Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to late filing without valid force majeure justification.

Απόφαση 1706 / 2019 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 1706/2019

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Z' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αγγελική Αλειφεροπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δημήτριο Γεώργα, Ιωάννη Μαγγίνα, Ερωτόκριτο Ερωτοκρίτου και Χρυσούλα Φλώρου-Κοντοδήμου - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 18 Σεπτεμβρίου 2019, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ιωάννη Αγγελή (κωλυομένης της Εισαγγελέως) και της Γραμματέως Ευθυμίας Καλογεροπούλου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Κ. Χ. του Σ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Ιουλία Μυλωνά, για αναίρεση της υπ' αριθ. 338/2018 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Θράκης. Το Πενταμελές Εφετείο Θράκης με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην υπ' αριθμ. 17/14-2-2019 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 519/2019.

Αφού άκουσε Τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί ως απαράδεκτη η ως άνω αίτηση αναίρεσης και να επιβληθούν στον αναιρεσείοντα τα έξοδα της δίκης και τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 512 παρ. 1 εδ. α' του ισχύοντος από 1-7-2019 νέου ΚΠοινΔ (Ν. 4620/2019), o οποίος εφαρμόζεται εν προκειμένω, κατ' άρθρο 589 παρ. 3 περ. β' αυτού και 476 παρ. 1 εδ. α' του ίδιου Κώδικα, προκύπτει ότι, όταν υπάρχει περίπτωση απαραδέκτου, το Δικαστήριο του Αρείου Πάγου, που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του Εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που εμφανισθούν, απορρίπτει την αίτηση αναίρεσης ως απαράδεκτη και καταδικάζει στα έξοδα εκείνον που την άσκησε.

Από την ίδια ως άνω διάταξη της παρ.1 του άρθρου 476 του ΚΠοινΔ προκύπτει ότι, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε, εκτός άλλων περιπτώσεων, εκπρόθεσμα, απορρίπτεται ως απαράδεκτο. Εξάλλου, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 462 και 473 παρ. 1 και 3 του προϊσχύσαντος Κώδικα Ποιν.Δ., υπό το κράτος των οποίων ασκήθηκε η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης (και έχουν εφαρμογή κατ' άρθρ. 590 παρ. 1 εδ.

β' του νέου Κ.Ποιν.Δ.), προκύπτει, ότι η προθεσμία άσκησης των ένδικων μέσων κατά απόφασης είναι, όπου ειδική διάταξη νόμου δεν ορίζει διαφορετικά, δεκαήμερη και αρχίζει, αν ο δικαιούμενος δεν είναι παρών κατά την απαγγελία της απόφασης, από την επίδοσή της (απόφασης). Περαιτέρω, κατά την έννοια της διάταξης του άρθρου 474 παρ. 2 του προϊσχύσαντος ΚΠοινΔ, εκείνος που ασκεί εκπρόθεσμα το ένδικο μέσο, σύμφωνα με τη συναγόμενη από το άρθρο 255 ΑΚ γενική αρχή του δικαίου ότι κανείς δεν υποχρεούται στα αδύνατα, οφείλει να διαλάβει στη σχετική έκθεση τα περιστατικά της ανωτέρας βίας ή του ανυπέρβλητου κωλύματος, εξαιτίας των οποίων δεν άσκησε εμπρόθεσμα το ένδικο μέσο και συγχρόνως να επικαλεσθεί τα αποδεικτικά μέσα, από τα οποία αποδεικνύονται τα περιστατικά αυτά.

Αν δεν διαλάβει τέτοια περιστατικά στην έκθεση ή αν τα περιστατικά αυτά δεν αποδεικνύονται από τα αποδεικτικά μέσα που επικαλείται και προσκομίζει, το ένδικο μέσο απορρίπτεται ως εκπρόθεσμο και συνεπώς απαράδεκτο, κατά το άρθρο 476 παρ 1 ΚΠοινΔ. Αναπλήρωση των ανωτέρω με λόγους και περιστατικά που προβάλλονται με άλλο έγγραφο και ειδικότερα με υπόμνημα, που υποβάλλεται μεταγενέστερα, είναι απαράδεκτη.

Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την επιτρεπτή, για τον έλεγχο του παραδεκτού της υπό κρίση αίτησης αναίρεσης, επισκόπηση των εγγράφων της δικογραφίας, με την υπ' αριθμ. 338/19-10-2018 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Θράκης, που εκδόθηκε ερήμην του αναιρεσείοντος κατηγορουμένου, Χ. Κ. του Σ., απορρίφθηκε, ως ανυποστήρικτη, η ασκηθείσα απ' αυτόν υπ' αριθμ. 229/5-6-2015 έφεση κατά της 318/5-6-2015 καταδικαστικής απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Θράκης, η ως άνω δε ερήμην απόφαση καταχωρήθηκε καθαρογραμμένη στο οικείο βιβλίο του άνω Εφετείου Θράκης στις 22-12-2018 και επιδόθηκε εγκύρως στον κατηγορούμενο, με παράδοση στα χέρια του ίδιου, στις 24-1-2019, όπως προκύπτει από το με ημερομηνία 24-1-2019 αποδεικτικό επίδοσης του Ανθ/μου του Α.Τ. ....

Γ. Κ., οπότε άρχισε, κατά προεκτεθέντα, η δεκαήμερη προθεσμία άσκησης του ένδικου μέσου της αναίρεσης. Η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης του άνω κατηγορουμένου και ήδη αναιρεσείοντος ασκήθηκε στις 14-2-2019 ενώπιον του Γραμματέως του Εφετείου Θράκης, για την οποία συντάχθηκε η υπ' αριθμ. 17/14-2-2019 σχετική έκθεση, δηλαδή μετά την πάροδο της προθεσμίας των 10 (δέκα) ημερών από την επίδοση της ερήμην απόφασης.

Κατ' ακολουθία, σύμφωνα με τις διατάξεις του ΚΠοινΔ που προαναφέρθηκαν, η αίτηση αυτή αναίρεσης, στην οποία δεν γίνεται καθόλου επίκληση περιστατικών ανώτερης βίας ή ανυπέρβλητου κωλύματος, που να δικαιολογούν την εκπρόθεσμη άσκησή της, είναι απαράδεκτη ως εκπροθέσμως ασκηθείσα και ως τέτοια πρέπει να απορριφθεί.

Ο διαλαμβανόμενος στην κρινόμενη αίτηση ισχυρισμός του αναιρεσείοντος ότι αυτή ασκήθηκε εμπρόθεσμα, θεωρώντας ως αφετηρία έναρξης της δεκαήμερης προθεσμίας την 4-2-2019, κατά την οποία απορρίφθηκε η ασκηθείσα απ' αυτόν στις 30-1-2019 αίτηση ακύρωσης της διαδικασίας κατά της ίδιας προσβαλλόμενης απόφασης, με την 46/4-2-2019 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Θράκης, είναι απορριπτέος, ως στηριζόμενος σε εσφαλμένη προϋπόθεση.

Και τούτο, διότι με τη διάταξη της παρ. 2 εδ. τελευτ. του άρθρου 435 ΚΠοινΔ (όπως αντικ. με το άρθρο 22 του ν. 3904/2010), σύμφωνα με την οποία η προθεσμία της αίτησης για αναίρεση της καταδικαστικής απόφασης αρχίζει, σε περίπτωση υποβολής αίτησης ακύρωσης, από την απόρριψή της, ρυθμίζεται η προθεσμία άσκησης αναίρεσης κατά καταδικαστικής απόφασης, που εκδόθηκε σε βάρος του κατηγορουμένου ερήμην και ωσεί παρόντος και όχι κατά απόφασης, που απέρριψε ως απαράδεκτη ή ανυποστήρικτη (όπως είναι η προσβαλλόμενη με την υπό κρίση αίτηση αναίρεσης) την έφεση κατά της καταδικαστικής απόφασης του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου.

Τέλος, πρέπει να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρα 476 παρ. 1 εδ. α', 578 παρ. 1 ΚΠοινΔ), σύμφωνα με τα διαλαμβανόμενα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει, ως απαράδεκτη, τη με αρ. εκθ. 17/14-2-2019 αίτηση του Χ. Κ. του Σ., κατοίκου ..., για αναίρεση της με αριθμ. 338/2018 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Θράκης. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, τα οποία ανέρχονται σε διακόσια πενήντα (250) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 21 Οκτωβρίου 2019.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 30 Οκτωβρίου 2019.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ