1710/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1710 / 2016 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 1710/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε’ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Συγκροτήθηκε από τους δικαστές: Βιολέττα Κυτέα, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρυσούλα Παρασκευά - Εισηγήτρια, Μαρία Γαλάνη - Λεοναρδοπούλου (κωυομένης της Αρεοπαγίτου Αικατερίνης Βασιλακοπούλου - Κατσαβριά), Αγγελική Αλειφεροπούλου και Αριστείδη Πελεκάνο, Αρεοπαγίτες.

Με την παρουσία και της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Ξένης Δημητρίου - Βασιλοπούλου (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Γεράσιμου Βάλσαμου.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 22 Μαΐου 2015, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αιτούντος Π. Α. του Γ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Λάμπρο Ντουματσά, για επανάληψη της διαδικασίας που περατώθηκε με την υπ’ αριθμ.1503/2012 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Το Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ’ αυτή, και ο αιτών ζητεί τώρα την επανάληψη της διαδικασίας, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 10 Δεκεμβρίου 2013 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό ...2014.

Έπειτα η Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ξένη Δημητρίου - Βασιλοπούλου εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεώργιου Μπόμπολη με αριθμό 43/8-4-2014, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: "-Εισάγοντας, ενώπιον Σας, κατά τα άρθρα 527 § 3 εδ. β’ , 528 § 1 εδ.

α’ και 529 ΚΠΔ την από 10-12-2013 αίτηση του Π. Α., κατοίκου ..., περί επαναλήψεως προς το συμφέρον αυτού της ποινικής διαδικασίας, που περατώθηκε με την υπ’ αριθ. 1503/2012, αμετάκλητη απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, με την οποία αυτός καταδικάσθηκε σε ποινή 6 μηνών για ψευδή καταμήνυση (αρθρ. 1, 14, 18, 26 § 1α, 27 § 1, 229 ΠΚ) εκθέτουμε τ’ ακόλουθα:

Ι. -Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 525 § 1 ΚΠΔ, "Η ποινική διαδικασία που περατώθηκε με αμετάκλητη απόφαση επαναλαμβάνεται προς το συμφέρον του καταδικασμένου για πλημμέλημα ή κακούργημα μόνο στις εξής περιπτώσεις 1)....2) αν ύστερα από την οριστική καταδίκη κάποιου, αποκαλύφθηκαν νέα άγνωστα στους δικαστές που τον καταδίκασαν γεγονότα ή αποδείξεις τα οποία μόνα τους, ή σε συνδυασμό με εκείνα, που είχαν προσκομισθεί προηγουμένως, κάνουν φανερό ότι αυτός που καταδικάσθηκε είναι αθώος, ή καταδικάσθηκε άδικα νια έγκλημα βαρύτερο από εκείνο, που πραγματικά τέλεσε" (Α.Π. 1277/2008). "Νέα γεγονότα ή αποδείξεις" , που είναι ταυτόσημες έννοιες, είναι εκείνα που, είτε προϋπήρχαν της καταδίκης, αλλά ήσαν άγνωστα, είτε ανακαλύφθηκαν μετά την καταδίκη.

Στην κατηγορία αυτή υπάγονται καταθέσεις νέων μαρτύρων ή συμπληρωματικές και διευκρινιστικές καταθέσεις όσων έχουν καταθέσει, νέα έγγραφα ή άλλα στοιχεία που διευκρινίζουν αμφίβολα σημεία της υποθέσεως τα οποία (νέα στοιχεία) είτε μόνα τους είτε σε συνδυασμό με όσα προϋπήρχαν είναι βέβαιο, και όχι πιθανό, ότι οδηγούν στην αθώωση του κατ/νου .

Αν όμως τα νέα γεγονότα ή αποδείξεις υποβλήθηκαν ρητά ή έμμεσα, στην κρίση του δικαστηρίου που καταδίκασε τον αιτούντα και απορρίφθηκαν από αυτό, έστω και εσφαλμένα, τότε δεν θεωρούνται νέα και κατά συνέπεια δεν μπορεί να αποτελέσουν την βάση για επανάληψη της διαδικασίας (ΑΠ 1300/2009, ΑΠ 444/2009, ΑΠ 263/2009, ΑΠ 1094/2006, ΑΠ 1139/2003, Π.

Τσιρίδης: "Η επανάληψη της διαδικασίας προς όφελος του καταδικασθέντος " Νοβ. 44. 778 και επ., Δαλακούρας: "Περί των νέων και άγνωστων γεγονότων ή αποδείξεων στην επανάληψη της διαδικασίας " Υπέρ. 1995/673 , Δαλακούρας: "Η επανάληψη διαδικασίας 2007, σελ. 214 και 215 ). Είναι όμως, ανεπίτρεπτη - μέσω της διαδικασίας της επαναλήψεως της διαδικασίας - η επιδίωξη του καταδικασθέντος να υπάρξει απλά ένας νέος ουσιαστικός επανέλεγχος της κατηγορίας (ΑΠ 2482/2008, ΑΠ 788/08).

II. -Επομένως, η υπό κρίση αίτηση με την οποία ο αιτών ζητεί την επανάληψη της ποινικής διαδικασίας, που περατώθηκε με την, αμετάκλητη ήδη υπ’ αριθ. 1503/2012, απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, γιατί -κατά τα λεγόμενα του- μετά την καταδίκη του, αποκαλύφθηκαν "νέες αποδείξεις", που καθιστούν φανερό ότι αυτός , είναι αθώος του εγκλήματος για τα οποίο καταδικάστηκε, είναι νόμιμη - σύμφωνα με τις προμνησθείσες διατάξεις, των άρθρων 527 § 3 και 528 § 1 του ΚΠΔ- αρμοδίως δε και παραδεκτώς, εισάγεται ενώπιον Σας, και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω κατ’ ουσία.

III. -Στην προκειμένη περίπτωση, από τα στοιχεία της δικογραφίας, προκύπτουν τα εξής: Ο αιτών την επανάληψη της διαδικασίας Ι. Α., με την προαναφερθείσα απόφαση καταδικάσθηκε για την ανωτέρω αξιόποινη πράξη, της ψευδούς καταμηνύσεως με το εξής σκεπτικό: "...ο κατηγορούμενος με την από 4-9-2006 έγκληση του, καταμήνυσε εν γνώσει του ψευδώς την εγκαλούσα Α.

Γ. του Α., ισχυριζόμενος ότι στις 4-9-2005 και περί ώρα 15.30’ τον εξύβρισε με τις φράσεις "είσαι πούστης φοράς ποδιά, θα σε γαμήσω", γεγονότα που δεν έλαβαν χώρα, καθόσον εκείνη την ώρα η εγκαλούσα δεν βρισκόταν στην παρακείμενη με αυτήν του κατηγορουμένου κατοικία της, ούτε ήταν παρούσα στον διαπληκτισμό μεταξύ του συζύγου της και του κατηγορουμένου, κατά του οποίου ο πρώτος χειροδίκησε (βλ.

εκτός της καταθέσεως του δευτέρου μάρτυρος και την 2779/10 απόφαση του εφετείου επί της αγωγής του κατηγορουμένου, που κατέληξε σε όμοια κρίση η οποία δεν είναι μεν δεσμευτική για το παρόν δικαστήριο, αλλά συνεκτιμάται)...." -Το δικαστήριο, κατέληξε στην καταδικαστική για τον αιτούντα κρίση του, στηριζόμενο στην απολογία του, στις καταθέσεις, της παθούσας Α.

Γ., του τότε εργοδότη της Α. Π., της μάρτυρος υπεράσπισης Μ. Κ. - Α., συζύγου του αιτούντος-, στα πρακτικά της πρωτοβάθμιας δίκης, καθώς και στα έγγραφα που αναφέρονται τόσο στα πρακτικά του πρωτοβαθμίου, όσο και του κατ’ έφεση δικάσαντος δικαστηρίου, τα οποία προσκομίζει και επικαλείται με την υπό κρίση του ο αιτών την επανάληψη .

IV -Ως "νέες δε αποδείξεις" για την ευδοκίμηση της κρινόμενης αιτήσεως του, προσκομίζει και επικαλείται ο αιτών, το από 14-11-2013 έγγραφο του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ ... από το οποίο, - κατά τους ισχυρισμούς του -, συνάγεται ότι ο εξετασθείς μάρτυρας Α. Π. δεν απασχόλησε κανέναν εργαζόμενο κατά τα έτη 2005-2006, και επομένως από δημόσιο έγγραφο εγκαθιδρύεται, κατ’ αρχήν τεκμήριο, πως δεν ήταν δυνατόν η Α.

Γ. να εργαζόταν στην ως άνω επιχείρηση του ανωτέρω ούτε και την εσπέρα της 4ης-9-2005. Ως εκ τούτου ο ανωτέρω μάρτυς καταθέσας ενώπιον του πρωτοβαθμίου όσα και του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου ότι: "..είμαι ό εργοδότης της κοπέλας ...ήταν Σάββατο ή Κυριακή και τις δύο αυτές μέρες δούλευε....εκείνη την ήμερα ήταν στη δουλειά στις 4-9-2005....", είναι ύποπτος ψευδορκίας κατ’ εξακολούθηση. -Επίσης επικαλείται και το από 7-9-2005 αντίγραφο του Βιβλίου Συμβάντων του AT ... ..., από το οποίο προκύπτει ότι η Α.

Γ. "εξέφρασε παράπονα κατά της συζύγου του αιτούντος Μ. Α. ..διότι την 5-9-2005 και ώρα 1900 περίπου στην οικία της...την εξύβρισε ...και την απείλησε για την ζωή της...." V. -Όμως τα ανωτέρω επικαλούμενα από τον αιτούντα, ως "νέα γεγονότα - αποδείξεις", από μόνα τους, ή συνεκτιμώμενα, με τα στοιχεία που είχαν προσκομισθεί στο δικαστήριο, που εξέδωσε την ως άνω υπ’ αριθ. 1503/2012 απόφαση της οποίας ζητείται η ακύρωση με την κρινόμενη αίτηση, δεν είναι ικανά να θεμελιώσουν λόγο, που μπορεί να δικαιολογήσει την αιτούμενη επανάληψη διαδικασίας, αφού δεν καθιστούν φανερό, δηλαδή σε σημείο που να εγγίζει την βεβαιότητα και όχι απλώς πιθανό, ότι ο αιτών δεν τέλεσε τις προαναφερθείσες αξιόποινες πράξεις για τις οποίες καταδικάσθηκε.

Και τούτο για τους εξής λόγους: -Η μεν ένορκη εξέταση του Α. Π., δεν έχει κριθεί "αμετακλήτως" ότι είναι "ψευδής". Το γεγονός δε, ότι βεβαιώνεται από το έγγραφο του ΙΚΑ, ότι στην επιχείρηση του δεν απασχολήθηκαν εργαζόμενοι, δεν αποδεικνύει και την πραγματικότητα, διότι μπορούσαν πράγματι αυτοί, να εργάζονταν χωρίς ο ανωτέρω, να είχε δηλώσει, ως όφειλε, αυτούς στην παραπάνω υπηρεσία. -Αλλά και το βεβαιούμενο, στο από 7-9-2005 αντίγραφο του Βιβλίου Συμβάντων του AT ... ...

γεγονός δεν αναφέρεται στην ημέρα και ώρα του επεισοδίου αλλά στην επομένη, ήτοι 5-9-2005. -Εξάλλου, όλα τα επιχειρήματα του και οι αιτιάσεις του, που περιέχονται στην υπό κρίση αίτηση, και προβάλλονται με αφορμή την επίκληση των δύο εγγράφων, εστιάζονται γύρω, από την αξιοπιστία των κατατεθέντων από τους μάρτυρες, και γενικά γύρω από την μη ορθή αξιολόγηση των αποδεικτικών μέσων κατά την διάρκεια της δίκης, κατά την οποία καταδικάσθηκε, έτσι ώστε να σηματοδοτείται η επιδίωξη του - δια της ως άνω διαδικασίας - να υπάρξει, ένας νέος ουσιαστικός επανέλεγχος της κατηγορίας, ο οποίος κατά τα προεκτεθέντα είναι ανεπίτρεπτος.

VI. -Ως εκ τούτου, θα πρέπει να απορριφθεί, η υπό κρίση αίτηση του για επανάληψη της διαδικασίας, - ως κατ’ ουσίαν αβάσιμη -, και να επιβληθούν τα εκ διακοσίων πενήντα (250)€ δικαστικά έξοδα σε βάρος του (άρθ. 583 §1 ΚΠΔ, σε συνδ. με το αρθρ. 3 §3 του Ν. 773/1977 και την 123827/23-12-2010 Απόφαση Υπουργών Οικονομικών & Δικαιοσύνης).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Προτείνουμε: 1) Να γίνει τυπικά δεκτή και ν’ απορριφθεί στην ουσία της η από την από 10-12-2013 αίτηση του Π. Α., κατοίκου ..., περί επαναλήψεως προς το συμφέρον αυτού της ποινικής διαδικασίας, που περατώθηκε με την υπ’ αριθ. 1503/2012, αμετάκλητη απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, 2) Να επιβληθούν τα εκ διακοσίων είκοσι (250) € δικαστικά έξοδα, σε βάρος του.

Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Γεώργιος Μπόμπολης"

Αφού άκουσε

την Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και τον πληρεξούσιο του αιτούντος.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 525 παρ.1 περ. 2 του ΚΠΔ η ποινική διαδικασία που περατώθηκε με αμετάκλητη απόφαση επαναλαμβάνεται προς το συμφέρον του καταδικασμένου για πλημμέλημα ή κακούργημα, εκτός των άλλων περιπτώσεων, που αναφέρονται στο άρθρο αυτό περιοριστικά, και όταν, μετά την οριστική καταδίκη του αποκαλύφθηκαν νέα-άγνωστα στους δικαστές που τον καταδίκασαν γεγονότα ή αποδείξεις, τα οποία, μόνα τους ή σε συνδυασμό με εκείνα που είχαν προσκομισθεί προηγουμένως, κάνουν φανερό ότι αυτός που καταδικάσθηκε είναι αθώος ή καταδικάσθηκε άδικα για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά τέλεσε.

Κατά την έννοια της διατάξεως αυτής "νέα γεγονότα ή αποδείξεις" είναι εκείνα που δεν υποβλήθηκαν στο δικαστήριο και έτσι ήταν άγνωστα στους δικαστές που εξέδωσαν την καταδικαστική απόφαση, ανεξαρτήτως αν υπήρχαν πριν από την καταδίκη ή προέκυψαν μεταγενέστερα. Τέτοιες αποδείξεις μπορεί να είναι οποιεσδήποτε, όπως καταθέσεις νέων μαρτύρων, αλλά και ήδη εξετασθέντων, συμπληρωματικές ή τροποποιητικές ή διευκρινιστικές εκείνων που είχαν τεθεί υπόψη του δικαστηρίου, νέα έγγραφα ή άλλα στοιχεία που διευκρινίζουν αμφίβολα σημεία της υποθέσεως, με την προϋπόθεση, όμως, ότι οι αποδείξεις αυτές, εκτιμώμενες είτε μόνες τους, είτε σε συνδυασμό με εκείνες που είχαν προσκομισθεί στο δικαστήριο, καθιστούν φανερό δηλαδή σε σημείο που εγγίζει την βεβαιότητα και όχι απλώς πιθανό, ότι ο καταδικασμένος είναι αθώος ή ότι καταδικάσθηκε για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά διέπραξε.

Τα νέα, άγνωστα στους καταδικάσαντες δικαστές, γεγονότα ή αποδείξεις που αποκαλύφθηκαν, πρέπει να αφορούν τα πραγματικά στοιχεία της υποθέσεως, τα οποία συγκροτούν το συλλογισμό του δικαστηρίου με τον οποίο δέχεται ότι συντρέχουν οι αντικειμενικοί ή υποκειμενικοί όροι τελέσεως ορισμένου εγκλήματος.

Αν τα νέα γεγονότα ή αποδείξεις υποβλήθηκαν ρητά ή έμμεσα στην κρίση του δικαστηρίου που καταδίκασε τον αιτούντα και απορρίφθηκαν από αυτό, έστω και εσφαλμένα τότε δεν θεωρούνται νέα και κατά συνέπεια δεν μπορεί να αποτελέσουν λόγο για επανάληψη της διαδικασίας. Δεν είναι όμως νέα γεγονότα και δεν θεμελιώνουν λόγο επανάληψης διαδικασίας εκείνα με τα οποία επιδιώκεται ο έλεγχος της αποφάσεως από ουσιαστικής και νομικής πλευράς με βάση το αποδεικτικό υλικό που έλαβαν υπ’ όψη τους οι δικαστές που την εξέδωσαν.

Επειδή δεν συνιστούν "νέα γεγονότα" και τυχόν δικονομικά σφάλματα αφορώντα την εξέλιξη της ποινικής διαδικασίας, όταν μάλιστα, τα επικαλούμενα, δικονομικά σφάλματα που έλαβαν χώρα κατά την προδικασία ή την κύρια διαδικασία κατά την οποία εκδόθηκε η καταδικαστική απόφαση ή σφάλματα σε σχέση με τις προϋποθέσεις του παραδεκτού των επιμέρους δικονομικών πράξεων ή γενικότερα σε σχέση με την εφαρμογή των υπόλοιπων δικονομικών διατάξεων, τέθηκαν υπόψη στη κρίση του δικαστηρίου (Ολ.ΑΠ 66/1991).

Τούτο συμπορεύεται και με τον χαρακτήρα της επαναλήψεως της διαδικασίας ως έκτακτης διαδικασίας αλλά και με το σκοπό της με τον οποίο δεν συνάδει η αναγνώριση, στη διαδικασία αυτή, της διενέργειας, ενός ανάλογου των ενδίκων μέσων, ελέγχου της νομικής και ουσιαστικής ορθότητας της δικαστικής αποφάσεως.

Περαιτέρω κατά την περ.3 της....παρ.1 του άρθρου 525 ΚΠΔ ή κατά τα άνω ποινική διαδικασία επαναλαμβάνεται αν βεβαιωθεί ότι άσκησαν ουσιώδη επιρροή στην καταδίκη του κατηγορουμένου ψευδείς καταθέσεις μαρτύρων....είχαν προσαχθεί ή ληφθεί υπόψη στη διαδικασία του ακροατηρίου...και κατά την παρ.2 του αυτού άρθρου η κατά την παρ.1 αριθμ.3 αξιόποινη πράξη της ψευδορκίας....πρέπει να αποδεικνύεται με αμετάκλητη δικαστική απόφαση, εκτός αν δεν εκδόθηκε τέτοια απόφαση επειδή υπήρχαν νόμιμοι λόγοι που εμπόδιζαν την εκδίκαση της υπόθεσης στην ουσία της ή ανέστειλαν την ποινική δίωξη.

Τέλος σύμφωνα με τα άρθρα 528 παρ.1 και 527 παρ.3 ΚΠΔ, αρμόδιο ν’ αποφασίσει επί της αιτήσεως επαναλήψεως της διαδικασίας είναι το Συμβούλιο του Αρείου Πάγου αν η αμετάκλητη καταδίκη απαγγέλθηκε από το Εφετείο.

Στην προκειμένη περίπτωση, η υπό κρίση αίτηση περί επαναλήψεως, για τους αναφερόμενους σ’ αυτή λόγους, της ποινικής διαδικασίας, που περατώθηκε με την υπ’ αριθμ.1503/2012 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου ... με την οποία ο αιτών καταδικάσθηκε αμετάκλητα, για την αξιόποινη πράξη της ψευδούς καταμηνύσεως, παραδεκτά εισάγεται ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 527 παρ.3 και 528 παρ.1 ΚΠΔ και πρέπει να εξεταστεί περαιτέρω κατά το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της.

Το Εφετείο κατέληξε στην καταδικαστική του απόφαση αφού δέχθηκε κατά πιστή μεταφορά τα ακόλουθα: "...ο κατηγορούμενος με την από 4-9-2005 έγκλησή του καταμήνυσε εν γνώσει ψευδώς την εγκαλούσα Α. Γ. του Α., ισχυριζόμενος ότι στις 4-9-2005 και περί ώρα 15.30 τον εξύβρισε με τις φράσεις "είσαι πούστης, φορά ποδιά, θα σε γαμήσω" γεγονότα που δεν έλαβαν χώρα, καθόσον εκείνη την ώρα η εγκαλούσα δεν βρισκόταν στην παρακείμενη με αυτήν του κατηγορουμένου κατοικία της, ούτε ήταν παρούσα στον διαπληκτισμό του συζύγου της και του κατηγορουμένου, κατά τον οποίο ο πρώτος χειροδίκησε (βλ.

εκτός της καταθέσεως του δευτέρου μάρτυρος και την 2779/2010 απόφαση του Εφετείου επί της αγωγής του κατηγορουμένου που κατέληξε σε όμοια κρίση η οποία δεν είναι μεν δεσμευτική για το παρόν δικαστήριο, αλλά συνεκτιμάται)". Το δικαστήριο κατέληξε στην καταδικαστική για τον αιτούντα κρίση του, στηριζόμενο στην απολογία του, στις καταθέσεις, της παθούσας Α.

Γ., του τότε εργοδότη της Α. Π., της μάρτυρος υπεράσπισης Μ. Κ. - Α., συζύγου του αιτούντος, στα πρακτικά της πρωτοβάθμιας δίκης, καθώς και στα έγγραφα που αναφέρονται τόσο στα πρακτικά του πρωτοβαθμίου, όσο και του κατ’ έφεση δικάσαντος δικαστηρίου, τα οποία προσκομίζει και επικαλείται με την υπό κρίση αίτηση ο αιτών την επανάληψη.

Ήδη, επιδιώκων αυτός την επανάληψη της ποινικής διαδικασίας, επικαλείται και προσκομίζει, 1)το από 14-11-2013 έγγραφο του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ ... ... από το οποίο, κατά τους ισχυρισμούς του, συνάγεται ότι ο εξετασθείς μάρτυρας Α. Π. δεν απασχόλησε κανέναν εργαζόμενο κατά τα έτη 2005-2006 και επομένως από δημόσιο έγγραφο εγκαθιδρύεται, κατ’ αρχήν τεκμήριο, ότι η Α.

Γ. δεν εργαζόταν στην ως άνω επιχείρηση του ανωτέρω, ούτε και το βράδυ της 4-9-2005, ως εκ τούτου δε ο μάρτυς Α. Π. που κατέθεσε ενώπιον του Πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, αλλά και του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου ότι: "...είμαι ο εργοδότης της κοπέλας...ήταν Σάββατο ή Κυριακή και τις δύο αυτές μέρες δούλευε...εκείνη την ημέρα ήταν στη δουλειά στις 4-9-2005" είναι ύποπτος ψευδορκίας κατ’ εξακολούθηση και β)το από 7-9-2005 αντίγραφο του Βιβλίου Συμβάντων του ΑΤ ... ..., από το οποίο προκύπτει ότι η Α.

Γ. "εξέφρασε παράπονα κατά της συζύγου του αιτούντος Μ. Α. διότι την 5-9-2005 και ώρα 19.00 περίπου στην οικία της την εξύβρισε και την απείλησε για τη ζωή της..". Όμως, τα ανωτέρω επικαλούμενα από τον αιτούντα το μεν υπό στοιχ.β’ ως άνω ως νέο γεγονός - απόδειξη, από μόνο του ή σε συνδυασμό με τα στοιχεία που είχαν προσκομισθεί στο δικαστήριο που εξέδωσε την ως άνω υπ’ αριθμ.1503/2012 απόφασή του της οποίας ζητείται η ακύρωση με την κρινόμενη αίτηση δεν είναι ικανά να θεμελιώσουν λόγο που μπορεί να δικαιολογήσει την αιτούμενη επανάληψη της διαδικασίας, το δε υπό στοιχ.α’ ως άνω επικαλούμενο δεν υπάγεται στην περ.3 της παρ.1 του άρθρου 525.

Συγκεκριμένα, όσον αφορά το έγγραφο του ΙΚΑ, στο οποίο βεβαιώνεται ότι στην επιχείρηση του μάρτυρος Α. Π. δεν απασχολήθηκαν εργαζόμενοι και για το οποίον ο αιτών εκθέτει ότι, εξ αυτού ο Α. Π. είναι "ύποπτος" διαπράξεως ψευδορκίας, δεν συνιστά λόγον επαναλήψεως κατά την περ.3 της παρ.1, διότι "η υποψία" ψευδορκίας δεν αρκεί, αφού η αξιόποινη πράξη της ψευδορκίας πρέπει να αποδεικνύεται, κατά τ’ άνω εκτεθέντα με αμετάκλητη δικαστική απόφαση, ουδέν αναφέρει δε (ο αιτών) περί αυτής, ούτε περί λόγων που εμπόδιζαν την εκδίκαση της ουσίας της ψευδορκίας ή ανέστειλαν την ποινική δίωξη γι’ αυτήν.

Εξάλλου όσον αφορά το από 7-9-2005 αντίγραφο του Βιβλίου Συμβάντων του Α.Τ.... ... τούτο είχε τεθεί υπό την κρίση του δικαστηρίου που εξέδωσε την ως άνω απόφαση, όπως προκύπτει από τα πρακτικά αυτής ως αναγνωσθέν "απόσπασμα του βιβλίου συμβάντων Α.Τ....", πέραν του ότι το (εις το επικαλούμενο σήμερα απόσπασμα του βιβλίου) γεγονός αναφέρεται σε άλλη ημέρα και ώρα του επεισοδίου.

Περαιτέρω οι λοιποί ισχυρισμοί του αιτούντος συνιστούν αιτιάσεις κατά της καταδικαστικής αποφάσεως για κακή εκτίμηση των αποδεικτικών μέσων, όσον αφορά την καταδικαστική του κρίση και δεν μπορούν να αποτελέσουν λόγο επαναλήψεως της διαδικασίας καθόσον τυχόν σφάλματα αξιολογήσεως και εκτιμήσεως των αποδεικτικών μέσων από το δικαστήριο η τυχόν παραλείψεις ή πλημμέλειες του δικαστηρίου που εξέδωσε την καταδικαστική απόφαση δεν μπορούν, όπως ήδη τονίσθηκε, να αποτελέσουν λόγο επαναλήψεως και να ερευνηθούν στο πλαίσιο της παρούσης διαδικασίας, αφού αυτή δεν αποτελεί ένδικο μέσο.

Μετά τα δεδομένα αυτά, οι επικαλούμενοι ως άνω, λόγοι της κρινόμενης αιτήσεως επαναλήψεως διαδικασίας, είναι αβάσιμοι και επομένως πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αυτή και να καταδικασθεί ο αιτών στα δικαστικά έξοδα (αρ.583 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 10-12-2013 και με αριθμ.πρωτ.... αίτηση του Π. Α. του Γ. κατοίκου ..., για επανάληψη προς το συμφέρον του, της ποινικής διαδικασίας που περατώθηκε με την έκδοση της υπ’ αριθμ.1503/2012 αμετάκλητης αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Και

Επιβάλλει στον αιτούντα τα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται σε διακόσια πενήντα (250) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 30 Οκτωβρίου 2015. Και

Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 23 Νοεμβρίου 2016.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ