Supreme Court quashes appeal court ruling for insufficient reasoning on collective agreement bonus eligibility.

Απόφαση 1717 / 2010 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)ΑΡΙΘΜΟΣ 1717/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ηλία Γιαννακάκη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Σπυρίδωνα Ζιάκα, Παναγιώτη Κομνηνάκη, Ανδρέα Δουλγεράκη και Δημήτριο Κόμη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημα του, την 5η Οκτωβρίου 2010, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ΝΠΙΔ με την επωνυμία "ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ", που εδρεύει στη Θεσσαλονίκη και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αθανάσιο Γεωργιάδη.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Γ. Κ. του Π., 2) Μ. Κ. του Α., 3) Α. Μ. του Γ., 4) Δ. Γ. του Ι., 5) Ι. Δ. του Α., 6) Σ. Π. του Λ. και 7) Α. Τ. του Η., κατοίκων ... Εκπροσωπήθηκαν όλοι από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Αντώνιο Αρκούδη, ο οποίος δήλωσε στο ακροατήριο ότι ανακαλεί την από 8-9-2010 δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και παρίσταται.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 23-7-2007 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 4328/2008 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 1765/2009 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 30-9-2009 αίτηση του.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος Κόμης διάβασε την από 23-9-2010 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του πρώτου λόγου αναιρέσεως και την απόρριψη του δεύτερου λόγου. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψη της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Οι εκάστοτε συλλογικές ρυθμίσεις (Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας και Διαιτητικές Αποφάσεις) για τους όρους αμοιβής και εργασίας των ηλεκτροτεχνιτών - περιελιγκτών όλων των κατηγοριών και των βοηθών τους, που απασχολούνται στα ηλεκτρολογικά καταστήματα, ηλεκτροτεχνουργεία, πλοία, οικοδομές και ξενοδοχεία όλης της χώρας, προβλέπουν την χορήγηση στους υπαγόμενους σ' αυτές εργαζόμενους επιδόματος ανθυγιεινής εργασίας και ειδικών συνθηκών, υπολογιζόμενο στους βασικούς τους μισθούς και σε περίπτωση που χορηγούνται σε άλλους εργαζόμενους του ίδιου με αυτούς εργοδότη επιδόματα ανθυγιεινής εργασίας και ειδικών συνθηκών με νόμο, ΣΣΕ ή ΔΑ, Υπουργική Απόφαση, Διμερή Συμφωνία, απόφαση του εργοδότη, μεγαλύτερα σε ποσοστό, τότε και στους ηλεκτροτεχνίτες χορηγείται το μεγαλύτερο.

Με την παράγραφο VII της από 11-2-1982 Συλλογικής Συμβάσεως Εργασίας "Περί των όρων αμοιβής και εργασίας των ηλεκτροτεχνιτών ηλεκτρολογικών καταστημάτων, ατμόπλοιων, οικοδομών κ.λπ. όλης της χώρας" ορίσθηκε ότι "Οι εργαζόμενοι που αφορά η σύμβαση αυτή, δικαιούνται το επίδομα ανθυγιεινής εργασίας ή ειδικών συνθηκών, που χορηγείται με οποιονδήποτε νόμο, συλλογική σύμβαση εργασίας, διαιτητική απόφαση, υπουργική απόφαση κ.λπ.

σε οποιαδήποτε κατηγορία εργαζομένων αν, ανεξάρτητα από το χρόνο παραμονής, προσφέρουν υπηρεσία όπου εργάζονται αυτοί. Σε περίπτωση που δίνονται περισσότερα από ένα επιδόματα ανθυγιεινής εργασίας ή ειδικών συνθηκών κ.λπ., τότε στους εργαζομένους της σύμβασης αυτής χορηγείται το ευνοϊκότερο". Η διάταξη αυτή ερμηνεύθηκε με την υπ' αριθμ. 16/1983 απόφαση του ΠΔΔΔ Αθηνών, που κηρύχθηκε εκτελεστή με την υπ' αριθμ. 14304/1983 απόφαση του Υπουργού Εργασίας, κατά την οποία "η αληθής έννοια της παραγράφου VII της από 11-2-1982 ΣΣΕ ηλεκτροτεχνιών καταστημάτων κ.λπ.

είναι ότι, το επίδομα ανθυγιεινής εργασίας ή ειδικών συνθηκών χορηγείται στην περίπτωση που οι μισθωτοί της ανωτέρω ΣΣΕ απασχολούνται σε χώρους που για την εργασία τους σε αυτούς άλλες κατηγορίες μισθωτών δικαιούνται επίδομα ανθυγιεινής εργασίας (επίδομα χώρου και όχι φύσεως επαγγέλματος), το δικαιούνται δε επί ημερησίας βάσεως, ανεξάρτητα από τον ελάχιστο χρόνο ημερησίας εργασίας στο χώρο τούτο".

Κατά την έννοια της παρατεθείσας διατάξεως, μετά την ερμηνεία της, βασικές προϋποθέσεις για την χορήγηση του επιδόματος ανθυγιεινής εργασίας στους ηλεκτροτεχνίες ηλεκτρολογικών καταστημάτων κ.λπ. είναι ότι αυτοί παρέχουν την εργασία τους σε ανθυγιεινούς χώρους και ότι σε άλλες κατηγορίες εργαζομένων στους ίδιους χώρους χορηγείται το επίδομα τούτο.

Ο χρόνος παραμονής στους χώρους αυτούς δεν ασκεί επίδραση, όπως ρητώς ορίζεται τόσο στην από 11-2-1982 ΣΣΕ όσο και στην υπ' αριθμ. 16/1983 Διαιτητική Απόφαση, είναι όμως προφανές ότι απαιτείται σταθερή και διαρκής και όχι περιστασιακή απασχόληση των ηλεκτροτεχνιτών στους χώρους αυτούς.

Στην προκείμενη περίπτωση το Εφετείο δέχθηκε, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, ότι οι ενάγοντες και ήδη αναιρεσίβλητοι παρέχουν τις υπηρεσίες τους με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας ως εργοδηγοί ηλεκτρολόγοι στο εναγόμενο και ήδη αναιρεσείον νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου, με την επωνυμία "ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ", που εδρεύει στη Θεσσαλονίκη, αμειβόμενοι με βάση τις εκάστοτε ισχύουσες συλλογικές συμβάσεις εργασίας και διαιτητικές αποφάσεις για τους όρους αμοιβής και εργασίας των ηλεκτροτεχνιτών που απασχολούνται στα ηλεκτρολογικά καταστήματα, ηλεκτροτεχνουργεία, πλοία, οικοδομές και ξενοδοχεία όλης της χώρας, έως δε και την 1-4-2007, που το εναγόμενο διέκοψε την χορήγηση του επιδόματος ανθυγιεινής εργασίας στους ενάγοντες, αυτοί ελάμβαναν το επίδομα τούτο.

Περαιτέρω εκτίθεται στην προσβαλλόμενη απόφαση ότι: "Το προβλεπόμενο από τις ΣΣΕ με βάση τις οποίες αμείβονται οι ενάγοντες επίδομα ανθυγιεινής εργασίας και ειδικών συνθηκών είναι πράγματι επίδομα χώρου και όχι φύσεως επαγγέλματος και συνεπώς υφίσταται υποχρέωση χορηγήσεώς του, στην περίπτωση που οι ηλεκτροτεχνίτες απασχολούνται σε χώρους, που για την εργασία τους σε αυτούς, άλλες κατηγορίες μισθωτών δικαιούνται επίδομα ανθυγιεινής εργασίας, ανεξάρτητα από τον χρόνο ημερήσιας εργασίας στο χώρο τούτο.

Στην προκείμενη περίπτωση αποδεικνύεται ότι το επίδομα αυτό χορηγείται από το εναγόμενο σε άλλους εργαζόμενους και δη στους εργοδηγούς συντηρητές μηχανολογικών και υδραυλικών εγκαταστάσεων, οι οποίοι κινούνται και απασχολούνται στους ίδιους χώρους με τους εργοδηγούς ηλεκτρολόγους, όπως στους χώρους ιατρικών αποβλήτων".

Ύστερα από τις παραδοχές αυτές κατέληξε το Εφετείο ότι, αφού οι ενάγοντες απασχολούνται σε χώρους, που για την εργασία τους σε αυτούς, άλλες κατηγορίες μισθωτών του εναγομένου δικαιούνται το επίδομα ανθυγιεινής εργασίας, παρέπεται ότι δικαιούνται το επίδομα αυτό και οι ενάγοντες και ακολούθως δέχθηκε την σχετική αγωγική αξίωσή τους.

Έτσι όμως που έκρινε το Εφετείο υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθμ. 19 του ΚΠολΔ, κατά τον βάσιμο πρώτο λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως, διότι κατέστησε ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο της ορθής ή μη υπαγωγής των πραγματικών γεγονότων στις ανωτέρω περιέχουσες ουσιαστικού δικαίου διατάξεις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας και Διαιτητικές Αποφάσεις, διαλαμβάνοντας στην προσβαλλόμενη απόφαση του ανεπαρκή αιτιολογία αναφορικά με την συνδρομή των προϋποθέσεων για την χορήγηση του επιδόματος ανθυγιεινής εργασίας στους αναιρεσίβλητους, καθόσον αρκέσθηκε μόνο στο γεγονός ότι αυτοί κινούνται και απασχολούνται στους (ανθυγιεινούς) χώρους των ιατρικών αποβλήτων, στους οποίους εργάζονται και οι εργοδηγοί συντηρητές των μηχανολογικών και υδραυλικών εγκαταστάσεων του αναιρεσείοντος, οι οποίοι λαμβάνουν το επίδομα ανθυγιεινής εργασίας, χωρίς όμως να προσδιορίσει και εξειδικεύσει το είδος των υπηρεσιών που παρέχουν οι αναιρεσίβλητοι στους χώρους των ιατρικών αποβλήτων και τις συνθήκες υπό τις οποίες εργάζονται στους χώρους αυτούς και χωρίς να διευκρινίσει αν πρόκειται για σταθερή και διαρκή, επί ημερησίας βάσεως, απασχόληση των αναιρεσιβλήτων στους χώρους των ιατρικών αποβλήτων, ανεξάρτητα από τον χρόνο παραμονής τους στους χώρους αυτούς.

Επομένως, πρέπει να γίνει δεκτός ο πρώτος λόγος της αναιρέσεως από τον αριθ. 19 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ.. Κατόπιν δε των ανωτέρω και αφού παρέλκει πλέον η έρευνα των λοιπών λόγων αναιρέσεως, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη υπ' αριθμ. 1765/2009 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης, να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο που εξέδωσε την αναιρούμενη απόφαση, συντιθέμενο από άλλους δικαστές (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ), και να καταδικασθούν οι αναιρεσίβλητοι στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος (αρθρ. 176, 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 1765/2009 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο πιο πάνω Εφετείο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που εξέδωσαν την εν λόγω απόφαση. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσίβλητους στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος, την οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 2 Νοεμβρίου 2010.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 22 Δεκεμβρίου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ