171/2011 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 171 / 2011 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)ΑΡΙΘΜΟΣ 171/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Εμμανουήλ Καλούδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βασίλειο Φούκα, Γεώργιο Χρυσικό, Ιωάννη Σίδερη και Νικόλαο Λεοντή, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 10 Ιανουαρίου 2011, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1. Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, αλλοδαπού νομικού προσώπου, εδρεύοντος στην Κωνσταντινούπολη της Τουρκίας (Συνοικία Φαναρίου) νομίμως εκπροσωπουμένου υπό της Α.Θ. Παναγιότητος του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου και της περί αυτόν Αγίας και Ιεράς Συνόδου, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Καλλιούρη, 2. Ν. Κ. του Δ., δικηγόρου, ο οποίος παραστάθηκε αυτοπροσώπως και 3. Γ. Κ. του Λ., κατοίκου ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε. Ο πληρεξούσιος των ανωτέρω παραστάντων δεν κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1.Β. Τ. του Α. και 2.Δ. συζ. Β. Τ. , το γένος Ι. Κ., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ιωάννη Νικολακόπουλο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 15 Δεκεμβρίου 1998 αγωγή της Ε. χήρας Ι. Μ., το γένος Γ. Λ., η οποία κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 8717/200 μη οριστική, 6331/2007 οριστική του ιδίου Δικαστηρίου και 1943/2009 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες, με την από 28 Ιουλίου 2009 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Βασίλειος Φούκας ανέγνωσε την από 21 Δεκεμβρίου 2010 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθούν οι λόγοι αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος των παραστάντων αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 576 §§ 1 και 2 ΚΠολΔ, αν ο διάδικος που επισπεύδει τη συζήτηση της υποθέσεως δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί αλλά δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος συζητεί την υπόθεση σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι. Αν ο αντίδικος εκείνου που επισπεύδει τη συζήτηση δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί αλλά δεν λάβει μέρος σε αυτή με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα. Αν η κλήση για συζήτηση δεν επιδόθηκε καθόλου ή δεν επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα, ο Άρειος Πάγος κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση ως προς όλους τους διαδίκους. Εξάλλου, από τη διάταξη του άρθρου 94 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι στον Άρειο Πάγο οι διάδικοι υποχρεούνται να παρίστανται με πληρεξούσιο δικηγόρο. Περαιτέρω, με τη διάταξη του άρθρου 104 ΚΠολΔ, ορίζεται ότι για τη συζήτηση στο ακροατήριο απαιτείται ρητή πληρεξουσιότητα και, αν δεν υπάρχει, κηρύσσονται άκυρες όλες οι πράξεις, ακόμη και εκείνες που είχαν γίνει προηγουμένως και ότι το δικαστήριο εξετάζει αυτεπαγγέλτως, σε κάθε στάση της δίκης, την έλλειψη πληρεξουσιότητας, καθώς και την υπέρβασή της.

Συνεπώς, η έλλειψη πληρεξουσιότητας τόσο προς το δικηγόρο που παραστάθηκε στο ακροατήριο για λογαριασμό του επισπεύδοντος, όσο και προς το δικηγόρο που επέσπευσε τη συζήτηση, υπογράφοντας τη σχετική κλήση, συνεπάγεται, κατά το άρθρο 104 ΚΠολΔ, την ακυρότητα της κλήσεως. Στην προκειμένη περίπτωση, από το σχετικό πινάκιο, τα πρακτικά συνεδριάσεως του Δικαστηρίου και τα στοιχεία της δικογραφίας, προκύπτουν τα εξής:

Κατά τη συζήτηση της υποθέσεως, κατά τη σειρά εγγραφής της στο οικείο πινάκιο, παραστάθηκαν οι αναιρεσίβλητοι, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ιωάννη Νικολόπουλο, έχοντα ειδική πληρεξουσιότητα, καθώς και ο δεύτερος από τους αναιρεσείοντες, αυτοπροσώπως, ως έχων την ιδιότητα του δικηγόρου.

Ο ίδιος, δεύτερος αναιρεσείων, δικηγόρος, δήλωσε ότι, με την ιδιότητα αυτή, εκπροσωπεί και το πρώτο αναιρεσείον Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως. Δεν αποδεικνύει όμως ότι έχει την απαιτούμενη ειδική πληρεξουσιότητα προς τούτο. Ο τρίτος από τους αναιρεσείοντες δεν παραστάθηκε. Δεν προκύπτει ποιος από τους διαδίκους επισπεύδει τη συζήτηση της υποθέσεως, γεγονός το οποίο δεν προσδιορίζουν ούτε οι παριστάμενοι αναιρεσίβλητοι, οι οποίοι δεν προσκομίζουν ούτε έκθεση επιδόσεως κλήσεως, από αυτούς προς τους απολειπομένους αναιρεσείοντες, ούτε τυχόν επιδοθέν σε αυτούς, από τους αναιρεσείοντες, αντίγραφο κλήσεως ή της αιτήσεως αναιρέσεως με την επ' αυτού επισημείωση του δικαστικού επιμελητή που διενήργησε την επίδοση, κατά το άρθρο 139 § 3 ΚΠολΔ.

Επομένως, πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη, ως προς όλους τους διαδίκους, η συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της από 28-7-2009 αιτήσεως του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως κλπ, περί αναιρέσεως της υπ' αριθμό 1943/2009 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στη Αθήνα την 1η Φεβρουαρίου 2011.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια στο ακροατήριο του συνεδρίαση στις 7 Φεβρουαρίου 2011.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ