Supreme Court dismisses appeal hearing due to failure to summon a successor who acquired the disputed property right after the appeal was filed.

Απόφαση 1727 / 2006 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)ΕΛΣ.Μ.

Αριθμός 1727/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Νικόπουλο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γεώργιο Καπερώνη, Σταύρο Γαβαλά, Ιωάννη Ιωαννίδη και Μίμη Γραμματικούδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 4 Οκτωβρίου 2006, με την παρουσία και της γραμματέως Γραμματικής Κονταξή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Tου αναιρεσείοντος- καλούντος: ΝΠΔΔ με την επωνυμία "ΔΗΜΟΣ ΚΙΛΚΙΣ", που εδρεύει στο Κιλκίς και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Τσίχλη.

Των αναιρεσιβλήτων- καθών η κλήση: .... , που δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο, ...... Από αυτές η δεύτερη και η τέταρτη εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ευθύμιο Ευθυμιάδη, ο οποίος δήλωσε ότι η πρώτη αναιρεσίβλητη έχει αποβιώσει, οι υπόλοιπες δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 17.11.1994 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Κιλκίς. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 328/1995 του ίδιου Δικαστηρίου και 3671/1997 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζήτησε το αναιρεσείον, επί της οποίας εκδόθηκαν οι 1741/1999, 94/2002,1200/2003 και 1151/2005 αποφάσεις του Αρείου Πάγου που κήρυξαν τη συζήτηση απαράδεκτη. Την υπόθεση επαναφέρει προς συζήτηση ο καλών με την από 18-11-2005 κλήση του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Σταύρος Γαβαλάς ανέγνωσε την από 4-1-1999 έκθεση του αποχωρήσαντος ήδη από την υπηρεσία Αρεοπαγίτη Θεόδωρου Μπάκα, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και ο πληρεξούσιος της 2ης και 4ης των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, στο άρθρο 576 του ΚΠολΔ ορίζεται, μεταξύ άλλων, ότι, αν ο διάδικος που επισπεύδει τη συζήτηση δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί, αλλά δε λάβει μέρος στη συζήτηση με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος συζητεί την υπόθεση σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι (παρ. 1). Αν ο αντίδικος εκείνου που επέσπευσε τη συζήτηση δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί αλλά δεν λάβει μέρος σ' αυτή με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα.

Αν η κλήση για τη συζήτηση δεν επιδόθηκε καθόλου ή δεν επιδόθηκε νόμιμα ή εμπρόθεσμα, ο Άρειος Πάγος κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση και η υπόθεση επαναφέρεται για συζήτηση με νέα κλήτευση (παρ. 2). Αν μετέχουν περισσότεροι στη δίκη για την αναίρεση και δεν κλητεύθηκε κάποιος από αυτούς, η συζήτηση κηρύσσεται απαράδεκτη για όλους.

Εξάλλου, από τις διατάξεις του άρθρου 225 παρ. 1 και 2 του ΚΠολΔ συνάγεται, ότι παρέχεται η δυνατότητα στους διαδίκους και μετά την εκκρεμοδικία να μεταβιβάσουν το επίδικο πράγμα ή δικαίωμα, υπό τους όρους και τις προϋποθέσεις του ουσιαστικού δικαίου. Η μεταβίβαση όμως του επίδικου πράγματος ή δικαιώματος, που έγινε μετά την επέλευση της εκκρεμοδικίας, δεν επιφέρει μεταβολή στην έννομη σχέση της δίκης, διότι αυτή δεν αποβαίνει αναγκαίο παρακολούθημα της ουσιαστικής έννομης σχέσης, αλλά συνεχίζεται μεταξύ των ίδιων διαδίκων, εωσότου νομίμως περατωθεί.

Μέχρι τότε μόνος νομιμοποιούμενος να διεξαγάγει τη δίκη είναι ο διάδικος που μεταβίβασε μετά την επέλευση της εκκρεμοδικίας το επίδικο πράγμα ή δικαίωμα. Ο ειδικός διάδοχός του δεν αποκτά αυτοδικαίως την ιδιότητα του διαδίκου, ούτε εισέρχεται στη θέση του δικαιοπαρόχου του διαδίκου, αλλά έχει δικαίωμα να ασκήσει παρέμβαση.

Συνεπώς ο διάδικος που μεταβίβασε το επίδικο πράγμα ή δικαίωμα καλείται υποχρεωτικά να παραστεί στη δίκη, σε οποιοδήποτε στάδιο κι αν βρίσκεται αυτή και επομένως και για τη συζήτηση και της αίτησης αναίρεσης. Στην προκειμένη περίπτωση, με την από 18-11-2005 κλήση του αναιρεσείοντος φέρεται προς συζήτηση η από 18-4-1998 αίτησή του για αναίρεση της 3671/1997 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης, μετά την έκδοση των 1741/1999, 94/2002, 1200/2003 και 1511/2005 αποφάσεων του Αρείου Πάγου, με καθεμιά από τις οποίες κηρύχθηκε απαράδεκτη η συζήτηση της υπόθεσης ενώπιόν του για όλους τους διαδίκους.

Η κλήση αυτή, ως προς μεν την πρώτη από τις αναιρεσίβλητες, ...... η οποία πέθανε μετά την άσκηση της αίτησης αναίρεσης, απευθύνθηκε στη δεύτερη από αυτές, την ......, ως κληρονόμο της, η οποία και υπό την ιδιότητά της αυτή εμφανίσθηκε στο ακροατήριο, δια του πληρεξούσιου δικηγόρου της και συνεχίζει στο όνομά της τη δίκη, στη θέση της.

Η ίδια κλήση όμως δεν απευθύνεται και προς την τρίτη από τις αναιρεσίβλητες, την ....., με την αναφερόμενη στην κλήση αυτή αιτιολογία, ότι η διάδικος αυτή μεταβίβασε, μετά την άσκηση της αίτησης αναίρεσης, το μερίδιό της στο επίδικο ακίνητο, με γονική παροχή, προς την δεύτερη από τις αναιρεσίβλητες, την ........

Κατά την αναφερόμενη στην αρχή αυτής της απόφασης δικάσιμο και κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από το πινάκιο, στη σειρά της, δεν εμφανίσθηκε η δεύτερη αναιρεσίβλητη ......., προς την οποία δεν είχε απευθυνθεί το δικόγραφο της κλήσης και η οποία δεν προκύπτει ότι έστω κλητεύθηκε να παραστεί στη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης.

Επομένως, δεδομένου, ότι, με την επικαλούμενη μεταβίβαση του μεριδίου της στο επίδικο ακίνητο, η αναιρεσίβλητη αυτή δεν απώλεσε την ιδιότητα του διαδίκου και ήταν υποχρεωτική η κλήτευσή της, πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση της αίτησης αναίρεσης ως προς όλους τους διαδίκους.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της από 18-4-1998 αίτησης του Δήμου Κιλκίς για αναίρεση της 3671/1997 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης.-

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 31 Οκτωβρίου 2006.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, την 1η Νοεμβρίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ