Legislator Case Law & Legislation
1707/2008 AI generated

1707/2008 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Case Number 1707/2008
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date

Legislator summary

AI generated

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 7 Μαΐου 2008, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ: Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 16-6-1998 δύο αγωγές των αναιρεσειόντων που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Κω και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 949/2001 προδικαστική, 1221/2005 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 50/2007 του Εφετείου Δωδεκανήσου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 23-3-2007 αίτησή τους.

Legislator headnote

AI generated

1707/2008 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): III). Aπό τα άρθρα 335, 338, 339, 340, 341 και 346 του ΚΠολΔ, ο δικαστής, για να σχηματίσει την κρίση του για τους πραγματικούς ισχυρισμούς των διαδίκων που ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, υποχρεούται να λαμβάνει υπόψη του όλα τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, η παράβαση δε της υποχρέωσης αυτής ιδρύει τον προβλεπόμενο από το άρθρο 559 αριθ. 11 του ΚΠολΔ, λόγο αναίρεσης.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 1707 / 2008 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1707/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ελισάβετ Μουγάκου - Μπρίλλη, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου) Μίμη Γραμματικούδη, Λεωνίδα Ζερβομπεάκο, Χαράλαμπο Παπαηλιού και Ιωάννη Σίδερη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 7 Μαΐου 2008, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων:1. X1 και 2. X2, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Αθανάσιο Νιάνιο με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 ΚΠολΔ.

Των αναιρεσίβλητων: 1. Ψ1, 2. Ψ2, 3. Ψ3, 4. Ψ4 και 5. Ψ5, οι οποίοι δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 16-6-1998 δύο αγωγές των αναιρεσειόντων που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Κω και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 949/2001 προδικαστική, 1221/2005 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 50/2007 του Εφετείου Δωδεκανήσου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 23-3-2007 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκαν μόνο οι αναιρεσείοντες, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης Σίδερης ανέγνωσε την από 17-4-2008 έκθεσή, του με την οποία εισηγήθηκε να γίνει δεκτή η αίτηση αναιρέσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

I). Κατά την έννοια του άρθρου 576 Κ.Πολ.Δ, εάν κατά την συζήτηση της αναιρέσεως δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί αλλά δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος κάποιος από τους διαδίκους, ο Άρειος Πάγος ερευνά αυτεπαγγέλτως αν ο απολιπόμενος διάδικος επέσπευσε εγκύρως τη συζήτηση, οπότε συζητεί την υπόθεση σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι, ή, αν τη συζήτηση επέσπευσε ο αντίδικος του απολιπόμενου διαδίκου, οπότε εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα. Αν η κλήση για τη συζήτηση επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα, ο Άρειος Πάγος προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από τις υπ' αριθ. ....., ....., ....., ..... και ..... εκθέσεις επιδόσεως του δικ. επιμελητού του Πρωτοδικείου Κω ....., ακριβές αντίγραφο της από 32.3.2007 αιτήσεως, μετά της πράξεως ορισμού δικασίμου για την εκδίκαση της αναιρέσεως και κλήσεως προς παράσταση στη σημερινή δικάσιμο της 7.5.2008, επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως, με επιμέλεια των αναιρεσειόντων, στους αναιρεσιβλήτους, πλην όμως οι τελευταίοι δεν εμφανίσθηκαν κατά τη συζήτηση της κρινόμενης αίτησης. Επομένως, σύμφωνα με όσα προαναφέρθηκαν, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση, παρά την απουσία των αναιρεσιβλήτων, σαν να ήταν και αυτοί παρόντες.

II). Από τις διατάξεις των άρθρων 1094 και 987 του Α.Κ. προκύπτει ότι είναι παραδεκτή η άσκηση και συνεκδίκαση της διεκδικητικής περί κυριότητας και αποβολής από τη νομή αγωγής. Επομένως, αν το Εφετείο περιορίστηκε μόνο στην διεκδικητική αγωγή και απέρριψε, λόγω ελλείψεως εννόμου συμφέροντος, την τακτική περί νομής αγωγής, υποπίπτει στην πλημμέλεια του αριθ. 14 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. Κατά συνέπεια, ο πρώτος λόγος της αναιρέσεως, με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλομένη απόφαση, κατ' ορθή εκτίμησή της, η από τον αριθ. 14 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. πλημμέλεια, για το λόγο ότι απέρριψε ως απαράδεκτη, ελλείψει εννόμου συμφέροντος, την από 10.6.1998 αγωγή αποβολής εκ της νομής, που είχαν ασκήσει οι αναιρεσείοντες και είχε γίνει δεκτή ως βάσιμη κατ' ουσίαν από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, είναι βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτός.

III). Aπό τα άρθρα 335, 338, 339, 340, 341 και 346 του ΚΠολΔ, ο δικαστής, για να σχηματίσει την κρίση του για τους πραγματικούς ισχυρισμούς των διαδίκων που ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, υποχρεούται να λαμβάνει υπόψη του όλα τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, η παράβαση δε της υποχρέωσης αυτής ιδρύει τον προβλεπόμενο από το άρθρο 559 αριθ. 11 του ΚΠολΔ, λόγο αναίρεσης.

Για την ύπαρξη του λόγου αυτού αναίρεσης αρκεί και μόνη η ύπαρξη αμφιβολιών για το αν το δικαστήριο της ουσίας έλαβε υπόψη, σύμφωνα με τις ως άνω διατάξεις, κάποιο αποδεικτικό μέσο, το οποίο ήταν υποχρεωμένο να λάβει υπόψη και το οποίο προσκομίσθηκε με επίκληση προς απόδειξη ή ανταπόδειξη, κατά τρόπο άμεσο ή έμμεσο, γεγονότος που ασκεί επίδραση στην έκβαση της δίκης (Ολ ΑΠ 42/2002).

Εξάλλου, άσκηση νομής, η οποία χρειάζεται για την κτήση κυριότητος με τακτική ή έκτακτη χρησικτησία (1041, 1045 ΑΚ) αποτελούν όταν πρόκειται για ακίνητο οι υλικές και εμφανείς πάνω σ` αυτό πράξεις που προσιδιάζουν στην φύση και τον προορισμό του- ακινήτου-, με τις οποίες φανερώνεται η βούληση του νομέα να έχει το πράγμα για δικό του.

Ως πράξεις νομής θεωρούνται μεταξύ άλλων η επίβλεψη, η επίσκεψη, η εκμίσθωση, η φύλαξη του ακινήτου, οι καταμετρήσεις και η σύνταξη διαγραμμάτων και αν αφορά κληρονομιαίο ακίνητο η αποδοχή της κληρονομίας και η καταβολή του οικείου φόρου. Στην προκειμένη περίπτωση, με τον τέταρτο λόγο της αναίρεσης οι αναιρεσείοντες προβάλλουν και αιτιάσεις από τον αριθ. 11 περ.

γ' του άρθρου 559 του Κ.Πολ.Δ., ισχυριζόμενοι, εκτός των άλλων, ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη τα ακόλουθα αποδεικτικά μέσα, που αυτοί νόμιμα, μεταξύ άλλων, προσκόμισαν και επικαλέσθηκαν, και συγκεκριμένα 1) την υπ' αριθ. ..... δήλωση αποδοχής κληρονομίας της σ/φου Αθηνών Φωτεινής, στην οποία συμπεριέλαβαν και το αγορασθέν από τον δικαιοπάροχό τους Χ επίδικο ακίνητο, μετά του υπ' αριθ. .....

Πιστοποιητικού μεταγραφής, 2) το από Νοεμβρίου 1997 Τοπογραφικό Περίφραξης του οικοπέδου του αρχιτέκτονα ....., 3) τα από Φεβρουαρίου 1991 και Αυγούστου 1991 τοπογραφικά διαγράμματα του ιδίου ως άνω αρχιτέκτονα, 4) την από Μαρτίου 1992 γενική όψη του επιδίκου, ως και το από Μαρτίου 1992 τοπογραφικό διάγραμμα του αρχιτέκτονα ....., 7) το από Μαρτίου 1992 διάγραμμα γενικής όψης του ξενοδοχειακού συγκροτήματος του αρχιτέκτονα ....., 8) το υπ' αριθμ.

Πρωτ. ..... έγγραφο της Νομαρχίας Δωδεκανήσου για έγκριση διαθέσεως λυμάτων, 9) την από 4-5-1994 έγκριση της Νομαρχίας Δωδεκανήσου για έγκριση μελέτης εγκαταστάσεως αποχετεύσεως και βιολογικού καθαρισμού, 10) τις από 18.8.1995 και 18.8.1995 αποδείξεις του μηχανικού που εκπόνησε τις αρχιτεκτονικές μελέτες και 11) την τεχνική φωτοερμηνεία της Γεωγραφικής Υπηρεσίας Στρατού, από τις οποίες, κατά τους ισχυρισμούς των αναιρεσειόντων, αποδεικνύεται είτε εμμέσως είτε αμέσως η διενέργεια συγκεκριμένων πράξεων νομής επί του επιδίκου και συνακόλουθα, η επ' αυτού κτήση της κυριότητας εκ μέρους τους-αναιρεσειόντων- με τα προσόντα της τακτικής και έκτακτης χρησικτησίας.

Και αναφέρεται μεν στο σκεπτικό της προσβαλλόμενης απόφασης,ότι το Εφετείο Δωδεκανήσου σχημάτισε την κρίση του για την ουσία της υπόθεσης από τις καταθέσεις των μαρτύρων που εξετάσθηκαν στο ακροατήριο του Πρωτοδικείου, τις μνημονευόμενες ένορκες βεβαιώσεις και όλα τα έγγραφα που επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, περαιτέρω όμως από την όλη αιτιολογία της απόφασης, όπου δεν γίνεται μνεία των προαναφερομένων εγγράφων, καταλείπεται αμφιβολία αν αυτά λήφθηκαν υπόψη από το Εφετείο.

Επομένως, είναι βάσιμος και ο τέταρτος λόγος της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, με τον οποίο προσάπτεται η ανωτέρω πλημμέλεια στην προσβαλλόμενη απόφαση. Κατ` ακολουθίαν, πρέπει ν` αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί, σύμφωνα με το άρθρο 580 παρ. 3 του ΚΠολΔ, η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, εφόσον είναι δυνατή η συγκρότησή του από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που είχαν δικάσει προηγουμένως.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 50/2007 απόφαση του Εφετείου Δωδεκανήσου (Μεταβατικής έδρας Κω).

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο πιο πάνω Εφετείο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που είχαν δικάσει. και

Καταδικάζει τους αναιρεσιβλήτους στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσειόντων, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες (2.000) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 4 Ιουνίου 2008.

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο την 1η Οκτωβρίου 2008.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ