1728/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1728 / 2007 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1728/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές : Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καλαμίδα, Δημήτριο Κανελλόπουλο, Διονύσιο Γιαννακόπουλο και Ελένη Παναγιωτάκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 7 Μαϊου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Γιαννέλη, για να δικάσει μεταξύ :

Του αναιρεσείοντος : ............., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Βασίλειο Σαξώνη.

Της αναιρεσίβλητης : ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "INTERAMERICAN ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΖΩΗΣ ΑΕ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ευστράτιο Σταμούλη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 12-1-2001 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Καρδίτσας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις : 216/2001 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 101/2004 του Εφετείου Λάρισας. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί ο αναιρεσείων με την από 12 Ιουλίου 2006 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ελένη Παναγιωτάκη ανέγνωσε την από 27 Απριλίου 2007 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι.- Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 8 ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται και αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ως "Πράγματα" δε κατά την έννοια του νόμου θεωρούνται οι αυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί των διαδίκων που συγκροτούν την ιστορική βάση (και συνεπώς θεμελιώνουν το αίτημα) αγωγής, ανταγωγής, ενστάσεως ή αντενστάσεως ( ΟλΑΠ 3/1997). "Πράγμα" κατά την έννοια της παραπάνω διατάξεως αποτελεί και ο λόγος εφέσεως που περιέχει παράπονο κατά της απόφασης του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, το οποίο ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης (Ολ.ΑΠ 11/1996).

Εξάλλου, κατά την παρ. 1 του άρθρου 262 ΚΠολΔ η ένσταση πρέπει να περιλαμβάνει ορισμένη αίτηση και σαφή έκθεση των γεγονότων που την θεμελιώνουν. Ειδικότερα για να είναι ορισμένη η εκ του άρθρου 300 ΑΚ ένσταση συνυπαιτιότητας του από αδικοπραξία παθόντος στην επέλευση της ζημίας ή στην έκτασή της, δεν αρκεί η απλή παράθεση πραγματικών περιστατικών, ικανών να θεμελιώσουν πταίσμα του παθόντος, αλλ' απαιτείται και σαφής μνεία ότι αυτά προτείνονται προς θεμελίωση της ένστασης αυτής, όπως με την παραδοχή της, το δικαστήριο είτε απαλλάξει τον ζημιώσαντα ή τον προστήσαντα αυτόν όταν ενάγεται ο τελευταίος για αδικοπραξία του προστηθέντος, είτε μειώσει την οφειλόμενη από τον υπαίτιο της αδικοπραξίας, ή τον προστήσαντα αυτόν, αποζημίωση (ΟλΑΠ 423/1985 ).

Εν προκειμένω το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφασή του δέχθηκε ότι για τη ζημία (12.865.150 δρχ.). που υπέστη ο αναιρεσείων από την αδικοπραξία (υπεξαίρεση) που μετήλθε σε βάρος του, κατά κατάχρηση της υπηρεσίας του, ο ........... ασφαλιστικός σύμβουλος της αναιρεσίβλητης και προστηθείς της για την προώθηση του αμοιβαίου κεφαλαίου της INTERAMERICAN, δεν έπρεπε να επιδικασθεί αποζημίωση σε βάρος της αναιρεσίβλητης, διότι ο αναιρεσείων συνετέλεσε στη ζημία του με δικό του πταίσμα, συνιστάμενο στο ότι τρεις μήνες πριν παραδώσει το υπεξαιρεθέν ποσό των 12.865.150 δρχ.

στον προστηθέντα της αναιρεσίβλητης, είχε υπογράψει την αίτηση συμμετοχής στο αμοιβαίο κεφάλαιο στην οποία ρητά αναφερόταν ότι η καταβολή του τιμήματος έπρεπε να γίνει αποκλειστικά σε ειδικό λογαριασμό της εταιρείας διαχειρίσεως του εν λόγω αμοιβαίου κεφαλαίου, ότι αφού υπέγραψε την αίτηση, το Δικαστήριο οδηγείτο στο συμπέρασμα ότι την διάβασε και συνεπώς, ενόψει και του ότι τόσο αυτός όσο και άλλα μέλη της οικογένειάς του είχαν εξοικείωση με αυτές τις οικονομικές συναλλαγές, εν γνώσει του παρέδωσε τα χρήματα στον προστηθέντα της αναιρεσίβλητης.

Ότι σε κάθε περίπτωση η ενέργειά του αυτή πρέπει να αποδοθεί σε αμέλειά του, αφού παραλείποντας αν και μπορούσε να αναγνώσει την αίτηση, δεν πληροφορήθηκε την παραδεκτή διαδικασία καταβολής του τιμήματος, την οποία αν τηρούσε, θα τον εξασφάλιζε από τις πονηρές επιδιώξεις του προστηθέντος της αναιρεσίβλητης και θα απέτρεπε τη ζημία, και ότι συνεπώς η πρωτόδικη απόφαση που δεν είχε λάβει υπόψη την ένσταση αυτή, έπρεπε, κατά παραδοχή του σχετικού λόγου της έφεσης της αναιρεσίβλητης να εξαφανιστεί και να απορριφθεί η αγωγή.

Από την επισκόπηση όμως του δικογράφου της από 18.2.2002 έφεσης της αναιρεσίβλητης δεν προκύπτει παράπονο αυτής σε σχέση με τη μη λήψη υπόψη από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο ένστασής της περί συνυπαιτιότητας του αναιρεσείοντος, βασιζόμενη στα ανωτέρω περιστατικά και δη συνοδευόμενη από αίτημα περί μειώσεως της αποζημιώσεως ή μη επιδικάσεώς της ειδικώς λόγω της συνυπαιτιότητάς του.

Η αναιρεσίβλητη ανέφερε μόνο ορισμένα από τα προαναφερόμενα περιστατικά [παράδοση των χρημάτων στα χέρια του προστηθέντος της, και γνώση της ορθής διαδικασίας λόγω προηγούμενης συναλλαγής του] με τα οποία, καθώς και άλλα, μεταγενέστερα της υπεξαίρεσης που δεν ενδιαφέρουν εν προκειμένω, απλώς προσδιόριζε διηγηματικά το μέγεθος της αποδιδόμενης σ' αυτόν αμέλειας.

Κατ' ακολουθία, το Εφετείο που δεχόμενο, πράγματα μη προταθέντα, δηλαδή ανύπαρκτο λόγο εφέσεως, εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση και απέρριψε την αγωγή, υπέπεσε στην αποδιδόμενη με τον πρώτο λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως από τον αριθ. 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλεια. Πρέπει, επομένως, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, και να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο που θα συντεθεί από άλλους δικαστές.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 101/2004 απόφαση του Εφετείου Λάρισας

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές και

Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσείουσας, την οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων πεντακοσίων ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 21 Ιουνίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 10 Ιουλίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ