Supreme Court dismisses appeal for failure to cite specific factual assumptions in the notice of appeal.

Απόφαση 1716 / 2007 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1716/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές : Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καλαμίδα, Δημήτριο Κανελλόπουλο, Διονύσιο Γιαννακόπουλο και Ελένη Παναγιωτάκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 16 Απριλίου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Γιαννέλη, για να δικάσει μεταξύ :

Της αναιρεσείουσας : Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "TRANSCOMBI EXPRESS GmbH", που εδρεύει στο Manhein Γερμανίας και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Μιχαήλ Πατεράκη.

Της αναιρεσίβλητης : Ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "CGU ΕΛΛΑΣ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΓΕΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΕΙΩΝ" (με την πρώην επωνυμία "Σαν Αλλάϊανς Ινσούρανς ΕΛΛΑΣ Α.Ε.Γ.Α."), που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Βασίλειο Χαραλάμπη, ο οποίος δήλωσε ότι η επωνυμία της εταιρείας τροποποιήθηκε σε "Activa Insurance Ανώνυμη Ασφαλιστική Εταιρεία".

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 7-4-1998 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις : 16/2000 προδικαστική, 1986/2004 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 8097/2005 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 20 Φεβρουαρίου 2006 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ελένη Παναγιωτάκη ανέγνωσε την από 28 Μαρτίου 2007 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Από τις διατάξεις των άρθρων 118 αριθ. 4, 566 παρ. 1, 577 παρ. 3 και 578 του ΚΠολΔ συνάγεται ότι, όταν η αγωγή κρίθηκε κατ' ουσία βάσιμη ή αβάσιμη, για να είναι ορισμένος και άρα παραδεκτός ο λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο προσάπτεται στο δικαστήριο της ουσίας ευθεία παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου (άρθρ. 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ), δεν αρκεί να εκτίθενται στο αναιρετήριο οι διατάξεις που φέρονται ότι παραβιάστηκαν, η έννοια που αποδίδει σ' αυτές ο αναιρεσείων, το κατά την εκδοχή του πραγματικό μέρος της υποθέσεως και τα συμπεράσματα του δικαστηρίου, που φέρονται ως προϊόν ερμηνευτικού ή υπαγωγικού σφάλματος, αλλά πρέπει επιπλέον να αναφέρονται με σαφήνεια και πληρότητα - και όχι αποσπασματικά και επιλεκτικά - οι ουσιαστικές παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, δηλαδή τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε το δικαστήριο ως θεμελιωτικά της κρίσεώς του για το βάσιμο ή αβάσιμο της αγωγής, αφού διαφορετικά δεν είναι δυνατή, με βάση το περιεχόμενο του αναιρετηρίου, η στοιχειοθέτηση του σχετικού λόγου αναιρέσεως.

Διότι η ευδοκίμηση της αναιρέσεως εξαρτάται, σύμφωνα με το άρθρο 578 του ΚΠολΔ, από την ορθότητα, όχι των νομικών αιτιολογιών, αλλά του διατακτικού της προσβαλλόμενης απόφασης, το οποίο συνάπτεται αιτιωδώς με τις ουσιαστικές παραδοχές του δικαστηρίου. Επομένως η έκθεση των παραδοχών αυτών στο αναιρετήριο είναι αναγκαία για να μπορεί να ελεγχθεί από το περιεχόμενό του, αν η αποδιδόμενη στην απόφαση παραβίαση κανόνα του ουσιαστικού δικαίου οδήγησε σε εσφαλμένο διατακτικό.

Τέλος, δεν επιτρέπεται συμπλήρωση του αναιρετηρίου με την προσβαλλόμενη απόφαση ή άλλα διαδικαστικά έγγραφα (ΟλΑΠ 27/1998). Στην προκείμενη περίπτωση, με τους πρώτο και δεύτερο λόγους του αναιρετηρίου, από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση - με την οποία υποχρεώθηκε η αναιρεσείουσα, ως πρώτη διαδοχική μεταφορέας διεθνούς οδικής μεταφοράς ασφαλισθέντων και απωλεσθέντων, ένεκα κλοπής, πραγμάτων, να αποζημιώσει την αναιρεσίβλητη ασφαλιστική εταιρεία, ως υποκατάστατη κατόπιν καταβολής ασφαλιστικής αποζημιώσεως -ευθεία παραβίαση, με τον πρώτο λόγο, των διατάξεων των άρθρων 34 και 36 και επικουρικά της διάταξης του άρθρου 37 της διεθνούς συμβάσεως της Γενεύης C.M.R.

που κυρώθηκε με το ν. 559/1977, και με τον δεύτερο των διατάξεων του ίδιου ως άνω άρθρου 34. Στο αναιρετήριο όμως εκτίθενται το σύντομο ιστορικό της υπόθεσης, το κατά τις απόψεις της αναιρεσείουσας πραγματικό και νομικό μέρος αυτής και το συμπέρασμα του Εφετείου, αλλά δεν παρατίθενται με πληρότητα και σαφήνεια οι ουσιαστικές παραδοχές του δικαστηρίου εν σχέσει προς τους φερόμενους ως παραβιασθέντες κανόνες δικαίου, δηλαδή τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία δέχθηκε αυτό για να στηρίξει την κρίση του για την βασιμότητα των αξιώσεων της υποκατασθείσης αναιρεσίβλητης από σύμβαση μεταφοράς που εκτελέστηκε με διαδοχικούς μεταφορείς, αλλά παραδοχές όλως περιορισμένες, επιλεκτικές και αποσπασματικές.

Επομένως, με βάση το περιεχόμενο του αναιρετηρίου, δεν είναι δυνατό να ελεγχθούν και να στοιχειοθετηθούν οι προαναφερόμενοι αναιρετικοί λόγοι, οι οποίοι είναι γι' αυτό αόριστοι και συνεπώς απαράδεκτοι. Τα περαιτέρω παράπονα που περιέχονται στους λόγους αυτούς, ότι είναι αναληθές πως η [μη διάδικος] εταιρεία "Τρανσκόμπι Εξπρές Α.Ε." αναμείχθηκε ως παραγγελιοδόχος μεταφοράς και με την ιδιότητά της αυτή της ανέθεσε να μεταφέρει τα ένδικα πράγματα μέχρι τον ............

στον δε ........... από τον ........... μέχρι τη ........... Αττικής, ότι η αναιρεσείουσα δεν είναι ούτε πρώτη ούτε τελευταία μεταφορέας και δεν υπήρχε μοναδικό συμβόλαιο, όπως δέχθηκε το Εφετείο, και ότι η προσβαλλόμενη απόφαση θα έπρεπε να δεχθεί την ύπαρξη δύο μεταφορών ανεξάρτητων μεταξύ τους, αφορούν στην ανέλεγκτη αναιρετικά, κατά το άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ, εκτίμηση των αποδείξεων από το Εφετείο.

ΙΙ. Όπως προκύπτει από τα άρθρα 335, 338 έως 341 και 346 Κ.Πολ.Δ. το δικαστήριο της ουσίας, προκειμένου να σχηματίσει τη δικανική του πεποίθηση για τη βασιμότητα των πραγματικών ισχυρισμών των διαδίκων, οι οποίοι ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, υποχρεούται να λαμβάνει υπόψη του όλα τα αποδεικτικά μέσα που νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, χωρίς πάντως να είναι ανάγκη να γίνεται ειδική μνεία και χωριστή αξιολόγηση του καθενός απ' αυτά. Η παράβαση της υποχρεώσεώς του αυτής ιδρύει τον προβλεπόμενo από το άρθρο 559 αριθμ. 11γ του ίδιου Κώδικα λόγο αναιρέσεως.

Εν προκειμένω, από τη βεβαίωση του Εφετείου στην προσβαλλόμενη απόφασή του, ότι στο πόρισμά του κατέληξε αφού εκτίμησε και όλα τα έγγραφα που προσκόμισαν και επικαλέστηκαν οι διάδικοι, αλλά και από το όλο περιεχόμενο της απόφασης αυτής και ειδικότερα από τις παραδοχές της "...για την μεταφορά αυτή εκδόθηκε το από .......... διεθνές δελτίο παράδοσης C.M.R.," και "Αυτός (..........) αυθημερόν...παρέλαβε το ένδικο φορτίο εμπορευμάτων, με την ιδιότητά του...του διαδοχικού μεταφορέως μαζί και με το "διεθνές δελτίο παράδοσης" αυτών (διεθνή φορτωτική C.M.R.)...και τα υπόλοιπα συνοδευτικά φορτωτικά έγγραφα...", προκύπτει αδιστάκτως ότι το δικαστήριο αυτό της ουσίας έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε και τα αναφερόμενα στον τρίτο λόγο της αναιρέσεως έγγραφα, ήτοι το από .......... δελτίο παράδοσης της C.M.R. και την .......... φορτωτική. Ακολούθως, ο λόγος αυτός από τον αρ. 11 γ΄ του άρθρου 559 ΚΠολΔ είναι αβάσιμος και απορριπτέος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 20.2.2006 αίτηση της ανώνυμης εταιρεία με την επωνυμία "TRANSCOMBI EXPRESS GmbH" για αναίρεση της 8097/2005 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα να πληρώσει στην αναιρεσίβλητη τα δικαστικά έξοδα εκ χιλίων εκατόν εβδομήντα [1170] ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 15 Ιουνίου 2007.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 10 Ιουλίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ