Supreme Court dismisses appeal as inadmissible regarding absent party and orders retrial to verify finality.

Απόφαση 1716 / 2013 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1716/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο, Κωνσταντίνο Τσόλα, Ευφημία Λαμπροπούλου, Γεράσιμο Φουρλάνο και Στυλιανή Γιαννούκου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του, στις 22 Απριλίου 2013, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "…" και το διακριτικό τίτλο "…." που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία δεν εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο, 2) Κ. Κ. του Α., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε στο ακροατήριο με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Πεπόνη, που δήλωσε ότι το επώνυμο του δευτέρου αναιρεσείοντος είναι Κ. και όχι Κ. και προσκόμισε πιστοποιητικό ταυτοπροσωπίας αυτού.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Δ. Δ., Εισηγητή Πτωχεύσεων του Πρωτοδικείου Πρεβέζης, 2) Γ. Π., συνδίκου της πτωχεύσεως της ανώνυμης εταιρείας, οι οποίοι δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο και 3) Ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία "Τράπεζα Πειραιώς Α.Ε." που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Θωμά Καναβέλη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με το από 2-10-2007 δικόγραφο αντιρρήσεων των ήδη αναιρεσειόντων προς τον Εισηγητή Πτωχεύσεων του Πρωτοδικείου Πρεβέζης, το οποίο εισήχθη για συζήτηση με την από 21-4-2008 κλήση τους ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πρεβέζης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 91/2008 του ίδιου Δικαστηρίου και 406/2009 του Εφετείου Ιωαννίνων. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 20-9-2010 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκαν μόνο ο δεύτερος αναιρεσείων και η τρίτη αναιρεσίβλητη όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ευφημία Λαμπροπούλου ανέγνωσε την από 4-12-2012 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος του δευτέρου αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος της τρίτης αναιρεσίβλητης την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις του άρθρου 576 Κ.Πολ.Δ., όπως ισχύει μετά την προσθήκη δευτέρου εδαφίου στην τρίτη παράγραφο αυτού με το άρθρο 62 ν.4139/2013 και έχει εφαρμογή στην προκειμένη περίπτωση (άρθρο 98 παρ.1 του ίδιου νόμου), προκύπτει ότι αν κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί αλλά δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος κάποιος από τους διαδίκους, ο Άρειος Πάγος ερευνά αυτεπαγγέλτως αν ο απολιπόμενος διάδικος επέσπευσε εγκύρως τη συζήτηση, οπότε συζητεί την υπόθεση σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι ή αν τη συζήτηση επέσπευσε ο αντίδικος του απολιπομένου διαδίκου, οπότε εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν ο τελευταίος κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα.

Αν η κλήση για τη συζήτηση δεν επιδόθηκε καθόλου ή δεν επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα, ο Άρειος Πάγος κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση για όλους. Σε περίπτωση όμως απλής ομοδικίας, αν κάποιος διάδικος δεν εκπροσωπηθεί από πληρεξούσιο δικηγόρο, η υπόθεση χωρίζεται και η συζήτηση της αιτήσεως χωρεί νομίμως ως προς όσους διαδίκους εκπροσωπούνται από πληρεξούσιο δικηγόρο ή έχουν κλητευθεί νομίμως και κηρύσσεται απαράδεκτη ως προς τους λοιπούς.

Στην προκειμένη περίπτωση φέρεται για συζήτηση η από 20-9-2010 αίτηση για αναίρεση της 406/2009 αποφάσεως του Εφετείου Ιωαννίνων. Aπό τα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά του δικαστηρίου τούτου προκύπτει ότι κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσης δικάσιμο της υποθέσεως (22-4-2013), κατά την οποία συζητήθηκε η υπόθεση με εκφώνησή της από τη σειρά του οικείου πινακίου, δεν εμφανίσθηκαν η πρώτη αναιρεσείουσα και οι πρώτος και δεύτερος αναιρεσίβλητοι ούτε κατέθεσαν δήλωση σύμφωνα με το άρθρο 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.

Οι παραστάντες δεύτερος αναιρεσείων και τρίτη αναιρεσίβλητη δεν επικαλούνται ούτε προσκομίζουν εκθέσεις επιδόσεως από τις οποίες να προκύπτει ότι οι ανωτέρω απολιπόμενοι διάδικοι έχουν κληθεί να παραστούν κατά τη συζήτηση της υποθέσεως. Πρέπει επομένως, μετά από αυτεπάγγελτη έρευνα, να χωριστεί η υπόθεση και να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως ως προς τους πιο πάνω απολιπομένους διαδίκους, να προχωρήσει δε νομίμως η συζήτηση ως προς τους παραστάντες.

Από τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 553 παρ.1 στοιχ.β, 577 παρ.2, 321 και 495 παρ.1 Κ.Πολ.Δ. συνάγεται ότι σε αναίρεση υπόκειται η απόφαση που έχει καταστεί τελεσίδικη, εκείνη δηλαδή η οποία, απεκδύοντας το δικαστήριο από κάθε περαιτέρω εξουσία, περατώνει τη δίκη επί της αγωγής και δεν μπορεί να προσβληθεί με ανακοπή ερημοδικίας και έφεση.

Εξάλλου ο χαρακτήρας της αποφάσεως ως τελεσίδικης ή μη κρίνεται κατά το χρόνο ασκήσεως του ενδίκου μέσου της αιτήσεως αναιρέσεως, ήτοι της καταθέσεως του σχετικού δικογράφου στη γραμματεία του δικαστηρίου που έχει εκδώσει την προσβαλλόμενη απόφαση (Ολ.Α.Π.9/1996, Α.Π.375/2013). Κατά της αποφάσεως που εκδόθηκε με την απουσία, πραγματική ή πλασματική, ενός των διαδίκων, έστω και αν δεν στηρίχθηκε στη συναγωγή δυσμενών συνεπειών από την ερημοδικία του, παρέχεται η δυνατότητα ασκήσεως ανακοπής ερημοδικίας από τον ερημοδικασθέντα (άρθρο 502 Κ.Πολ.Δ.), με συνέπεια, όσο διαρκεί η προθεσμία της ανακοπής ερημοδικίας, να αποκλείεται η άσκηση κατά της ερήμην αποφάσεως αιτήσεως αναιρέσεως, η οποία αν παρ' όλα αυτά ασκηθεί, είναι απορριπτέα αυτεπαγγέλτως ως απαράδεκτη (άρθρο 577 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.), αφού σε σχέση με την αναίρεση δεν υπάρχει διάταξη όμοια με εκείνη του άρθρου 513 παρ.1 εδ.β περ.β Κ.Πολ.Δ., που ορίζει ότι κατά των ερήμην αποφάσεων επιτρέπεται έφεση ήδη από τη δημοσίευσή τους.

Αντίθετα δηλαδή με την καθιερούμενη με τη διάταξη αυτή συμπόρευση των προθεσμιών της εφέσεως και της ανακοπής ερημοδικίας, η αναίρεση κατά ερήμην αποφάσεως είναι επιτρεπτή μόνο εφόσον δεν συγχωρείται κατ' αυτής ανακοπή ερημοδικίας ή έφεση (Ολ.Α.Π.11/1998, Α.Π.375/2013). Περαιτέρω κατά τη διάταξη του άρθρου 254 παρ.1 εδ.α Κ.Πολ.Δ., όπως ισχύει μετά την αντικατάστασή της με το άρθρο 9 ν.2915/2001 και εφαρμόζεται και στη διαδικασία της δίκης για την αναίρεση (άρθρο 573 παρ.1 Κ.Πολ.Δ.), το δικαστήριο μπορεί να διατάξει την επανάληψη της συζητήσεως στο ακροατήριο, η οποία έχει κηρυχθεί περατωμένη, όταν κατά τη μελέτη της υποθέσεως ή τη διάσκεψη παρουσιάζονται κενά ή αμφίβολα σημεία που χρειάζονται συμπλήρωση ή επεξήγηση.

Στην προκειμένη περίπτωση κατά τη μελέτη της υποθέσεως παρουσιάσθηκαν κενά και αμφίβολα σημεία που χρειάζονται συμπλήρωση και επεξήγηση και συγκεκριμένα, ενώ η προσβαλλόμενη απόφαση είχε εκδοθεί ερήμην της τρίτης αναιρεσίβλητης, δεν προκύπτει αν κατά το χρόνο της ασκήσεως της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως είχε καταστεί τελεσίδικη ως προς αυτήν.

Συνεπώς πρέπει να διαταχθεί η επανάληψη της συζητήσεως της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως ως προς τους αντιμωλία δικασθέντες διαδίκους, προκειμένου να συμπληρωθούν και διευκρινισθούν τα προαναφερθέντα κενά και αμφίβολα σημεία με επιμέλεια του δευτέρου αναιρεσείοντος και ειδικότερα να αποδειχθεί από αυτόν η κατά το χρόνο ασκήσεως της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως τελεσιδικία της προσβαλλομένης ως προς την τρίτη αναιρεσίβλητη είτε με ομολογία της τελευταίας είτε με δημόσια έγγραφα, όπως έκθεση επιδόσεως της προσβαλλομένης προς αυτήν ή επικυρωμένο αντίγραφο της προσβαλλομένης με τη σχετική επισημείωση του αρμόδιου δικαστικού επιμελητή περί επιδόσεώς της προς αυτήν και βεβαίωση του γραμματέως του εφετείου περί μη ασκήσεως εκ μέρους της ανακοπής ερημοδικίας μέσα στη νόμιμη προθεσμία ή με άλλα δημόσια έγγραφα αποδεικνύοντα τη νομότυπη παραίτησή της από το δικαίωμα ασκήσεως του πιο πάνω ενδίκου μέσου.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της από 20-9-2010 αιτήσεως της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "…" και του Κ. Κ. για αναίρεση της 406/2009 αποφάσεως του Εφετείου Ιωαννίνων, ως προς την πρώτη αναιρεσείουσα και τους πρώτο και δεύτερο αναιρεσιβλήτους.

Διατάσσει την επανάληψη της συζητήσεως στο ακροατήριο της ίδιας πιο πάνω αιτήσεως αναιρέσεως ως προς το δεύτερο αναιρεσείοντα και την τρίτη αναιρεσίβλητη με σκοπό να προσκομισθούν, με επιμέλεια του δευτέρου αναιρεσείοντος, τα αναφερόμενα στο σκεπτικό.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 10 Ιουλίου 2013.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 26 Αυγούστου 2013.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ