1722/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1722 / 2007 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1722/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές : Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καλαμίδα, Δημήτριο Κανελλόπουλο, Διονύσιο Γιαννακόπουλο και Ιωάννη-Σπυρίδωνα Τέντε, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 7 Μαΐου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Γιαννέλη, για να δικάσει μεταξύ :

Της αναιρεσείουσας : Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ-ΠΑΠΑΚΩΣΤΑΣ Α.Β.Ε.Ε.", που εδρεύει στην Καρδίτσα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Δημήτριο Τεντολούρη.

Της αναιρεσίβλητης : Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε.", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Ιωάννα Αχουζαρίδη-Γαλάνη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 22-12-1999 ανακοπή της ήδη αναιρεσείουσας και του ..........., που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θηβών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις : 627/2000 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 6225/2002 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 29 Ιουνίου 2005 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης-Σπυρίδων Τέντες ανέγνωσε την από 16 Απριλίου 2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως . Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, η πληρεξούσια της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 118 παρ. 4, 502 παρ. 2, 506 παρ. 1, 577 παρ. 3 και 578 του ΚΠολΔ συνάγεται ότι για να είναι ορισμένος και άρα παραδεκτός ο λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο προσάπτεται στο δικαστήριο της ουσίας ευθεία παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου (άρθρο 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ), η οποία μπορεί να συντελεσθεί και με τη μη εφαρμογή διατάξεων που ήσαν εφαρμοστέες, δεν αρκεί να εκτίθενται στο αναιρετήριο το κατά την εκδοχή του αναιρεσείοντος ερμηνευτικό ή υπαγωγικό σφάλμα, αλλά πρέπει επιπλέον να αναφέρονται με πληρότητα και σαφήνεια, τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε το δικαστήριο ως θεμελιωτικά της κρίσεώς του για το βάσιμο ή μη της αγωγής (Ολ.

ΑΠ 27/1998). Διότι μόνον ενόψει των ανωτέρω γεγονότων ή παραδοχών μπορεί να ελεγχθεί, αν η νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στην απόφαση οδήγησε σε σφαλερό διατακτικό, από το οποίο εξαρτάται η ευδοκίμηση της αναιρέσεως (άρθρ. 578 ΚΠολΔ). Στην προκείμενη περίπτωση, με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως προβάλλεται η αιτίαση ότι η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση περιέπεσε σε νομικό σφάλμα, διότι εφαρμόζοντας τη διάταξη του άρθρου 15 εδ. 6 ν. 5960/1933 αντί των εφαρμοστέων στην κατάθεση διατάξεων των άρθρων 31 και 40 εδ. 3 του ίδιου νόμου, δέχθηκε ότι η εμφάνιση της επίδικης επιταγής στο κατάστημα της αναιρεσίβλητης τράπεζας στα ..........., ισχύει όχι προς εξόφληση αλλ΄ ως εμφάνιση για οπισθογράφηση.

Ο λόγος όμως αυτός, με τον οποίον, όπως εκτιμάται προβάλλεται αναιρετική πλημμέλεια εκ του άρθρου 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ είναι απορριπτέος ως αόριστος, διότι στο αναιρετήριο δεν αναφέρονται με πληρότητα τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε το δικαστήριο ως θεμελιωτικά της κρίσεώς του.

Κατά το άρθρο 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως για έλλειψη νόμιμης βάσεως παρέχεται και αν η απόφαση δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ως αιτιολογίες κατά την έννοια της διατάξεως αυτής νοούνται οι πραγματικές επί της ουσίας παραδοχές της αποφάσεως και όχι οι αναγόμενες στη νομική εκτίμηση του εφαρμοστέου κανόνα ουσιαστικού δικαίου, στη μείζονα δηλαδή πρόταση του δικανικού συλλογισμού της αποφάσεως. Επομένως ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως εκ του άρθρου 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ, με τον οποίον προβάλλονται αιτιάσεις περί ανεπαρκών αιτιολογιών της προσβαλλόμενης αποφάσεως επί του νομικού ζητήματος αν η επίδικη επιταγή μπορούσε να εξοφληθεί "σε άλλο κατάστημα της καθ΄ ης", δηλαδή αιτιάσεις αναγόμενες στη μείζονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 29.6.2005 αίτηση της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ - ΠΑΠΑΚΩΣΤΑΣ Α.Β.Ε.Ε" για αναίρεση της 6225/2002 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης, την οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων εκατόν εβδομήντα (1.170) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 21 Ιουνίου 2007.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 10 Ιουλίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ