1724/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1724 / 2016 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

ΑΡΙΘΜΟΣ 1724/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Z’ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ασπασία Καρέλλου, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, (σύμφωνα με την υπ’ αριθμ. 126/2016 πράξη της Προέδρου του Αρείου Πάγου), Βασίλειο Καπελούζο, Δημήτριο Γεώργα, Δημήτριο Τζιούβα και Γεώργιο Παπαηλιάδη - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημήτριου Παπαγεωργίου (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 12 Οκτωβρίου 2016, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Β. Σ. του Θ. κατοίκου ..., που δεν παρέστη στο συμβούλιο, για αναίρεση της υπ’ αριθμ. 43007/2015 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών.

Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ’ αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 21 Δεκεμβρίου 2015 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 143/2016.

Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Δημήτριος Παπαγεωργίου εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Νικολάου Παντελή με αριθμό 89/19.5.2016, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: "Εισάγω, στο Δικαστήριο Σας (σε συμβούλιο), σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 476 και 513 του Κ.Π.Δ την από 21-12-2015.

αίτηση αναιρέσεως του Β. Σ. του Θ., κατοίκου ... (...), κατά της υπ’ αριθμ. 43.007/2015 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, με την οποία απορρίφθηκε ως ανυποστήρικτη η έφεσή του κατά της υπ’ αριθμ. 16539/2015 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, και εκθέτω τα ακόλουθα: Με την διάταξη του άρθρου 474 παρ. 1 του Κ.Π.Δ ορίζεται ότι "με την επιφύλαξη της παρ. 2 του άρθρου 473 του ιδίου Κώδικα, το ένδικο μέσο ασκείται με δήλωση στο γραμματέα του δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση (ή το βούλευμα) ή στο γραμματέα του ειρηνοδικείου ή στον προϊστάμενο της προξενικής αρχής που βρίσκεται στο εξωτερικό και στην περιφέρεια των οποίων κατοικεί ή διαμένει προσωρινά ο δικαιούμενος.

Εξάλλου με την διάταξη της παρ. 2 του άρθρου 473 του Κ.Π.Δ ορίζεται ότι "η αναίρεση κατά καταδικαστικής απόφασης μπορεί να ασκηθεί από εκείνον που καταδικάστηκε και με δήλωση που επιδίδεται στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, μέσα σε προθεσμία είκοσι ημερών, η οποία αρχίζει σύμφωνα με την παρ. 1. Η δήλωση αυτή μπορεί να συμπληρώνει και την αίτηση αναίρεσης που τυχόν ασκήθηκε σύμφωνα με το επόμενο άρθρο και που δεν περιέχει ορισμένους λόγους".

Από τις διατάξεις αυτές, προκύπτει ότι η αίτηση αναιρέσεως ασκείται γενικώς με δήλωση του δικαιούμενου διαδίκου ενώπιον των οριζόμενων στην διάταξη του άρθρου 474 παρ.1 οργάνων, μεταξύ των οποίων δεν συμπεριλαμβάνεται ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου. Η κατ’ εξαίρεση άσκηση της αναιρέσεως με δήλωση που επιδίδεται στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, μπορεί να γίνει μόνο αν η αναίρεση στρέφεται κατά καταδικαστικής αποφάσεως, όχι δε και εναντίον οποιασδήποτε άλλης, η οποία δεν έχει τον χαρακτήρα αυτό, όπως είναι και η απόφαση με την οποία απορρίπτεται η έφεση ως ανυποστήρικτη.

Στην προκειμένη περίπτωση με την προσβαλλόμενη με αριθμό 43.007/2015 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, απορρίφθηκε ως ανυποστήρικτη η έφεση του αναιρεσείοντα κατηγορουμένου κατά της υπ’ αριθμ. 16539/2015 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, με την οποία αυτός καταδικάστηκε σε συνολική ποινή φυλάκισης είκοσι οκτώ (28) μηνών για πλαστογραφία μετά χρήσεως κατ’ εξακολούθηση και απάτη κατ’ εξακολούθηση, τετελεσμένη και σε απόπειρα.

Κατά της αποφάσεως αυτής άσκησε ο ίδιος ο αναιρεσείων την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, με δήλωση που επιδόθηκε στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου την 22-12-2015. Σύμφωνα όμως με τα προεκτεθέντα, η ως άνω αίτηση αναιρέσεως, δεν ασκήθηκε νομοτύπως, αφού η προσβαλλόμενη απόφαση με την οποία απορρίφθηκε η έφεση του αναιρεσείοντα ως ανυποστήρικτη , δεν είναι καταδικαστική και συνεπώς δεν μπορεί να ασκηθεί με επίδοση σχετικού δικογράφου στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου.

Κατ’ ακολουθία των ανωτέρω, πρέπει η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως να απορριφθεί ως απαράδεκτη και να επιβληθούν σε βάρος του αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα (άρθρα 476 παρ. 1 και 583 παρ. 1 Κ.Π.Δ)

Για τους λόγους αυτούς Προτείνω: α) Να απορριφθεί ως απαράδεκτη η από 21-12-2015 αίτηση αναιρέσεως του Β. Σ. του Θ., κατοίκου ... (...), κατά της υπ’ αριθμ. 43.007/2015 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, με την οποία απορρίφθηκε ως ανυποστήρικτη η έφεσή του κατά της υπ’ αριθμ. 16539/2015 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών και β) Να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα σε βάρος του αναιρεσείοντα. Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Νικόλαος Παντελής".

Αφού άκουσε

τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 473 παρ. 2 εδ. α του Κ.Π.Δ. "η αναίρεση κατά της καταδικαστικής αποφάσεως μπορεί να ασκηθεί από εκείνον που καταδικάσθηκε και με δήλωση που περιέχει όσα ορίζονται στην παρ. 2 του επομένου άρθρου και επιδίδεται στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου μέσα σε προθεσμία είκοσι ημερών, η οποία αρχίζει σύμφωνα με την παρ. 1.....".

Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 474 παρ. 1 εδ. α του ιδίου Κώδικα "με την επιφύλαξη της διατάξεως της παρ. 2 του άρθρου 473, το ένδικο μέσο ασκείται με δήλωση στο γραμματέα του δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση ή στο γραμματέα του ειρηνοδικείου ή στον προϊστάμενο της προξενικής αρχής που βρίσκεται στο εξωτερικό και στην περιφέρεια των οποίων κατοικεί ή διαμένει προσωρινά ο δικαιούμενος....".

Από τον συνδυασμό των διατάξεων αυτών προκύπτει ότι, η αίτηση αναιρέσεως με δήλωση επιδιδόμενη στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, μέσα σε προθεσμία είκοσι ημερών από την καταχώρηση της τελεσίδικης αποφάσεως στο ειδικό βιβλίο, μόνον κατά καταδικαστικής αποφάσεως μπορεί να ασκηθεί παραδεκτά. Τέτοια απόφαση είναι εκείνη που επιβάλλει στερητική της ελευθερίας ή χρηματική ποινή, όχι όμως και η απορρίπτουσα, για οποιονδήποτε λόγο, ως απαράδεκτη ή ανυποστήρικτη την έφεση κατά της καταδικαστικής αποφάσεως του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου (Ολ.

Α.Π. 5/2000), η οποία σύμφωνα με το άρθρο 501 παρ. 1 του Κ.Π.Δ., μπορεί να αναιρεσιβληθεί, αλλά μόνο με δήλωση, κατά τρόπο που ορίζεται στην προαναφερθείσα διάταξη του άρθρου 474 παρ. 1 εδ. α του Κ.Π.Δ. εντός προθεσμίας δέκα ημερών από την καταχώρησή της στο ειδικό βιβλίο κατ’ άρθρο 473 παρ. 1 και 3 του ιδίου Κώδικα και όχι με δήλωση επιδιδόμενη στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, η οποία αφορά μόνον την καταδικαστική απόφαση.

Περαιτέρω, κατά το άρθρο 476 παρ. 1 του Κ.Π.Δ. όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε κατά βουλεύματος ή αποφάσεως, χωρίς να τηρηθούν οι οριζόμενες για την άσκηση αυτού διατυπώσεις, το αρμόδιο να κρίνει επ’ αυτού Συμβούλιο ή Δικαστήριο (σε Συμβούλιο) μετά από πρόταση του Εισαγγελέα και αφού ακούσει τους τυχόν εμφανισθέντες διαδίκους, καλουμένους προς τούτο, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση του προσβληθέντος βουλεύματος ή αποφάσεως και την καταδίκη του ασκήσαντος αυτό στα δικαστικά έξοδα (Α.Π. 736/2016, Α.Π. 44/2016).

Στην προκειμένη περίπτωση με την προσβαλλομένη υπ’ αριθμ. 43.007/2015 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών απορρίφθηκε ως ανυποστήρικτη η έφεση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου κατά της υπ’ αριθμ. 16.539/2015 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών με την οποίαν είχε καταδικασθεί σε συνολική ποινή φυλακίσεως είκοσι οκτώ (28) μηνών για τις αξιόποινες πράξεις της πλαστογραφίας μετά χρήσεως κατ’ εξακολούθηση και της απάτης κατ’ εξακολούθηση (τετελεσμένη και σε απόπειρα).

Κατά της αποφάσεως αυτής άσκησε ο ίδιος ο αναιρεσείων την κρινομένη αίτηση αναιρέσεως, με δήλωση που επιδόθηκε στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου την 22 Δεκεμβρίου 2015. Σύμφωνα όμως με τα προεκτεθέντα η αίτηση αυτή δεν ασκήθηκε νομοτύπως, αφού η προσβαλλομένη απόφαση που απέρριψε την έφεσή του ως ανυποστήρικτη δεν είναι καταδικαστική.

Επομένως, εφόσον ειδοποιήθηκε ο αναιρεσείων σχετικά, όπως τούτο προκύπτει από την επισημείωση του αρμοδίου γραμματέα στο φάκελο της δικογραφίας και αυτός δεν παραστάθηκε στο παρόν Συμβούλιο, πρέπει να απορριφθεί κρινομένη αίτηση αναιρέσεως ως απαράδεκτη (άρθρα 476 παρ. 1 και 513 παρ. 1 εδ. α του Κ.Π.Δ.) και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 του Κ.Π.Δ.) κατά τα ειδικότερα στο διατακτικό οριζόμενα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 21 Δεκεμβρίου 2015 αίτηση αναιρέσεως του Β. Σ. του Θ., κατοίκου ... (οδός ...) κατά της υπ’ αριθμ. 43.007/2015 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα τα οποία ανέρχονται στο ποσό των διακοσίων πενήντα (250) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα την 1η Νοεμβρίου 2016. Και

Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 24 Νοεμβρίου 2016.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ