Supreme Court dismisses appeal for inadmissibility due to failure to cite specific substantive law violated.

Απόφαση 1726 / 2009 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1726/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Κανελλόπουλο, Αντιπρόεδρο, Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη, Μίμη Γραμματικούδη, Ιωάννη Σίδερη και Σπυρίδωνα Μιτσιάλη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 29 Απριλίου 2009, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειουσών: 1. .... και 2. ...., οι οποίες εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γεώργιο Γαϊσίδη με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του ΚΠολΔ.

Των αναιρεσίβλητων: 1. ...., 2..... και 3. ...., ως κληρονόμων του αποβιώσαντα πατέρα τους Ψ1, κατοίκων ...., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Διαμαντή Σαββόπουλο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 1-11-1990 αγωγή του αρχικού διαδίκου Ψ1 που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Γιαννιτσών.

Εκδόθηκε η 106/1991 απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου, επί της οποίας ασκήθηκε η από 27-3-1995 τριτανακοπή των ήδη αναιρεσειουσών, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Γιαννιτσών. Επί της τριτανακοπής εκδόθηκε η 353/1996 απόφαση του ως άνω Δικαστηρίου, και η 6/1998 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Γιαννιτσών. Κατά της απόφασης αυτής ασκήθηκε αίτηση αναίρεσης επί της οποίας εκδόθηκε η 1496/2000 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία αναίρεσε την απόφαση αυτή (6/1998) και παρέπεμψε την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Γιαννιτσών (δικάσαν ως Εφετείο). Το Πολυμελές Πρωτοδικείο Γιαννιτσών εξέδωσε την 57/2006 απόφαση, την αναίρεση της οποίας ζητούν οι αναιρεσείουσες με την από 2-12-2007 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη ανέγνωσε την από 8-4-2009 έκθεσή της με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων ζήτησε της απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 118 αριθ.3, 566 παρ. 1 και 577 παρ.3 ΚΠολΔ προκύπτει, ότι στο έγγραφο της αναίρεσης πρέπει να αναφέρεται κατά τρόπο σαφή, ορισμένο και ευσύνοπτο, η νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας, ώστε να είναι δυνατό να διαπιστωθεί αν και ποιο λόγο αναίρεσης, από τους περιοριστικώς αναφερομένους στο άρθρο 560 ΚΠολΔ, θεμελιώνει η προβαλλόμενη αιτίαση.

Ειδικά, για να είναι ορισμένος ο από τον αριθμό 1 του άρθρου 560 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης πρέπει να διαλαμβάνει, μεταξύ άλλων, τη συγκεκριμένη διάταξη του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάστηκε και το αποδιδόμενο στο δικαστήριο νομικό σφάλμα περί την ερμηνεία και εφαρμογή του ουσιαστικού νόμου, εφόσον δε το δικαστήριο έκρινε κατ' ουσίαν την υπόθεση, την ελάσσονα πρόταση του νομικού του συλλογισμού, δηλαδή τα πραγματικά γεγονότα που αυτό δέχθηκε, υπό τα οποία και συντελέστηκε η προβαλλόμενη παραβίαση των κανόνων του ουσιαστικού δικαίου (Ολ.

ΑΠ 32/1996). Για το ορισμένο, επίσης, του λόγου της αναίρεσης σε περίπτωση παραβίασης περισσότερων της μιας διατάξεων πρέπει να εξειδικεύονται για καθεμιά απ' αυτές οι κρίσιμες ουσιαστικές παραδοχές του δικαστηρίου και το υπαγωγικό σφάλμα του τελευταίου. Στην προκείμενη περίπτωση, με τον πρώτο λόγο της αναίρεσης προβάλλεται η από τον αριθμό 1 του άρθρου 560 ΚΠολΔ πλημμέλεια, γιατί το Πολυμελές Πρωτοδικείο, που δίκασε ως Εφετείο, με το να δεχθεί ότι ο δικαιοπάροχος των καθ' ων η τριτανακοπή και ήδη αναιρεσιβλήτων, Ψ1 νεμόταν συνεχώς το επίδικο, με αριθμό ...., ακίνητο, που βρίσκεται στο συνοικισμό ...., από τις 22-7-1969, οπότε κυρώθηκε η οριστική διανομή του έτους 1937 και μέχρι το χρόνο άσκησης της με αριθμό έκθ.

κατάθ. 308/1990 αναγνωριστικής αγωγής του, που συζητήθηκε ενώπιον του Ειρηνοδικείου Γιαννιτσών στις 11-1-1991 και, έτσι, έγινε κύριος του εν λόγω ακινήτου με έκτακτη χρησικτησία, που συμπληρώθηκε το έτος 1989, παραβίασε ευθέως τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 26, 74, 79, 89, 180, 189, 193, 203-208 του Αγροτικού Κώδικα, παρ. 1 και 3 του α.ν. 431/1968 και 1 παρ.1 του ν.δ. 1189/1972.

Ο ερευνώμενος αυτός αναιρετικός λόγος είναι απορριπτέος ως αόριστος, αφού, μολονότι παρατίθενται σ' αυτόν οι πιο πάνω ουσιαστικού δικαίου διατάξεις που φέρονται ότι παραβιάστηκαν και εκτίθενται, επίσης, στον ίδιο οι απόψεις των αναιρεσειουσών σε σχέση με τη βασιμότητα των διατάξεων αυτών, καθώς και η καταληκτική κρίση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου, που δίκασε ως Εφετείο, δεν διαλαμβάνονται σ' αυτόν οι κρίσιμες ουσιαστικές παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, δηλαδή τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε το πιο πάνω Δικαστήριο της ουσίας, υπό τα οποία και συντελέστηκαν οι προβαλλόμενες παραβιάσεις των προμνημονευόμενων διατάξεων, ούτε εξειδικεύεται το υπαγωγικό σφάλμα του εν λόγω Δικαστηρίου, δηλαδή αν η παραβίαση της καθεμιάς από τις παραπάνω ουσιαστικές διατάξεις οφείλεται σε ψευδή ερμηνεία ή εσφαλμένη εφαρμογή της.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 560 ΚΠολΔ κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, καθώς και των αποφάσεων των πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση μόνο 1) αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου..., 2) αν το δικαστήριο δεν συγκροτήθηκε όπως ορίζει ο νόμος..., 3) αν το δικαστήριο έχει υπερβεί τη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων ή δεν είχε καθ' ύλην αρμοδιότητα και 4) αν παράνομα αποκλείστηκε η δημοσιότητα της διαδικασίας.

Από την αμέσως πιο πάνω διάταξη προκύπτει, ότι η απαρίθμηση των λόγων αναίρεσης κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων καθώς και των αποφάσεων των πρωτοδικείων, που εκδίδονται κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων είναι περιοριστική. Οι λόγοι αναίρεσης είναι μόνο τέσσερις και αντιστοιχούν προς τους λόγους αναίρεσης που προβλέπονται από τους αριθμούς 1,2,4,5 και 7, αντίστοιχα, του άρθρου 559 ΚΠολΔ, προς τους οποίους όμως δεν ταυτίζονται απολύτως.

Έτσι, δεν ιδρύεται ο λόγος, όταν το Πολυμελές Πρωτοδικείο, που δίκασε ως Εφετείο, παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ο δεύτερος, επομένως, λόγος της αναίρεσης με τον οποίο, κατ' ορθή εκτίμησή του, μέμφονται οι αναιρεσείουσες την προσβαλλόμενη απόφαση για πλημμέλεια από τον αριθμό 8 περιπτ.

β' του άρθρου 559 ΚΠολΔ, γιατί το Πολυμελές Πρωτοδικείο, που δίκασε ως Εφετείο, δέχθηκε ως κατ' ουσίαν βάσιμη την ένσταση ίδιας κυριότητας των αναιρεσιβλήτων στο επίδικο ακίνητο χωρίς να λάβει υπόψη τον ισχυρισμό τους - αναιρεσειουσών-, ότι η δικαιοπάροχος, μητέρα τους, .... είχε προγενέστερα απευθύνει την από 30-1-1986 συστημένη επιστολή της προς τον άμεσο δικαιοπάροχο των αντιδίκων τους Ψ1, πατέρα τους, με την οποία διαμαρτυρόταν για την απαράδεκτη μεθόδευση εναντίον της, τον οποίο πρόβαλαν αυτές με τις προτάσεις τους της συζήτησης μετά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος.

Και αυτά ανεξάρτητα από το ότι ο εν λόγω ισχυρισμός δεν είναι αυτοτελής, με την έννοια του άρθρου 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ, αλλά συνιστά αιτιολογημένη άρνηση της ένστασης ίδιας κυριότητας των αναιρεσιβλήτων στο επίδικο ακίνητο.

Με τον τρίτο, κατ' ορθή εκτίμησή του, λόγο της αναίρεσης αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η από τον αριθμό 1 του άρθρου 560 ΚΠολΔ πλημμέλεια, γιατί το Πολυμελές Πρωτοδικείο, που δίκασε ως Εφετείο, με το να δεχθεί την ένσταση ίδιας κυριότητας των αναιρεσιβλήτων στο επίδικο ακίνητο ως και κατ' ουσίαν βάσιμη, δεν έλαβε υπόψη ότι με το .... συμβόλαιο της συμβολαιογράφου Γιαννιτσών Αικ. Χρήστου, ο άμεσος δικαιοπάροχος των αναιρεσιβλήτων, Ψ1 δώρησε τμήμα του επίδικου κληροτεμαχίου στον τρίτο, ...., εμβαδού 300 τετρ. μέτρων, επιφέροντας, έτσι, απαράδεκτη και παράνομη κατάτμηση του εν λόγω κληροτεμαχίου, παραβίασε ευθέως την ουσιαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 1045 ΑΚ. Ο ερευνώμενος αυτός αναιρετικός λόγος είναι απορριπτέος προεχόντως ως αλυσιτελής, εφόσον η επικαλούμενη με αυτόν κατάτμηση του επίδικου κληροτεμαχίου φέρεται ότι έγινε σε χρόνο μεταγενέστερο εκείνου της συμπλήρωσης της έκτακτης χρησικτησίας στο πρόσωπο του Ψ1 (1989).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 2-12-2007 αίτηση των .... κ.α για αναίρεση της 57/418.17/2006 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Γιαννιτσών, που δίκασε ως Εφετείο.

Καταδικάζει τις αναιρεσείουσες στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων των αναιρεσίβλητων, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 23 Ιουνίου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 8 Ιουλίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ