1722/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1722 / 2016 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

ΑΡΙΘΜΟΣ 1722/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ζ’ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ασπασία Καρέλλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου (σύμφωνα με την υπ’ αριθμ. 126/2016 πράξη της Προέδρου του Αρείου Πάγου), Βασίλειο Καπελούζο-Εισηγητή, Δημήτριο Γεώργα, Δημήτριο Τζιούβα και Ιωάννη Μπαλιτσάρη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 12 Οκτωβρίου 2016, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημητρίου Παπαγεωργίου (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντα - κατηγορουμένου Κ. Σ.-Ζ. του Ε., κατοίκου ... και ήδη κρατουμένου στο ..., που εκπροσωπήθηκε από τον δικηγόρο Δημήτριο Χατζημιχάλη, διορισμένο με την υπ’ αριθμ. 123Α/2016 πράξη της Προέδρου του Αρείου Πάγου, περί αναιρέσεως της υπ’ αριθ. ΑΤ 2791/2016 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Πειραιώς.

Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Πειραιώς, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ’ αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 1 Ιουλίου 2016 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό ...2016.

Αφού άκουσε

Τον ορισθέντα δικηγόρο του αναιρεσείοντα, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης,

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 565 ΚΠοινΔ., κάθε αμφιβολία ή αντίρρηση σχετικά με την εκτελεστότητα της απόφασης και το είδος ή τη διάρκεια της ποινής λύεται από το δικαστήριο των πλημ/κών του τόπου όπου εκτίεται η ποινή. Το ίδιο ισχύει και σε περίπτωση περιορισμού σε ειδικό κατάστημα κράτησης νέων. Κατά της αποφάσεως αυτής επιτρέπεται να ασκηθεί αναίρεση από τον Εισαγγελέα και από τον κατηγορούμενο.

Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι το Πλημ/κείο το οποίο επιλαμβάνεται τέτοιων αντιρρήσεων του καταδικασμένου [υπό την προϋπόθεση ότι αυτός έχει ήδη προηγούμενα προσφύγει στον, κατ’ άρθρο 549 ΚΠοινΔ αρμόδιο Εισαγγελέα Εκτελέσεων] περιορίζεται μόνο στην εξέταση ζητημάτων σχετικών με την εκτελεστότητα αμετάκλητης καταδικαστικής αποφάσεως, τα οποία προέκυψαν κατά την εκτέλεση και μετά το αμετάκλητο αυτής και ειδικότερα αναφορικά:

α) με την εκτελεστότητα της αποφάσεως αυτής, όταν προβάλλεται ότι αυτή δεν έχει καταστεί αμετάκλητη, β) με το είδος της ποινής που επιβλήθηκε και γ) με τη διάρκεια της ποινής, στην περίπτωση που ο καταδικασμένος επικαλείται εσφαλμένο προσδιορισμό του χρόνου λήξεως της ποινής (άρθρο 554 ΚΠοινΔ) ή λόγο που παύει ή κωλύει τη συνέχιση της εκτίσεώς της, όπως η απονομής χάρης (άρθρο 567 περ.

β’ ΚΠοινΔ) ή η παραγραφή της ποινής (άρθρο 568 περ. α’ ΚΠοινΔ) ή ο χαρακτηρισμός της πράξεως ως μη αξιόποινης με μεταγενέστερο νόμο (άρθρο 2 § 2 ΠΚ), όχι όμως και όταν οι αντιρρήσεις αυτές αναφέρονται στη νομιμότητα της επιβληθείσης ποινής ή σε παραβάσεις που έγιναν κατά την έκδοση της αποφάσεως, σε επιμέτρηση [υπολογισμό] χρόνου κρατήσεως ή σε εσφαλμένη συγχώνευση ποινών, διότι με μία νέα εξέταση της υποθέσεως θα καταλυόταν το δεδικασμένο, παρά την απαγορευτική διάταξη του άρθρου 57 του Κ.Ποιν.Δ.

Εξ άλλου, κατ’ άρθρο 12 παρ.10 Ν.4322/2005 "έκτακτα μέτρα για την αποσυμφόρηση των καταστημάτων κράτησης" ορίζεται ότι κάθε αμφισβήτηση ως προς την εφαρμογή των προϋποθέσεων του παρόντος άρθρου λύεται, [με αμετάκλητη απόφαση] από το συμβούλιο του τόπου εκτίσεως της ποινής, ενώ περαιτέρω, ορίζεται, κατ’ άρθρο 6 παρ.1 Ν.2766/1999 [Σωφρονιστικού Κώδικος] στη περίπτωση παράνομης ενέργειας σε βάρος τους ή παράνομης εντολής, οι κρατούμενοι έχουν το δικαίωμα να αναφέρονται γραπτώς και μέσα σε εύλογο χρόνο στο [κατ’ άρθρο 41 παρ, 3 του ιδίου Νόμου οριζόμενο] Πενταμελές Συμβούλιο Εργασίας Κρατουμένων...

αν δεν εκδόθηκε δε απόφαση απ’ αυτό οι κρατούμενοι έχουν δικαίωμα προσφυγής στο Δικαστήριο Εκτελέσεως των ποινών, που σύμφωνα με το άρθρο 87 παρ.1 του ιδίου Νόμου, είναι το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών του τόπου εκτίσεως της ποινής.

Στη προκειμένη περίπτωση, με την προσβαλλόμενη 2791/2016 απόφαση του Τριμελούς Πλημ/κείου Πειραιώς απορρίφθηκε η από 13-4-2016 αίτηση [αντιρρήσεις] του ήδη αναιρεσείοντος. Με τις αντιρρήσεις, που ασκήθηκαν βάσει του άρθρου 565 του Κ.Ποιν.Δ., ο τελευταίος, βάλλοντας μεταξύ άλλων και κατά της με αριθμό 170/2016 διατάξεως της Εισαγγελέως Πλημμελειοδικών Πειραιώς [που απέρριψε αιτήσεις αυτού για υφ’ όρον απόλυση σύμφωνα με το άρθρο 12 Ν.4322/2015], ισχυρίσθηκε, ότι έπρεπε να γίνουν δεκτές οι ως άνω αιτήσεις του, να γίνει νέα προσμέτρηση ποινών, εναλλακτικά δε ζήτησε παραγραφή, κατ’ άρθρο 114 ΠΚ, ανεκτέλεστων αμετάκλητων ποινών που είχαν επιβληθεί σ’ αυτόν για διαδοχικές αποδράσεις.

Το Τριμελές Πλημ /κείο Πειραιώς με την προσβαλλόμενη απόφαση του απέρριψε τις ως άνω αντιρρήσεις, με την εξής αιτιολογία: οι αντιρρήσεις, 1] καθό μέρος στρέφονται κατά της με αριθμό 170/2016 διατάξεως της Εισαγγελέως Πειραιώς [που απέρριψε ως αβάσιμες τις από 11-2-2016 αιτήσεις του ήδη αντιλέγοντος για υφ’ όρον απόλυση κατ’ άρθρο 12 Ν.4322/2015, χωρίς να συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 105 επ.

Α.Κ,] είναι απορριπτέες ως απαράδεκτες, διότι φέρονται αναρμοδίως στο παρόν Δικαστήριο, δεδομένου ότι, κατ’ άρθρο 12 παρ.10 N.4322/2015, κάθε σχετική αμφισβήτηση ως προς την εφαρμογή του παρόντος άρθρου λύεται από το συμβούλιο πλημμελειοδικών του τόπου εκτίσεως της ποινής, 2] καθό μέρος παραπονείται ο αντιλέγων ότι εσφαλμένα οι ποινές που του επιβλήθηκαν για απόδραση κρατουμένου δεν συγχωνεύθηκαν μεταξύ τους κατά τον χρόνο εκδόσεως της με αριθμό 541/2002 συγχωνευτικής αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, είναι απορριπτέες, διότι κατά της τελευταίας αποφάσεως [που καθόρισε συνολική ποινή καθείρξεως 25 ετών, κεχωρισμένων των ποινών φυλακίσεως 4 ετών 10 μηνών και 10 ημερών για αποδράσεις κρατουμένου] επιτρέπεται στον κρατούμενο, κατ’ άρθρο 551 παρ. 3 ΚΠοινΔ άσκηση αναιρέσεως εντός δέκα ημερών, εφόσον δε στη προκείμενη περίπτωση δεν ασκήθηκε εμπρόθεσμη αναίρεση από τον κατηγορούμενο η ως άνω απόφαση κατέστη αμετάκλητη και συνεπώς κάθε σφάλμα κατά την κατάγνωση της συνολικής ποινής δεν επιτρέπεται να προσβληθεί με αντιρρήσεις περί την εκτέλεση που δεν μπορούν να καταλύσουν το δεδικασμένο της αμετάκλητης αποφάσεως, 3] καθό μέρος ο αντιλέγων ζητεί, κατ’ άρθρο 114 ΠΚ, την παραγραφή των ποινών που του επιβλήθηκαν για τις αποδράσεις, διότι αυτές κατέστησαν αμετάκλητες και δεν εκτελέσθηκαν για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των 10 ετών, είναι απορριπτέες, διότι δεν νοείται παραγραφή ποινών που είτε εκτίονται, δια της παραμονής του καταδίκου σε σωφρονιστικό κατάστημα [σημειώνεται ότι ο αιτών κρατείτο από το έτος 1985 έως και 28-4-2004, ότε αποφυλακίσθηκε υφ’ όρον] είτε δια της χορηγήσεως υφ’ όρον απολύσεως, αφού έκτοτε ο αιτών τελεί σε στάδιο δοκιμασίας, θεωρούμενος ως εκτίων την ποινή του εκτός φυλακής, 4] καθό μέρος επικαλείται εσφαλμένο υπολογισμό ευεργετικού χρόνου κρατήσεως από το Συμβούλιο Φυλακών, είναι απορριπτέες, διότι, κατ’ άρθρο 87 παρ.1 Ν. 2776/1999, σε περίπτωση παράνομης ενέργειας εκ μέρους του Συμβουλίου Φυλακών σε βάρος του κρατουμένου καθιδρύεται σ’ αυτόν δικαίωμα προσφυγής στο Συμβούλιο Πλημμελειοδικών του τόπου εκτίσεως της ποινής.

Με αυτά που δέχθηκε το Τριμελές Πλημ/κείο και απέρριψε τις αντιρρήσεις του αναιρεσείοντος, δεν έσφαλε περί την ερμηνεία και εφαρμογή των προαναφερθεισών ουσιαστικών ποινικών διατάξεων και δεν υπερέβη [αρνητικά] την εξουσία του. Κατά συνέπεια όσων προεκτέθηκαν οι από το άρθρο 510 § 1 στοιχ. Ε’ και Η’ ΚΠοινΔ προβαλλόμενοι λόγοι αναιρέσεως με τους οποίους αποδίδονται στην προσβαλλόμενη απόφαση οι πλημμέλειες της εσφαλμένης εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διατάξεως και της [αρνητικής] υπερβάσεως εξουσίας του δικαστηρίου, αντιστοίχως, είναι αβάσιμοι και άρα απορριπτέοι. Οι λοιποί αναφερόμενοι στο δικόγραφο λόγοι (απόλυτη ακυρότητα, έλλειψη ακροάσεως, παραβίαση δεδικασμένου) είναι απορριπτέοι ως απαράδεκτοι, εξ αιτίας της παντελούς αοριστίας των. Συνακόλουθα η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (αρ. 583 § 1 ΚΠοινΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 1-7-2016 αίτηση του Σ.-Ζ. Κ. του Ε., για αναίρεση της υπ’ αριθμ. 2791/2016 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημ/κείου Πειραιώς.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα εκ διακοσίων πενήντα [250] Ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα την 1η Νοεμβρίου 2016.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 24 Νοεμβρίου 2016.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ