Supreme Court dismisses appeal against liability judgment for uninsured vehicle causing fatal accident.

Απόφαση 1711 / 2010 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1711/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Χαράλαμπο Ζώη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γεωργία Λαλούση, Βασιλική Θάνου - Χριστοφίλου, Δημητρούλα Υφαντή και Ιωάννα Λούκα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, την 1η Οκτωβρίου 2010, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Β.Μ., ο οποίος δεν εμφανίστηκε στο ακροατήριο ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο.

Του αναιρεσιβλήτου: Νομικού Προσώπου Ιδιωτικού Δικαίου με την επωνυμία "ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΣ ΕΥΘΥΝΗΣ ΑΠΟ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ" που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Τρικκαλίδη και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 26/3/2001 αγωγή προσώπων που δεν είναι διάδικοι στην παρούσα δίκη και την από 24/4/2001 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Λάρισας και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 285/2001 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 150/2005 του Εφετείου Λάρισας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 5/12/2007 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Γεωργία Λαλούση ανέγνωσε την από 21/9/2010 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη του λόγου της αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Από την προσκομιζόμενη με επίκληση 2817Β/15-12-2009 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή Λάρισας Κ.Τ. προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης για αναίρεση με πράξη ορισμού δικασίμου για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας και κλήση για συζήτηση επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα από το επισπεύδοντα τη συζήτηση αναιρεσίβλητο Επικουρικό Κεφάλαιο στον αναιρεσείοντα Β.Μ. Ο τελευταίος όμως δεν εμφανίστηκε κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο, όταν η υπόθεση εκφωνήθηκε από το πινάκιο στη σειρά της, ούτε κατέθεσε δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και, επομένως, Το Δικαστήριο πρέπει να προχωρήσει στη συζήτηση της υπόθεσης σαν να ήταν όλοι οι διάδικοι παρόντες, σύμφωνα με το άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔ.

ΙΙ. Κατά το άρθρο 19 παράγραφος 1 του Ν 489/1976 το Επικουρικό Κεφάλαιο είναι υποχρεωμένο να καταβάλει στα πρόσωπα που ζημιώθηκαν την κατά την παράγραφο 2 του άρθρου αυτού αποζημίωση λόγω θανάτωσης ή σωματικών βλαβών ή υλικών ζημιών από αυτοκινητικά ατυχήματα και όταν β) το ατύχημα προήλθε από αυτοκίνητο ως προς το οποίο δεν έχει εκπληρωθεί η κατά το άρθρο 2 υποχρέωση, δηλαδή όταν το όχημα είναι ανασφάλιστο, ενώ κατά την παράγραφο 4 εδ α' του ίδιου άρθρου το Επικουρικό Κεφάλαιο με την καταβολή της αποζημίωσης, υποκαθίσταται σε όλα τα εξαιτίας του ατυχήματος δικαιώματα του προσώπου που ζημιώθηκε, έναντι του υπόχρεου προς αποζημίωση ή του ασφαλιστή αυτού.

Σύμφωνα με τις διατάξεις αυτές το Επικουρικό Κεφάλαιο, του οποίου η ευθύνη διαμορφώνεται από το νόμο ως αναπληρωματική του ελλείποντος ασφαλιστή με την καταβολή της αποζημίωσης στον παθόντα τρίτο υποκαθίσταται στα δικαιώματα του ζημιωθέντος έναντι του υπεύθυνου για την αποζημίωση, και γίνεται φορέας της σχετικής αξίωσης.

Έτσι σε περίπτωση θανάτωσης προσώπου από ανασφάλιστο αυτοκίνητο, εάν το Επικουρικό Κεφάλαιο ικανοποιήσει την αξίωση των συγγενών του για χρηματική αποζημίωση λόγω ψυχικής οδύνης, υποκαθίσταται έναντι του υπαιτίου οδηγού για την αξίωση αυτή, η οποία διατηρεί τον αδικοπρακτικό χαρακτήρα και μπορεί να ασκηθεί και με παρεμπίπτουσα αγωγή σύμφωνα με το άρθρο 69 παράγραφος 1 περ ε' ΚΠολΔ.

Περαιτέρω, κατά το άρθρο 559 αρ. 9 περ γ' ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο άφησε αίτηση αδίκαστη. Ως αίτηση, κατά την έννοια αυτής της διάταξης, νοείται αφενός μεν κάθε αυτοτελής αίτηση των διαδίκων, δηλαδή κάθε αίτηση με την οποία ζητείται η παροχή έννομης προστασίας, υπό οποιαδήποτε νόμιμη μορφή αυτής, και η οποία δημιουργεί αντίστοιχη εκκρεμότητα δίκης, τέτοια δε αίτηση είναι ιδίως η της αγωγής, της ανταγωγής, της κύριας παρέμβασης, της αυτοτελούς πρόσθετης παρέμβασης, κάθε ένδικου μέσου, της ανακοπής, της τρινανακοπής, όχι όμως και εκείνη της ένστασης, της αντένστασης και γενικά εκείνη απόφανσης πάνω σε κάθε άλλου είδους πράγματα, υπό την έννοια του άρθρου 559 αρ 8 ΚΠολΔ, αφετέρου δε κάθε μη αυτοτελής αίτηση των διαδίκων στη διαδρομή του δικαστικού αγώνα, εφόσον προκαλεί ενέργεια του δικαστηρίου και έτσι συντελεί στην εξέλιξη της διαδικασίας για το σκοπό έκδοσης οριστικής απόφασης και εφόσον αποτελεί ιδιαίτερο κεφάλαιο της δίκης.

Στην προκείμενη περίπτωση από την επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων προκύπτει 4 ότι οι συγγενείς θανόντος σε ατύχημα με γεωργικό ελκυστήρα, τον οποίο οδηγούσε ο αναιρεσείων, και δεν τον είχε ασφαλισμένο για τις προς τρίτους προξενούμενες ζημίες, άσκησαν αγωγή την οποία έστρεφαν κατά του αναιρεσείοντος και του Επικουρικού Κεφαλαίου, στην οποία ιστορούσαν ότι ο θάνατος του συγγενούς τους κατά το ατύχημα οφειλόταν σε υπαιτιότητα του οδηγού του γεωργικού ελκυστήρα, ο οποίος ήταν και κύριος αυτού και ζητούσαν να υποχρεωθούν οι εναγόμενοι να τους καταβάλουν χρηματική ικανοποίηση λόγω ψυχικής οδύνης, ο μεν πρώτος εναγόμενος (αναιρεσείων) εξαιτίας της αδικοπραξίας του και το Επικουρικό Κεφάλαιο, ως υπόχρεο από το νόμο, σύμφωνα με τις διατάξεις που μνημονεύονται στην αρχή της παραγράφου.

Το Επικουρικό Κεφάλαιο, μετά την άσκηση της ανωτέρω αγωγής, άσκησε την από 24 Απριλίου 2001 παρεμπίπτουσα αγωγή του κατά του αναιρεσείοντος ζητώντας να υποχρεωθεί να του καταβάλει, ως υπαίτιος σε αποζημίωση από αδικοπραξία τα ποσά που ζητούσαν οι ενάγοντες με την κύρια αγωγή και επικουρικά οποιοδήποτε ποσό υποχρεωθεί να καταβάλει σ' αυτούς από το δικαστήριο.

Το Μονομελές Πρωτοδικείο Λάρισας με την 230/2002 απόφαση του δέχθηκε εν μέρει την κύρια αγωγή επιδικάζοντας μικρότερα ποσά από αυτά που ζητούσαν οι ενάγοντες και δέχθηκε και την παρεμπίπτουσα αγωγή, υποχρεώνοντας τον αναιρεσείοντα να καταβάλει στο ενάγον Επικουρικό Κεφάλαιο τα επιδικασθέντα και αναφερόμενα στη διάταξη που αφορούσε την κύρια αγωγή ποσά.

Κατά της απόφασης άσκησαν εφέσεις 1) οι ενάγοντες, 2) το Επικουρικό Κεφάλαιο και 3) ο αναιρεσείων. Από την επισκόπηση του δικογράφου της έφεσης του τελευταίου προκύπτει ότι αυτός διατύπωνε κατά της πρωτόδικης απόφασης παράπονα που αφορούσαν ενστάσεις που είχε προβάλει κατά της αξίωσης των εναγόντων και παράπονα για την εκτίμηση των αποδείξεων καθόσον αφορά τις συνθήκες του ατυχήματος και την ύπαρξη ή όχι υπαιτιότητας στο πρόσωπο του και την κατάφαση της αδικοπραξίας, η οποία επηρεάζει και την αγωγή του Επικουρικού Κεφαλαίου.

Με την έφεση του ο αναιρεσείων ζητούσε να εξαφανιστεί η πρωτόδικη απόφαση και να απορριφθεί κατά πρώτον η κύρια αγωγή και δεύτερον η παρεμπίπτουσα αγωγή του Επικουρικού Κεφαλαίου. Το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφαση δέχθηκε ότι ο αναιρεσείων ήταν υπαίτιος για την πρόκληση του ατυχήματος και τη θανάτωση του συγγενούς των εναγόντων της κύριας αγωγής και κατόπιν τούτου απέρριψε την έφεση του Επικουρικού Κεφαλαίου, καθώς και την έφεση του αναιρεσείοντος, με την οποία κατά τα ανωτέρω απέδιδε σφάλμα για την εκτίμηση των αποδείξεων ως προς τις συνθήκες του ατυχήματος.

Το Εφετείο, συνεπώς, εξέτασε την έφεση του αναιρεσείοντος και ως εκ τούτου δεν υπέπεσε στην πλημμέλεια του αριθμού 9 του άρθρου 559 ΚΠολΔ. Ο μοναδικός λόγος της αναίρεσης, επομένως, είναι αβάσιμος.

III. Κατ' ακολουθίαν πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση και καταδικαστεί δε ο αναιρεσείων, ως ηττηθείς, στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 5-12-2007 αίτηση του Β.Μ. για αναίρεση της 150/2005 απόφασης του Εφετείου Λάρισας. ·

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, την οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 18 Νοεμβρίου 2010.

Δημοσιεύτηκε σε έκτακτη, δημόσια στο ακροατήριο συνεδρίαση στις 15 Δεκεμβρίου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ