Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to lack of specific statutory grounds for review.

Απόφαση 1726 / 2018 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

ΑΡΙΘΜΟΣ 1726/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Συγκροτήθηκε από τους δικαστές: Αρτεμισία Παναγιώτου, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη (σύμφωνα με την υπ'αριθμ.231/2018 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου), Γεώργιο Αναστασάκο, Μαρία Γεωργίου, Ευφροσύνη Καλογεράτου - Ευαγγέλου και Ζαμπέτα Στράτα - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Ιωάννη Κωνσταντινόπουλου (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χαράλαμπου Αθανασίου.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 18 Σεπτεμβρίου 2018, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου G. ή L. ή G. M. ή L. ή L. του P. ή P. ή P., κρατούμενου στο κατάστημα Κράτησης Τρικάλων, που δεν παρέστη στο συμβούλιο, για αναίρεση της υπ' αριθμ.5331/2017 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών.

Το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 17 Ιανουαρίου 2018 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 441/18.

Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ιωάννης Κωνσταντινόπουλος εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Χαράλαμπου Βουρλιώτη με υπ'αριθμ.πρωτ.134/7-6-2018, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:

"Εισάγω ενώπιον του Δικαστηρίου Σας, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 476 παρ. 1 και 485 παρ. 1 ΚΠΔ, την υπ' αριθμ. 98/17-1-2018 αίτηση αναιρέσεως του M. ή L. ή L. ή M. ή M. ή M.j ή C. ή Τ. ή Μ. G. ή L. ή G. ή L. ή J. ή J. ή Γ. ή K. του P. ή P. ή P.s ή Π. ή L. και της V. ή Β. ή Β. ή V., κρατουμένου στο Κατάστημα Κράτησης Τρικάλων, κατά της υπ' αριθμ. 5331/2017 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών και εκθέτω τα εξής:

Όπως προκύπτει από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148-153, 474 παρ. 1 και 2, 476 παρ. 1, 509 παρ. 1 και 510 ΚΠΔ, για το κύρος και κατ' ακολουθία για το παραδεκτό της αιτήσεως αναιρέσεως κατ' αποφάσεως, στη δήλωση ασκήσεώς της πρέπει να περιέχονται, κατά τρόπο σαφή και ορισμένο, οι λόγοι για τους οποίους αυτή ασκείται, αξίωση που εξυπηρετεί τη δυνατότητα προσδιορισμού της έκτασης του μεταβιβαστικού αποτελέσματος, δεν αρκεί δε η απλή παράθεση του κειμένου της σχετικής διατάξεως που προβλέπει το λόγο αναιρέσεως, χωρίς να διαλαμβάνονται τα περιστατικά που θεμελιώνουν την επικαλούμενη πλημμέλεια.

Αν δεν περιέχεται στην αίτηση αναιρέσεως ένας τουλάχιστον ορισμένος λόγος, από τους περιοριστικά αναφερόμενους στο άρθρο 510 Κ Π Δ, η αίτηση αυτή είναι απαράδεκτη και ως τέτοια απορρίπτεται, σύμφωνα με τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 476 και 513 παρ. 1 εδ. α' ΚΠΔ. Περαιτέρω, το απαράδεκτο του ενδίκου μέσου που οφείλεται σε ανυπαρξία ενός τουλάχιστον παραδεκτού λόγου ή στην αόριστη διατύπωση του στην έκθεση αναιρέσεως, δεν μπορεί να θεραπευθεί με παραπομπή σε άλλα και μάλιστα μεταγενέστερα έγγραφα ή με την προβολή πρόσθετων λόγων, οι οποίοι προϋποθέτουν, σύμφωνα με το άρθρο 509 παρ. 2 ΚΠΔ, την ύπαρξη παραδεκτής αίτησης αναιρέσεως [ΟλΑΠ 2/2002 ΑΠ 262/2015 ΑΠ 906/2008 ΑΠ 844/2006 ΑΠ 724/2006 ΑΠ 1765/2005].

Στην προκειμένη περίπτωση, το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Αθηνών, ως δευτεροβάθμιο δικαστήριο, κήρυξε ένοχο τον κατηγορούμενο και ήδη αναιρεσείοντα και του επέβαλε ποινή κάθειρξης έξι (6) ετών, για την αξιόποινη πράξη της διακεκριμένης κλοπής από κοινού και κατ' εξακολούθηση, κατ' επάγγελμα και κατά συνήθεια.

Κατά της αποφάσεως αυτής, η οποία καταχωρήθηκε στο Ειδικό Βιβλίο την 26-2-2018, ο κατηγορούμενος και ήδη αναιρεσείων άσκησε εμπροθέσμως, ήτοι την 17-1-2018 [πριν από την καταχώρηση της αποφάσεως στο Ειδικό Βιβλίο], και νομοτύπως, δηλαδή με δήλωσή του στο Διευθυντή του ανωτέρω Καταστήματος Κράτησης, για την οποία συντάχθηκε σχετική έκθεση, κατά τα άρθρα 74 και 474 παρ. 1 εδ.

β' και γ' ΚΠΔ, την κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως. Ο αναιρεσείων, με την προειρημένη αίτηση, ζητεί την αναίρεση της προσβαλλόμενης αποφάσεως, χωρίς, όμως, να προβάλλονται στην αίτηση συγκεκριμένες αιτιάσεις κατά της εν λόγω αποφάσεως ούτε γίνεται επίκληση συγκεκριμένων νομικών πλημμελειών αυτής και προσθέτως δεν διαλαμβάνονται περιστατικά, τα οποία μπορούν να στοιχειοθετήσουν κάποιον από τους προβλεπόμενους από το άρθρο 510 παρ. 1 ΚΠΔ λόγους αναιρέσεως, δεδομένου ότι διατυπώνονται παράπονα για την ουσία της υπόθεσης που πλήττουν την ουσιαστική κρίση του δικάσαντος Δικαστηρίου.

Συγκεκριμένα δε, στην οικεία έκθεση σημειώνεται ότι "...ΔΕΝ ΕΧΩ ΣΧΕΣΕΙ ΜΕ ΤΙΣ ΚΛΟΠΕΣ ΠΟΥ ΜΟΥ ΚΑΤΑΛΟΓΙΖΟΥΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΝΑ ΜΟΥ ΔΙΝΟΥΝ ΑΠΕΛΑΣΗ ΕΦΟΣΟΝ ΕΧΩ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΑΣΥΛΟ ΚΑΙ ΜΕΝΟ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ 21 ΟΛΟΚΛΗΡΑ ΧΡΟΝΙΑ. ΓΙ ΑΥΤΟ ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΝΑ ΕΞΕΤΑΣΤΗ ΞΑΝΑ Η ΥΠΟΘΕΣΗ ΜΟΥ. ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΕΛΑΣΗ ΓΙΑΤΙ Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΜΟΥ ΟΛΗ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ...".

Με το περιεχόμενο αυτό και μάλιστα ενόψει της ανυπαρξίας έστω και ενός παραδεκτού, κατά τα άνω, αναιρετικού λόγου, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως παρίσταται απαράδεκτη και ως τέτοια πρέπει να απορριφθεί. Κατά συνέπεια όσων προεκτέθηκαν, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα της προκείμενης διαδικασίας (άρθρα 476 παρ. 1 - 583 παρ. 1 ΚΠΔ).

Για τους λόγους αυτούς Προτείνω:Να απορριφθεί η υπ' αριθμ. 98/17-1-2018 αίτηση αναιρέσεως του M. ή L. ή L. ή M. ή M. ή M.J ή C. Τ. ή Μ. G. ή L. ή G. ή L. ή J. ή J. ή Γ. ή K. του P. ή P. ή P.S ή Π. ή L. και της V. ή Β. ή Β. ή V., κρατουμένου στο Κατάστημα Κράτησης Τρικάλων, κατά της υπ' αριθμ. 5331/2017 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών Και Να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα της προκείμενης διαδικασίας.

Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Χαράλαμπος Βουρλιώτης."

Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος,

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148 έως 153, 473, 474 παρ. 2, 476 παρ. 1, 509 παρ. 1 και 510 ΚΠΔ, προκύπτει ότι για το κύρος και κατ' ακολουθίαν το παραδεκτό της αιτήσεως αναιρέσεως κατ' αποφάσεως, πρέπει στη δήλωση ασκήσεως της να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους ασκείται. Αν δεν περιέχεται σ' αυτήν ένας τουλάχιστον ορισμένος λόγος, από τους αναφερομένους περιοριστικώς στο άρθρο 510 ΚΠΔ λόγους αναιρέσεως, η αίτηση είναι απαράδεκτη και ως τέτοια απορρίπτεται (άρθρο 513 ΚΠΔ). Απλή παράθεση του κειμένου της σχετικής διατάξεως που προβλέπει το λόγο αναιρέσεως, χωρίς αναφορά των περιστατικών, που θεμελιώνουν την επικαλούμενη πλημμέλεια, δεν αρκεί.

Στην προκειμένη περίπτωση, με την κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως του M. ή L. ή L. ή M. ή M. ή M.J ή C. Τ. ή Μ. G. ή L. ή G. ή L. ή J. ή J. ή Γ. ή K. του P. ή P. ή P.S ή Π. ή L. και της V. ή Β. ή Β. ή V. πλήττεται η υπ' αριθμ. 5331/2017 απόφαση του Ζ' Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών με την οποία ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος καταδικάστηκε σε ποινή κάθειρξης έξι ετών για την αξιόποινη πράξη της διακεκριμένης κλοπής από κοινού και κατ εξακολούθηση, κατ' επάγγελμα και κατά συνήθεια.

Η αίτηση αναιρέσεως ασκήθηκε εμπροθέσμως με δήλωση του ίδιου του αναιρεσείοντα στο Διευθυντή του Καταστήματος Κράτησης Τρικάλων. Στην εν λόγω αίτηση ο αναιρεσείων δηλώνει ότι ασκεί αναίρεση κατά της ανωτέρω αποφάσεως χωρίς όμως να αναφέρει κανένα λόγο αναίρεσης από τους προβλεπόμενους στο άρθρο 510 παρ. 1 ΚΠΔ.

Ειδικότερα, το περιεχόμενο της δήλωσης του, σύμφωνα με το οποίο θέλει να γίνει δεκτή η παρούσα αναίρεση του κατά της ανωτέρω απόφασης με την αιτιολογία ότι άδικα κηρύχθηκε ένοχος διότι δεν έχει σχέση με τις κλοπές που του καταλογίστηκαν και δεν πρέπει να απελαθεί διότι έχει λάβει πολιτικό άσυλο και παραμένει στην Ελλάδα με την οικογένειά του επί δύο ολόκληρα χρόνια, εξαντλείται σε αιτιάσεις κατά της προσβαλλομένης απόφασης οι οποίες πλήττουν την αναιρετικά ανέλεγκτη κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας, μη δυνάμενες να στοιχειοθετήσουν παραδεκτό λόγο αναίρεσης εκ των αναφερομένων στο ανωτέρω άρθρο 510 παρ. 1 ΚΠΔ.

Εν όψει τούτων, η κρινόμενη αίτηση, για τη συζήτηση της οποίας ειδοποιήθηκε, σύμφωνα με το άρθρο 476 παρ.1 ΚΠΔ, η ορισθείσα με αυτήν αντίκλητος δικηγόρος του αναιρεσείοντα, όπως προκύπτει από την επισημείωση του αρμόδιου γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου στο φάκελο της δικογραφίας, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (αρθρ. 476 παρ.1 και 583 παρ. 1 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 17-01-2018 (αριθ. εκθ. 6/2018) αίτηση του M. ή L. ή L. ή M. ή M. ή M.J ή C. Τ. ή Μ. G. ή L. ή G. ή L. ή J. ή J. ή Γ. ή K. του P. ή P. ή P.S ή Π. ή L. και της V. ή Β. ή Β. ή V., κρατούμενου στο Κατάστημα Κράτησης Τρικάλων, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 5331/2017 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται στο ποσό των διακοσίων πενήντα (250) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 9 Οκτωβρίου 2018. Και

Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 23 Οκτωβρίου 2018.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ

Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ