Appeal discussion dismissed as inadmissible due to non-appearance of defendants and unproven death of one defendant.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court declared the appeal discussion inadmissible because three defendants failed to appear, and the death of one defendant could not be legally proven. The appellant submitted documents showing service of process to the deceased's spouse and children but lacked a death certificate or formal notification to heirs. Consequently, the court ruled that the procedural requirements for suspending the trial due to death were not met, leading to the dismissal of the entire discussion.
Legislator headnote
AI generatedArticles 576, 568, 498 of the Code of Civil Procedure; Articles 286, 287, 291, 292, 1846, 1847 of the Civil Code: The discussion of an appeal is inadmissible if a defendant fails to appear and their death is not legally proven through a death certificate and proper notification to heirs.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 1714 / 2010 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1714/2010
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Χαράλαμπο Ζώη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γεωργία Λαλούση, Βασιλική Θάνου - Χριστοφίλου, Δημητρούλα Υφαντή και Ιωάννα Λούκα, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 17 Σεπτεμβρίου 2010, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Δ.Λ., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Παύλο Καταφυγιώτη και δεν κατέθεσε προτάσεις.
Των αναιρεσιβλήτων: 1) Χ.Φ., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Χρήστο Νικολουτσόπουλο και κατέθεσε προτάσεις, 2) Ν.Φ., ο οποίος δεν εμφανίστηκε στο ακροατήριο ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, 3) Α.Φ., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Χρήστο Νικολουτσόπουλο και κατέθεσε προτάσεις, 4) Λ.Φ., 5) Ε.Φ., οι οποίες δεν εμφανίστηκαν στο ακροατήριο ούτε εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο, 6) Μ.Φ., κατοίκου Ριζώματος Τρικάλων, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Χρήστο Νικολουτσόπουλο και κατέθεσε προτάσεις.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 12/11/2001 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Καρδίτσας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 103/2006 οριστική όπως αυτή διορθώθηκε με την 191/2006 απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου και 226/2008 του Εφετείου Λάρισας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 20/9/2008 αίτησή του.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Γεωργία Λαλούση ανέγνωσε την από 1/9/2010 έκθεση της ήδη αποχωρήσασας από την υπηρεσία Αρεοπαγίτου Σοφίας Καραχάλιου, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή των πρώτου, κατά το δεύτερο μέρος του, δευτέρου, τρίτου κατά το δεύτερο μέρος του (συναφώς και με τον δεύτερο) λόγων της αιτήσεως αναιρέσεως, από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 του Κ.Πολ.Δ. και την απόρριψη των λοιπών λόγων αυτής. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος των παραστάντων αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ι. Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 576 παράγραφοι 1, 2 και 3, 568 παρ. 1 και 4 και 498 παρ. 1 ΚΠολΔ προκύπτει ότι, αν κατά τη συζήτηση της αναίρεσης δεν εμφανιστεί κάποιος διάδικος, το δικαστήριο οφείλει να εξετάσει αν επισπεύδει αυτός τη συζήτηση ή, όταν την επισπεύδει άλλος, αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα, σε αποφατική δε περίπτωση να κηρύξει απαράδεκτη τη συζήτηση, ως προς όλους τους διαδίκους (ΟλΑΠ 36/1997).
Περαιτέρω, από τις διατάξεις των άρθρων 286 περ. α', 287, 291 και 292 ΚΠολΔ σε συνδυασμό και με εκείνες των άρθρων 1846 και 1847 ΑΚ, προκύπτει ότι η δίκη διακόπτεται αν, μετά την άσκηση της αναίρεσης και μέχρι να τελειώσει η προφορική συζήτηση, μετά την οποία εκδίδεται η απόφαση του Αρείου Πάγου, πεθάνει κάποιος διάδικος.
Η διακοπή επέρχεται εφόσον γίνει γνωστοποίηση, σύμφωνα με το άρθρο 287 παρ. 1 ΚΠολΔ, το λόγου διακοπής, όπως ο θάνατος διαδίκου, η δε δίκη επαναλαμβάνεται είτε εκούσια, με ρητή ή σιωπηρή δήλωση του διαδίκου υπέρ του οποίου επήλθε η διακοπή, όπως είναι και ο κληρονόμος του αποβιώσαντος διαδίκου, είτε αναγκαστικά με πρόσκληση του αντιδίκου, που γίνεται με κοινοποίηση δικογράφου.
Η πρόσκληση αυτή του διαδίκου για επανάληψη της δίκης μπορεί να γίνει και χωρίς να έχει γνωστοποιηθεί σ' αυτόν προηγουμένως ο λόγος διακοπής, δεν μπορεί όμως η πρόσκληση αυτή να επιδοθεί στον κληρονόμο του αποβιώσαντος διαδίκου, πριν την παρέλευση της προς αποποίηση της κληρονομίας προθεσμίας, η οποία κατά το άρθρο 1847 εδ.
α' ΑΚ είναι τετράμηνη και αρχίζει από την επαγωγή της κληρονομίας. Στην προκείμενη περίπτωση από τα ταυτάριθμα με την παρούσα απόφαση πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης του Δικαστηρίου προκύπτει ότι δεν εμφανίστηκαν, ούτε παραστάθηκαν με δήλωση κατά το άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ 1) ο δεύτερος αναιρεσίβλητος Ν.Φ., 2) η τέταρτη αναιρεσίβλητη Λ.Φ., και 3) η πέμπτη αναιρεσίβλητη Ε.Φ.
Από την έρευνα του φακέλου της δικογραφίας προκύπτει ότι ο αναιρεσείων προσκομίζει τις 3498Δ, 3497Δ, 3499Δ, 3500Δ, 3501Δ και 3502Δ/10-6-2010 εκθέσεις επίδοσης του δικαστικού επιμελητή Τρικάλων Ι.Α. από τις οποίες αποδεικνύεται ότι με επιμέλειά του έχει επιδοθεί αντίγραφο της ένδικης αναίρεσης με κλήση προς συζήτηση για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της απόφασης, στη Φ.
σύζυγο του αποβιώσαντος διαδίκου Ν.Φ., και στα τέκνα του ίδιου διαδίκου (Ε., Α., Β., Κ., Σ.Φ.) ως κληρονόμους αυτού. Ο επικαλούμενος όμως, κατ' εκτίμηση, με τον τρόπο αυτό από τον αναιρεσείοντα, ο οποίος σημειωτέον δεν δήλωσε κάτι στο ακροατήριο, ούτε έχει καταθέσει προτάσεις, θάνατος του δεύτερου αναιρεσιβλήτου Ν.Φ.
δεν αποδεικνύεται δεδομένου ότι δεν προσκομίζεται ληξιαρχική πράξη θανάτου αυτού, ούτε έχει γνωστοποιηθεί κατά δικονομικώς παραδεκτό τρόπο, ώστε να κριθεί αν επιφέρει τις διαγραφόμενες από τις αναφερόμενες παραπάνω διατάξεις (286 επ ΚΠολΔ, 1847 ΑΚ) συνέπειες. Οι επίσης απολιπόμενες τέταρτη και πέμπτη αναιρεσίβλητες, έχουν κληθεί νόμιμα και εμπρόθεσμα για να παραστούν κατά τη δικάσιμο, όπως προκύπτει από τις προσκομιζόμενες από τον αναιρεσείοντα 2700Δ/15-3-2010 και 2698Δ/15-3-2010 εκθέσεις επίδοσης του δικαστικού επιμελητή Τρικάλων Ι.Α., πλην όμως, αφού δεν αποδεικνύεται κλήτευση του δεύτερου αναιρεσίβλητου Ν.Φ., ούτε νόμιμη επανάληψη της δίκης κατά των φερόμενων ως κληρονόμων του, πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση ως προς όλους τους διαδίκους.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση επί της από 20 Σεπτεμβρίου 2008 αίτησης του Δ.Λ. για αναίρεση της 226/2008 απόφασης του Εφετείου Λάρισας.
Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 18 Νοεμβρίου 2010.
Δημοσιεύτηκε σε έκτακτη, δημόσια στο ακροατήριο συνεδρίαση στις 15 Δεκεμβρίου 2010.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ