1712/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1712 / 2007 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1712/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές : Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καλαμίδα, Δημήτριο Κανελλόπουλο, Διονύσιο Γιαννακόπουλο και Χαράλαμπο Παπαηλιού, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 21 Μαϊου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Γιαννέλη, για να δικάσει μεταξύ :

Α. Του αναιρεσείοντος : Χ1 , ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Γκούβα.

Της αναιρεσίβλητης : Ψ1 , ως ασκούσας σήμερα αποκλειστικά την γονεϊκή μέριμνα του προσώπου των ανηλίκων τέκνων της Ψ2 και Ψ3 , ηλικίας σήμερα 10 και 7 ετών αντιστοίχως, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Μπόμπο.

Β. Της αναιρεσείουσας : Ψ1, ως ασκούσας αποκλειστικώς τη γονική μέριμνα των ανηλίκων τέκνων της Ψ2 και Ψ3 , η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Μπόμμπο.

Του αναιρεσιβλήτου : Χ1, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Γκούβα.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 26-3-2002 αγωγή της υπό στοιχεία Β΄ αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις : 1389/2003 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 6862/2004 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητούν ο υπό στοιχεία Α΄ αναιρεσείων με την από 4 Απριλίου 2006 αίτησή του και η υπό στοιχεία Β΄ αναιρεσείουσα με την από 30 Μαρτίου 2006 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση των αιτήσεων αυτών, που εκφωνήθηκαν από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Παπαηλιού ανέγνωσε την από 2 Μαΐου 2007 κοινή έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να γίνουν δεκτές οι από 4-4-2006 και 30-3-2006 αιτήσεις αναιρέσεως κατά το δεύτερο λόγο τους και να απορριφθούν οι υπόλοιποι λόγοι. Οι πληρεξούσιοι των αναιρεσειόντων ζήτησαν την παραδοχή των αντιστοίχων αιτήσεως τους και την απόρριψη των αντιθέτων και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Οι από 4-4-2006 και 30-3-2006 δύο αιτήσεις για αναίρεση της 6862/2004 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών, πρέπει να συνεκδικασθούν, αφού με αυτές προσβάλλεται η ίδια απόφαση από τους ίδιους διαδίκους και έτσι διευκολύνεται και επιταχύνεται η διεξαγωγή της δίκης και επέρχεται μείωση των εξόδων (άρθρ. 246 ΚΠολΔ).

Επί της από 4.4.2006 αιτήσεως αναιρέσεως.

Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμ. 19 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ως ανεπαρκής αιτιολογία είναι και η ενδοιαστική διατύπωση της αποφάσεως, ώστε το πόρισμα να μην είναι αναμφίβολο.

Από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι αυτή δέχθηκε, σε σχέση με τα εισοδήματα του αναιρεσείοντος - αναιρεσιβλήτου, τα ακόλουθα : "΄Ηδη είναι κάτοικος LAGOS της Νιγηρίας και εργάζεται ως οικονομολόγος (συντονιστής Marketing) της πιο πάνω εταιρείας, που ανήκει στον όμιλο εταιρειών "PATERSON ZOCHONIS INDUSTRIES plc", διεθνώς γνωστό για τα καταναλωτικά του προϊόντα (σαπούνια, καλλυντικά, απορρυπαντικά).

Από την εργασία του αυτός αποκομίζει μηνιαία έσοδα 6.000 ευρώ κατά μέσον όρο. Η κρίση αυτή του Δικαστηρίου [που δεν έρχεται σε αντίθεση με την προσκομιζόμενη από τον ίδιο βεβαίωση της άνω εταιρείας, όπου αναφέρεται ότι λαμβάνει μικτό μηνιαίο μισθό προ φόρων 2.615,70 USD, καθόσον το αναφερόμενο σ΄ αυτή ποσό ενδεχομένως είναι αυτό που λαμβάνει στη χώρα αυτή για την αντιμετώπιση των άμεσων βιοτικών αναγκών (πλην την κατοικίας, που του παρέχεται δωρεά) και δεν μπορεί από το έγγραφο αυτό και μόνο να αποκλειστεί η περίπτωση λήψεως προσθέτων ή εκτάκτων ποσών στην έδρα της άνω μητρικής εταιρείας], στηρίζεται και στα εξής περιστατικά :

α) ότι ο ίδιος κατά το χρονικό διάστημα από 17-1-2000 έως 3-3-2000 εργάστηκε ως διευθυντής πωλήσεων της ανώνυμης εταιρείας "ΦΟΥΡΛΗΣ ΑΕΒΕ" στην Τσεχία και εισέπραξε εφάπαξ καθαρό ποσό 2.411,857 δραχμών (7.078,08 ευρώ), β) ότι κατά τα έτη 1996, 1997 και 1999 αυτός δραχμοποίησε συνολικό ποσό 72.290,68 λιρών Αγγλίας (GBP), που είχε αποταμιεύσει από την εργασία που παρείχε στην άνω εταιρεία στο παρελθόν στο Lagos της Νιγηρίας και στο Bandung της Ινδονησίας [βλ.

σχετικές β.α.σ. της Αγγλικής Τράπεζας "Barclays Bank plc"), γ) ότι ο μάρτυρας της ενάγουσας κατέθεσε ότι γνωρίζει ότι τα ετήσια εισοδήματά του κατά το έτος 1999 ανήλθαν σε 25.000.000 δραχμές περίπου (73.367,57 ευρώ), δ) ότι ο εναγόμενος προ της αναχωρήσεώς του στο Πεκίνο κατέβαλε στην ενάγουσα, έναντι της υποχρεώσεως διατροφής των ανηλίκων τέκνων τους και των εισιτηρίων μεταβάσεώς τους προς συνάντησή του, ποσό 8.000.000 δραχμών (23.477,62 ευρώ), όπως ομολογείται και ε) από το γεγονός ότι η εργοδότης του παρέχει σ΄ αυτόν δωρεάν τη χρήση άνετης κατοικίας και αυτοκινήτου".

Με αυτά που δέχθηκε το Εφετείο και ιδίως με τις φράσεις "καθόσον το αναφερόμενο σ΄ αυτή ποσό ενδεχομένως είναι αυτό που λαμβάνει στη χώρα αυτή για την αντιμετώπιση των άμεσων βιοτικών αναγκών" και "δεν μπορεί από το έγγραφο αυτό και μόνο να αποκλειστεί η περίπτωση λήψεως προσθέτων ή εκτάκτων ποσών στην έδρα της ως άνω μητρικής εταιρείας" διατυπώνει ενδοιαστικές σκέψεις στην απόφαση, έτσι ώστε το πόρισμα στο οποίο καταλήγει το δικαστήριο σε σχέση με τα εισοδήματα που αναιρεσείοντος - αναιρεσίβλητου, να μη είναι αναμφίβολο.

΄Ετσι όμως η προσβαλλόμενη απόφαση έχει ανεπαρκή αιτιολογία σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και πρέπει να αναιρεθεί, κατά τον εκ του άρθρου 559 αριθμ. 19 ΚΠολΔ βάσιμο δεύτερο λόγο αναιρέσεως.

Επί της από 30-3-2006 αιτήσεως αναιρέσεως.

Κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθμ. 19 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως για έλλειψη νόμιμης βάσης ιδρύεται όταν από τις αιτιολογίες της αποφάσεως δεν προκύπτουν σαφώς τα πραγματικά περιστατικά που είναι αναγκαία για την κρίση του δικαστηρίου στη συγκεκριμένη περίπτωση περί της συνδρομής των νομίμων όρων και προϋποθέσεων της διατάξεως που εφαρμόστηκε ή περί της συνδρομής τούτων, που αποκλείει την εφαρμογή της, καθώς και όταν η απόφαση στερείται αιτιολογιών ή έχει ανεπαρκείς ή αντιφατικές αιτιολογίες ως προς το νομικό χαρακτηρισμό των περιστατικών που έγιναν δεκτά και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης (Ολ.

ΑΠ 28/1997, Ολ. ΑΠ 30/1997). Με το δεύτερο λόγο αναιρέσεως η αναιρεσείουσα προβάλλει την αιτίαση ότι η προσβαλλόμενη απόφαση στερείται αιτιολογιών σε ζητήματα που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι αυτή δέχθηκε, μεταξύ άλλων, σε σχέση με τα εισοδήματα της αναιρεσείουσας, και τα εξής : "Παράλληλα η ενάγουσα είναι μέτοχος, όπως προκύπτει, σε τρεις οικογενειακές ανώνυμες εταιρείες, κατά ποσοστό 8,33% στην "ΒΡΟΧΙΔΗΣ - ΧΑΤΖΗΣ ΑΕ", κατά ποσοστό 12,5% στην "ΒΡΟΧΙΔΗΣ ΑΕ" και κατά ποσοστό 16,66% στην "Ε.ΜΙ.Α .

ΑΕ", με αντικείμενο των δύο πρώτων την εμπορία αυτοκινήτων. Από τις εταιρείες αυτές εισπράττει μερίσματα τα οποία εμφανίζονται κατά την τελευταία τριετία να είναι συνολικού ύψους 17.040,53 ευρώ, ήτοι μηνιαίως 473 ευρώ, αλλά κατά την κρίση του Δικαστηρίου, που βασίζεται στο κοινώς γνωστό γεγονός της αυξημένης κερδοφορίας της πλειοψηφίας των εταιρειών εμπορίας αυτοκινήτων κατά τα τελευταία έτη, οι αποδοχές της από τις εταιρείες αυτές (που δεν είναι βέβαια πολυμετοχικές) είναι πολύ μεγαλύτερες, ανερχόμενες σε 2.300 ευρώ μηνιαίως".

Με αυτά που δέχθηκε το Εφετείο στερείται αιτιολογιών, διότι δεν αναφέρει τα στοιχεία με βάση τα οποία κατατάσσει τις δύο πρώτες εταιρείες εμπορίας αυτοκινήτων στην πλειοψηφία εκείνων, που κατά το κοινώς γνωστό, έχουν αυξημένη κερδοσκοπία κατά τα τελευταία έτη, ενώ, περαιτέρω, αν και αναφέρει ότι μόνον οι δύο πρώτες εταιρείες έχουν αντικείμενο την εμπορία αυτοκινήτων, αναβιβάζει την αξία των εισπραττομένων από την αναιρεσείουσα μεριδίων και από τις τρεις εταιρείες σε 2.300 ευρώ μηνιαίως, χωρίς να αιτιολογεί γιατί τα κέρδη από την τρίτη εταιρεία, που δεν έχει αντικείμενο την εμπορία αυτοκινήτων και οποίας το αντικείμενο εμπορίας δεν προσδιορίζεται στην αναιρεσιβαλλόμενη, ανέρχονται στο ίδιο ποσό με αυτό των δύο πρώτων εταιρειών, γεγονότα που έχουν ουσιώδη επίδραση στον καθορισμό του ύψους των εισοδημάτων της αναιρεσείουσας και εντεύθεν στον καθορισμό του ύψους της συνεισφοράς αυτής στη διατροφή των ανηλίκων τέκνων.

Επομένως το Εφετείο υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ και ο ως άνω λόγος αναιρέσεως είναι βάσιμος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Συνεκδικάζει τις από 4.4.2006 και 30.3.2006 αιτήσεις για αναίρεση της 6862/2004 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Αναιρεί την 6862/2004 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο ως άνω δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που εξέδωσαν την απόφαση που αναιρέθηκε.

Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στην από 4.4.2006 αίτηση στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων πεντακοσίων (1.500) ευρώ.

Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στην από 30.3.2006 αίτηση στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων πεντακοσίων (1.500) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 21 Ιουνίου 2007.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 10 Ιουλίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ