Legislator Case Law & Legislation
1729/2007 AI generated

1729/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Case Number 1729/2007
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date

Legislator summary

AI generated

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 7 Μαϊου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Γιαννέλη, για να δικάσει μεταξύ : Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 23-7-2001 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις : 2956/2005 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 2995/2006 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 19 Ιουνίου 2006 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Δημάδης ανέγνωσε την από 27 Απριλίου 2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

Legislator headnote

AI generated

1729/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): ΙΙΙ. Επειδή, από τις διατάξεις των άρθρων 118 αριθ. 4, 566§1 και 577§3 ΚΠολΔ προκύπτει ότι στο έγγραφο της αναιρέσεως πρέπει να αναφέρεται κατά τρόπο σαφή, ορισμένο και ευσύνοπτο η νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας, ώστε να είναι δυνατόν να διαπιστωθεί, αν και ποιο λόγο αναιρέσεως από τους περιοριστικώς αναφερομένους στο άρθρο 559 ΚΠολΔ θεμελιώνει η προβαλλομένη αιτίαση.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 1729 / 2007 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1729/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές : Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καλαμίδα, Δημήτριο Κανελλόπουλο, Διονύσιο Γιαννακόπουλο και Χαράλαμπο Δημάδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 7 Μαϊου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Γιαννέλη, για να δικάσει μεταξύ :

Της αναιρεσείουσας : Ανώνυμης τραπεζικής εταιρίας που φέρει την επωνυμία "ΑΛΦΑ ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΙΑ" και το διακριτικό τίτλο "ΑΛΦΑ ΒΑΝΚ", εξομοιούται, κατά τη διάταξη του άρθρου 75 του ν. 2190/1920, λόγω συγχωνεύσεως με απορρόφηση, με καθολική διάδοχο της "ΙΟΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΛΑΪΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε.", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Νικόλαο Κανέλλια, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.

Της αναιρεσίβλητης : Ανώνυμης εταιρίας με την "AEOLIAN VILLAGE ΑΕ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΙΑ ΕΜΠΟΡΙΚΩΝ-ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΩΝ - ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΚΙΝΗΜΑΤΟΘΕΑΤΡΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ" πρώην "ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΚΟΥΛΑΡΑΣ Α.Ε ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΙΑ ΕΜΠΟΡΙΚΩΝ - ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΩΝ-ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΚΙΝΗΜΑΤΟΘΕΑΤΡΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ", που έχει τα γραφεία της στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Άρη Γεωργιάδη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 23-7-2001 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις : 2956/2005 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 2995/2006 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 19 Ιουνίου 2006 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Δημάδης ανέγνωσε την από 27 Απριλίου 2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Επειδή, κατά το άρθρο 559 αριθμ.20 του ΚΠολΔ παραμόρφωση του περιεχομένου εγγράφου που συνεπάγεται αναίρεση της αποφάσεως υπάρχει όταν το δικαστήριο αποδίδει στο έγγραφο περιεχόμενο προφανώς διαφορετικό από εκείνο που πραγματικά διαλαμβάνεται σ' αυτό και όχι όταν μετά από εκτίμηση του περιεχομένου του, όπως είναι πραγματικά, οδηγείται σε κρίση ανέλεγκτη κατά το άρθρο 561§1 ΚΠολΔ, διαφορετική από εκείνη την οποία ο αναιρεσείων θεωρεί ως ορθή.

Έτσι, ο ανωτέρω λόγος συντρέχει όταν έγινε λάθος στην ανάγνωση του εγγράφου, με την παραδοχή ως περιεχομένων σ' αυτό κρίσιμων περιστατικών καταδήλως διαφορετικών από εκείνα που πραγματικά διαλαμβάνονται και όχι όταν υπάρχει σφάλμα στην εκτίμηση του περιεχομένου του, το οποίο αναγνώσθηκε ορθά, για την περαιτέρω συναγωγή του αποδεικτικού συμπεράσματος (ΑΠ 4/2003, ΕλλΔνη 44.956, ΑΠ 507/2003, ΝΟΒ 51.2124).

Για να είναι όμως ορισμένος και άρα παραδεκτός ο λόγος αυτός αναιρέσεως πρέπει στην αίτηση αναιρέσεως: α) Να προσδιορίζεται το έγγραφο. β) Να αναφέρεται ποιο ακριβώς περιεχόμενο δέχθηκε το δικαστήριο, ότι έχει το έγγραφο αυτό. γ) Να παρατίθεται με ακρίβεια το αληθινό περιεχόμενο του εγγράφου, ώστε από τη σύγκριση με εκείνο που φέρεται ότι δέχθηκε η απόφαση να μπορεί ο Άρειος Πάγος να κρίνει αν υπάρχει διαγνωστικό σφάλμα. (ΑΠ 107/95).

Στην προκείμενη περίπτωση με λόγο αναιρέσεως από τον αριθμό 20 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ η αναιρεσείουσα πλήσσει την προσβαλλομένη απόφαση για πλημμέλεια από τον αριθμό 20 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, συνισταμένη στο ότι το Εφετείο παραμόρφωσε το περιεχόμενο του από 26.6.2000 εγγράφου του Οικονομικού Διευθυντού της εναγούσης αναιρεσιβλήτου ......

και της από 5.4.1999 επιστολής της δανειστρίας Ιονικής και Λαϊκής Τραπέζης Ελλάδος, στα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις της οποίας, δια συγχωνεύσεως, υπεισήλθε η αναιρεσείουσα. Στην αίτηση όμως αναιρέσεως δεν αναφέρονται τα ανωτέρω στοιχεία. Επομένως ο άνω λόγος αναιρέσεως (αριθμ. 20 άρθρου 559 ΚΠολΔ) είναι απαράδεκτος.

ΙΙ. Επειδή, ο λόγος αναιρέσεως του άρθρου 559 αριθμ. 8 ΚΠολΔ για λήψη ή μη υπόψη προταθέντος ουσιώδους πράγματος, προϋποθέτει πράγμα παραδεκτώς προταθέν, αφού διαφορετικά το δικαστήριο της ουσίας δεν επιτρέπεται να το λάβει υπόψη (Ολ.ΑΠ 2/01 και 12/00). "Πράγματα" θεωρούνται οι αυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί των διαδίκων που συγκροτούν την ιστορική βάση και επομένως θεμελιώνουν ιστορικώς το αίτημα της αγωγής, ανταγωγής, ενστάσεως ή αντενστάσεως, και όχι ισχυρισμοί που αποτελούν άρνηση της αγωγής ή επιχειρήματα νομικά ή πραγματικά τα οποία αντλούνται από το νόμο ή την εκτίμηση των αποδείξεων. "Πράγμα" επομένως αποτελεί και ο λόγος εφέσεως που περιέχει παράπονο κατά της κρίσεως του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου (ΟλΑΠ 11/96).

Δεν στοιχειοθετείται όμως ο λόγος αυτός αναιρέσεως αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη τον προταθέντα ισχυρισμό και τον απέρριψε για οποιοδήποτε λόγο, τυπικό ή ουσιαστικό (ΟλΑΠ 25/03). Στην προκειμένη περίπτωση με λόγο αναιρέσεως πλήσσεται η προσβαλλομένη απόφαση από τον αριθμό 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, γιατί το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη τον παραδεκτώς από την αναιρεσείουσα προταθέντα ουσιώδη ισχυρισμό περί καταρτίσεως μεταξύ των διαδίκων συμβάσεως αφηρημένης υποσχέσεως χρέους.

Όπως, όμως, προκύπτει από τις αιτιολογίες της προσβαλλομένης το Εφετείο απήντησε στον ισχυρισμό αυτό, τον οποίο απέρριψε ως κατ' ουσίαν αβάσιμο. Επομένως ο άνω λόγος αναιρέσεως είναι αβάσιμος.

ΙΙΙ. Επειδή, από τις διατάξεις των άρθρων 118 αριθ. 4, 566§1 και 577§3 ΚΠολΔ προκύπτει ότι στο έγγραφο της αναιρέσεως πρέπει να αναφέρεται κατά τρόπο σαφή, ορισμένο και ευσύνοπτο η νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας, ώστε να είναι δυνατόν να διαπιστωθεί, αν και ποιο λόγο αναιρέσεως από τους περιοριστικώς αναφερομένους στο άρθρο 559 ΚΠολΔ θεμελιώνει η προβαλλομένη αιτίαση.

Ειδικά, για να είναι ορισμένος και άρα παραδεκτός ο λόγος αναιρέσεως για ευθεία και εκ πλαγίου παραβίαση των κανόνων ουσιαστικού δικαίου από το δικαστήριο της ουσίας (αριθ.1 και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ), στους οποίους περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών (αρθρ.173 και 200 ΑΚ), πρέπει να καθορίζεται α) η συγκεκριμένη διάταξη του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάσθηκε, β) το αποδιδόμενο στην απόφαση νομικό σφάλμα ως προς την ερμηνεία και εφαρμογή του ουσιαστικού νόμου και γ) οι κρίσιμες σχετικές παραδοχές, δηλαδή τα πραγματικά περιστατικά που έγιναν δεκτά, υπό τα οποία και συντελέσθηκε η προβαλλόμενη παραβίαση των κανόνων ουσιαστικού δικαίου (ΟλΑΠ 32/96).

Στην προκειμένη περίπτωση με λόγους αναιρέσεως πλήσσεται η προσβαλλομένη απόφαση για ευθεία και εκ πλαγίου παραβίαση των ερμηνευτικών κανόνων των άρθρων 173 και 200 του ΑΚ, (αριθμ.1 και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ). Οι λόγοι αυτοί αναιρέσεως, στους οποίους δεν αναφέρεται η πλημμέλεια περί την ερμηνεία και εφαρμογή των εν λόγω διατάξεων, ούτε και οι παραδοχές της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, είναι, προεχόντως, αόριστοι και απορριπτέοι.

IV. Με τον τελευταίο λόγο αναιρέσεως προσάπτεται στην προσβαλλομένη απόφαση, η πλημμέλεια συνισταμένη στο ότι το Εφετείο εσφαλμένως εδέχθη ότι ενώ η επίδικη οφειλή από την αναιρεσίβλητη προς την δανείστρια Ιονική και Λαϊκή Τράπεζα από την σύναψη των δύο πιστωτικών συμβάσεων ανερχόταν στο ποσό των 180.754.405 δραχμών η αναιρεσίβλητη της κατέβαλε το ποσό των 230.348.759 δραχμών, ήτοι, πλέον του οφειλομένου, το ποσό των 49.594.354 δραχμών, το οποίο ήταν αποδοτέο στην ενάγουσα αναιρεσίβλητη κατά τις διατάξεις του αδικαιολογήτου πλουτισμού.

Ο λόγος αυτός αναιρέσεως, που πλήττει την ανέλεγκτη περί πραγμάτων κρίση του δικαστηρίου της ουσίας είναι απαράδεκτος (άρθρο 561§2 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 19.06.2006 αίτηση της : "ΑΛΦΑ ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" και το διακριτικό τίτλο "ΑΛΦΑ ΒΑΝΚ" ως καθολική διάδοχο της "ΙΟΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΛΑΪΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε." για αναίρεση της απόφασης 2995/2006 του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων εκατό εβδομήντα (1.170) Ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 18 Ιουνίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 10 Ιουλίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ