς εκτίμησε τις αποδείξεις και συνεπώς ο σχετικός προς τούτο τρίτος λόγος έφεσης να του μεταβιβάσει η εναγομένη αυτούσια την επικαρπία κατά 100ο/ο του άνω αγροτεμαχίου κειμένου στη θέση ΒΙΓΑΑ της αγροτικής περιφέρειας του Δημοτικού Διαμερίσματος Παμφίλων του Δήμου Μυτιλήνης του Νομού Λέσβου, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος κατ' ουσία ...Ως προς το υπόλοιπο ποσό των 153.643,94 ευρώ, που συνομολόγησε ως υφιστάμενο η ενάγουσα εναγομένη, αποδείχθηκε ότι ο εναγόμενος - εναγών δεν είχε καμία συμβολή στη κτήση του περιουσιακού στοιχείου από την ενάγουσα εναγομένη, αφού αυτό προέρχεται, όπως προαναφέρθηκε, από τα ανωτέρω ποσά των διακοσίων σαράντα χιλιάδων (240.000) ευρώ και εκατόν τριών χιλιάδων επτακοσίων είκοσι πέντε ευρώ και εβδομήντα εννέα λεπτών (103.724,79) που είχαν καταβληθεί στην ενάγουσα - εναγομένη ως αποζημίωση απόλυσης και ασφαλιστική αποζημίωση.

Τέλος, ως προς την αγορά κατά το έτος 2008 του οχήματος μάρκας Ford Focus, ήτοι σε χρονικό διάστημα που είχε ήδη επέλθει η διάσπαση της έγγαμης συμβίωσης των διαδίκων μερών, αποδείχθηκε ότι η ενάγουσα -εναγομένη είχε αυτοτελώς την οικονομική δυνατότητα να προβεί στην αγορά του, όπως συνάγεται από τα δηλωθέντα στις φορολογικές της δηλώσεις ατομικά της εισοδήματα κατά το έτος κτήσης του οχήματος σε συνδυασμό με την παρελθούσα τριετία, αφού, όπως προαναφέρθηκε, κατά το έτος 2005 είχε αποκομίσει ως εισόδημα το ποσό των εξήντα εννέα χιλιάδων εκατόν δύο ευρώ και σαράντα επτά λεπτών (69.102,47), κατά το έτος 2006 το ποσό των εξήντα πέντε χιλιάδων ογδόντα πέντε ευρώ και πενήντα πέντε λεπτών (65.085,55), κατά το έτος 2007 το ποσό των εβδομήντα μίας χιλιάδων εξακοσίων ενενήντα τριών ευρώ και ογδόντα πέντε λεπτών (71.693,85) και κατά το έτος 2008 το ποσό των εβδομήντα πέντε χιλιάδων επτακοσίων πενήντα τεσσάρων χιλιάδων ευρώ και ογδόντα δύο λεπτών (75.754,82).

Επομένως, δεν αποδείχθηκε συμβολή του εναγομένου - ενάγοντος στην κτηθείσα κατά τη διάρκεια του γάμου του με την ενάγουσα - εναγόμενη περιουσία της τελευταίας και ως εκ τούτου δεν θεμελιώνεται αξίωση του στα επίδικα αποκτήματα της διαρκούντος του γάμου τους...

Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι κατά τη διάρκεια του έγγαμου βίου των διαδίκων μερών ο εναγόμενος - ενάγων απέκτησε τα εξής περιουσιακά στοιχεία. 1) δυνάμει του προαναφερόμενου υπ' αριθμ. ...-1988 συμβολαίου της Συμβολαιογράφου Αθηνών Π. Κ. - Π. , επί πολυκατοικίας κείμενης στην περιφέρεια του Δήμου Αθηναίων και δη στη θέση "ΚΑΛΑΜΙΑ" ή "ΠΥΡΣΟΣ" ή "ΠΛΑΚΑΚΙΑ" στα Πατήσια και επί της οδού ... , ποσοστό πενήντα τοις εκατό (50%) εξ αδιαιρέτου του Β-1 διαμερίσματος πάνω από το ισόγειο (pilotis), όπως περιγράφεται ανωτέρω.

Η αγοραία αξία του προπεριγραφόμενου ακινήτου κατά τις ημερομηνίες της ...-2011 και ...2015 εκτιμήθηκε από τον διορισθέντα με την υπ' αριθμ. 3964/2015 απόφαση του Δικαστηρίου αυτού πραγματογνώμονα Α. Α. , όπως προαναφέρθηκε, στα ποσά των εκατόν σαράντα εννέα χιλιάδων τριακοσίων τριάντα τεσσάρων (149.334) ευρώ και εκατόν δέκα χιλιάδων πεντακοσίων ενενήντα οκτώ (110.598) ευρώ αντίστοιχα και ως εκ τούτου το ποσοστό πενήντα τοις εκατό (50%) του ενάγοντος ανερχόταν κατά τις ανωτέρω ημεροχρονολογίες στα ποσά των εβδομήντα τεσσάρων χιλιάδων εξακοσίων εξήντα εννέα ευρώ και πενήντα λεπτών (74.669,50) και πενήντα πέντε χιλιάδων διακοσίων ενενήντα εννέα (55.299) ευρώ αντίστοιχα, 2) δυνάμει του υπ' αριθμ. ...-2001 συμβολαίου της Συμβολαιογράφου Μαραθώνα Α.

Σ. Β. - Ι. έναν αγρό επιφάνειας πέντε χιλιάδων τετρακοσίων είκοσι δύο (5.422) τετραγωνικών μέτρων κείμενο στο Δήμο Ωρωπού του νομού Αττικής και δη στη θέση "Άγιος Ιωάννης", επί του οποίου ανεγέρθηκε το έτος 2004 πολυτελής μονοκατοικία - μεζονέτα υπογείου, ισογείου και Α' ορόφου, συνολικής επιφάνειας κύριων και βοηθητικών χώρων επιφάνειας τετρακοσίων (400) τετραγωνικών μέτρων.

Στο εν λόγω ακίνητο διενεργήθηκαν αυτοψίες από τον διορισθέντα με τις υπ' αριθμ. 3964/2015 και 1169/2018 αποφάσεις του Δικαστηρίου αυτού πραγματογνώμονα Α. Α. , επισημειωμένου ότι η δεύτερη διατάχθηκε διότι κατά τη διενέργεια της πρώτης δεν είχε διενεργηθεί αυτοψία στο εσωτερικό του ακινήτου, στο πλαίσιο εκτέλεσης των οποίων συντάχθηκαν οι υπ' αριθμ. .../2016 και .../2018 σχετικές εκθέσεις πραγματογνωμοσύνης.

Από αυτές προέκυψαν τα εξής:...(ακολουθεί η εκτίμηση της αξίας του ακινήτου κατά τις εκθέσεις πραγματογνωμοσύνης). Με βάση τα προεκτεθέντα ο πραγματογνώμων υπολόγισε την αξία του προπεριγραφόμενου ακινήτου κατά τις επίδικες ημερομηνίες της ...-2011 και ...2015 στα ποσά των δύο εκατομμυρίων εβδομήντα τεσσάρων χιλιάδων είκοσι τριών (2.074.023) ευρώ και ενός εκατομμυρίου εξακοσίων τριάντα έξι χιλιάδων και τετρακοσίων πενήντα εννέα (1.636.459) ευρώ αντίστοιχα.

Ωστόσο, σχετικά με το ακίνητο αυτό πρέπει να επισημανθεί ότι βαρύνεται με προσημείωση υπέρ της "ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΑΕ", που ενεγράφη κατά του εναγομένου - ενάγοντος για οφειλή προερχόμενη από στεγαστικό δάνειο εκ ποσού ενός εκατομμυρίου τετρακοσίων πενήντα τριών χιλιάδων εξακοσίων εξήντα οκτώ ελβετικών φράγκων και είκοσι έξι λεπτών (1.453.668,26), που στις 17-4-2014 ανερχόταν στο ποσό των οκτακόσιων εβδομήντα έξι χιλιάδων εκατόν ογδόντα επτά ελβετικών φράγκων και είκοσι τεσσάρων λεπτών (876.187,24), άλλως, με βάση την εν λόγω ημερήσια ισοτιμία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (βλ. 1 ευρώ = 1,2175 ελβετικά φράγκα), στο ποσό των επτακοσίων δεκαεννέα χιλιάδων εξακοσίων εξήντα ευρώ και ενενήντα οκτώ λεπτών (719.660,98) (βλ.

το υπ’ αριθμ. ...-2013 σχετικό πιστοποιητικό βαρών του Υποθηκοφύλακα Μαραθώνα σε συνδυασμό με την από 17-4-2014 καρτέλα δανείου της "ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΑΕ", 3) ένα αγροτεμάχιο άρτιο και οικοδομήσιμο, επιφάνειας πέντε χιλιάδων εκατόν πενήντα (5.150) τετραγωνικών μέτρων, κείμενο στο Δήμο Λέσβου του νομού Λέσβου και δη στη θέση "Κατσάρια" της εκτός σχεδίου περιοχής "Σκάλα Καλλονής", σε απόσταση περίπου σαράντα δύο (42) χιλιομέτρων βορειοδυτικά της πόλης της Μυτιλήνης και πεντακοσίων (500) περίπου μέτρων από ξενοδοχειακές μονάδες.

Το εν λόγω ακίνητο περιήλθε στον εναγόμενο - ενάγοντα το έτος 1988 κατόπιν διενέργειας πλειστηριασμού έναντι τιμήματος οκτώ εκατομμυρίων διακοσίων εβδομήντα χιλιάδων (8.270.000) δραχμών.

Κατά την ως άνω υπ' αριθμ. .../2016 έκθεση πραγματογνωμοσύνης του διορισθέντος πραγματογνώμονα Α. Α. , σε απόσταση τεσσάρων (4) περίπου χιλιομέτρων ανατολικά του ακινήτου βρίσκεται η Αλυκή της Καλλονής, ήτοι περιοχή που αποτελεί υδροβιότοπο και χρησιμεύει ως καταφύγιο και τόπος αναπαραγωγής πολυάριθμων σπάνιων και προστατευόμενων ειδών πουλιών και έχει ενταχθεί στο ευρωπαϊκό πρόγραμμα "Ειδικές Περιοχές Διατήρησης της Φύσης" του Δικτύου "NATURA 2000".

Οικιστική δραστηριότητα στην περιοχή εντοπίζεται κυρίως εντός του οικισμού της Σκάλας Καλλονής, ενώ η πρόσβαση είναι ευχερής από το κέντρο της Μυτιλήνης μέσω της Εθνικής οδού ... Το φυσικό περιβάλλον χαρακτηρίζεται ως εξαιρετικό κυρίως λόγω της ύπαρξης του κόλπου της Καλλονής στα νότια της περιοχής, καθώς και της αραιής δόμησης.

Συνεκτιμώντας τα προαναφερόμενα χαρακτηριστικά και διενεργώντας έρευνα αγοράς με βάση συναφή συγκριτικά στοιχεία πώλησης ο ανωτέρω διορισθείς πραγματογνώμων κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η αγοραία αξία του εν λόγω ακινήτου κατά τις επίδικες ημερομηνίες της ...-2011 και ...2015 ανέρχεται ειδικότερα στα ποσά των εκατόν ογδόντα εννέα χιλιάδων επτακοσίων εξήντα έξι (189.766) ευρώ και εκατόν σαράντα εννέα χιλιάδων επτακοσίων τριάντα ενός (149.731) ευρώ αντίστοιχα, 4) δυνάμει του υπ' αριθμ. ...-2006 συμβολαίου της Συμβολαιογράφου Μυτιλήνης Α.

συζύγου Ι. Κ. το γένος Α. Π. , έναν αγρό επιφάνειας έντεκα χιλιάδων πεντακοσίων εξήντα δύο και 34/100 (11.562,34) τετραγωνικών μέτρων, κείμενο στην ίδια ως άνω με το υπό στοιχείο "3" ακίνητο περιοχή, έναντι τιμήματος εκ ποσού εκατόν σαράντα χιλιάδων (140.000) ευρώ. Συνεκτιμώντας τα προεκτεθέντα χαρακτηριστικά της περιοχής και διενεργώντας έρευνα αγοράς με βάση συναφή συγκριτικά στοιχεία πώλησης ο ανωτέρω διορισθείς πραγματογνώμων κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η αγοραία αξία του εν λόγω ακινήτου κατά τις επίδικες ημερομηνίες της ...-2011 και ...2015 ανέρχεται στα ποσά των τετρακοσίων εβδομήντα τριών χιλιάδων τριακοσίων ογδόντα επτά (473.3 87) ευρώ και τριακοσίων εβδομήντα τριών χιλιάδων πεντακοσίων δεκατεσσάρων (373.514) ευρώ αντίστοιχα, 5) δυνάμει του υπ' αριθμ. ...-2008 συμβολαίου της Συμβολαιογράφου Μυτιλήνης Α.

συζύγου Ι. Κ. το γένος Α. Π. , έναν αγρό μη άρτιο και μη οικοδομήσιμο, επιφάνειας χιλίων τετρακοσίων ογδόντα και 40/100 (1.480,40) τετραγωνικών μέτρων κείμενο σε εκτός σχεδίου περιοχή και δη στη θέση "ΒΙΓΛΑ" της αγροτικής περιφέρειας Παμφίλων της άλλοτε ομωνύμου κοινότητας και ήδη του ομωνύμου δημοτικού διαμερίσματος του διευρυθέντος Δήμου Μυτιλήνης του νομού Λέσβου και σε απόσταση οκτώ (8) περίπου χιλιομέτρων βόρεια της πόλης της Μυτιλήνης.

Κατά την ως άνω υπ' αριθμ. .../2016 έκθεση πραγματογνωμοσύνης του διορισθέντος πραγματογνώμονα Α. Α. , η εγγύς περιοχή είναι γνωστή για τον οικισμό των Παμφίλων, ο οποίος χαρακτηρίζεται από μονοκατοικίες κυρίως μέσης και παλαιάς ηλικίας κατασκευής η δε πρόσβαση στην περιοχή είναι ευχερής μέσω της επαρχιακής οδού ... , ενώ το φυσικό περιβάλλον χαρακτηρίζεται ως εξαιρετικό κυρίως λόγω της ύπαρξης του Στενού της Μυτιλήνης στα Ανατολικά σε συνδυασμό με την αραιή δόμηση.

Συνεκτιμώντας τα προεκτεθέντα χαρακτηριστικά της περιοχής και διενεργώντας έρευνα αγοράς με βάση συναφή συγκριτικά στοιχεία πώλησης ο ανωτέρω διορισθείς πραγματογνώμων κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η αγοραία αξία του εν λόγω ακινήτου κατά τις επίδικες ημερομηνίες της ...-2011 και ...2015 ανέρχεται στα ποσά των έντεκα χιλιάδων εννιακοσίων πενήντα τριών (1 1.953) ευρώ και εννέα χιλιάδων τετρακοσίων δεκαεπτά (9.417) ευρώ αντίστοιχα, 6) ποσοστό ενενήντα εννέα και 0,06 τοις εκατό (99,06%) των μετοχών της εταιρείας με την επωνυμία "...

ΑΞΤΕ" και το διακριτικό τίτλο "... S.A." που έχει ως αντικείμενο την παροχή τουριστικών υπηρεσιών και εκμεταλλεύεται το ξενοδοχείο με την ονομασία "VIVA MARE" (πρώην "..."), κείμενο στην Εφταλού Μήθυμνας ή Μόλυβος της Λέσβου. Για την αποτίμηση της αξίας της εν λόγω επιχείρησης διατάχθηκε πραγματογνωμοσύνη με την προαναφερόμενη υπ' αριθμ. 3964/2015 απόφαση του Δικαστηρίου αυτού, στο πλαίσιο της οποίας ο διορισθείς πραγματογνώμων Κ.

Κ. κατέθεσε την υπ' αριθμ. .../2017 έκθεση πραγματογνωμοσύνης του, από την οποία προέκυψαν τα εξής...(ακολουθεί η αναλυτική παράθεση των περιουσιακών στοιχείων της επιχείρησης, με βάση την έκθεση πραγματογνωμοσύνης). Με βάση τα προεκτεθέντα ο πραγματογνώμων προσδιόρισε την αξία της επιχείρησης κατά τις επίδικες ημερομηνίες της ...-2011 και ...2015 στα ποσά των τριών εκατομμυρίων διακοσίων δύο χιλιάδων τετρακοσίων είκοσι έξι ευρώ και εβδομήντα πέντε λεπτών (3.202.426,75) και τριών εκατομμυρίων εννιακοσίων εβδομήντα δύο χιλιάδων τριακοσίων εβδομήντα ευρώ και πενήντα επτά λεπτών (3.972.370,57) αντίστοιχα.

Ως εκ τούτου η αξία των μετοχών του εναγομένου - ενάγοντος (βλ. 99,06%) ανέρχεται στα ποσά των τριών εκατομμυρίων εκατόν εβδομήντα δύο χιλιάδων τριακοσίων είκοσι τριών ευρώ και ενενήντα τεσσάρων λεπτών (3.172.323,94) και τριών εκατομμυρίων εννιακοσίων τριάντα πέντε χιλιάδων τριάντα ευρώ και είκοσι εννέα λεπτών (3.935.030,29) αντίστοιχα, 7) ποσοστό ενενήντα οκτώ τοις εκατό (98%) των μετοχών της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "...

ΑΝΩΝΥΜΗ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΗ ΚΑΙ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" που, σύμφωνα με το υπ' αριθμ. ...-1990 καταστατικό ανώνυμης εταιρείας της Συμβολαιογράφου Αθηνών Δ. Δ. , έχει ως αντικείμενο τη διενέργεια τουριστικών επιχειρήσεων και εκμεταλλεύεται το κλαμπ διασκέδασης "ΜΑΚΑΡΑ". Για την αποτίμηση της αξίας της εν λόγω επιχείρησης διατάχθηκε πραγματογνωμοσύνη με την προαναφερόμενη υπ' αριθμ. 3964/2015 απόφαση του Δικαστηρίου αυτού, στο πλαίσιο της οποίας ο διορισθείς πραγματογνώμων Κ.

Κ. κατέθεσε την υπ' αριθμ. .../2017 έκθεση πραγματογνωμοσύνης του, από την οποία προέκυψαν τα εξής...(ακολουθεί η αναλυτική παράθεση των περιουσιακών στοιχείων της επιχείρησης, με βάση την έκθεση πραγματογνωμοσύνης). Με βάση τα προεκτεθέντα ο πραγματογνώμων προσδιόρισε την αξία της επιχείρησης κατά τις επίδικες ημερομηνίες της ...-2011 και ...2015 στα ποσά των τετρακοσίων εξήντα χιλιάδων (460.000) ευρώ και τριακοσίων ογδόντα πέντε χιλιάδων (385.000) ευρώ αντίστοιχα.

Ως εκ τούτου η αξία των μετοχών του εναγομένου -ενάγοντος (βλ. 98%) ανέρχεται στα ποσά των τετρακοσίων πενήντα χιλιάδων οκτακόσιων (450.800) ευρώ και τριακοσίων εβδομήντα επτά χιλιάδων τριακοσίων (377.300) ευρώ αντίστοιχα και 8) το χρηματικό ποσό του ενός εκατομμυρίου πεντακοσίων εξήντα δύο χιλιάδων σαράντα έξι χιλιάδων δολαρίων και σαράντα έξι σεντς (1.562.046,46) που ήταν η καθαρή θέση του τηρούμενου στην "..." λογαριασμού του κατά το κλείσιμο της χρήσης στις 20-12-2013 (βλ.

το από 23-12-2013 σχετικό έγγραφο της "..."), άλλως ενός εκατομμυρίου εκατόν σαράντα τριών χιλιάδων εννιακοσίων τριάντα επτά ευρώ και τριάντα έξι λεπτών (1.143.937,36) κατά την ίδια ημερομηνία με βάση την ισοτιμία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας ως προς τα δύο νομίσματα (βλ. μέση τιμή 1,3655). Επισημαίνεται δε ότι το ως άνω έγγραφο της "..." προσκόμισε κι επικαλέστηκε όχι μόνο η ενάγουσα -εναγομένη αλλά και ο εναγόμενος - εναγών ισχυριζόμενος ότι με τη προσκόμισή του ανταποκρίθηκε πλήρως στο υποβληθέν αίτημα της ενάγουσας - εναγομένης για επίδειξη των τραπεζικών του λογαριασμών...και από το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με το ότι ο εναγόμενος -ενάγων δεν προσκόμισε και δεν επικαλέστηκε μεταγενέστερο έγγραφο με διαφορετικό περιεχόμενο ούτε πρόβαλε σχετικό προς τούτο ισχυρισμό, συνάγεται ότι το ως άνω χρηματικό ποσό εξακολουθούσε να διατηρείται κατά την αμετάκλητη λύση του γάμου των διαδίκων μερών.

Το χρηματικό αυτό ποσό σχετίζεται με τα αγωγικά κονδύλια της ενάγουσας - εναγομένης περί: α) χρεωστικών, κρατικών και άλλων εταιρικών ομολόγων και παράγωγων προϊόντων, όπως αυτά εξειδικεύονται στην αγωγή της, συνολικής αξίας μετά των δεδουλευμένων και εισπραχθέντων τόκων τους στις 30-6-2005 εκ ποσού τριών εκατομμυρίων τριακοσίων ενενήντα χιλιάδων πεντακοσίων έντεκα (3.395.511) ευρώ και δη κρατικών σταθερού εισοδήματος ενός εκατομμυρίου εκατόν τριάντα οκτώ χιλιάδων εννιακοσίων πενήντα τριών ευρώ και δέκα λεπτών (1.138.953,10), εταιρικών σταθερού εισοδήματος ενός εκατομμυρίου επτακοσίων εξήντα έξι χιλιάδων εξακοσίων τριάντα ενός ευρώ και σαράντα λεπτών (1.766.631,40) και σύνθετων επενδυτικών προϊόντων ονομαστικής αξίας τετρακοσίων ογδόντα εννέα χιλιάδων εννιακοσίων είκοσι έξι ευρώ και πενήντα δύο λεπτών (489.926,52), τα οποία, κατά τους ισχυρισμούς της ενάγουσας - εναγομένης, είχαν επενδυθεί στο όνομα αμφοτέρων των διαδίκων στην "ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ", αλλά στη συνέχεια και δη κατά το χρονικό διάστημα Μαΐου - Ιουνίου του έτους 2005 διατηρήθηκαν στην ως άνω τράπεζα με δικαιούχο μόνο τον εναγόμενο - ενάγοντα, ενώ τελικά μεταφέρθηκαν επ' ονόματί του σε λογαριασμούς και χαρτοφυλάκια είτε σε άλλη τραπεζική εταιρεία του εσωτερικού ή του εξωτερικού είτε στις ως άνω δύο (2) εταιρείες του είτε στην ανήκουσα σε αυτόν ως μοναδικό εταίρο εξωχώρια εταιρεία με την επωνυμία "DANTE TRADING LTD", η οποία, όπως προέκυψε, κατέστη ανενεργή στις 8-6-2009, ήτοι πριν την αμετάκλητη λύση του γάμου των διαδίκων μερών (βλ.

από 1-10- 2009 σχετικό έγγραφο με συνημμένα του Μητρώου Εταιρειών της Δημοκρατίας των Νήσων Μάρσαλ) και β) περί χρηματικών καταθέσεων εκ ποσού επτακοσίων εξήντα τεσσάρων χιλιάδων εβδομήντα οκτώ ευρώ και πενήντα λεπτών (764.078,50), πλέον τόκων εκ ποσοστού πέντε τοις εκατό (5%) ετησίως και αναλογούντος συνολικού ποσού τριακοσίων χιλιάδων (300.000) ευρώ και μετά ταύτα εκ συνολικού ποσού ενός εκατομμυρίου εξήντα τεσσάρων χιλιάδων εβδομήντα οκτώ ευρώ και πενήντα λεπτών (1.064.078,50), που διατηρούσε ο εναγόμενος -ενάγων σε κοινούς τραπεζικούς λογαριασμούς κυρίως στην "ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ", αλλά στη συνέχεια και, κατά τους ισχυρισμούς της ενάγουσας - εναγομένης, μετέφερε επ' ονόματί του σε λογαριασμούς είτε σε άλλη τραπεζική εταιρεία του εσωτερικού ή του εξωτερικού είτε σε άλλη εταιρεία του είτε στην ανήκουσα σε αυτόν ως μοναδικό εταίρο εξωχώρια εταρεία με την επωνυμία "DANTE TRADING LTD".

Αντιθέτως, δεν αποδείχθηκε ο αγωγικός ισχυρισμός της ενάγουσας - εναγομένης ότι η περιουσία του εναγομένου - ενάγοντος επαυξήθηκε κατά τη διάρκεια του γάμου τους και με το υπ' αριθμ. κυκλοφορίας ... όχημα, μάρκας ... , το οποίο δεν προέκυψε ότι ανήκει στην κυριότητα του εναγομένου - ενάγοντος, γεγονός που και ο ίδιος αρνήθηκε, ενώ από την υπ' αριθμ. ...-2010 άδεια κυκλοφορίας που προσκόμισε κι επικαλέστηκε ο εναγόμενος -ενάγων προέκυψε ότι το υπ' αριθμ.

κυκλοφορίας ... όχημα ..., που ταυτίζεται ως προς τη μάρκα και τον τύπο με το ως άνω επικαλούμενο από την ενάγουσα -εναγομένη, ανήκει στην εταιρεία συμφερόντων του "... ΑΞΤΕ" και όχι στον ίδιο ατομικά.

Περαιτέρω όσον αφορά το αναφερόμενο στην αγωγή μηχανοκίνητο ταχύπλοο σκάφος η ενάγουσα - εναγομένη παραιτήθηκε ως προς αυτό με τις από 30-4-2015 κατατεθείσες κατά την πρώτη συζήτηση της αγωγής προτάσεις της...συνομολογώντας ότι δεν ανήκει στην ατομική περιουσία του εναγομένου - ενάγοντος, αλλά στην εταιρική περιουσία της ανώνυμης εταιρείας "... ΑΞΤΕ".

Συνεπώς, αποδείχθηκε ότι διαρκούντος του γάμου των διαδίκων μερών επήλθε αύξηση της περιουσίας του εναγομένου - ενάγοντος κατά το συνολικό ποσό των επτά εκατομμυρίων εξακοσίων ογδόντα χιλιάδων εξακοσίων ογδόντα επτά ευρώ και εξήντα πέντε λεπτών (7.680.687,65) ήτοι 55.299 ευρώ + 1.636.459 ευρώ + 149.731 ευρώ +373.514 ευρώ + 9.417 ευρώ + 3.935.030,29 ευρώ +377.300 ευρώ + 1.143.937,36 ευρώ, από την οποία όμως πρέπει να αφαιρεθεί το παθητικό της... και εν προκειμένω: α) το ανωτέρω ποσό ανεξόφλητου δανείου που έλαβε ο εναγόμενος -ενάγων για το ακίνητο στον Κάλαμο Αττικής, εκ ποσού επτακοσίων δεκαεννέα χιλιάδων εξακοσίων εξήντα χιλιάδων ευρώ και ενενήντα οκτώ λεπτών (719.660,98) και β) ποσό ανεξόφλητου υπόλοιπου επιχειρηματικού δανείου που εκταμιεύθηκε την 1-8-2008 από την "ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ" και ανερχόταν στις 17-4- 2014 σε τετρακόσιες πέντε χιλιάδες εκατόν εβδομήντα πέντε (405.175) ελβετικά φράγκα (βλ. την από 17-4-2014 σχετική καρτέλα της ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΑΕ") και με βάση την εν λόγω ημερήσια ισοτιμία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (βλ. 1 ευρώ = 1,2175 ελβετικά φράγκα) στο ποσό των τριακοσίων τριάντα δύο χιλιάδων επτακοσίων ενενήντα δύο ευρώ και εξήντα ενός λεπτών (332.792,61) και μετά ταύτα στο συνολικό ποσό του ενός εκατομμυρίου πενήντα δύο χιλιάδων τετρακοσίων πενήντα τριών ευρώ και πενήντα εννέα λεπτών (1.052.453,59).

Συνεπώς, η αξία της κτηθείσας κατά τη διάρκεια του γάμου των διαδίκων μερών περιουσίας του εναγομένου - ενάγοντος ανέρχεται στο ποσό των έξι εκατομμυρίων εξακοσίων είκοσι οκτώ χιλιάδων διακοσίων τριάντα τεσσάρων ευρώ και έξι λεπτών (6.628.234,06), ήτοι 7.680.687,65 ευρώ - 1.052.453,59 ευρώ. Αναφορικά με την εν λόγω επελθούσα επαύξηση της περιουσίας του εναγομένου - ενάγοντος αποδείχθηκαν τα εξής:

Το έτος 1988 ο εναγόμενος - ενάγων απέκτησε το κείμενο στο Δήμο Λέσβου του νομού Λέσβου και δη στη θέση "Κατσάρια" της εκτός σχεδίου περιοχής "Σκάλα Καλλονής" αγροτεμάχιο, επιφάνειας πέντε χιλιάδων εκατόν πενήντα (5.150) τετραγωνικών μέτρων, έναντι τιμήματος οκτώ εκατομμυρίων διακοσίων εβδομήντα χιλιάδων (8.270.000) δραχμών.

Το εν λόγω καταβληθέν τίμημα δεν δικαιολογείται από τα ως άνω δηλωθέντα εισοδήματα του εναγομένου - ενάγοντος, γεγονός που επικαλείται η ενάγουσα - εναγομένη ως στοιχείο αποδεικτικό της δικής της τεκμαιρόμενης κατά ποσοστό ενός τρίτου (1/3) συμμετοχής στην απόκτηση του ακινήτου. Ωστόσο, ο ισχυρισμός αυτός δεν κρίνεται βάσιμος, διότι ναι μεν πράγματι τα δηλωθέντα μέχρι τότε εισοδήματα του εναγομένου - ενάγοντος αδυνατούν να καλύψουν το ως άνω καταβληθέν τίμημα (βλ.

δηλωθέν εισόδημα 70.000 δραχμών το έτος 1988), ωστόσο και το δηλωθέν κατά το έτος 1988 εισόδημα της ενάγουσας - εναγομένης (βλ. 1.376.067 δραχμές), ακόμα και συμποσούμενο με αυτό του εναγομένου - ενάγοντος, δεν καλύπτει το ανωτέρω ποσό καταβληθέντος τιμήματος. Από το γεγονός όμως ότι το ανωτέρω ακίνητο αγοράσθηκε επ' ονόματί μόνο του εναγομένου - ενάγοντος και όχι και της ενάγουσας - εναγομένης, συνάγεται το συμπέρασμα ότι η ενάγουσα - εναγομένη δεν συνεισέφερε οικονομικά εξ ιδίων χρημάτων στην αγορά του, αλλά αντιθέτως ότι το καταβληθέν τίμημα προήλθε εξ ολοκλήρου από χρήματα του εναγομένου - ενάγοντος, έστω και μη δηλωθέντα στις φορολογικές του δηλώσεις, συνεκτιμωμένου του γεγονότος ότι ο εναγόμενος - ενάγων, ως ασκήσας ελεύθερο επάγγελμα και επιχειρηματική δραστηριότητα, είχε τη δυνατότητα να μην δηλώσει το σύνολο του πράγματι κτηθέντος εισοδήματος του, σε αντίθεση με την ενάγουσα - εναγομένη, που ήταν κατά κύριο λόγο μισθωτή.

Περαιτέρω, κατά το ίδιο έτος 1988 ο εναγόμενος - ενάγων απέκτησε ποσοστό πενήντα τοις εκατό (50%) της νέας οικογενειακής στέγης -διαμερίσματος των διαδίκων μερών, κείμενης στην περιφέρεια του Δήμου Αθηναίων και δη στη θέση "ΚΑΛΑΜΙΑ" ή "ΠΥΡΣΟΣ" ή "ΠΛΑΚΑΚΙΑ" στα Πατήσια και επί της οδού ... , αντί πραγματικού τιμήματος δώδεκα εκατομμυρίων (12.000.000) δραχμών.

Όπως προαναφέρθηκε, η ενάγουσα - εναγομένη κατέβαλε έναντι του ανωτέρω τιμήματος το ποσό των οκτώ εκατομμυρίων πεντακοσίων χιλιάδων (8.500.000) δραχμών και απέκτησε ποσοστό πενήντα τοις εκατό (50%), ενώ ο εναγόμενος - ενάγων κατέβαλε από τα εισοδήματά του το ποσό των 3.500.000 δραχμών και απέκτησε το υπόλοιπο πενήντα 50ο/ο .

Η ενάγουσα εναγομένη ισχυρίστηκε ότι το σύνολο του καταβληθέντος τιμήματος προήλθε από δικά της χρήματα, καθόσον ο εναγόμενος - ενάγων δεν μπορεί να δικαιολογήσει το ως άνω ποσό από τα δηλωθέντα εισοδήματά του. Το εν λόγω όμως ποσό δεν μπορεί να δικαιολογήσει ούτε η ενάγουσα - εναγομένη και κρίνεται ότι προήλθε από μη δηλωθέντα εισοδήματα του ενάγοντος - εναγομένου Συνεπώς κρίνεται ότι το τίμημα που κατέβαλε η ενάγουσα - εναγομένη αντιστοιχούσε σε ποσοστό 71ο/ο επί του ακινήτου και του ενάγοντος - εναγομένου σε ποσοστό 29ο/ο επί του ακινήτου.

Έτσι η ενάγουσα συνεισέφερε εξ ιδίων χρημάτων στην απόκτηση του προκείμενου ακινήτου από τον εναγόμενο - ενάγοντα κατά ποσοστό 21/ο/ο, που αντιστοιχεί στο ποσό των 11.612,79, ήτοι 55.000 ευρώ αξία του ποσοστού του ενάγοντος - εναγομένου χ 21ο/ο... Ακολούθως και δη το έτος 1990 συστήθηκε η ανώνυμη εταιρεία "... ΑΞΤΕ" με καταβεβλημένο εταιρικό κεφάλαιο τριάντα εκατομμυρίων (30.000.000) δραχμών, στην οποία συμμετείχαν, όπως προαναφέρθηκε, αμφότεροι οι διάδικοι, η δε ενάγουσα - εναγομένη διετέλεσε διευθύνουσα σύμβουλος και νόμιμη εκπρόσωπος κατά το χρονικό διάστημα από ...-1992 μέχρι ...-2007.

Σημειωτέον ότι κατά το χρονικό διάστημα των ετών 1992 - 1994 η ως άνω εταιρεία ανοικοδόμησε το κλαμπ "ΜΑΚΑΡΑ". Η ενάγουσα ισχυρίστηκε ότι συμμετείχε στην απόκτηση του εν λόγω περιουσιακού στοιχείου κατά συνολικό ποσοστό πενήντα τοις εκατό (50%), ή κατά τεκμαιρόμενο ποσοστό ενός τρίτου (1/3), διότι ο εναγόμενος -ενάγων χρησιμοποίησε για το κεφάλαιο της ανωτέρω εταιρείας και την ανοικοδόμηση του κλαμπ αντίστοιχης αξίας προσωπικά της εισοδήματα και κατά τελικό ποσοστό πενήντα τοις εκατό (50%) λόγω και της παρεχόμενης εκ μέρους της προσωπικής εργασίας, καθόσον κατά το χρονικό διάστημα ανέγερσης του κλαμπ αυτή διεκπεραίωνε διαδικαστικά και πρακτικής φύσης ζητήματα, μεταξύ των οποίων διευθέτηση τραπεζικών εργασιών και φορολογικών εκκρεμοτήτων, συναντήσεις με προμηθευτές και λογιστές, έρευνα αγοράς για τον εξοπλισμό και τη δενδροφύτευση δύο (2) στρεμμάτων του περιβάλλοντος χώρου, προσωπική εργασία στην είσοδο και τα ταμεία της επιχείρησης, αγορά τροφίμων για τη λειτουργία του χώρου και επιτήρηση του τρόπου λειτουργίας του.

Ωστόσο, οι προεκτεθέντες ισχυρισμοί της δεν αποδείχθηκαν ως βάσιμοι κατ' ουσίαν, καθόσον...(ακολουθεί η αιτιολόγηση της απόρριψης). Η μοναδική συνδρομή που παρείχε εν προκειμένω η ενάγουσα - εναγομένη στον εναγόμενο - ενάγοντα είναι ότι δέχθηκε να συμμετάσχει ως ιδρυτικό μέλος στην εταιρεία και μέλος στο διοικητικό συμβούλιο από τη σύσταση της μέχρι και τις 9-6-1992, ενώ στη συνέχεια και δη από τις ...-1992 μέχρι τις ...-2007 να λάβει την ιδιότητα της διευθύνουσας συμβούλου αυτής, ώστε ο εναγόμενος - ενάγων να υπερβεί με τον τρόπο αυτό το σχετικό ασυμβίβαστο με την ιδιότητα του δικηγόρου που πρόβλεπε το άρθρο 63 παρ. 2 του τότε ισχύοντος ΝΔ 3026/1954 "Κωδικός Δικηγόρων".

Η εν λόγω διευκόλυνση που παρείχε η ενάγουσα - εναγομένη στον εναγόμενο - ενάγοντα έφερε βαρύνουσα σημασία και ήταν ουσιώδης, διότι χάρη σε αυτήν μπόρεσε ο εναγόμενος - ενάγων να δραστηριοποιηθεί επιχειρηματικά στην προκειμένη επιχειρηματική δραστηριότητα χωρίς να προκύψει ασυμβίβαστο στην εκ μέρους του άσκηση δικηγορίας, ενώ αντιθέτως για την ενάγουσα - εναγομένη η ανάληψη της θέσης της διευθύνουσας συμβούλου συνεπαγόταν, αφενός μεν την υπεγγυότητά της για τα χρέη και τις υποχρεώσεις της εταιρείας έναντι των τρίτων, αφετέρου δε την έστω και τυπική ενασχόληση της με την υπογραφή ορισμένων εγγράφων λόγω της ιδιότητας της ως διευθύνουσας συμβούλου.

Στο πλαίσιο αυτό, κρίνεται ότι με τον προεκτεθέντα τρόπο η ενάγουσα - εναγομένη συμμετείχε στην επαύξηση της περιουσίας του εναγομένου -ενάγοντος διά της σύστασης της ως άνω εταιρείας και δη κατά ποσοστό δύο δεκάτων (2/10) επί της αξίας των μετοχών του εναγομένου - ενάγοντος βάσει της αποτιμηθείσας αξίας της εταιρείας, που αναλογεί στο ποσό των εβδομήντα πέντε χιλιάδων τετρακοσίων εξήντα ευρώ (75.460 ) ευρώ, ήτοι 377.300 ευρώ η αξία των μετοχών του εναγομένου - ενάγοντος X 2/10...Στη συνέχεια και δη κατά το έτος 1991 ιδρύθηκε η εταιρεία "ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΒΙΝΤΕΟ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΑΣ ΑΒΕΕ", στην οποία οι διάδικοι συμμετείχαν ο μεν εναγόμενος - ενάγων κατά ποσοστό εξήντα τοις (60) εκατό, η δε ενάγουσα - εναγομένη κατά ποσοστό σαράντα τοις εκατό(40%), η οποία το έτος 2002 μεταβιβάσθηκε έναντι συνολικού τιμήματος 1.614.085,50 ευρώ, από το οποίο το ποσό των 968.451,94 ευρώ αναλογούσε στο ποσοστό του εναγομένου - ενάγοντος και το ποσό των εξακοσίων σαράντα πέντε χιλιάδων εξακοσίων τριάντα τεσσάρων ευρώ και εξήντα δύο λεπτών (645.634,62) στο ποσο(στό) της ενάγουσας - εναγομένης.

Η ενάγουσα - εναγομένη ισχυρίστηκε ότι είχε καλύψει εξ ιδίων χρημάτων τη συμμετοχή της ως μετόχου στην ανωτέρω εταιρεία, ενώ ο εναγόμενος - ενάγων αντέτεινε ότι η εν λόγω συμμετοχή της ήταν εικονική και μεθοδεύθηκε αφενός μεν για να παρακάμψει ο ίδιος το κώλυμα του ασυμβιβάστου του δικηγορικού λειτουργήματος με την εμπορική ιδιότητα, αφετέρου δε για φορολογικούς λόγους.

Ωστόσο, ο ισχυρισμός του εναγομένου -ενάγοντος δεν κρίνεται πειστικός, διότι το ποσοστό σαράντα τοις εκατό (40%) που απέκτησε η ενάγουσα - εναγομένη ήταν πολύ μεγάλο και δεν θα μπορούσε να παραχωρηθεί εικονικά μόνο για την παράκαμψη του ασυμβιβάστου της δικηγορικής ιδιότητας με την παράλληλη άσκηση εμπορικής δραστηριότητας, αφού στην περίπτωση αυτή θα μπορούσε να έχει παραχωρηθεί πολύ μικρότερο ποσοστό, ενώ δεν επεξηγήθηκε ποιοι ακριβώς ήταν οι φορολογικοί λόγοι για τους οποίους έπρεπε να παραχωρηθεί εικονικά τόσο μεγάλο ποσοστό της εταιρείας στην ενάγουσα -εναγομένη.

Αντιθέτως, το Δικαστήριο κρίνει ότι το εν λόγω ποσοστό αντιστοιχεί στα χρήματα που πράγματι συνεισέφερε η ενάγουσα εναγομένη στην συσταθείσα εταιρεία και για το λόγο αυτό της παραχωρήθηκε το εν λόγω ποσοστό. Ωστόσο, δεν αποδείχθηκε κατά τα λοιπά ενεργή συμμετοχή της ενάγουσας - εναγομένης στη λειτουργία της εταιρείας, διότι, όπως προαναφέρθηκε, η ενάγουσα-εναγομένη είχε ήδη πολύ απαιτητική ατομική επαγγελματική δραστηριότητα και αυξημένες οικογενειακές υποχρεώσεις που δεν της επέτρεπαν εκ των πραγμάτων την περαιτέρω ενασχόληση με την εν λόγω επιχειρηματική δραστηριότητα του εναγομένου -ενάγοντος, τα δε έγγραφα που επικαλείται και προσκομίζει προς θεμελίωση του εν λόγω ισχυρισμού της δεν κατατείνουν σε απόδειξη του.

Ο δε ισχυρισμός της ότι χάρη στη δική της μεσολάβηση ο εναγόμενος - ενάγων ήρθε σε επαφή με τον διευθύνοντα σύμβουλο της "COLGATE" Β. Α. και ξεκίνησε με αυτόν εμπορική συνεργασία, σε εκτέλεση της οποίας η προαναφερόμενη εταιρεία έδινε δώρα στους καταναλωτές της παιδικές κυρίως βιντεοταινίες και διά της οποίας η ανωτέρω εταιρεία των διαδίκων αποκόμισε το έτος 1993 το ποσό των σαράντα τριών εκατομμυρίων (43.000.000) δραχμών, δεν αποδείχθηκε κατ' ουσίαν, καθόσον ο εναγόμενος - ενάγων και ο Β.

Α. γνωρίζονταν ήδη από τα φοιτητικά τους χρόνια στη Θεσσαλονίκη. Άλλωστε, συνδυαστικά συνεκτιμώμενων των αγωγικών ισχυρισμών της ενάγουσας - εναγομένης περί προσωπικής ενασχόλησης της με τις επιχειρηματικές δραστηριότητες του εναγομένου - ενάγοντος, προκύπτει ότι αυτή επικαλείται πως κατά το χρονικό διάστημα των ετών 1991 - 2002 παρείχε προσωπική εργασία στην εταιρεία με την επωνυμία "ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΒΙΝΤΕΟ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΑΣ ΑΒΕΕ", ενώ παράλληλα και δη κατά το χρονικό διάστημα των ετών 1992 - 1994 συμμετείχε και στις εργασίες κατασκευής του κλαμπ "ΜΑΚΑΡΑ", γεγονός που δεν συνάδει με τις προεκτεθείσες συνθήκες της ατομικής οικογενειακής και επαγγελματικής της ζωής.

Πάρα ταύτα, αποδείχθηκε συμβολή της ενάγουσας - εναγομένης διά χρηματοδότησης στην ανωτέρω εταιρεία του εναγομένου - ενάγοντος, και ως εκ τούτου, το ποσό των εξακοσίων σαράντα πέντε χιλιάδων εξακοσίων τριάντα τεσσάρων ευρώ και εξήντα δύο λεπτών (645.634,62) που καταβλήθηκε ως τίμημα για την εξαγορά του ποσοστού συμμετοχής της στην εταιρεία της ανήκε προσωπικά...Περαιτέρω προέκυψε ότι το συνολικό ποσό πώλησης της εταιρείας με την επωνυμία "ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΒΙΝΤΕΟ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΑΣ ΑΒΕΕ" διατέθηκε από τον εναγόμενο το 2003 ως εξής:

εν μέρει και δη κατά το ποσό των οκτακόσιων πενήντα χιλιάδων οκτώ (850.008) ευρώ, που αποτελούσε μέρος του ποσού των εννιακοσίων εξήντα οκτώ χιλιάδων τετρακοσίων πενήντα ενός ευρώ και ενενήντα τεσσάρων λεπτών (968.451,94) που έλαβε ο ίδιος, για την αγορά σε πλειστηριασμό του ξενοδοχείου "...", το οποίο αρχικά εκμεταλλευόταν ως ασκήσας ατομική εμπορική επιχείρηση και κατά τα λοιπά, δηλαδή το υπόλοιπο από το ποσό των εννιακοσίων εξήντα οκτώ χιλιάδων τετρακοσίων πενήντα ενός ευρώ και ενενήντα τεσσάρων λεπτών (968.451,94), καθώς και το ποσό των εξακοσίων σαράντα πέντε χιλιάδων εξακοσίων τριάντα τεσσάρων ευρώ και εξήντα δύο λεπτών (645.634,62), που έλαβε η ενάγουσα -εναγομένη, για την τοποθέτηση σε κοινό με την ενάγουσα τραπεζικό λογαριασμό στην "ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ" που σταδιακά ρευστοποίησε για τη χρηματοδότηση της επιχειρηματικής του δραστηριότητας, όπως ο ίδιος συνομολόγησε και δη για την κάλυψη των εξόδων ανακαίνισης του ξενοδοχείου "...".

Ο εναγόμενος - ενάγων ισχυρίστηκε ότι η ανωτέρω κοινή τραπεζική κατάθεση έγινε για φορολογικούς λόγους και όχι επειδή αναγνώριζε ότι μέρος του καταβληθέντος τιμήματος εξαγοράς της ως άνω εταιρείας ανήκε στην ενάγουσα - εναγομένη, γεγονός που δέχεται ως αληθές το Δικαστήριο. Ως εκ τούτου, η ενάγουσα - εναγομένη συνεισέφερε σε κάθε περίπτωση στην επαύξηση της περιουσίας του εναγομένου - ενάγοντος το ως άνω χρηματικό ποσό που αυτός επένδυσε αρχικά σε τραπεζικά προϊόντα και στη συνέχεια ανάλωσε σταδιακά για τη χρήματοδότηση της ανακαίνισης του ξενοδοχείου "..." και ήδη "VIVA MARE", που ανήκε στην ατομική του επιχείρηση και ήδη στην ανώνυμη εταιρεία "...

ΑΞΤΕ", στην οποία ο εναγόμενος - ενάγων ήταν μέτοχος σε ποσοστό ενενήντα εννέα και 6/100 τοις εκατό (99,06%) κατά την αμετάκλητη λύση του γάμου των διαδίκων μερών και την πρώτη συζήτηση κρινόμενης υπόθεσης. Επισημαίνεται όμως ότι κατά την αγορά του ξενοδοχείου "..." διαχωρίσθηκε η αυτόνομη επιχειρηματική δράση του εναγομένου - ενάγοντος, υπό την έννοια ότι δεν συμμετείχε σε αυτήν κατά την αγορά του ως χρηματοδότρια η ενάγουσα -εναγομένη, καθόσον στην περίπτωση αυτή η εκμετάλλευση του ξενοδοχείου δεν θα ανήκε εξαρχής μόνο στον εναγόμενο -ενάγοντα, αλλά σε αμφότερους τους διαδίκους, όπως συνέβη στην περίπτωση της εταιρείας με την επωνυμία "ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΒΙΝΤΕΟ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΑΣ ΑΒΕΕ", όπου, επειδή πράγματι η ενάγουσα - εναγομένη κατέβαλε χρήματα για τη συμμετοχή της στην εταιρεία, μετείχε και ως μέτοχος σε αυτήν.

Ακολούθως και δη κατά το έτος 2004, ο εναγόμενος - ενάγων διέθεσε σταδιακά τμήμα της αποζημίωσης που έλαβε από το τροχαίο ατύχημα που υπέστη το έτος 2002 στη Νέα Υόρκη των ΗΠΑ για την ολοκλήρωση της ανακαίνισης και την κάλυψη των λειτουργικών εξόδων του ως άνω ξενοδοχείου και δη το ποσό των εξακοσίων εξήντα έξι χιλιάδων εξακοσίων εξήντα έξι δολαρίων ΗΠΑ και εξήντα επτά σεντς (666.666,67) στις ...-2004 και το ποσό των δύο εκατομμυρίων τριακοσίων σαράντα οκτώ χιλιάδων τριακοσίων τριάντα τριών δολαρίων ΗΠΑ και τριάντα τριών σεντς (2.348.333,33) στις 30-6-2004.

Το ποσό αυτό επιδικάσθηκε κατόπιν συμβιβασμού με τους υπόχρεους προς αποζημίωση, ήτοι ενώ οι διάδικοι είχαν ήδη αξιώσει ο μεν εναγόμενος - ενάγων το ποσό των είκοσι πέντε εκατομμυρίων (25.000.000) δολαρίων, η δε ενάγουσα εναγομένη το ποσό των τριών εκατομμυρίων (3.000.000) δολαρίων και αφού παραιτήθηκαν από κάθε περαιτέρω αξίωση τους.

Από τα διαδικαστικά έγγραφα που έχουν προσκομισθεί δεν προέκυψε το ακριβές περιεχόμενο του συμβιβασμού, ήτοι ποια κονδύλια ικανοποιήθηκαν και για ποιο ποσό, ωστόσο από την από 30-12-2013 επιστολή του πληρεξουσίου δικηγόρου των διαδίκων για το χειρισμό της υπόθεσης του τροχαίου στις ΗΠΑ M. W. προς τον πληρεξούσιο δικηγόρο του εναγομένου - ενάγοντος Κ.

Μ. προέκυψε ότι η εν λόγω αποζημίωση επιδικάσθηκε για την ηθική βλάβη που υπέστη ο εναγόμενος - ενάγων συνεπεία του προκληθέντος από το τροχαίο ατύχημα σοβαρού τραυματισμού του, ήτοι "για τον πόνο και τη ταλαιπωρία που υπέστη ο Σ. Β.", όπως αναγράφεται χαρακτηριστικά στο ανωτέρω έγγραφο. Ως εκ τούτου, προέκυψε ότι η ενάγουσα - εναγομένη παραιτήθηκε από τις αστικές απαιτήσεις της χωρίς να λάβει συμβιβαστικά καμία αποζημίωση, ενώ αντιθέτως ικανοποιήθηκε συμβιβαστικά με το ως άνω χρηματικό ποσό η απαίτηση ηθικής βλάβης του εναγομένου - ενάγοντος.

Το δε γεγονός της παραίτησης της ενάγουσας - εναγομένης, που σημειωτέον δεν αποδείχθηκε ότι τέθηκε ως προαπαιτούμενο για την ως άνω ικανοποίηση των αστικών αξιώσεων του εναγομένου -ενάγοντος διά συμβιβασμού, καθώς και ότι αυτή κατέθεσε ως μάρτυρας στο Δικαστήριο, δεν μπορούν να αξιολογηθούν ως συνεισφορά της στην επαύξηση της περιουσίας του κατά το ανωτέρω ποσό, διότι εν προκειμένω δεν πρόκειται για περιουσιακό αγαθό και απόκτημα, αλλά για χρηματική αποζημίωση κατατείνουσα σε αποκατάσταση του παθόντος για την ηθική του βλάβη, ώστε αυτός να έχει μία δίκαιη και επαρκή ανακούφιση και παρηγοριά λόγω του ακρωτηριασμού του από το τροχαίο ατύχημα.

Συνεπώς, ο εναγόμενος - ενάγων ήταν αποκλειστικός δικαιούχος της ως άνω καταβληθείσας χρηματικής αποζημίωσης την οποία διέθεσε κατά το μεγαλύτερο μέρος της για ανακαίνιση του βασικού περιουσιακού του στοιχείου, ήτοι του ξενοδοχείου "...". Επίσης από κανένα αποδεικτικό στοιχείο της δικογραφίας δεν αποδείχθηκε ότι η ενάγουσα - εναγομένη απώλεσε το ποσό των 14.505,09 ευρώ για τις υπηρεσίες που προσέφερε στο σύζυγό της ώστε να λάβει αυτός την αποζημίωση για την χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης το ποσό των 3.015.000 ευρώ ήτοι με τη μαρτυρία της στη δίκη, την ανάληψη αλληλογραφίας με το πληρεξούσιο δικηγόρο και την άδειά της άνω αποδοχών για το διάστημα από ...2004 έως ...-2004...

Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι η ατομική επιχείρηση του εναγομένου - ενάγοντος, που εκμεταλλευόταν το ως άνω ξενοδοχείο ... , μετατράπηκε το έτος 2008 στην ανώνυμη εταιρεία "... ΑΞΤΕ", στην οποία και εισφέρθηκαν όλα τα περιουσιακά της στοιχεία, ενώ διά της εν λόγω μετατροπής ο εναγόμενος - ενάγων έλαβε ως επιχορήγηση για το ξενοδοχείο, όπως προαναφέρθηκε και το ποσό των τετρακοσίων εβδομήντα δύο χιλιάδων πεντακοσίων (472.500) ευρώ.

Ο ισχυρισμός της ενάγουσας - εναγομένης ότι από το έτος 2003 παρείχε προσωπική εργασία κατά τη λειτουργία του ξενοδοχείου "..." συμβάλλοντας ουσιαστικά στην ανακαίνιση του (και ειδικότερα, προβαίνοντας στη δενδροφύτευση των κήπων του περιβάλλοντος χώρου του, στην έρευνα αγοράς επίπλων, κουρτινών και διακοσμητικών και μεταβαίνοντας σε εκθέσεις τροφίμων, ξενοδοχειακών εξοπλισμών και ειδών οικοδομής, επιβλέποντας τις καθαρίστριες, προβαίνοντας σε πληρωμές και παραγγελίες, συνεργαζόμενη με τον EOT αλλά και το Πανεπιστήμιο Πατρών για τον έλεγχο και την αξιολόγηση του ιαματικού νερού της γεώτρησης στο ξενοδοχείο με ταξίδια στην Πάτρα και τη Μυτιλήνη), δεν αποδείχθηκαν ως βάσιμοι κατ' ουσίαν, πλην της ανωτέρω επαφής της με το Πανεπιστήμιο Πατρών, την οποία μεν συνομολόγησε ο ενάγομενος - ενάγων αλλά δεν κρίνεται ουσιώδους βαρύτητας.

Ειδικότερα, όπως προαναφέρθηκε, δεν κρίνεται πειστικό ότι η ενάγουσα - εναγομένη είχε τη δυνατότητα, λόγου του φόρτου της εργασιακής της απασχόλησης και της ενασχόλησης με τις οικογενειακές της υποχρεώσεις, να αναλώσει περαιτέρω χρόνο και ενέργεια για την ανάπτυξη της ως άνω επιχειρηματικής δραστηριότητας του εναγομένου- ενάγοντος...Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι το οικόπεδο στον Κάλαμο Αττικής αγοράσθηκε από τον εναγόμενο - ενάγοντα το έτος 2001 δυνάμει του υπ' αριθμ. ...-2001 συμβολαίου της Συμβολαιογράφου Μαραθώνα Α.

Β. - Ι. έναντι αντικειμενικής και πραγματικής αξίας δεκαέξι εκατομμυρίων διακοσίων εξήντα έξι χιλιάδων (16.266.000) δραχμών, το δε επ' αυτού ανεγερθέν ακίνητο άρχισε να ανεγείρεται το έτος 2004 με στεγαστικό δάνειο που έλαβε ο εναγόμενος - ενάγων. Έτσι το ακίνητο αυτό βαρύνεται με προσημείωση υπέρ της Τράπεζας Πειραιώς ΑΕ, που ενεγράφη κατά του εναγομένου - ενάγοντος για οφειλή προερχόμενη από στεγαστικό δάνειο εκ ποσού 1.453.668,26 ελβετικών φράγκων, που στις 17-4-2014 το δάνειο αυτό ανερχόταν στο ποσό των 876.187,24 ελβετικά φράγκα άλλως με βάση την ημερήσια ισοτιμία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (βλ 1 ευρώ = 1,2175 ελβετικά φράγκα), στο ποσό των 719.660,98 ευρώ.

Από το γεγονός δε ότι το ανωτέρω ακίνητο αγοράσθηκε επ' ονόματί μόνο του εναγομένου - ενάγοντος συνάγεται ότι το καταβληθέν για την αγορά του τίμημα προερχόταν από χρήματα αποκλειστικά του εναγομένου - ενάγοντος, αφού σε διαφορετική περίπτωση, ήτοι εάν είχε συνεισφέρει χρήματα και η ενάγουσα - εναγομένη, θα είχε λάβει και αυτή ποσοστό συγκυριότητας, ενώ ουδεμία οικονομική συνεισφορά της υπήρξε κατά την ανέγερση του ακινήτου, αφού οι σχετικές δαπάνες καλύφθηκαν από το ανωτέρω δάνειο.

Ο ισχυρισμός της ενάγουσας - εναγομένης ότι κατά την ανέγερση του ακινήτου ασχολήθηκε προσωπικά με πολλές σχετιζόμενες με αυτό εργασίες, καθόσον επισκεπτόταν διάφορους προμηθευτές, μετέβαινε στο ακίνητο με τον αρχιτέκτονα για επίβλεψη, έφερε με παραγγελία της πλακάκια από τη Βαρκελώνη και διεκπεραίωσε τη διαδικασία της γεώτρησης κατά τον έλεγχο από το ΙΓΜΕ, δεν αποδείχθηκε ως βάσιμος κατ' ουσίαν, πλην του γεγονότος ότι έφερε πράγματι από τη Βαρκελώνη διαφημιστικά φυλλάδια για πλακάκια, όπως συνομολόγησε μεν ο εναγόμενος - ενάγων, αλλά η εν λόγω συμβολή δεν αξιολογείται ως ουσιώδης.

Συνεπώς ουδόλως αποδείχθηκε ότι η συμβολή της ενάγουσας κατά τους ισχυρισμούς της ανήλθε στο ποσό των 90.946,36 ευρώ επί της τελικής αξίας του ακινήτου αυτού 916.798,02, όπως αυτό εκτιμήθηκε από τον πραγματογνώμονα, ήτοι (1.636.459 ευρώ, μείον 719.660,98 ευρώ) το υπόλοιπο δανείου προς εξόφληση)....Τέλος, τα δύο ακίνητα που απέκτησε ο εναγόμενος στη νήσο Μυτιλήνη στις 16-11-2006 και τον Αύγουστο του 2008, έναντι τιμήματος εκατόν σαράντα χιλιάδων (140.000) ευρώ και είκοσι πέντε χιλιάδων (25.000) ευρώ αντίστοιχα, προήλθαν από δικά του αποκλειστικά χρήματα και δικαιολογούνται από τα δηλωθέντα εισοδήματα του (βλ. έτος 2005 : 220.702,03 ευρώ, έτος 2006 : 421.458,74 ευρώ, 2007 : 240.375 ευρώ). Αντιθέτως, δεν κρίνεται πειστικό ότι συνεισέφερε κατά την κτήση τους και δη επ' ονόματι μόνο του εναγομένου - ενάγοντος, η ενάγουσα - εναγομένη, καθόσον είχε ήδη από το ... του έτους 2006 επέλθει οριστική διάσπαση της μεταξύ τους έγγαμης συμβίωσης και ο εναγόμενος - ενάγων διατηρούσε ήδη σχέση και συζούσε με την ήδη νυν σύζυγο του Μ. Μ. , επομένως αποκλείεται, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, να διαχειριζόταν ατομικά εισοδήματα της ενάγουσας - εναγομένης, όπως αυτή αβάσιμα ισχυρίστηκε.

Περαιτέρω το γεγονός ότι η ενάγουσα - εναγομένη παρείχε πράγματι, ως σύζυγος και μητέρα, προσωπική εργασία, όσον αφορά την επιμέλεια της συζυγικής τους οικίας, καθώς και την ανατροφή και διαπαιδαγώγηση των τριών (3) τέκνων που είχε αποκτήσει με τον εναγόμενο - ενάγοντα, αποτελούσαν συνεισφορά στην αντιμετώπιση των οικογενειακών τους αναγκών, συνεκτιμωμένου και του γεγονότος ότι ο υιός τους Ν.

Β. γεννήθηκε με σοβαρά προβλήματα υγείας (βλ. αναπνευστικά, καρδιολογικά κ.λπ.) και για το λόγο αυτό χρειαζόταν ιδιαίτερη φροντίδα, όπως άλλωστε και ο εναγόμενος - ενάγων μετά το τροχαίο ατύχημα που υπέστη το έτος 2002 στη Νέα Υόρκη των ΗΠΑ. Ωστόσο, οι εν λόγω υπηρεσίες της ενάγουσας - εναγομένης δεν υπερέβαιναν, με βάση τον τρόπο λειτουργίας και τις αρχές της μέσης ελληνικής οικογένειας σε συναφείς περιπτώσεις, την επιβαλλόμενη από τις διατάξεις των άρθρων 1389 καί 1390 ΑΚ υποχρέωση συνεισφοράς της, ως συζύγου και μητέρας, στην αντιμετώπιση των οικογενειακών αναγκών τους, ληφθέντος υπόψη ότι το είδος, η έκταση και η ένταση των παρεχόμενων υπηρεσιών καθορίζονται από τις ιδιαίτερες ανάγκες κάθε οικογένειας, όπως εν προκειμένω, που η ασθένεια του τέκνου και το ατύχημα του συζύγου της ενάγουσας - εναγομένης καθιστούσαν εκ των πραγμάτων επιβεβλημένη την αυξημένη παροχή φροντίδας εκ μέρους της, ως μητέρας και συζύγου και συνεκτιμωμένου του γεγονότος ότι η ενάγουσα - εναγομένη είχε σε σταθερή βάση, λόγω των υψηλών βιοποριστικών οικογενειακών εισοδημάτων, τη συνδρομή τρίτων προσώπων - εκάστοτε οικιακής βοηθού, αλλά και της μητέρας της για την επιμέλεια του οίκου της, γεγονός που την αποφόρτιζε σημαντικά.

Συνεπώς η προσφορά της ενάγουσας - εναγόμενης των υπηρεσιών της για τη φροντίδα της συζυγικής οικίας και την ανατροφή των τέκνων τους δεν υπερέβαινε το μέτρο για την εκπλήρωση της υποχρέωσης συνεισφοράς της στις οικογενειακές ανάγκες.

Συνεπώς, από τα προκτεθέντα συνάγεται ότι η οικονομική συμβολή της ενάγουσας - εναγομένης στην επαύξηση της περιουσίας του εναγομένου - ενάγοντος ανήλθε στο ποσό των 11.612,79 ευρώ + 75.460 + ευρώ + 645.634,62 ευρώ = 732.707,41 ευρώ, της ένστασης του εναγομένου - ενάγοντος γενομένης δεκτής περί μικρότερης συμβολής της στην επαύξηση της περιουσίας του από το τεκμαιρόμενο ποσοστό του ενός τρίτου (1/3), που σημειωτέον συμπεριλαμβάνεται στην προβληθείσα ένσταση του περί μηδενικής συμβολής της.

Στο σημείο αυτό πρέπει να επισημανθεί ως προς το αίτημα περί αυτούσιας απόδοσης... αναφορικά με το κείμενο επί της οδού ... , στην Αθήνα, διαμέρισμα και κατά ποσοστό πενήντα 50ο/ο εξ αδιαιρέτου του εναγομένου, το Δικαστήριο κρίνει ότι δεν συντρέχουν ειδικές προς τούτο συνθήκες, διότι η ενάγουσα δικαιούται μόνο το ποσοστό κατά το οποίο συνεισέφερε στην απόκτηση του διαμερίσματος, ήτοι ποσοστό 21ο/ο επί του μεριδίου του εναγομένου - ενάγοντος...

και ως εκ τούτου, αφού με την αυτούσια απόδοση δεν θα καταστεί αποκλειστική κυρία του διαμερίσματος, η αυτούσια απόδοση δεν εξυπηρετεί καμία σκοπιμότητα". Με βάση τις παραδοχές αυτές, το Εφετείο α)απέρριψε την έφεση του αναιρεσείοντος κατά της υπ' αριθ. 3660/2019 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία είχε απορριφθεί κατ' ουσίαν η από 5-10-2013 αγωγή του κατά της αναιρεσίβλητης περί συμμετοχής του στα αποκτήματα της κατά την διάρκεια του γάμου τους και είχε γίνει εν μέρει δεκτή η από 6-8-2013 αντίθετη αγωγή της τελευταίας κατ' αυτού και β) έκανε δεκτή την έφεση της αναιρεσίβλητης, εξαφάνισε την ανωτέρω απόφαση στο σύνολό της για την ενότητα της εκτέλεσης και, στη συνέχεια, κρατώντας και δικάζοντας την υπόθέση, απέρριψε την αγωγή του αναιρεσείοντος, δέχθηκε εν μέρει την αγωγή της αναιρεσίβλητης περί συμμετοχής της στα αποκτήματα του αναιρεσείοντος κατά την διάρκεια του γάμου τους και αφού αναγνώρισε ότι η αναιρεσίβλητη συνέβαλε στην επαύξηση της περιουσίας του αναιρεσείοντος κατά το ποσό των 732.707,41 ευρώ, (αντί του ποσού των 694.984,41 ευρώ, που είχε δεχθεί το πρωτοβάθμιο δικαστήριο),υποχρέωσε τον αναιρεσίβλητο να της καταβάλει νομιμοτόκως το ποσό αυτό των 732.707,41 ευρώ.

Με τα πρώτα σκέλη των πρώτου και τρίτου λόγων αναίρεσης ο αναιρεσείων προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση την από το άρθρο 559 αρ. 19 πλημμέλεια της εκ πλαγίου παραβίασης του άρθρου 1400 ΑΚ με τις αντίστοιχες αιτιάσεις ότι το Εφετείο περιέλαβε ανεπαρκείς αιτιολογίες ως προς τα ακόλουθα και μόνον κρίσιμα ζητήματα, ήτοι ως προς τις ουσιαστικές παραδοχές του:

α) ότι η αναιρεσίβλητη "είχε καλύψει εξ ιδίων της χρημάτων την κατά ποσοστό 40% συμμετοχή της στην εταιρεία "ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΒΙΝΤΕΟ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΑΣ ΑΒΕΕ" και εντεύθεν ότι της ανήκε ποσοστό 40% από το τίμημα εξαγοράς της (ήτοι της ανήκαν 645.634,62 ευρώ)", προβάλλοντας ότι τον σχετικό αγωγικό της ισχυρισμό τον αρνήθηκε ο ίδιος ειδικώς και αιτιολογημένα με τις προτάσεις του στον πρώτο βαθμό και με τον πρώτο λόγο της έφεσής του, προσκομίζοντας στο Εφετείο πλήθος αποδεικτικών μέσων (έγγραφα και ένορκες βεβαιώσεις), εκ οποίων αναμφίβολα προέκυπτε ότι η συμμετοχή της στην εταιρεία ήταν απολύτως εικονική, καθώς όλο το μετοχικό κεφάλαιο της εταιρείας είχε καλυφθεί με δικά του χρήματα και εντεύθεν όλες οι μετοχές ανήκαν στον ίδιο όπως και ολόκληρο το τίμημα της εξαγοράς της και ενώ η αναιρεσίβλητη δεν προσκόμισε στα δικαστήρια της ουσίας κανένα έγγραφο (όπως π.χ.

παραστατικό τράπεζας), που να αποδεικνύει καταβολή δικών της χρημάτων στην εταιρεία και β) ότι ο ίδιος "δεν συνέβαλε στην επαύξηση της περιουσίας της αναιρεσίβλητης κατά τη διάρκεια του γάμου, και συγκεκριμένα στην απόκτηση, στο όνομα της, του δικαιώματος επικαρπίας επί του κείμενου στη θέση "ΒΙΓΛΑ" της αγροτικής περιφερείας του Δημοτικού Διαμερίσματος Παμφίλων του Δήμου Μυτιλήνης του Νομού Λέσβου αγροτεμαχίου, επιφάνειας χιλίων πεντακοσίων εβδομήντα ενός και 15/100 (1.571,15) τετραγωνικών μέτρων" , απορρίπτοντας εσφαλμένα τον σχετικό ισχυρισμό του, που είχε προβάλει τόσο με την αγωγή του, όσο και με τις προτάσεις του σε αντίκρουση της αγωγής της αναιρεσίβλητης, διότι από τα κατονομαζόμενα αποδεικτικά μέσα, που επικαλείται στον λόγο αναίρεσης ότι προσκόμισε, αποδεικνυόταν ότι η αγορά της επικαρπίας στο όνομα της αναιρεσίβλητης (αλλά και της ψιλής κυριότητας στο όνομα του γιου των διαδίκων Ν.) επί του ανωτέρω ακινήτου, έγινε με την καταβολή εξ ολοκλήρου δικών του χρημάτων, ενόψει και του ότι η αναιρεσίβλητη δεν προσκόμισε στα δικαστήρια της ουσίας κανένα έγγραφο (όπως π.χ.

παραστατικό τραπεζικής κατάθεσης, ή κάποια τραπεζική επιταγή κ.λπ.) ή οποιοδήποτε εν γένει αποδεικτικό μέσο, που να αποδεικνύει την καταβολή δικών της χρημάτων για το σκοπό της αγοράς του εν λόγω δικαιώματος επικαρπίας. Οι λόγοι αυτοί είναι απαράδεκτοι γιατί είναι αόριστοι, δεδομένου ότι ο αναιρεσείων δεν προσδιορίζει σε τί συνίσταται η επικαλούμενη ανεπάρκεια της αιτιολογίας του Εφετείου, μη αποτελούσας τέτοιας της μη αναφοράς του ακριβούς χρόνου και του τρόπου καταβολής των χρημάτων, όπως ισχυρίζεται αυτός, και γιατί, υπό την επίκληση της από το άρθρο αυτό πλημμέλειας, ο αναιρεσείων πλήττει την ανέλεγκτη αναιρετικά, κατά το άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ, ουσιαστική κρίση του Εφετείου, που αναφέρεται στους λόγους αναίρεσης.

Ο αναιρετικός λόγος από τον αριθμό 11 εδ. γ' του άρθρου 559 ΚΠολΔ, ιδρύεται, αν το δικαστήριο παρέλειψε να λάβει υπόψη του, κατά τη διαμόρφωση της αποδεικτικής του κρίσης, αποδεικτικά μέσα, που παραδεκτώς και νομίμως, επικαλέσθηκαν οι διάδικοι, χρήσιμα προς άμεση ή έμμεση απόδειξη, είτε για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων περί πραγματικών γεγονότων, με ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, δηλαδή στο διατακτικό της απόφασης (ΟλΑΠ 1190/1981, ΟλΑΠ 2/2008, ΑΠ 1181/2010, ΑΠ 694/2009). Κατά την έννοια αυτή ο ισχυρισμός, για την απόδειξη ή ανταπόδειξη του οποίου έγινε η προσκόμιση και η επίκληση του κρίσιμου αποδεικτικού μέσου, πρέπει να είναι νόμιμος και να προτάθηκε παραδεκτά στο δικαστήριο της ουσίας (ΑΠ 1256/2020). Τέτοιοι ισχυρισμοί είναι αυτοί που θεμελιώνουν την αγωγή ή τις ενστάσεις ή χρησιμεύουν προς απόκρουση της αγωγής ή των ενστάσεων (ΑΠ 179/2003). Για την ίδρυση του ως άνω λόγου αναίρεσης αρκεί και μόνη η ύπαρξη αμφιβολιών για τη λήψη υπόψη από το δικαστήριο της ουσίας επικληθέντων και προσκομισθέντων αποδεικτικών μέσων, τα οποία όφειλε αυτό να λάβει υπόψη του (ΑΠ 1134/1993).

Καμιά, ωστόσο, διάταξη δεν επιβάλλει την ειδική μνεία και τη χωριστή αξιολόγηση καθενός από τα αποδεικτικά μέσα που επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι, αλλ` αρκεί η γενική μνεία των κατ` είδος αποδεικτικών μέσων που λήφθηκαν υπόψη (ΑΠ 779/2019). Ως αποτελούντα ξεχωριστά από τα έγγραφα αποδεικτικά μέσα πρέπει να μνημονεύονται, μεταξύ άλλων, και οι ένορκες βεβαιώσεις (339 ΚΠολΔ), εφόσον αυτές ελήφθησαν για να χρησιμοποιηθούν στη συγκεκριμένη δίκη και κατόπιν τήρησης των τασσόμενων από τις διατάξεις 421 - 424 ΚΠολΔ διατυπώσεων και τις προβλεπόμενες σ`αυτές προϋποθέσεις στην περίπτωση που ελήφθησαν μετά την έναρξη της ισχύος του ν. 4335/2015, ή των διατάξεων του προϊσχύσαντος άρθρου 270 παρ. 2 ΚΠολΔ, εάν ελήφθησαν πριν την έναρξη ισχύος του ν. 4335/2015 και η υπόθεση εκδικάζεται κατά την τακτική διαδικασία (ΑΠ 1484/2021).

Για την πληρότητα αυτού του αναιρετικού λόγου, πρέπει να αναφέρεται στο αναιρετήριο: α) το φερόμενο ως μη ληφθέν υπόψη αποδεικτικό μέσο, κατά τρόπο, που να προκύπτει η ταυτότητά του. β) Ότι ο αναιρεσείων επικαλέσθηκε και προσκόμισε το αποδεικτικό αυτό μέσο στο δικαστήριο της ουσίας. γ) Ο ισχυρισμός προς απόδειξη ή ανταπόδειξη, του οποίου αυτό προσκομίσθηκε και το περιεχόμενό του, ώστε να είναι δυνατό να κριθεί, αν αυτός είναι ουσιώδης και το αποδεικτικό μέσο ήταν κρίσιμο για την απόδειξη ή ανταπόδειξη αυτού.

δ) Το περιεχόμενο του αποδεικτικού μέσου. Και, ε) ο νόμιμος τρόπος, που αυτό προσκομίσθηκε στο δικαστήριο της ουσίας (ΟλΑΠ 1990/1982, ΑΠ 1277/2019, AΠ 1091/2019, ΑΠ 1185/2010). Για τον έλεγχο της ουσιαστικής βασιμότητας του λόγου αυτού αναιρέσεως είναι αναγκαία η προσκόμιση των αποδεικτικών μέσων, τα οποία αφορά η εν λόγω αναιρετική αιτίαση, προκειμένου να διακριβωθεί το επικαλούμενο περιεχόμενο αυτών, με το οποίο θα ελεγχθεί η μη λήψη τους υπόψη από το δικαστήριο της ουσίας (ΑΠ 1320/2021, ΑΠ 172/2020, ΑΠ 388/2018, ΑΠ 1037/2010).

Με τους δεύτερο και τέταρτο λόγους αναίρεσης ο αναιρεσείων προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση την από το άρθρο 559 αρ. 11 εδ. γ' πλημμέλεια, με την αιτίαση ότι το Εφετείο, κατά την έρευνα της ουσίας της υπόθεσης ως προς τα ίδια ανωτέρω κρίσιμα ζητήματα, δεν έλαβε υπόψη του αποδεικτικά μέσα, τα οποία προσκόμισε και επικαλέστηκε νομίμως με τις προτάσεις του στο Εφετείο, και συγκεκριμένα:

α) για την αντίκρουση του ουσιώδους για την έκβαση της δίκης ισχυρισμού της αντιδίκου ότι συνεισέφερε δικά της χρήματα στην εταιρεία "ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΒΙΝΤΕΟ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΑΣ ΑΒΕΕ" δεν έλαβε υπόψη: 1) το από 26-01-1994 Πρακτικό συνεδρίασης του ΔΣ της εταιρείας με θέμα την πιστοποίηση καταβολής του αρχικού μετοχικού κεφαλαίου, δημοσιευθέν στο ΦΕΚ (Τ.

ΑΕ-ΕΠΕ) υπ' αριθ. φύλλου ...1995, 2) το παραστατικό κατάθεσης μετρητών της Τράπεζας Πειραιώς ημερομηνίας 27-12-2000, από το οποίο προκύπτει ότι ο ίδιος κατέθεσε πέντε εκατομμύρια (5.000.000) δραχμές στον λογαριασμό της εταιρείας με αιτιολογία "αύξηση μετοχικού κεφαλαίου", ενώ τα υπόλοιπα πέντε εκατομμύρια δραχμές τα κατέβαλε σε μετρητά στο ταμείο της εταιρείας, πηγή δε αυτών των χρημάτων του ήταν ανάληψη μεγαλύτερου ποσού 16.500.000 δρχ.

που είχε κάνει νωρίτερα την ίδια ημέρα (27-12-2000) από τον τηρούμενο στην Εθνική Τράπεζα λογαριασμό του, όπως προέκυπτε από το προσκομισθέν στο Εφετείο σχετικό παραστατικό και 3) την νομίμως ληφθείσα υπ' αριθ. ...2020 ένορκη βεβαίωση του μάρτυρά του Α. Δ. και β) σχετικά με τον ουσιώδη για την έκβαση της δίκης πραγματικό ισχυρισμό του ότι συνέβαλε σε ποσοστό 100% στην απόκτηση, στο όνομα της αναιρεσίβλητης, του δικαιώματος επικαρπίας επί του κείμενου στη θέση "ΒΙΓΛΑ" της αγροτικής περιφερείας Παμφίλων του Δήμου Μυτιλήνης του Νομού Λέσβου αγροτεμαχίου, δεν έλαβε υπόψη 1) το από 29-4-2014 μήνυμα ηλεκτρονικής αλληλογραφίας (email), που του απέστειλε ο Δικηγόρος Μυτιλήνης, Χαράλαμπος Πέτσικος, και 2) τις νομίμως ληφθείσες ενώπιον της Συμβολαιογράφου Αθηνών Α.

Κ.-Λ. ένορκες βεβαιώσεις και συγκεκριμένα την υπ' αριθ. ...2015 ένορκη βεβαίωση του Ν. Β. του Ε. , την υπ' αριθ. ...2014 ένορκη βεβαίωση του Χ. Σ. και την υπ' αριθ. ...2014 ένορκη βεβαίωση της Μ. Μ. Οι λόγοι αυτοί είναι αβάσιμοι, ως προς μεν τις ανωτέρω αναφερόμενες τέσσερις ένορκες βεβαιώσεις, γιατί αυτές λήφθηκαν υπόψη από το Εφετείο κατά την διαμόρφωση του αποδεικτικού του πορίσματος, όπως ρητά αναφέρεται στο προεισαγωγικό τμήμα της απόφασης, ως προς δε τα λοιπά έγγραφα, γιατί, από την αδιάστικτη διατύπωση της προσβαλλόμενης απόφασης, ότι έλαβε υπόψη όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα, που προσκόμισαν με επίκληση οι διάδικοι, δεν καταλείπεται αμφιβολία ότι το Εφετείο, κατά την διαμόρφωση του αποδεικτικού του πορίσματος ως προς τα ανωτέρω κρίσιμα ζητήματα, έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε μετά των λοιπών αποδείξεων και όλα τα φερόμενα ως αγνοηθέντα, ως άνω, αποδεικτικά μέσα.

Ο από τον αρ. 10 του άρθρου 559 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης ιδρύεται αν το δικαστήριο παρά το νόμο δέχθηκε πράγματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης ως αληθινά χωρίς απόδειξη. Ο λόγος αυτός, ο οποίος στηρίζεται στην παράβαση του συστήματος συζήτησης, κατά την οποία ο δικαστής αποφασίζει με βάση εκείνα που έχουν προταθεί και αποδειχθεί, υπάρχει όταν για τα "πράγματα" ,που έγιναν δεκτά από το δικαστήριο, δεν έχει προσκομιστεί οποιαδήποτε απόδειξη ή όταν το δικαστήριο δεν εκθέτει στην απόφασή του, έστω και γενικά, από ποια αποδεικτικά μέσα έχει αντλήσει την απόδειξη για "πράγματα" ,που δέχθηκε ως αληθινά, χωρίς να απαιτείται να αξιολογείται στην απόφαση κάθε αποδεικτικό μέσο ειδικά και χωριστά ή να εξειδικεύονται τα έγγραφα ή να γίνεται διάκριση ποία από αυτά λαμβάνονται υπόψη για άμεση και ποια για έμμεση απόδειξη (ΑΠ 1548/2022, ΑΠ 1484/2021, ΑΠ 1223/2021).

Ο όρος "πράγματα" είναι ταυτόσημος του αντιστοίχου όρου του άρθρου 559 αρ. 8 ΚΠολΔ. Δηλαδή, ως "πράγματα", κατά την έννοια της διάταξης αυτής, νοούνται οι νόμιμοι, παραδεκτοί, ορισμένοι και λυσιτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί των διαδίκων, που έχουν αυτοτελή ύπαρξη και τείνουν στη θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση του ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος, που ασκήθηκε είτε ως επιθετικό είτε ως αμυντικό μέσο και, συνακόλουθα, στηρίζουν το αίτημα αγωγής, ανταγωγής, ένστασης, αντένστασης ή λόγου έφεσης, όχι όμως και οι αιτιολογημένες αρνήσεις τους, ούτε οι ισχυρισμοί που αποτελούν επιχειρήματα ή συμπεράσματα των διαδίκων ή του δικαστηρίου, τα οποία συνάγονται από την εκτίμηση των αποδείξεων, αλλά ούτε και οι μη νόμιμοι, απαράδεκτοι, αόριστοι και αλυσιτελείς ισχυρισμοί, οι οποίοι δεν ασκούν επίδραση στην έκβαση της δίκης και στους οποίους το δικαστήριο δεν υποχρεούται να απαντήσει (ΑΠ 1548/2022, ΑΠ 1864/2017, ΑΠ 97/2016).

Ο παραπάνω λόγος είναι αβάσιμος, όταν από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι το δικαστήριο σχημάτισε την κρίση του από τα μνημονευόμενα σ' αυτή (απόφαση) αποδεικτικά μέσα (ΑΠ 1548/2022, ΑΠ 87/2013, ΑΠ 1304/2012), ανεξάρτητα αν ύστερα από την εκτίμησή τους καταλήξει σε, έστω και εσφαλμένη, για τα "πράγματα" κρίση, η οποία είναι αναιρετικά ανέλεγκτη (ΑΠ 1548/2022, ΑΠ 576/2018, ΑΠ 360/2016, ΑΠ 237/2016).

Στην προκείμενη περίπτωση, με τον (χαρακτηριζόμενο ως επικουρικό) τρίτο κατά το δεύτερο σκέλος λόγο αναίρεσης, ο αναιρεσείων προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση την από τον αριθμό 10 του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλεια, με την αιτίαση ότι το Εφετείο παρά το νόμο δέχθηκε πράγματα, που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης ως αληθινά, χωρίς απόδειξη και συγκεκριμένα απέρριψε χωρίς απόδειξη τον ουσιώδη για την έκβαση της δίκης αυτοτελή ισχυρισμό του ότι ο ίδιος είχε συμβολή στην απόκτηση από την αναιρεσίβλητη της επικαρπίας επί του ανωτέρω αναφερόμενου αγροτεμαχίου στη θέση ΒΙΓΛΑ της αγροτικής περιφέρειας του Δημοτικού Διαμερίσματος Παμφίλων του Δήμου Μυτιλήνης, δεχόμενο ότι εκείνη απέκτησε την εν λόγω επικαρπία καταβάλλοντας εξ ολοκλήρου δικά της χρήματα. Ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος γιατί από την παραδεκτή επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει ότι το Εφετείο, για την κατάφαση της ανωτέρω ουσιαστικής κρίσης του, έλαβε υπόψη, όπως και για τις λοιπές ουσιαστικές παραδοχές του, τα αναφερόμενα συνολικά στην απόφαση αποδεικτικά μέσα (ένορκες καταθέσεις μαρτύρων, εκθέσεις πραγματογνωμοσύνης, έγγραφα και ένορκες βεβαιώσεις μαρτύρων) και συνεπώς δεν απέρριψε τον ανωτέρω πραγματικό ισχυρισμό του αναιρεσείοντος χωρίς απόδειξη.

Ο από το άρθρο 559 αριθμ. 13 λόγος αναίρεσης ιδρύεται αν το δικαστήριο εφάρμοσε εσφαλμένα τους ορισμούς του νόμου ως προς το βάρος της απόδειξης. Ως εσφαλμένη εφαρμογή των ορισμών του νόμου ως προς το βάρος της απόδειξης νοείται η παρά τους ορισμούς του άρθρου 338 Κ.Πολ.Δ. κατανομή του (υποκειμενικού) βάρους αποδείξεως, η οποία προϋποθέτει την έκδοση παρεμπίπτουσας απόφασης περί απόδειξης. Μετά την κατάργηση όμως του άρθρου 341 Κ.Πολ.Δ. με το άρθρο 14 παρ. 1 ν. 2915/2001, τέτοια απόφαση δεν εκδίδεται και συνεπώς έκτοτε η έννοια του υποκειμενικού βάρους της απόδειξης απώλεσε τη σημασία της, ο δε αναιρετικός έλεγχος από το άρθρο 559 αριθ. 13 Κ.Πολ.Δ. περιορίζεται μόνο όταν παραβιάζεται το αντικειμενικό βάρος της απόδειξης, το οποίο καθορίζει το διάδικο που φέρει τις συνέπειες της μη πλήρους απόδειξης των κρίσιμων για τη θεμελίωση του ισχυρισμού του περιστατικών (ΑΠ 1336/2022, ΑΠ 169/2019, 692/2017, ΑΠ 646/2017). Για τον ουσιαστικό έλεγχο του λόγου αυτού προϋποτίθεται ότι, λόγω της εσφαλμένης κατανομής, απορρίφθηκε ο πραγματικός ισχυρισμός του διαδίκου ως αναπόδεικτος, από έλλειψη ή ανεπάρκεια των αποδείξεων (ΑΠ 1346/2022, ΑΠ 169/2019, ΑΠ 1693/2017), και όχι επειδή οι αντίθετες αποδείξεις θεωρήθηκαν επαρκείς προς απόδειξη του αντιθέτου (ΑΠ 1346/2022, ΑΠ 169/2019, ΑΠ 1640/2014, ΑΠ 54/2014, ΑΠ 1270/2013).

Στην προκείμενη περίπτωση, με το (χαρακτηριζόμενο ως επικουρικό) δεύτερο σκέλος του πρώτου λόγου αναίρεσης, ο αναιρεσείων προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση την από τον αριθμό 13 του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλεια, με την αιτίαση ότι το Εφετείο ως προς την κάλυψη εξ ιδίων χρημάτων της αναιρεσίβλητης της κατά ποσοστό 40% συμμετοχής της στην εταιρεία "ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΒΙΝΤΕΟ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΑΣ ΑΒΕΕ" και εντεύθεν την παραδοχή ότι της ανήκε ποσοστό 40% από το τίμημα εξαγοράς της (ήτοι της ανήκαν 645.634,62 ευρώ), εσφαλμένα κατένειμε το αντικειμενικό βάρος αποδείξεως, γιατί, αντί να επιβάλει κατ' άρθρο 338 ΚΠολΔ στην αναιρεσίβλητη το βάρος να αποδείξει τον αγωγικό της ισχυρισμό ότι συνέβαλε στην επαύξηση της περιουσίας του κατά ποσοστό μείζον του τεκμηρίου του 1/3 (με τη μορφή της συνεισφοράς χρημάτων της στην εταιρεία "ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΒΙΝΤΕΟ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΑΣ ΑΒΕΕ"), εσφαλμένα επέβαλε στον ίδιο το βάρος αποδείξεως του αντίθετου αρνητικού ισχυρισμού του, ο οποίος υποβλήθηκε τόσο με τις προτάσεις στον πρώτο βαθμό όσο και με τον πρώτο λόγο της από 20.11.2019 έφεσής του, ήτοι ότι δεν υπήρξε καμία συμβολή της αντιδίκου στην περιουσία του.

Ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος γιατί, από το αναλυτικά προπαρατεθέν περιεχόμενο της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει ότι το Εφετείο, για την κατάφαση της ανωτέρω ουσιαστικής κρίσης του ότι η αναιρεσίβλητη κάλυψε με δικά της χρήματα την κατά ποσοστό 40% συμμετοχή της στην εταιρεία "ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΒΙΝΤΕΟ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΑΣ ΑΒΕΕ", ότι της ανήκε ποσοστό 40% από το τίμημα εξαγοράς της ποσού 645.634,62 ευρώ και ότι συνέβαλε και κατά το ποσό αυτό στην αύξηση της περιουσίας του αναιρεσείοντος, δεν κατένειμε εσφαλμένα το αντικειμενικό βάρος αποδείξεως του σχετικού προβληθέντος κατ' ένσταση ισχυρισμού της αναιρεσίβλητης, αλλά αντίθετα εκτιμώντας τις αποδείξεις, που θεωρήθηκαν επαρκείς προς απόδειξή του, έκρινε ως αποδεδειγμένο τον ισχυρισμό της αυτό.

Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης. Τα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, που παραστάθηκε και κατέθεσε προτάσεις, κατά παραδοχή σχετικού αιτήματός της, πρέπει να επιβληθούν στον αναιρεσείοντα λόγω της ήττας του (άρθρα 176, 183, 191 παρ. 2 ΚΠολΔ).

Β. Επί της από 23-12-2021 αιτήσεως αναιρέσεως της Ε. Α.

Σύμφωνα με τον αρ. 8 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται και εάν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Κατά την έννοια της διατάξεως αυτής ως "πράγματα", των οποίων η λήψη υπόψη, καίτοι μη προταθέντων ή αντίθετα η μη λήψη υπόψη, καίτοι προταθέντων, ιδρύει τον ως άνω αναιρετικό λόγο, νοούνται οι αυτοτελείς πραγματικοί και παραδεκτά προβαλλόμενοι ισχυρισμοί που συγκροτούν την ιστορική βάση και, επομένως, στηρίζουν το αίτημα αγωγής, ανταγωγής, ενστάσεως ή αντενστάσεως ουσιαστικού ή δικονομικού δικαίου (Ολ.ΑΠ 22/2005, Ολ.ΑΠ 25/2003, ΑΠ 757/2015).

Στοιχείο ενός αυτοτελούς ισχυρισμού είναι κάθε περιστατικό το οποίο, αφηρημένως λαμβανόμενο, οδηγεί κατά νόμο στη γέννηση ή στην κατάλυση του δικαιώματος που ασκείται με την αγωγή ή την ένσταση (AΠ 50/2020, ΑΠ 1795/2008). Επομένως, δεν αποτελούν "πράγματα" οι μη νόμιμοι, απαράδεκτοι, αόριστοι και αλυσιτελείς ισχυρισμοί, οι οποίοι δεν ασκούν επίδραση στην έκβαση της δίκης και το δικαστήριο δεν υποχρεούται να απαντήσει σ' αυτούς, ούτε και οι αρνητικοί ισχυρισμοί, που συνέχονται με την ιστορική βάση της αγωγής, ένστασης ή αντένστασης και αποτελούν αιτιολογημένη άρνηση καθεμιάς εξ αυτών, αφού αυτοί αποκρούονται με την παραδοχή ως βασίμων των θεμελιωτικών τους γεγονότων. (ΟλΑΠ 8/2013, ΟλΑΠ 3/1997, ΑΠ 1142/2019, ΑΠ 630/2020).

Ως εκ τούτου, και ο λόγος εφέσεως αποτελεί "πράγμα" κατά την ως άνω έννοια του άρθρου 559 αρ. 8 ΚΠολΔ, μόνον όταν επαναφέρει προς κρίση στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο αυτοτελή πραγματικό ισχυρισμό και όχι άρνηση της αγωγής ή της ένστασης (ΑΠ 1187/2021, 1588/2017). Επίσης, κατά την έννοια της ανωτέρω διάταξης, δεν αποτελούν "πράγματα", η επίκληση των αποδεικτικών μέσων και του περιεχομένου των αποδείξεων (Ολ.ΑΠ 3/1997, ΑΠ 580/2019, ΑΠ 851/2015, 10/2008), ούτε οι ισχυρισμοί που αποτελούν επιχειρήματα ή συμπεράσματα των διαδίκων ή του δικαστηρίου, τα οποία συνάγονται από την εκτίμηση των αποδείξεων, έστω και αν αποτελούν περιεχόμενο λόγου έφεσης (ΑΠ 902/2019, ΑΠ 615/2019, ΑΠ 109/2012).

Ο εκ του ως άνω άρθρου λόγος αναιρέσεως δεν στοιχειοθετείται, όχι μόνο αν το δικαστήριο, που δίκασε, έλαβε υπόψη του προταθέντα ισχυρισμό και τον απέρριψε ρητά για οποιοδήποτε λόγο, τυπικό ή ουσιαστικό (ΟλΑΠ ΑΠ 25/2003, ΟλΑΠ 12/1991) αλλά και όταν το δικαστήριο, όπως συνάγεται από το περιεχόμενο της απόφασης του (ΟλΑΠ 11/1996, ΑΠ 14/2022, ΑΠ 1108/2020) αντιμετωπίζει και απορρίπτει στην ουσία εκ του πράγματος προβληθέντα ισχυρισμό, με την παραδοχή, ως αποδειχθέντων, γεγονότων αντίθετων προς αυτά που τον συγκροτούν (ΑΠ 14/2022, ΑΠ 667/2018).

Στην προκείμενη περίπτωση, με σκέλος του πρώτου λόγου αναίρεσης, η αναιρεσείουσα προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση την από τον αριθμό 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλεια, με την αιτίαση ότι το Εφετείο δεχόμενο ότι το συμφωνηθέν τίμημα των δώδεκα εκατομμυρίων (12.000.000) δραχμών, για την αγορά με το υπ' αριθ. ...-1988 συμβόλαιο της Συμβολαιογράφου Αθηνών Π.

Κ. - Π. κατά ποσοστό 50% από κάθε διάδικο, του επί της οδού ... , στην Αθήνα, διαμερίσματος με την ανήκουσα σε αυτό αποθήκη και τις συσταθείσες υπέρ αυτού πραγματικές δουλείες επί δύο ξεχωριστών χώρων στάθμευσης αυτοκινήτου, προήλθε κατά το ποσό των οκτώ εκατομμυρίων πεντακοσίων χιλιάδων (8.500.000) δραχμών από την αναιρεσείουσα και δη από το εισπραχθέν τίμημα πώλησης του κείμενου στο Παγκράτι Αθηνών διαμερίσματος της και κατά το υπόλοιπο ποσό των τριών εκατομμυρίων πεντακοσίων χιλιάδων (3.500.000) δραχμών από τον αναιρεσίβλητο από εισοδήματα προερχόμενα από την εργασία του, αφενός έλαβε υπόψη του πράγματα που δεν προτάθηκαν από τον αναιρεσίβλητο και συγκεκριμένα ότι συνέβαλε και αυτός με το ανωτέρω ποσό για την αγορά του διαμερίσματος και αφετέρου δεν έλαβε υπόψη της πράγματα προταθέντα από την ίδια κατ' ένσταση ότι το διαμέρισμα αποκτήθηκε και κατά το ανήκον στον αναιρεσίβλητο ποσοστό του 50% με δικά της χρήματα και έτσι κατέληξε τελικά η αναιρεσιβαλλομένη στο ότι στην αγορά του εν λόγω διαμερίσματος συνέβαλε η ίδια μόνον κατά ποσοστό 71% και όχι κατά ποσοστό 100% και προκείται για ζήτημα ουσιώδες για την έκβαση της δίκης, αφού της στέρησε την κατά 100% συμβολή της στην απόκτηση του εν λόγω διαμερίσματος και απέρριψε έτσι το Εφετείο το αίτημα της για την αυτούσια παράδοση του σε αυτήν.

Ο λόγος αυτός κατά μεν το πρώτο μέρος του είναι αβάσιμος, γιατί ο φερόμενος ως μη προταθείς ισχυρισμός του αναιρεσιβλήτου δεν αποτελεί αυτοτελή ισχυρισμό αλλά αιτιολογημένη άρνηση της ένστασης της αναιρεσείουσας ότι το διαμέρισμα και κατά το ποσοστό συγκυριότητας του αναιρεσιβλήτου αποκτήθηκε μόνο με δικά της χρήματα, σε κάθε δε περίπτωση είναι και αβάσιμος, γιατί ο αναιρεσίβλητος, με την αγωγή του και στην 7η σελίδα αυτής, προέβαλε ρητά ότι για την αγορά του διαμερίσματος αυτός κατέβαλε το ποσό των 3.500.000 δραχμών, κατά δε το δεύτερο μέρος του είναι αβάσιμος γιατί το Εφετείο έλαβε υπόψη του τον αυτοτελή ισχυρισμό της αναιρεσείουσας ότι η ίδια κατέβαλε όλο το εκ ποσού 12.000.000 δραχμών τίμημα για την αγορά του διαμερίσματος και συνεπώς ότι συνέβαλε στην αύξηση της περιουσίας του αναιρεσιβλήτου κατά το αποκτηθέν από αυτόν μερίδιο του 50% εξ αδιαρέτου και τον έκανε εν μέρει δεκτό, δεχόμενο ότι αυτή κατέβαλε το ποσό των 8.500.000 δραχμών και ότι συνεπώς η συμβολή της ανέρχεται στο ποσό των 11.612,79 ευρώ.

Περαιτέρω για το ίδιο ανωτέρω ζήτημα, με τα λοιπά σκέλη του ιδίου πρώτου λόγου αναίρεσης η αναιρεσείουσα προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση και τις πλημμέλειες α) από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με την επίκληση της εκ πλαγίου παραβίασης μη κατονομαζομένης διάταξης ουσιαστικού δικαίου, ισχυριζόμενη ότι το Εφετείο, αντιφατικά προς τις προηγούμενες παραδοχές του, δέχεται σε σχέση με την αγορά κατά ποσοστό 50% από κάθε διάδικο, του επί της οδού ... , στην Αθήνα διαμερίσματος αντί τιμήματος 12.000.000 δραχμών, ότι το ποσό των 3.500.000 δραχμών προήλθε "από μη δηλωθέντα εισοδήματα του αναιρεσιβλήτου" και με ελλιπείς αιτιολογίες δέχεται ότι η ίδια κατέβαλε μόνο το ποσό των 8.500.000 δραχμών και όχι ολόκληρο το ποσό, ενώ ταυτόχρονα δέχεται ότι αυτή είχε και άλλα εισοδήματα, β) από τον αριθμό 10 του ιδίου άρθρου ισχυριζόμενη ότι η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση δέχθηκε παρά τον νόμο πράγματα ως αληθή, χωρίς απόδειξη, όσον αφορά το επιπλέον ποσό των 3.410.000 δραχμών δήθεν εισοδήματος του αναιρεσιβλήτου, κατά το διάστημα από ...-1987 έως ...-1988, το οποίο δέχεται ότι κατέβαλε αυτός για την αγορά του διαμερίσματος, τα οποία έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και γ) από τον αριθμό 11 εδ α' και γ' του ιδίου άρθρου, με την αιτίαση ότι για την απόρριψη του ισχυρισμού της ότι η ίδια κατέβαλε όλο το τίμημα της αγοράς του διαμερίσματος παρά το νόμο έλαβε υπόψη της αποδείξεις που δεν προσκομίσθηκαν και που δεν έγινε καν έστω και αναπόδεικτη επίκληση τους από τον αναιρεσίβλητο, όσον αφορά το παραπάνω επιπλέον ποσό των 3.410.000 δραχμών δήθεν εισοδήματος του κατά το διάστημα από ...-1987 έως ...-1988, και αντιθέτως δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που η ίδια προσκόμισε και επικαλέσθηκε με τις προτάσεις της στο Εφετείο για την απόδειξη του παραπάνω εισοδήματος της των 2.091.601 δρχ κατά το διάστημα από ...-1987 έως ...-1988 και συγκεκριμένα : 1) την βεβαίωση αποδοχών του έτους 1987 από την φαρμακευτική εταιρεία janssen, που εργαζόταν, ποσού 595.004 δραχμών για το χρονικό διάστημα από ...-1987 έως ...-1987, 2) το ένταλμα πληρωμής ποσού 129.530 δραχμών του εκδοτικού οίκου ...

για τα βιβλία, που συνέγραψε η ίδια και εξέδωσε και πώλησε αυτός και 3) την βεβαίωση αποδοχών της του έτους 1987, ποσού 1.376.067 ευρώ. Ο λόγος από τον αριθμό 19 είναι απαράδεκτος γιατί είναι αόριστος, δεδομένου ότι η αναιρεσείουσα δεν προσδιορίζει την ουσιαστικού δικαίου διάταξη, που ισχυρίζεται ότι παραβιάστηκε και επίσης σε τί συνίσταται η επικαλούμενη ανεπάρκεια την αιτιολογίας του Εφετείου, αλλά και γιατί, υπό την επίκληση της από το άρθρο αυτό πλημμέλειας, η αναιρεσείουσα πλήττει την ανέλεγκτη αναιρετικά, κατά το άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ, ουσιαστική κρίση του Εφετείου.

Ο λόγος από τον αριθμό 10 είναι αβάσιμος γιατί, όπως και ανωτέρω αναφέρθηκε, από την παραδεκτή επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει ότι το Εφετείο, για την κατάφαση της ανωτέρω ουσιαστικής κρίσης του έλαβε υπόψη, όπως και για τις λοιπές ουσιαστικές παραδοχές του, τα αναφερόμενα συνολικά στην απόφαση αποδεικτικά μέσα (ένορκες καταθέσεις μαρτύρων, εκθέσεις πραγματογνωμοσύνης, έγγραφα και ένορκες βεβαιώσεις μαρτύρων) και συνεπώς δεν έκανε δεκτό τον ανωτέρω πραγματικό ισχυρισμό του αναιρεσιβλήτου χωρίς απόδειξη.

Ο λόγος από τον αριθμό 11, κατά μεν το πρώτο σκέλος του από το εδ. α' είναι απαράδεκτος γιατί είναι αόριστος, αφού δεν προσδιορίζονται τα αποδεικτικά μέσα που έλαβε υπόψη το Εφετείο χωρίς να προταθούν, ενώ κατά το δεύτερο σκέλος από το εδ. γ' είναι αβάσιμος γιατί, από την αδιάστικτη διατύπωση της προσβαλλόμενης απόφασης, ότι έλαβε υπόψη όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα, που προσκόμισαν με επίκληση οι διάδικοι, δεν καταλείπεται αμφιβολία ότι το Εφετείο, κατά την διαμόρφωση του αποδεικτικού του πορίσματος και ως προς το ανωτέρω κρίσιμο ζήτημα, έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε μετά των λοιπών αποδείξεων και όλα τα φερόμενα ως αγνοηθέντα, ως άνω, αποδεικτικά μέσα.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 παρ. 20 Κ.Πολ.Δ. αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο παραμόρφωσε το περιεχόμενο εγγράφου με το να δεχθεί πραγματικά γεγονότα προφανώς διαφορετικά από εκείνα, που αναφέρονται στο έγγραφο αυτό. Ο ανωτέρω αναιρετικός λόγος ιδρύεται μόνο όταν το δικαστήριο της ουσίας υπέπεσε ως προς το έγγραφο σε διαγνωστικό λάθος αναγόμενο στην ανάγνωση του εγγράφου (σφάλμα ανάγνωσης), με την παραδοχή ότι περιέχει περιστατικά προδήλως διαφορετικά από εκείνα, που πράγματι περιλαμβάνει, όχι δεν και όταν από το περιεχόμενο του εγγράφου, το οποίο σωστά ανέγνωσε, συνάγει αποδεικτικό πόρισμα διαφορετικό από εκείνο που ο αναιρεσείων θεωρεί ορθό.

Στην τελευταία περίπτωση πρόκειται για παράπονο αναφερόμενο στην εκτίμηση των γεγονότων, που εκφεύγει, κατά το άρθρο 561 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ. του αναιρετικού ελέγχου (ΑΠ 615/2024, Α.Π. 630/2020). Για να ιδρυθεί ο λόγος αυτός πρέπει το δικαστήριο να κατέληξε σε επιζήμιο για τον αναιρεσείοντα αποδεικτικό πόρισμα λόγω της παραμόρφωσης, αυτό δε συμβαίνει όταν για την απόδειξη η ανταπόδειξη του ουσιώδους ισχυρισμού, στηρίχθηκε αποκλειστικά στο έγγραφο, που παραμορφώθηκε (ΑΠ 615/2024, ΑΠ 1435/2018) ή κυρίως σ' αυτό γιατί το συνεκτίμησε με τα άλλα αποδεικτικά μέσα, αλλά εξήρε με την απόφαση την αποδεικτική του βαρύτητα (Ολ. ΑΠ 2/2008, ΑΠ 615/2024, ΑΠ 464/2019, ΑΠ 763/2018).

Εξάλλου, ο ανωτέρω λόγος αναίρεσης προϋποθέτει έρευνα της ουσίας της υπόθεσης από το δικαστήριο που εξέδωσε την προσβαλλομένη απόφαση, με βάση το με επίκληση προσκομιζόμενο από τους διαδίκους αποδεικτικό υλικό, από το οποίο καταστρώνεται η ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού. Επομένως, ο αναιρετικός αυτός λόγος δεν ιδρύεται, όταν το δικαστήριο της ουσίας απορρίπτει την αγωγή ως απαράδεκτη, αόριστη ή ως νομικά αβάσιμη, διότι στην περίπτωση αυτή το δικαστήριο δεν ερευνά το αποδεικτικό υλικό, εφόσον δεν προβαίνει στην ουσιαστική έρευνα της ιστορικής βάσης της αγωγής (ΑΠ 1308/2018, ΑΠ 918/2017, ΑΠ 192/2016, ΑΠ 710/2015). Για το ορισμένο του λόγου, θα πρέπει να προσδιορίζονται στην αίτηση αναιρέσεως α) το έγγραφο που παραμορφώθηκε, το περιεχόμενό του και το παραμορφωμένο περιεχόμενο, που προσέδωσε σ` αυτό το δικαστήριο, και μάλιστα αυτολεξεί, ώστε από τη σχετική σύγκριση να καθίσταται εμφανές το διαγνωστικό σφάλμα του δικαστηρίου, β) έστω και έμμεσα ο ουσιώδης πραγματικός ισχυρισμός για την απόδειξη ή ανταπόδειξη του οποίου χρησιμοποιήθηκε το έγγραφο, και, γ) το επιζήμιο για τον αναιρεσείοντα συμπέρασμα, στο οποίο κατέληξε το δικαστήριο της ουσίας εξαιτίας της παραμορφώσεως του εγγράφου (ΑΠ 227/2024, ΑΠ 61/2024, ΑΠ 1004/2020, ΑΠ 867/2019).

Στην προκείμενη περίπτωση, με τον δεύτερο λόγο αναίρεσης, η αναιρεσείουσα, ως προς τις ουσιαστικές παραδοχές του Εφετείου ότι αυτή δεν συνέβαλε στην αύξηση της περιουσίας του αναιρεσιβλήτου, με το ποσό των 266.067,59 ευρώ, το οποίο αυτή προέβαλε ότι προήλθε από την αγωγή, που είχε ασκήσει κατά των ευθυνομένων προσώπων για το ατύχημα του αναιρεσιβλήτου στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής στις 7-3-2002, προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση τις πλημμέλειες από τους αριθμούς 19, άλλως 8, άλλως 11 γ' και άλλως 20 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με τις αντίστοιχες αιτιάσεις ότι το Εφετείο:

α) με το να μην δεχθεί ότι η δική της αξίωση από τον γενόμενο συμβιβασμό με τα ευθυνόμενα πρόσωπα αντιστοιχούσε σε ποσοστό 10,714% του όλου καταβληθέντος ποσού, δηλαδή σε 266.067,59 € (ενόψει του ότι η αρχική αγωγική αξίωση ήταν 25.000.000 δολάρια για τον αναιρεσίβλητο και 3.000.000 δολάρια για την ίδια), το οποίο ποσό της ανήκε αποκλειστικά για την ηθική βλάβη, που υπέστη και αποτελεί συμβολή της στην επαύξηση της περιουσίας του αναιρεσιβλήτου κατά τη διάρκεια του γάμου τους, α)εσφαλμένα εκτίμησε τα αναφερόμενα στον λόγο αναίρεσης αποδεικτικά μέσα, που προσκόμισε και αποδείκνυαν ότι δικαιούτο το ανωτέρω ποσό από τον γενόμενο συμβιβασμό και έτσι παραβίασε εκ πλαγίου μη κατονομαζομένη διάταξη ουσιαστικού δικαίου, β) δεν έλαβε υπόψη τον ανωτέρω πραγματικό ισχυρισμό της, γ) δεν έλαβε υπόψη τα αποδεικτικά μέσα αυτά, τα οποία παραδεκτά προσόμισε με επίκλησή τους στο Εφετείο και συγκεκριμένα:1) την από κοινού ασκηθείσα από τους διαδίκους αγωγή τους, με την οποία ζήτησε το ανωτέρω ποσό έκαστος, 2) τις συμφωνίες εκάστου τούτων με τους υποχρέους για την αποζημίωσή τους, 3) τις συμφωνίες εκάστου τούτων με τον δικηγόρο τους, 4)τις επιστολές του δικηγόρου τους, με τις οποίες αυτός ζήτησε από κάθε διάδικο να επιβεβαιώσει ότι έλαβαν τα χρήματά τους, τα οποία κατέθεσε σε κοινό λογαριασμό τους και 5) την εξουσιοδότηση κάθε διαδίκου προς τον δικηγόρο τους να οπισθογραφήσει τα ονόματα τους στις επιταγές συμβιβασμού και να καταθέσει το ποσό στον κοινό τους λογαριασμό και δ) παραμόρφωσε το περιεχόμενο των ανωτέρω εγγράφων γιατί δέχθηκε ότι η αναιρεσείουσα "παραιτήθηκε από τις αστικές απαιτήσεις της, χωρίς να λάβει συμβιβαστικά καμία αποζημίωση".

Ο λόγος από τον αριθμό 19 είναι απαράδεκτος γιατί είναι αόριστος, δεδομένου ότι η αναιρεσείουσα δεν προσδιορίζει την ουσιαστικού δικαίου διάταξη, που ισχυρίζεται ότι παραβιάστηκε και επίσης σε τι συνίσταται η επικαλούμενη ανεπάρκεια την αιτιολογίας του Εφετείου, αλλά και γιατί, υπό την επίκληση της από το άρθρο αυτό πλημμέλειας πλήττει την ανέλεγκτη αναιρετικά, κατά το άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ, ουσιαστική κρίση του Εφετείου ότι " η...

αποζημίωση επιδικάσθηκε για την ηθική βλάβη που υπέστη ο εναγόμενος - ενάγων συνεπεία του προκληθέντος από το τροχαίο ατύχημα σοβαρού τραυματισμού του ...ως εκ τούτου, προέκυψε ότι η ενάγουσα - εναγομένη παραιτήθηκε από τις αστικές απαιτήσεις της χωρίς να λάβει συμβιβαστικά καμία αποζημίωση, ενώ αντιθέτως ικανοποιήθηκε συμβιβαστικά με το ως άνω χρηματικό ποσό η απαίτηση ηθικής βλάβης του εναγομένου - ενάγοντος...συνεπώς, ο εναγόμενος - ενάγων ήταν αποκλειστικός δικαιούχος της ως άνω καταβληθείσας χρηματικής αποζημίωσης...", με βάση την οποία απέρριψε την ένσταση της αναιρεσείουσας ότι συνέβαλε στην αύξηση της περιουσίας του αναιρεσιβλήτου κατά την διάρκεια του γάμου των διαδίκων και κατά το ποσό των266.067,59 ευρώ.

Ο λόγος από τον αριθμό 8 είναι αβάσιμος γιατί το Εφετείο έλαβε υπόψη του τον ανωτέρω αυτοτελή ισχυρισμό της αναιρεσείουσας και τον απέρριψε κατ' ουσίαν. Ο λόγος από τον αριθμό 11 γ' είναι αβάσιμος γιατί, από την αδιάστικτη διατύπωση της προσβαλλόμενης απόφασης, ότι έλαβε υπόψη όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα, που προσκόμισαν με επίκληση οι διάδικοι, δεν καταλείπεται αμφιβολία ότι το Εφετείο, κατά την διαμόρφωση του αποδεικτικού του πορίσματος και ως προς το ανωτέρω κρίσιμο ζήτημα, έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε μετά των λοιπών αποδείξεων και όλα τα φερόμενα ως αγνοηθέντα, ως άνω, αποδεικτικά μέσα, ενόψει ιδίως και του ότι, για την απόρριψη της ανωτέρω ένστασης της αναιρεσείουσας, το Εφετείο α) συνεκτίμησε, όπως αναφέρει, τα έγγραφα που έχουν προσκομισθεί, από τα οποία δέχεται ότι "δεν προέκυψε το ακριβές περιεχόμενο του συμβιβασμού, ήτοι ποια κονδύλια ικανοποιήθηκαν και για ποιο ποσό", το βάρος απόδειξης του οποίου είχε η αναιρεσείουσα, πράγματι δε από τα ανωτέρα επικαλούμενα από την αναιρεσείουσα έγγραφα, παραδεκτώς επισκοπούμενα για την εξέταση της ουσιαστικής βασιμότητας του λόγου αναίρεσης, δεν προκύπτει το ακριβές περιεχόμενο του συμβιβασμού, και β) αντίθετα δέχθηκε περαιτέρω ότι από την από 30-12-2013 επιστολή του πληρεξουσίου δικηγόρου των διαδίκων για το χειρισμό της υπόθεσης του τροχαίου στις ΗΠΑ M.

W. , προς τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσιβλήτου, αποδεικνύεται ότι η εν λόγω αποζημίωση επιδικάσθηκε για την ηθική βλάβη που υπέστη μόνο ο αναιρεσίβλητος, συνεπεία του προκληθέντος από το τροχαίο ατύχημα σοβαρού τραυματισμού του, ήτοι "για τον πόνο και τη ταλαιπωρία που υπέστη ο Σ. Β.". Ο επικουρικά προβαλλόμενος και αντιφατικός προς τον προηγούμενο λόγος από τον αριθμό 20 είναι προεχόντως αόριστος και επομένως απαράδεκτος, επειδή στο αναιρετήριο δεν αναφέρεται αυτούσιο το περιεχόμενο των εγγράφων, και μάλιστα λέξη προς λέξη, όπως απαιτείται κατά τα προεκτεθέντα, προκειμένου από τη σύγκριση με το αναφερόμενο στο αναιρετήριο περιεχόμενο, που του προσέδωσε το Εφετείο, να καθίσταται εμφανές το διαγνωστικό σφάλμα, αλλά εκτίθεται μόνο το περιεχόμενο που του αποδίδει η αναιρεσείουσα.

Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης. Τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, που παραστάθηκε και κατέθεσε προτάσεις, κατά παραδοχή σχετικού αιτήματός του, πρέπει να επιβληθούν στην αναιρεσείουσα λόγω της ήττας της (άρθρα 176, 183, 191 παρ. 2 ΚΠολΔ).

Με το άρθρο 12 παρ. 2 του Ν.4055/2012 προστέθηκε τέταρτη παράγραφος στο άρθρο 495 ΚΠολΔ, με την οποία ορίστηκε για πρώτη φορά ότι εκείνος που ασκεί τα ένδικα μέσα της έφεσης, της αναίρεσης και της αναψηλάφησης υποχρεούται, με ποινή απαραδέκτου του ενδίκου μέσου, να καταθέσει και παράβολο αντίστοιχου ποσού 200, 300 και 400 ευρώ, το οποίο επισυνάπτεται στην έκθεση του ενδίκου μέσου, που συντάσσει ο γραμματέας αλλά και ότι η υποχρέωση αυτή δεν ισχύει για τις διαφορές των άρθρων 663, 667 και 681 Β' ΚΠολΔ.

Οι αναφερόμενες στο ήδη καταργηθέν με τον Ν. 4335/2015 άρθρο 681 Β' ΚΠολΔ διαφορές, που αφορούσαν διαφορές σχετικά με την διατροφή και την επιμέλεια των τέκνων δεν περιελάμβαναν και την περιουσιακή διαφορά, που γεννάται κατά το άρθρο 1400 ΑΚ από την αξίωση συμμετοχής ενός συζύγου στα αποκτήματα του άλλου συζύγου κατά την διάρκεια του γάμου, εφ' όσον ο γάμος λυθεί ή ακυρωθεί ή συμπληρωθεί τριετής διάσταση αυτών και συνεπώς για τις διαφορές αυτές δεν είχε εφαρμογή η ανωτέρω εξαίρεση και υπήρχε υποχρέωση καταβολής παραβόλου, κατά την άσκηση ενδίκου μέσου.

Με το άρθρο 1 άρθρο τρίτο του Ν. 4335/2015, το οποίο κατά το άρθρο 1 άρθρο ένατο παρ. 2 αυτού ισχύει για τα κατατιθέμενα από 1/1/2016 και εφεξής ένδικα μέσα, τροποποιήθηκε το άρθρο 495 ΚΠολΔ και ορίστηκε ότι η υποχρέωση κατάθεσης παράβολου δεν ισχύει, μεταξύ άλλων, και για τις διαφορές του άρθρου 592 αριθμ. 1 και 3 ΚΠολΔ.

Το τελευταίο αυτό άρθρο, το οποίο επίσης τροποποιήθηκε με το άρθρο 1 άρθρο τέταρτο του Ν. 4335/2015, καθιερώνει την εισαχθείσα με τον νόμο αυτό νέα ειδική διαδικασία των οικογενειακών διαφορών, κατά την οποία δικάζονται οι γαμικές διαφορές, οι διαφορές από την ελεύθερη συμβίωση, οι διαφορές από την σχέση γονέων και τέκνων και οι λοιπές οικογενειακές διαφορές, που ορίζονται στην παρ. 3 του άρθρου αυτού, μεταξύ των οποίων, κατά το εδάφιο δ' της παρ. 3, περιλαμβάνεται και "κάθε άλλη περιουσιακού δικαίου διαφορά, που απορρέει από την σχέση των συζύγων ή των γονέων και τέκνων".

Από την γενικότητα της διατύπωσης του εδαφίου αυτού, συνδυαζόμενη και προς την βούληση του νομοθέτη να καθιερώσει νέα ειδική διαδικασία, στην οποία θα υπάγονται όλες οι οικογενειακές διαφορές, συνάγεται ότι στις διαφορές που δικάζονται κατά την νέα αυτή διαδικασία, περιλαμβάνεται και η ανωτέρω από το άρθρο 1400 ΑΚ αξίωση συμμετοχής στα αποκτήματα του άλλου συζύγου, γιατί πρόκειται για περιουσιακή διαφορά, που απορρέει αμέσως από την σχέση των συζύγων και συνεπώς, αφού η αξίωση αυτή περιλαμβάνεται στις αναφερόμενες στο άρθρο 592 αρ. 3 ΚΠολΔ διαφορές, συνάγεται ότι για διαφορές σχετικές με την αξίωση αυτή δεν υπάρχει υποχρέωση κατάθεσης παραβόλου για την άσκηση ένδικου μέσου, αν δε κατατεθεί πρέπει να διαταχθεί η απόδοσή του, γιατί καταβλήθηκε αχρεωστήτως (ΑΠ 1548/2022).

Στην προκειμένη περίπτωση, επί των ανωτέρω συνεκδικαζομένων αντιθέτων αιτήσεων αναιρέσεως επί διαφοράς εκ του άρθρου 1400 ΑΚ, αμφότεροι οι αναιρεσείοντες κατέθεσαν, κατά την άσκηση της αντίστοιχης αναίρεσης, παράβολο ποσού 450 ευρώ. Σύμφωνα με την μείζονα σκέψη που προηγήθηκε, δεν υπήρχε υποχρέωση κατάθεσης παραβόλου, αφού οι αιτήσεις αναίρεσης ασκήθηκαν μετά την 1/1/2016 και αφορούν διαφορά από το άρθρο 1400 ΑΚ και γι' αυτό θα πρέπει να διαταχθεί η απόδοση στους αναιρεσείοντες του παραβόλου, που αχρεωστήτως κατέβαλε έκαστος τούτων.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 17-12-2021 αίτηση του Ε. Β. για αναίρεση της υπ' αριθ. 1812/2021 τελεσίδικης απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών.

Διατάσσει την επιστροφή του αχρεωστήτως καταβληθέντος παραβόλου της αναίρεσης στον αναιρεσείοντα.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

Απορρίπτει την από 23-12-2021 αίτηση της Ε. Α. για αναίρεση της ιδίας τελεσίδικης απόφασης.

Διατάσσει την επιστροφή του αχρεωστήτως καταβληθέντος παραβόλου της αναίρεσης στην αναιρεσείουτα.

Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 20 Ιανουαρίου 2026.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 9 Φεβρουαρίου 2026.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ