Legislator Case Law & Legislation
171/2010 AI generated

Supreme Court dismisses appeal as inadmissible because the appealed judgment was not legally effective at the time of filing.

Case Number 171/2010
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Inadmissible

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Greece dismissed the appellant's appeal as inadmissible because the appealed judgment had not yet become legally effective when the appeal was filed. The appellant's lawyer failed to prove that the second-instance judgment of 2007 was final, despite the judgment being rendered in absentia. Consequently, the court ruled that the appeal violated procedural requirements for challenging non-final decisions.

Legislator headnote

AI generated

Articles 553(1)(b), 577(2), 309(a), 321, 495(1) of the Code of Civil Procedure; An appeal is inadmissible if the appealed judgment is not legally effective at the time of filing, and the court must verify this ex officio.

Keywords

AI generated
inadmissible appeal legally effective judgment appeal admissibility finality of judgment Code of Civil Procedure

Cited Legislation

AI generated
Article 553(1)(b) of the Code of Civil Procedure
Article 577(2) of the Code of Civil Procedure
Article 309(a) of the Code of Civil Procedure
Article 321 of the Code of Civil Procedure
Article 495(1) of the Code of Civil Procedure
Article 242(2) of the Code of Civil Procedure
Article 576(1) of the Code of Civil Procedure
Articles 302(1) of the Code of Civil Procedure
Articles 598 to 612 of the Code of Civil Procedure

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 171 / 2010 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 171/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ιωάννη Παπανικολάου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γεώργιο Χρυσικό, Ιωάννη Σίδερη, Νικόλαο Λεοντή και Γεώργιο Γεωργέλλη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 7 Δεκεμβρίου 2009, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: ..., η οποία δεν παραστάθηκε ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο.

Του αναιρεσιβλήτου: ..., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ευθύμιο Στασινόπουλο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 31 Ιανουαρίου 2005 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Λάρισας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 297/2005 οριστική του ιδίου Δικαστηρίου και 525/2007 του Εφετείου Λάρισας. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 20 Μαρτίου 2008 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Γεωργέλλης, ανέγνωσε την από 27 Νοεμβρίου 2009 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη της αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Όπως προκύπτει από την προσκομιζόμενη με αριθ. ... έκθεση επιδόσεως της Δικαστικής Επιμελήτριας στο Πρωτοδικείο Λάρισας ... ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως με την πάνω σ' αυτή πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση για συζήτηση επιδόθηκε με επίσπευση του αναιρεσιβλήτου νομότυπα και εμπρόθεσμα στην αναιρεσείουσα, η οποία δεν εμφανίστηκε κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από τη σειρά του οικείου πινακίου ούτε κατέθεσε δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.

Συνεπώς πρέπει να προχωρήσει στη συζήτηση σαν ήταν η διάδικος αυτή παρούσα (αρθρ.576 παρ.1 Κ.Πολ.Δ.).

Από τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 553 παρ. 1 στοιχ. β', 577 παρ. 2, 309 εδαφ. α', 321 και 495 παρ. 1 ΚΠολΔ συνάγεται ότι σε αναίρεση υπόκειται η απόφαση που έχει καταστεί τελεσίδικη, εκείνη δηλαδή η οποία, απεκδύοντας το, δικαστήριο από κάθε περαιτέρω εξουσία, περατώνει τη δίκη επί της αγωγής και δεν μπορεί να προσβληθεί με ανακοπή ερημοδικίας και έφεση.

Εξάλλου, ο χαρακτήρας της αποφάσεως ως τελεσίδικης ή μη κρίνεται κατά το χρόνο της ασκήσεως του ενδίκου μέσου της αναιρέσεως, ήτοι της καταθέσεως του σχετικού δικογράφου της στη γραμματεία του δικαστηρίου που έχει εκδώσει την προσβαλλόμενη απόφαση. Τέλος, αν δεν συνομολογείται ή δεν αποδεικνύεται η τελεσιδικία της προσβαλλομένης με αναίρεση αποφάσεως, τότε η αναίρεση απορρίπτεται ως απαράδεκτη κατ' αυτεπάγγελτη έρευνα του δικαστηρίου.

Στην προκειμένη περίπτωση, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως στρέφεται κατά της 525/2007 αποφάσεως του Εφετείου Λάρισας, που εκδόθηκε, ερήμην της εκκαλούσας και ήδη αναιρεσείουσας, κατά την ειδική διαδικασία των νομικών διαφορών (άρθρα 598 έως 612 ΚΠολΔ), και υπόκειται σε ανακοπή ερημοδικίας, σύμφωνα με τα άρθρα 302 παρ.1 ΚΠολΔ, ασκήθηκε δε με κατάθεσή της από την πληρεξούσια δικηγόρο της αναιρεσείουσας την 24.3.2008, όπως αποδεικνύεται από την στο τέλος του δικογράφου της καταχωρημένη σχετική έκθεση του αρμόδιου Γραμματέως του Εφετείου Λάρισας.

Εφόσον όμως από κανένα στοιχείο δεν αποδεικνύεται η τελεσιδικία της προσβαλλόμενης απόφασης κατά το χρόνο άσκησης της αναίρεσης πρέπει ν' απορριφθεί αυτή ως απαράδεκτη.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 20 Μαρτίου 2008 αίτηση της ... για αναίρεση της υπ' αριθ. 525/2007 απόφασης του Εφετείου Λάρισας. Και

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 12 Ιανουαρίου 2010.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του την 1η Φεβρουαρίου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ