Supreme Court dismisses appeal for failure to consider evidence, ruling lower court properly evaluated all submitted documents.

Απόφαση 1727 / 2009 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1727/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Κανελλόπουλο, Αντιπρόεδρο, Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη, Μίμη Γραμματικούδη, Ιωάννη Σίδερη και Σπυρίδωνα Μιτσιάλη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 29 Απριλίου 2009, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1. ..., 2. ..., 3. ...και 4. ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Σωτήριο Στρατογιάννη.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. ... και 2. ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Μιλτιάδη Καρπέτα.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10-9-2003 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πατρών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 535/2004 του ίδιου Δικαστηρίου και 1159/2007 του Εφετείου Πατρών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 15-2-2008 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη ανέγνωσε την από 8-4-2009 έκθεσή της με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων της απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 8 Κ.Πολ.Δ. ιδρύεται λόγος αναίρεσης όταν το δικαστήριο της ουσίας παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης. Πράγματα, υπό την έννοια της πιο πάνω διάταξης, θεωρούνται οι, ασκούντες ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης αυτοτελείς ισχυρισμοί των διαδίκων, που, υπό την προϋπόθεση της νόμιμης πρότασής τους, θεμελιώνουν ιστορικώς το αίτημα της αγωγής, ανταγωγής, ένστασης ή αντένστασης ουσιαστικού η δικονομικού δικαιώματος. (Ολ.ΑΠ 25/2003, 12/2000 και 3/1997), όχι δε και εκείνοι που συνέχονται με την ιστορική βάση της αγωγής και αποτελούν άρνηση αυτής, ούτε και εκείνοι που δεν έχουν αυτοτέλεια και αποτελούν επιχειρήματα νομικά ή πραγματικά, τα οποία αντλούνται από το νόμο ή από την εκτίμηση των αποδείξεων (Ολ.ΑΠ 469/1984).

Ο λόγος δεν ιδρύεται αν το δικαστήριο που δίκασε, έλαβε υπόψη ισχυρισμό που προτάθηκε και τον απέρριψε για οποιονδήποτε τυπικό ή ουσιαστικό λόγο (ΟλΑΠ 12/1991). Ο πρώτος, επομένως, κατά το πρώτο μέρος του, λόγος της αναίρεσης, με τον οποίο προβάλλεται η από τον αριθμό 8 περίπτ. β' του άρθρου 559 πλημμέλεια, γιατί το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη τον αγωγικό ισχυρισμό των εναγόντων και ήδη αναιρεσειόντων ότι έγιναν συγκύριοι του επίδικου εδαφικού τμήματος με παράγωγο τρόπο, δηλαδή με βάση τη ...

δημόσια διαθήκη του θείου τους Θ1, που πέθανε στην ..., στις 10-11-1977, η οποία δημοσιεύθηκε νόμιμα με τα 129/12-5-1978 πρακτικά συνεδρίασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πατρών και με την οποία το εν λόγω εδαφικό τμήμα καταλείφθηκε σ' αυτούς κατά μεν τη ψιλή κυριότητα και κατά ποσοστό 1/2 εξ αδιαιρέτου, αντίστοιχα, στον καθένα, κατ' επικαρπία δε στη σύζυγό του Θ2, την κληρονομία του οποίου, μετά και τον επισυμβάντα θάνατο της τελευταίας, αποδέχθηκαν αυτοί ρητά με τις ....και ...

αντίστοιχα, δηλώσεις αποδοχής κληρονομίας, που έχουν νόμιμα μεταγραφεί, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, εφόσον το Εφετείο έλαβε υπόψη του αμέσως πιο πάνω ισχυρισμό των αναιρεσειόντων και τον απέρριψε ως ουσιαστικά αβάσιμο κατά παραδοχή ως και κατ' ουσίαν βάσιμης της ένστασης των εναγομένων και ήδη αναιρεσιβλήτων περί κτήσης ίδιας κυριότητάς τους στο διεκδικούμενο εδαφικό τμήμα με παράγωγο τρόπο, δηλαδή με βάση τα ..., ...

και ... προικοσυμβόλαιο και πωλητήρια, αντίστοιχα, συμβόλαια, καθώς και με πρωτότυπο τρόπο, δηλαδή με τακτική χρησικτησία.

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 559 αριθ. 8, 106, 335, 338 και 339 ΚΠολΔ προκύπτει, ότι πράγματα, κατά την έννοια της πρώτης απ' αυτές, δεν αποτελούν τα αποδεικτικά μέσα. Ο πρώτος, επομένως, κατά το δεύτερο μέρος του, λόγος της αναίρεσης, με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η από τον αριθμό 8 περίπτ.

β' του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλεια, γιατί το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη "την ακροαματική διαδικασία ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πατρών", καθώς και τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων απόδειξης και ανταπόδειξης, που περιέχονται στα ταυτάριθμα με την εκκαλούμενη απόφαση πρακτικά συνεδρίασης του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, από τις οποίες αποδείχθηκε, ότι οι αναιρεσείοντες έγιναν συγκύριοι ακινήτου, εμβαδού 1000 τετρ.

μέτρων, τμήμα του οποίου αποτελεί το επίδικο, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος. Με το δεύτερο λόγο της αναίρεσης προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η από τον αριθμό 10 του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλεια, γιατί το Εφετείο δέχθηκε πράγματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης ως αληθινά χωρίς απόδειξη και, ειδικότερα, δέχθηκε ότι το ακίνητο που δωρήθηκε στη Θ2 (δικαιοπάροχο των αναιρεσειόντων) ανέρχεται πράγματι σε δύο (2) στρέμματα, ενώ το επίδικο κληρονομιαίο ακίνητο των ίδιων ανέρχεται μόνο σε 668 τετρ.

μέτρα, ότι οι αναιρεσίβλητοι έγιναν συγκύριοι του επίδικου εδαφικού τμήματος με τα προσόντα της τακτικής χρησικτησίας, ότι με την ... δήλωση αποδοχής κληρονομίας της συμβολαιογράφου Καλλιθέας Αικατερίνης Λαζαρίδη Δαμιανάκη δήλωσαν ρητά οι ίδιοι, ότι η έκταση του κληρονομιαίου ακινήτου ανέρχεται σε 638,21 τετρ.

μέτρα, ότι οι τελευταίοι διαπίστωσαν πρόσφατα το περιεχόμενο της διαθήκης του θείου τους Θ1, σύμφωνα με την οποία το κληρονομιαίο ακίνητο έχει έκταση ένα (1) στρέμμα, τη διαπίστωσή τους δε αυτή γνωστοποίησαν στους αντιδίκους τους με την από 20-10-2000 εξώδικη όχλησή τους και, τέλος, ότι μετά από καταμέτρηση που διενήργησαν, διαπίστωσαν, ότι οι αντίδικοί τους κατέλαβαν τμήμα, εμβαδού 400 τουλάχιστον τετρ.

μέτρων, το οποίο ενσωμάτωσαν στην όμορη ιδιοκτησία τους. Ο ερευνώμενος αυτός αναιρετικός λόγος είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, αφού το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, σχημάτισε τη δικανική του πεποίθηση ως προς όλα τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε από όλα τα μνημονευόμενα στην εν λόγω απόφαση αποδεικτικά μέσα.

Ο λόγος αναίρεσης από τον αριθμό 11 περίπτ. γ' του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ., κατά τον οποίο επιτρέπεται αναίρεση αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν, ελέγχεται ουσιαστικά αβάσιμος, αν αποδεικνύεται από την προσβαλλόμενη απόφαση, ότι το δικαστήριο της ουσίας έλαβε υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα που επικαλέστηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι προς απόδειξη των ισχυρισμών τους.

Προς τούτο αρκεί η γενική αναφορά του είδους του αποδεικτικού μέσου (μάρτυρες, έγγραφα κλπ), που έλαβε υπόψη του το δικαστήριο, χωρίς την ανάγκη ειδικής μνείας και αξιολόγησης εκάστου και χωρίς διάκριση από ποια αποδεικτικά μέσα προκύπτει άμεση και από ποια έμμεση απόδειξη. Στην προκείμενη περίπτωση, με τον τρίτο λόγο της αναίρεσης μέμφονται οι αναιρεσείοντες την προσβαλλόμενη απόφαση για πλημμέλεια από τον αριθμό 11 περίπτ.

γ' του άρθρου 559 ΚΠολΔ, γιατί το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη και δεν συνεκτίμησε με τις λοιπές αποδείξεις τα, ειδικότερα, διαλαμβανόμενα σ' αυτόν αποδεικτικά έγγραφα, δηλαδή την από 3-11-2003 περίληψη της εγγραφής της ένδικης αγωγής στα βιβλία διεκδικήσεων του Υποθηκοφυλακείου ..., στον τόμο ...και με αριθμό ...., τις ....

και .... πράξεις αποδοχής κληρονομίας της συμβολαιογράφου Καλλιθέας Αικατερίνης Λαζαρίδη, που έχουν νόμιμα μεταγραφεί, το από 28.1.2003 τοπογραφικό διάγραμμα του αγρονόμου - τοπογράφου μηχανικού ..., τις ....και ..., αντίστοιχα, εκθέσεις επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Πατρών ..., με τις οποίες κοινοποιήθηκε στους αναιρεσιβλήτους η από 20-10-2000 εξώδικη όχληση - δήλωση και διαμαρτυρία των αναιρεσειόντων και, τέλος, το με αριθμό 129/1978 πρακτικό δημοσίευσης δημόσιας διαθήκης του Πρωτοδικείου Πατρών, τα οποία επικαλέστηκαν οι αναιρεσείοντες, με τις προτάσεις τους της συζήτησης μετά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, προς απόδειξη των αγωγικών ισχυρισμών τους περί της κτήσης της συγκυριότητάς τους στο επίδικο εδαφικό τμήμα.

Ο λόγος αυτός της αναίρεσης είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, αφού, από την υπάρχουσα στην προσβαλλόμενη απόφαση βεβαίωση, κατά την οποία τα περιστατικά που έγιναν δεκτά από το πιο πάνω Δικαστήριο ως αποδεικνυόμενα αναφορικά με τους ισχυρισμούς των διαδίκων αποδείχθηκαν, μεταξύ άλλων και "από όλα γενικά τα έγγραφα που οι διάδικοι προσκομίζουν μετ' επικλήσεως...", σε συνδυασμό και με το γεγονός ότι στο αιτιολογικό της απόφασης δεν υπάρχει κανένα απολύτως στοιχείο από το οποίο να μπορεί να δημιουργηθεί αμφιβολία για το αν το Εφετείο έλαβε υπόψη του και τα παραπάνω έγγραφα, δεν καταλείπεται καμιά αμφιβολία, ότι το εν λόγω Δικαστήριο, προκειμένου να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα, ως προς τους κρίσιμους ισχυρισμούς των διαδίκων, έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε και τα έγγραφα αυτά, από τα οποία μάλιστα το δεύτερο, τρίτο, τέταρτο, καθώς και την από 20-10-2000 εξώδικη όχληση "με την επίδοσή της", μνημόνευσε ρητά.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 15-2-2008 αίτηση των ...κλπ για αναίρεση της 1159/2007 απόφασης του Εφετείου Πατρών.

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων των αναιρεσιβλήτων, την οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα, στις 23 Ιουνίου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 8 Ιουλίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ