Supreme Court allows appeal against civil liability judgment due to insufficient reasoning on negligence basis.

Απόφαση 1721 / 2013 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1721/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Τσόλα, Ευφημία Λαμπροπούλου, Γεράσιμο Φουρλάνο και Στυλιανή Γιαννούκου, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 20 Μαΐου 2013, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΛΙΜΕΝΟΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΑΕ" και το διακριτικό τίτλο "ΟΛΠ ΑΕ", που εδρεύει στον Πειραιά και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Αικατερίνη Νομικού με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Της αναιρεσίβλητης: Α. Β. του Θ., κατοίκου ..., η οποία παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Βασίλειο - Νικόλαο Κολιόπουλο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 13-12-2007 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιώς. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 6/2010 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 577/2011 του Εφετείου Πειραιώς. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 10-4-2012 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεράσιμος Φουρλάνος διάβασε την από 9-5-2013 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή των πρώτου και τρίτου λόγων αναίρεσης και την απόρριψη των λοιπών.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης ζήτησε την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Εισάγεται για κρίση αναίρεση κατά απόφαση δευτεροβαθμίου δικαστηρίου το οποίο έκρινε για υπόθεση αποζημίωσης της ήδη αναιρεσίβλητης λόγω τραυματισμού της από επίθεση που δέχθηκε από αδέσποτο σκύλο στην ακτή "ΗΕΤΙΩΝΑ" του λιμένος Πειραιώς.

ΙΙ. Σύμφωνα με το άρθρο 559 αρ.19 ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει καθόλου αιτιολογία ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης. Ανεπάρκεια ή ασάφεια αιτιολογιών υπάρχει, όταν δεν προκύπτουν σαφώς από το αιτιολογικό της απόφασης τα περιστατικά που είναι αναγκαία για την κρίση του δικαστηρίου στη συγκεκριμένη περίπτωση για την συνδρομή των νόμιμων όρων και προϋποθέσεων της διάταξης, η οποία εφαρμόστηκε ή για τη μη συνδρομή αυτών που αποκλείει την εφαρμογή της (ΑΠ 1275/2004 ΑΠ 354/2007).

Επίσης, όταν η απόφαση έχει ανεπαρκείς αιτιολογίες ως προς το νομικό χαρακτηρισμό των περιστατικών που έγιναν δεκτά και έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης και έτσι είναι ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος (Ολ.ΑΠ 30/1997 ΑΠ 362/2008). Στην υπό κρίση περίπτωση η προσβαλλόμενη απόφαση δέχθηκε τα ακόλουθα: "Στις 26-9-2007 η ενάγουσα κατήλθε στην ακτή "ΗΕΤΙΩΝΑ" του λιμένα Πειραιά συνοδεύοντας το γιό της Ά. - Μ., προκειμένου ο τελευταίος να επιβιβαστεί στο πλοίο "…" και να ταξιδεύσει στη Χίο, όπου υπηρετούσε τη θητεία του.

Μετά τον απόπλου του παραπάνω πλοίου η ενάγουσα άρχισε να περπατά για να βγεί από την προβλήτα και ενώ βρισκόταν στο σημείο όπου είχε δέσει το πλοίο Ε/Γ-Ο/Γ "…", δέχθηκε περί ώρα 19.25 επίθεση από τέσσερα αδέσποτα σκυλιά, ένα από τα οποία τη δάγκωσε στην κνήμη του αριστερού της ποδιού προξενώντας σ'αυτή σωματικά τραύματα...Υπαίτια του εν λόγω τραυματισμού της ενάγουσας υπήρξε η εναγομένη ανώνυμη εταιρία η οποία, έχουσα τη διοίκηση και εκμετάλλευση του λιμένα Πειραιά, ενώ ήταν υποχρεωμένη από την καλή πίστη κατά την κρατούσα κοινωνική αντίληψη να παρέχει υπηρεσίες με ασφαλή τρόπο, παρέλειψε να μεριμνήσει για τη φύλαξη από τα αδέσποτα σκυλιά στον επιβατικό λιμένα..." Σύμφωνα με τις πιο πάνω παραδοχές της η προσβαλλόμενη απόφαση διέλαβε ανεπαρκείς αιτιολογίες ως προς την θεμελίωση της αδικοπρακτικής ευθύνης του αναιρεσείοντος, εφ'οσον:

α)δεν είναι σαφής η νομική θεμελίωση της αναιρεσείουσας και ειδικότερα δεν είναι σαφείς γιατί η αναιρεσείουσα με βάση την καλή πίστη και "την κρατούσα κοινωνική αντίληψη" ήταν υπεύθυνη για την κίνηση αδέσποτων σκύλων, και, συνακόλουθα, αποκλειστικά υπαίτια, για την επελθούσα στην αναιρεσίβλητη σωματική βλάβη και ζημία β)δεν εξειδικεύεται το περιεχόμενο της υποχρέωσης που παρέλειψε να εκπληρώσει η αναιρεσείουσα και ειδικότερα, ....αυτή είχε υποχρέωση να πράξει, δηλαδή σε ποιες ενέργειες έπρεπε να προβεί και, παρά ταύτα, δεν το έπραξε.

Άρα ο τρίτος αναιρετικός λόγος, από το άρθρο 559 αρ.19 ΚΠολΔ, είναι βάσιμος.

ΙΙΙ. Κατά το άρθρο 559 αρ.4 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται, αν το δικαστήριο έχει υπερβεί τη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων. Ο λόγος αυτός αφορά τη δημόσια τάξη και, συνεπώς, καθιδρύεται και αν ακόμη δεν έγινε σχετική επίκληση ενώπιον του δικαστηρίου της ουσίας (Ολ.ΑΠ 20/2008, ΑΠ 1983/2009 ΑΠ 20/2008). Ο αναιρεσείων Οργανισμός (Α.Ε) ήδη το πρώτον προβάλλει πως το Εφετείο δεν είχε δικαιοδοσία για την εκδίκαση της διαφοράς, γιατί αποκλειστική δικαιοδοσία είχαν τα διοικητικά δικαστήρια, διότι, όπως εκτιμάται ο σχετικός λόγος:

α)βασικός μέτοχος του Ο.Λ.Π Α.Ε. είναι το Ελληνικό Δημόσιο με ποσοστό συμμετοχής κατά 74,5% β)απολαμβάνει, όλων των προνομίων του Δημοσίου γ)οι υπηρεσίες που ασκεί, σκοπεύουν στην εξυπηρέτηση του Δημοσίου συμφέροντος, δ)η συλλογή των αδέσποτων σκύλων από τους χώρους του λιμένος και, συνακόλουθα, η αγωγική αδικοπραξία πηγάζει από έννομη σχέση δημοσίου δικαίου.

Όμως: 1)ο ΟΛΠ είναι, όπως δεν αρνείται και ο ίδιος ανώνυμη εταιρεία, δηλονότι λειτουργεί και δραστηριοποιείται στα πλαίσια του ιδιωτικού τομέα 2)το ότι το Ελληνικό Δημόσιο, διαθέτει μεγάλο ποσοστό συμμετοχής στην ΟΛΠ ΑΕ, δεν καθιστούν την ένδικη διαφορά, διαφορά δημοσίου δικαίου, 3)δεν υφίσταται εδώ έννομη σχέση δημοσίου δικαίου μεταξύ κράτους και πολίτη, ούτε δημιουργείται, ούτε προβάλλεται άλλωστε, σχέση υπεροχής, μεταξύ ΟΛΠ Α.Ε.

και πολιτών (προβλ. ΑΠ 503/2009), 4)δεν υπάρχει στην παρούσα περίπτωση υπέρτερη μονομερής βούληση της αναιρεσείουσας, ούτε η διαφορά συναρτάται από τη λειτουργία του αναιρεσείοντος Οργανισμού, ως δημόσιας υπηρεσίας (προβλ.ΑΠ 1525/2010). Άρα, ο τέταρτος από το άρθρο 559 αρ.4 ΚΠολΔ αναιρετικός λόγος, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμη.

Παρέλκει δε, κατά τα λοιπά, η έρευνα των λοιπών λόγων αναίρεσης. Κατά ταύτα, πρέπει να παραπεμφθεί η υπόθεση στο ίδιο δικαστήριο για περαιτέρω εκδίκαση, γιατί είναι εφικτή η συγκρότησή του από άλλους δικαστές (αρθρ.580 παρ.3 ΚΠολΔ). Η δικαστική δαπάνη της αναιρεσείουσας η οποία κατέθεσε προτάσεις θα επιβληθεί σε βάρος αναιρεσίβλητης (αρθρ.176, 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την με αριθμό 577/2011 απόφαση του Εφετείου Πειραιώς.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές.

Επιβάλλει σε βάρος της αναιρεσίβλητης τη δικαστική δαπάνη της αναιρεσείουσας την οποία ορίζει σε τρείς χιλιάδες (3000) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 19 Ιουλίου 2013.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 26 Αυγούστου 2013.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ