Supreme Court dismisses appeal on res judicata and inadmissible arguments regarding property ownership.

Απόφαση 1720 / 2009 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1720/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Κανελλόπουλο, Αντιπρόεδρο, Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη, Μίμη Γραμματικούδη, Ιωάννη Σίδερη και Σπυρίδωνα Μιτσιάλη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, την 1η Απριλίου 2009, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: Χ1 και Χ2, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ιωάννη Ρηγάκο.

Των αναιρεσιβλήτων: ... και ...., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Γεωργία Νικολάου.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 15-7-2004 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3340/2006 του ίδιου Δικαστηρίου και 615/2007 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 20-6-2007 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη ανέγνωσε την από 18-3-2009 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ο από τον αριθμό 16 του άρθρου 559 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης ιδρύεται, όταν το δικαστήριο, το οποίο επιλήφθηκε αυτεπαγγέλτως ή κατά πρόταση κάποιου από τους διαδίκους της έρευνας για τη συνδρομή ή μη των προϋποθέσεων του δεδικασμένου, παρά το νόμο δέχθηκε την ύπαρξη ή μη ύπαρξη αυτού. Εξάλλου, το δεδικασμένο που προκύπτει από τελεσίδικη απόφαση λαμβάνεται μεν υπόψη αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 332 ΚΠολΔ, δεν αφορά όμως τη δημόσια τάξη και, συνακόλουθα, ο ισχυρισμός περί της ύπαρξης ή μη του τελευταίου για να θεμελιώσει το σχετικό λόγο αναίρεσης, πρέπει να έχει προταθεί στο δικαστήριο της ουσίας και να γίνεται επίκληση στο αναιρετήριο της πρότασής του (Ολ.

ΑΠ 1339/1985). Ο πρώτος, επομένως, λόγος της αναίρεσης, με τον οποίο προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η από τον αριθμό 16 του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλεια, γιατί το Εφετείο, κατά παράβαση του νόμου, δέχθηκε δεδικασμένο απορρέον από την 1272/1988 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, που επικυρώθηκε με τη 1396/1988 απόφαση του ίδιου - Εφετείου -, με την οποία κρίθηκε ως προδικαστικό ζήτημα τελεσίδικα και ήδη αμετάκλητα, ότι με βάση την άτυπη διανομή του κληρονομιαίου ακινήτου του αρχικού κληρούχου ..., που διενεργήθηκε μεταξύ των συγκληρονόμων, συζύγου και τέκνων του, το έτος 1950, το επίδικο ακίνητο περιήλθε στη νομή των απ' αυτούς Κ1 και Κ2 και ότι με το ....

πωλητήριο συμβόλαιο της συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Στυλιανής Στουπάκη, που έχει νόμιμα μεταγραφεί, πωλήθηκε και μεταβιβάστηκε η κυριότητα του ίδιου ακινήτου στους ενάγοντες και ήδη αναιρεσιβλήτους, είναι απορριπτέος προεχόντως ως αόριστος, εφόσον δεν εκτίθεται στο αναιρετήριο, ότι ο ισχυρισμός των αναιρεσειόντων περί του ότι δεν υπάρχει, στη συγκεκριμένη περίπτωση, δεδικασμένο προκύπτει από την προμνημονευόμενη τελεσίδικη απόφαση, προτάθηκε παραδεκτά απ' αυτούς ενώπιον του Εφετείου με τις προτάσεις τους της συζήτησης μετά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση..

Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 8 Κ.Πολ.Δ. ιδρύεται λόγος αναίρεσης όταν το δικαστήριο της ουσίας παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης. Πράγματα, υπό την έννοια της πιο πάνω διάταξης, θεωρούνται οι ασκούντες ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης αυτοτελείς ισχυρισμοί των διαδίκων, που, υπό την προϋπόθεση της νόμιμης πρότασής τους, θεμελιώνουν ιστορικώς το αίτημα της αγωγής, ανταγωγής, ένστασης ή αντένστασης ουσιαστικού η δικονομικού δικαιώματος (Ολ.

ΑΠ 25/2003, 12/2000 και 3/1997), όχι δε και εκείνοι που συνέχονται με την ιστορική βάση της αγωγής και αποτελούν άρνηση αυτής, ούτε και εκείνοι που δεν έχουν αυτοτέλεια και αποτελούν επιχειρήματα νομικά ή πραγματικά, τα οποία αντλούνται από το νόμο ή από την εκτίμηση των αποδείξεων (Ολ. ΑΠ 469/1984). Ο δεύτερος, επομένως, κατά το πρώτο μέρος του, λόγος της αναίρεσης, με τον οποίο προβάλλεται η από τον αριθμό 8 περίπτ.

β' του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλεια, γιατί το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη τους ισχυρισμούς των αναιρεσειόντων, ότι τόσο οι δικαιοπάροχοι των αντιδίκων τους Κ2 και ..., όσο και ο μη δικαιούμενος Κ1 δεν άσκησαν ποτέ καμιά διακατοχική πράξη νομής σε κανένα διαιρετό τμήμα του επίδικου οικοπέδου, που προήλθε από την άτυπη διανομή του έτους 1950 και μέχρι την κατάρτιση του ....

πωλητήριου συμβολαίου, έκτοτε δε ούτε οι αναιρεσίβλητοι άσκησαν διακατοχικές πράξεις νομής στο επίδικο οικόπεδο ή σε μικρότερο τμήμα αυτού και ότι ποτέ κανένας από τους παραπάνω δεν όχλησε τον δικαιοπάροχό τους Χ2 στη με διάνοια κυρίου ασκούμενη νομή του σε διαιρετό τμήμα του επιδίκου οικοπέδου, εμβαδού 353,72 τετρ.μέτρων., είναι απορριπτέος ως αλυσιτελής, αφού το Εφετείο δέχθηκε ως και κατ' ουσίαν βάσιμη την ένδικη αναγνωριστική περί κυριότητας ακινήτου αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων ως προς τη βάση της την στηριζόμενη στον παράγωγο τρόπο κτήσης της συγκυριότητας των αναιρεσιβλήτων στο επίδικο ακίνητο, δηλαδή, στο ....

πωλητήριο συμβόλαιο της συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Στυλιανής Στουπάκη, που έχει νόμιμα μεταγραφεί και ότι όχι ως προς τη βάση της τη στηριζόμενη στον πρωτότυπο τρόπο, δηλαδή στην έκτακτη χρησικτησία.

Ο δεύτερος, κατά το δεύτερο μέρος του, λόγος της αναίρεσης, με τον οποίο, κατ' ορθή εκτίμησή του, αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η από τον αριθμό 11 περίπτ. γ' του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλεια (και όχι εκείνη του αριθμού 10 του ίδιου πιο πάνω άρθρου, όπως αναφέρεται στο αναιρετήριο) γιατί το Εφετείο, προκειμένου να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα περί της παραδοχής της ένδικης αγωγής ως και κατ' ουσίαν βάσιμης, δεν έλαβε υπόψη και δεν συνεκτίμησε με τις λοιπές αποδείξεις τις καταθέσεις των μαρτύρων ανταπόδειξης, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, εφόσον από την υπάρχουσα στην προσβαλλόμενη απόφαση βεβαίωση, ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε, μεταξύ άλλων, και "τις καταθέσεις των ενόρκως εξετασθέντων μαρτύρων, οι οποίες περιέχονται στα προσκομιζόμενα ταυτάριθμα με την εκκαλουμένη απόφαση πρακτικά συνεδριάσεως......", καμιά δεν καταλείπεται αμφιβολία, ότι το εν λόγω Δικαστήριο, για τον σχηματισμό της δικανικής του κρίσης, έλαβε υπόψη ως προς τους κρίσιμους ισχυρισμούς των διαδίκων και συνεκτίμησε και τις προμνημονευόμενες καταθέσεις μαρτύρων, τις οποίες μάλιστα μνημόνευσε ρητά.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 20-6-2007 αίτηση των Χ1 κλπ για αναίρεση της 615/2007 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης.-

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 17 Ιουνίου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 8 Ιουλίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ