Appeal dismissed because reading trial minutes does not constitute absolute procedural invalidity under Greek Criminal Procedure Code.

Απόφαση 1724 / 2018 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 1724/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

E' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μαρία Χυτήρογλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γεώργιο Παπαηλιάδη, Ναυσικά Φράγκου - Εισηγήτρια, Βασιλική Ηλιοπούλου και Βασιλική Μπαζάκη-Δρακούλη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 12 Ιανουαρίου 2018, με την παρουσία της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Βασιλικής Θεοδώρου (κωλυομένης της Εισαγγελέως) και του Γραμματέα Γεράσιμου Βάλσαμου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου Σ.Α., κατοίκου …, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Χρήστο Διαμαντή, για αναίρεση της υπ' αριθ. 42402/2015 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 31/7/2017 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1117/17.

Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και την Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναιρέσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η κρινόμενη υπ' αριθμ. πρωτ. 7040/2-8-2017 αίτηση του Σ.Α. του Κ. που επιδόθηκε στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου στις 2-8-2017, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 42402/16-11-2015 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, που εκδόθηκε σε δεύτερο βαθμό και καταχωρήθηκε στο οικείο βιβλίο στις 14-7-2017, ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα και επομένως πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω για το παραδεκτό και τη βασιμότητα των λόγων της.

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 171 § 1 στοιχ. δ', 329, 331, 333 § 2, 358, 364 και 369 ΚΠοινΔ προκύπτει ότι, αν ληφθεί υπόψη από το δικαστήριο της ουσίας, για τον σχηματισμό της κρίσεώς του ως προς την ενοχή του κατηγορουμένου, έγγραφο που δεν αναγνώσθηκε κατά τη συζήτηση στο ακροατήριο, δημιουργείται απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας, η οποία ιδρύει τον εκ του άρθρου 510 § 1 στοιχ. Α' ΚΠοινΔ λόγο αναιρέσεως, διότι αποστερείται έτσι ο κατηγορούμενος του δικαιώματος να εκθέσει τις απόψεις του και να προβεί σε παρατηρήσεις σχετικά με το αποδεικτικό αυτό μέσον, σύμφωνα με το άρθρο 358 ΚΠοινΔ. Εξάλλου, το περιεχόμενο του εγγράφου που αναγνώσθηκε δεν είναι αναγκαίο να αναφέρεται στα πρακτικά της αποφάσεως, είναι, όμως, αναγκαίο να αναφέρονται τα στοιχεία εκ των οποίων προσδιορίζεται επαρκώς η ταυτότητά του, έτσι ώστε να μην καταλείπεται αμφιβολία για το ποιο έγγραφο αναγνώσθηκε. Ο προσδιορισμός, δηλαδή, της ταυτότητας του εγγράφου είναι αναγκαίος μόνο για τη δημιουργία βεβαιότητας ότι, το έγγραφο αυτό και όχι κάποιο άλλο αναγνώσθηκε στη συγκεκριμένη δίκη και έτσι δόθηκε η δυνατότητα στον κατηγορούμενο να εκθέσει τις απόψεις του και να κάνει τις παρατηρήσεις του ως προς το περιεχόμενο του (κατά το άρθρο 358 ΚΠοινΔ). Διαφορετικά, αν δηλαδή η ταυτότητα του εγγράφου δεν προσδιορίζεται επαρκώς, υπάρχει ακυρότητα (ΑΠ. 295/2010).

Στην προκειμένη περίπτωση, ο αναιρεσείων ισχυρίζεται ότι το δικαστήριο, για την θεμελίωση της καταδικαστικής του κρίσεως, στήριξε την απόφασή του και στα ακόλουθα, φερόμενα ως αναγνωσθέντα έγγραφα, τα οποία κατά τη βεβαίωση της αποφάσεως, λήφθηκαν υπόψη για το σχηματισμό της καταδικαστικής κρίσεώς του σε βάρος του, χωρίς, από τα αναφερόμενα στα πρακτικά στοιχεία, να προκύπτει η ταυτότητα τους και χωρίς το περιεχόμενό τους να προκύπτει από άλλα, νομίμως ληφθέντα υπόψη, αποδεικτικά στοιχεία. Ειδικότερα αιτιάται ο αναιρεσείων ότι, στο σημείο (των πρακτικών) όπου μνημονεύονται τα αναγνωσθέντα έγγραφα αναφέρεται ότι αναγνώσθηκε: 1. "Η πρωτόδικη απόφαση με τα πρακτικά και τα σχετικά έγγραφα" χωρίς, ως προς τα έγγραφα, να αναφέρεται ο αριθμός τους (πόσα έγγραφα αναγνώσθηκαν), ούτε να παρατίθεται κανένα απολύτως στοιχείο, προσδιοριστικό του περιεχομένου τους. Ο ανωτέρω προσδιορισμός της ταυτότητας των πιο πάνω, φερομένων ως αναγνωσθέντων, εγγράφων είναι αναμφιβόλως ατελής.

Από την επισκόπηση όμως των πρακτικών της προσβαλλόμενης απόφασης συνάγεται ότι, κατά την ακροαματική διαδικασία, ύστερα από πρόταση του Εισαγγελέως και εντολή του Προέδρου αναγνώσθηκαν: 1) Η πρωτόδικη απόφαση με τα πρακτικά και τα σχετικά έγγραφα και 2) Η από 1-02-2008 έκθεση ένορκης εξέτασης του απολιπόμενου μάρτυρα Δ. του Α.. Όσον αναφορά το δεύτερο έγγραφο με τον τίτλο "η από 1-02-2008 έκθεση ένορκης εξέτασης του απολιπόμενου μάρτυρα Δ.Σ. του Α." ουδεμία αμφιβολία καταλείπεται περί του πλήρους και ακριβούς προσδιορισμού του εγγράφου αυτού, Επίσης όσον αναφορά τον προσδιορισμό "η πρωτόδικη απόφαση με τα πρακτικά και τα σχετικά έγγραφα", ουδεμία αμφιβολία καταλείπεται από την λογική ερμηνεία των λέξεων ότι, αναγνώστηκαν τα έγγραφα εκείνα τα οποία αναφέρονται στα πρακτικά της πρωτοδίκου αποφάσεως. Όταν δε αναγιγνώσκονται τα πρακτικά του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, θεωρούνται ότι αναγιγνώσκονται και οι περιλαμβανόμενες σε αυτά μαρτυρικές καταθέσεις και τα εκεί αναγνωσθέντα έγγραφα (Α.Π. 2328/2008).

Αβάσιμος παρίσταται και η επί μέρους αιτίαση ότι προκλήθηκε απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας στο ακροατήριο επειδή αναγνώστηκαν τα πρακτικά της πρωτοβάθμιας δίκης και τα αναφερόμενα σ' αυτή ως αναγνωσθέντα έγγραφα, χωρίς να γίνεται ρητή μνεία ποιά είναι τα έγγραφα αυτά και τούτο διότι: Κατά τη διάταξη του άρθρου 502 παρ. 1 εδ.

γ' του ΚΠΔ, σε κάθε περίπτωση διαβάζονται και λαμβάνονται υπόψη από το δικαστήριο τα πρακτικά της πρωτοβάθμιας δίκης που περιέχουν τις καταθέσεις των μαρτύρων που εξετάσθηκαν και κατάλογο των αναγνωσθέντων εγγράφων. Δηλαδή, κατά την έννοια της διάταξης αυτής, τα αναφερόμενα στα πρακτικά της πρωτοβάθμιας δίκης ως αναγνωσθέντα έγγραφα θεωρείται ότι αναγνώσθηκαν και στην κατ' έφεση δίκη και παραδεκτά λαμβάνονται υπόψη για το σχηματισμό τις δικανικής κρίσης, χωρίς περαιτέρω διευκρινήσεις, όπως αβάσιμα υποστηρίζει ο αναιρεσείων.

Εξάλλου η ανάγνωση των πρακτικών της πρωτόδικης δίκης θεωρείται δεδομένη στην κατ' έφεση δίκη, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 502 παρ. 1 εδ. γ' ΚΠΔ, ουδεμία δε ακυρότητα προκαλείται αν ληφθούν υπόψη, έστω κι αν δεν αναγνωσθούν, εκτός αν ζητηθεί η ανάγνωση τους από τον κατηγορούμενο και το δικαστήριο το αρνηθεί ή δεν απαντήσει σχετικά {Α.Π. 872/2014}.

Επομένως, ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. α ΚΠΔ λόγος αναίρεσης, με τον οποίο προβάλλεται η πλημμέλεια της, κατά το άρθρο 171 παρ. 1 δ ΚΠΔ, απόλυτης ακυρότητας κατά τη διαδικασία στο ακροατήριο, είναι αβάσιμος και πρέπει να απορριφθεί.

Με από αυτά η υπό κρίση αίτηση πρέπει να απορριφθεί και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 31-7-2017 (αριθμ. πρωτ. 7040/2-8-2017) αίτηση του Σ.Α. του Κ. για αναίρεση της υπ' αριθμ. 42402/16-11-2015 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα εκ διακοσίων πενήντα (250) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 5 Οκτωβρίου 2018.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 23 Οκτωβρίου 2018.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ