1725/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1725 / 2016 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 1725/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Z’ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ασπασία Καρέλλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου (σύμφωνα με την υπ’ αριθμ. 126/2016 πράξη της Προέδρου του Αρείου Πάγου), Βασίλειο Καπελούζο και Ιωάννη Μπαλιτσάρη-Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημητρίου Παπαγεωργίου (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 12 Οκτωβρίου 2016, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντα-κατηγορουμένου Π. Τ. του Θ., κρατουμένου στο Κατάστημα Κράτησης Κέρκυρας, που δεν παρέστη, περί αναιρέσεως του υπ’ αριθμ. 10/2016 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Κέρκυρας.

Το Συμβούλιο Εφετών Κέρκυρας, με το ως άνω βούλευμά του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ’ αυτό, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση του βουλεύματος τούτου, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 19 Φεβρουαρίου 2016 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό ...2016.

Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Δημήτριος Παπαγεωργίου εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανασίου Κατσιρώδη με αριθμό 78/21-4-2016, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: "Ι. Εισάγω στο Δικαστήριό Σας σε Συμβούλιο, σύμφωνα με τα άρθρα 476 παρ. 1 και 513 παρ. 1 α’ του ΚΠΔ, την .../19-2-2016 αίτηση αναιρέσεως του Π.

Τ. που κρατείται στο Γενικό Κατάστημα Κράτησης Β! Τύπου της Κέρκυρας κατά του 10/5-2-2016 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Κέρκυρας, και εκθέτω τα ακόλουθα: II. Το Συμβούλιο Εφετών Κέρκυρας με το προσβαλλόμενο 10/2016 βούλευμα του απέρριψε την από 13-11-2015 αίτηση του αναιρεσείοντα, με την οποία ζητούσε να απολυθεί με όρους από τις Φυλακές, σύμφωνα με το άρθρο 110Α του Π.Κ., επειδή έχει αναπηρία άνω του 67%, αφού αυτό έκρινε ότι αυτός δεν έχει τις τυπικές προϋποθέσεις για την απόλυση αυτή με όρους.

III. Με το άρθρο 34 στοιχ. γ! του Ν. 3904/2010 καταργήθηκε το άρθρο 482 του Κ.Π.Δ. που καθόριζε την δυνατότητα στους διαδίκους να ασκούν αναίρεση κατά βουλευμάτων. Έτσι σήμερα είναι ανεπίτρεπτη η αναίρεση κατά οποιουδήποτε βουλεύματος από τον κατηγορούμενο, στα οποία φυσικά υπάγονται και αυτά που απορρίπτουν το αίτημα αυτού να απολυθεί από τις Φυλακές με όρους σύμφωνα με τα άρθρα 105 και επ.

του Π.Κ. (ΑΠ 82/2014, ΑΠ 2517/2010, ΑΠ 483/2005). Τέλος, κατά τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 του ΚΠοινΔ, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε, μεταξύ άλλων περιπτώσεων, από πρόσωπο που δεν είχε το δικαίωμα ή εναντίον βουλεύματος για το οποίο δεν προβλέπεται, το δικαστικό συμβούλιο που είναι αρμόδιο να κρίνει γι’ αυτό, ύστερα από πρόταση του Εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που εμφανιστούν, κηρύσσει τούτο απαράδεκτο (ΑΠ 85/2015, ΑΠ 707/2014, ΑΠ 632/2013).

IV. Επειδή η αίτηση αυτή αναιρέσεως που ασκήθηκε κατά του βουλεύματος αυτού του Συμβουλίου Εφετών δεν επιτρέπεται από τις παραπάνω ισχύουσες διατάξεις του Κ.Π.Δ., πρέπει το Συμβούλιό Σας, σύμφωνα με όσα παραπάνω (III) εκτέθηκαν και τα άρθρα 476 παρ., 513 και 583 παρ. 1 του ΚΠΔ, όπως το τελευταίο αντ. από το άρθρο 55 παρ. 1 του Ν. 3160/2003 και το άρθρο 3 του Ν. 663/77 όπως αντ.

από το άρθρο 18 του Ν. 969/79 και τις 134423/1992 και 58553/2006, 123827/23.12.2010 (ΦΕΚ Β’ 1991/23.12.2010), Α.Υ. Οικονομικών και Δικαιοσύνης,: α) να απορρίψει αυτή (αναίρεση) ως απαράδεκτη και να διατάξει την εκτέλεση του προσβαλλόμενου βουλεύματος και β) να επιβάλλει στον αναιρεσείοντα τα σχετικά δικαστικά έξοδα από 250 Ευρώ. Για τους λόγους αυτούς Προτείνω:

Α) Να απορριφθεί ως απαράδεκτη η .../19-2-2016 αίτηση αναιρέσεως του Π. Τ. που κρατείται στο Γενικό Κατάστημα Κράτησης Β! Τύπου της Κέρκυρας κατά του 10/5-2-2016 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Κέρκυρας και Β) Να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα. Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Αθαν. Κατσιρώδης".

Αφού άκουσε

τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος,

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 463 παρ. 1 εδ. α` του ΚΠΔ, "ένδικο μέσο μπορεί να ασκήσει μόνο εκείνος που ο νόμος του δίνει ρητά αυτό το δικαίωμα".Η διάταξη του άρθρου 482 του ΚΠοινΔ, η οποία καθόριζε τις περιπτώσεις, που ο κατηγορούμενος είχε δικαίωμα ασκήσεως αναιρέσεως κατά βουλεύματος, καταργήθηκε με το άρθρο 34 εδ.

γ` του ν. 3904/2010, που ισχύει από της δημοσιεύσεως του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, κατά το άρθρο 38 αυτού (ΦΕΚ 218/Α/23-12-2010). Επίσης, η διάταξη του άρθρου 110 Α παρ. 4 εδ. δ’ του ΠΚ, όπως ίσχυε μετά την αντικατάστασή της από το άρθρο 6 παρ. 6 του ν.4322/27-4-2015 (ΦΕΚ 42 Α/27-4-2015), με την οποίαν εχορηγείτο στον κατάδικο το δικαίωμα ασκήσεως αναιρέσεως κατά του βουλεύματος του συμβουλίου εφετών, που εκδιδόταν στις περιπτώσεις του άρθρου αυτού (110 Α’ του ΠΚ), αντικαταστάθηκε με το άρθρο 23 του ν. 4356/2015, η ισχύς του οποίου άρχισε από τις 24-12-2015 (ΦΕΚ Α 181/24-12-2015), και με την νέα αυτή διάταξη δεν παρέχεται πλέον το δικαίωμα ασκήσεως του ενδίκου αυτού μέσου στον κατάδικο.

Επομένως, από τις ανωτέρω διατάξεις προκύπτει, ότι κατά του βουλεύματος του αρμόδιου συμβουλίου εφετών, που εκδόθηκε μετά την έναρξη ισχύος του ως άνω ν.4356/2015 (24-12-2015) και που απέρριψε αίτηση του καταδίκου για την υφ’ όρο απόλυσή του κατά το άρθρο 110 Α του ΠΚ, ο κατάδικος δεν έχει πλέον δικαίωμα αναιρέσεως.

Η ρύθμιση αυτή δεν αντίκειται στο άρθρο 6 παρ. 1 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως για την προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ), η οποία κυρώθηκε με το ΝΔ 53/1974 και έχει υπερνομοθετική ισχύ (άρθρο 28 παρ. 1 του Συντάγματος), με το οποίο αναγνωρίζεται στον κατηγορούμενο το δικαίωμα για δίκαιη δίκη, στην έννοια της οποίας περιλαμβάνεται και το δικαίωμα προσβάσεως στο δικαστήριο, ούτε στο άρθρο 20 παρ. 1 του Συντάγματος, κατά το οποίο "καθένας έχει δικαίωμα στην παροχή έννομης προστασίας από τα δικαστήρια και μπορεί να αναπτύξει σ’ αυτά τις απόψεις του για τα δικαιώματα ή τα συμφέροντα του, όπως νόμος ορίζει".

Και τούτο, γιατί ο κοινός νομοθέτης δεν κωλύεται να θεσπίζει προϋποθέσεις και περιορισμούς στην άσκηση ενδίκου μέσου, αρκεί αυτοί και οι συνέπειες που επισύρει η παράβαση τους, να μην είναι υπέρμετροι, σε σημείο ώστε να αναιρούν την ελεύθερη πρόσβαση στο δικαστήριο ή να αντιβαίνουν στην αρχή της αναλογικότητας, πράγμα που συμβαίνει, όταν η προβλεπόμενη από το νόμο κύρωση είναι στη συγκεκριμένη περίπτωση δυσανάλογη προς την παράβαση της διατάξεως του νόμου.

Η αρχή αυτή αναγνωρίζεται ήδη με το άρθρο 25 παρ. 1 εδ. β` του Συντάγματος (όπως το άρθρο αυτό ισχύει από 18.4.2001, μετά την αναθεώρηση από τη Ζ` Αναθεωρητική Βουλή των Ελλήνων), κατά το οποίο οι κάθε είδους περιορισμοί, που μπορούν να επιβληθούν στα δικαιώματα του ανθρώπου ως ατόμου και ως μέλους του κοινωνικού συνόλου, πρέπει να προβλέπονται είτε απευθείας από το Σύνταγμα, είτε από το νόμο, εφόσον υπάρχει επιφύλαξη υπέρ αυτού, και να σέβονται την αρχή της αναλογικότητας.

Επομένως, ο αποκλεισμός, στην ανωτέρω περίπτωση, του δικαιώματος της ασκήσεως από τον κατάδικο του ενδίκου μέσου της αναιρέσεως, δεν αντίκειται στο άρθρο 6 παρ. 1 της ΕΣΔΑ, γιατί το δικαίωμα προσβάσεως του καταδίκου ενώπιον του δικαστηρίου έχει πλήρως εξασφαλισθεί, αφού, παρέχεται σ` αυτόν ανεμπόδιστα η δυνατότητα να προσφύγει στο αρμόδιο δικαστικό συμβούλιο και να υποβάλει τις αντιρρήσεις του ή τα αιτήματα του στα θέματα που ανακύπτουν.

Έτσι, με τη θέσπιση των διατάξεων αυτών έχει εξασφαλιστεί, στην περίπτωση αυτή, το δικαίωμα προσβάσεως στη δικαιοσύνη, που καθιερώνεται στο ανωτέρω άρθρο 6 παρ.1 της ΕΣΔΑ, το οποίο, όμως, δεν καθιερώνει παραλλήλως υποχρέωση του εθνικού νομοθέτη για τη θέσπιση και ενδίκων μέσων υπέρ του κατηγορουμένου. Τέλος, κατά το άρθρο 476 παρ. 1 ΚΠΔ "Όταν το ένδικο μέσο, ασκήθηκε από πρόσωπο που δεν είχε δικαίωμα ...

ή εναντίον απόφασης ή βουλεύματος για τα οποία δεν προβλέπεται το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (ως συμβούλιο) που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του Εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που εμφανιστούν, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο", ενώ κατ’ άρθρο 513 παρ.1 ιδίου Κώδικος "Αν υπάρχει περίπτωση απαραδέκτου κατά το άρθρο 478 ΚΠΔ το δικαστήριο του Αρείου Πάγου απορρίπτει την αίτηση αναίρεσης ως απαράδεκτη".

Στην προκειμένη περίπτωση η κρινόμενη υπ’ αριθμ. πρωτ: του Γενικού Καταστήματος Κράτησης Β’ Τύπου Κερκύρας .../19-2-2016 αίτηση αναιρέσεως του καταδίκου Π. Τ. του Θ., στρέφεται κατά του υπ` αριθμ. 10/2016 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Κερκύρας, με το οποίο απορρίφθηκε κατ` ουσίαν η υπ’ αριθμ. .../2015 αίτησή του για υφ` όρον απόλυσή του, κατά το άρθρο 110 Α του ΠΚ.

Επομένως και σύμφωνα με τις διατάξεις και αιτιολογίες που προαναφέρονται, η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως, εφ’ όσον στρέφεται κατά βουλεύματος που δεν υπόκειται σε αναίρεση, πρέπει, μετά και την ειδοποίηση του αντικλήτου του αναιρεσείοντος, κατά την επί του φακέλου σχετική σημείωση της αρμοδίας γραμματέως, να απορριφθεί ως απαράδεκτη και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρα 476 παρ.1 και 583 παρ.1 ΚΠοινΔ).-

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την υπ’ αριθμ. πρωτ: του Γενικού Καταστήματος Κράτησης Β’ Τύπου Κερκύρας .../19-2-2016 αίτηση του Π. Τ. του Θ., κρατουμένου στο Κατάστημα Κρατήσεως Κερκύρας, για αναίρεση του υπ’ αριθμ. 10/2016 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Κερκύρας και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται σε διακόσια πενήντα (250) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα την 1η Νοεμβρίου 2016. Και

Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 24 Νοεμβρίου 2016.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ