1706/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1706 / 2016 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 1706/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Χρυσούλα Παρασκευά, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Μαρία Γαλάνη - Λεοναρδοπούλου, Δημήτριο Χονδρογιάννη, Γεώργιο Αναστασάκο και Διονυσία Μπιτζούνη - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του στις 4 Νοεμβρίου 2016, με την παρουσία του Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Βασιλείου Πλειώτα (γιατί κωλύεται η Εισαγγελεύς του Αρείου Πάγου) και του Γραμματέα Γεράσιμου Βάλσαμου, για να δικάσει την αίτηση αναιρέσεως του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ. - Μ. Κ. του Γ., κατοίκου ..., που παραστάθηκε δια του πληρεξούσιου δικηγόρου του, Διονυσίου Βέρρα, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 39/2015 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Ανατολικής Κρήτης. Το Πενταμελές Εφετείο Ανατολικής Κρήτης με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος, ζητεί την αναίρεση της αποφάσεως αυτής για τους λόγους που αναφέρονται στην από 4 Σεπτεμβρίου 2015 αίτηση αναιρέσεώς του, που καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με αριθμό 1006/2015.

Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναιρέσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά την αρχή, που καθιερώνεται με ρητή διάταξη του άρθρου 463 Κ.Ποιν.Δ., το ένδικο μέσο της αναιρέσεως (άρθρ. 462 Κ.Ποιν.Δ) μπορεί να το ασκήσει μόνον εκείνος στον οποίο ρητώς ο νόμος παρέχει αυτό το δικαίωμα και έχει έννομο συμφέρον για να το ασκήσει στη συγκεκριμένη περίπτωση. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής, έννομο συμφέρον πρέπει να υπάρχει όχι μόνο για την άσκηση του ενδίκου μέσου, αλλά και για την προβολή καθενός λόγου του ενδίκου μέσου (Ολ.

Α.Π. 1244/1986). Ειδικότερα για το συμφέρον αυτό απαιτούντα τα εξής: α) ο δικαιούμενος να ασκήσει το ένδικο μέσο να υφίσταται βλάβη από την προσβαλλόμενη απόφαση β) ο ίδιος να επιδιώκει ορισμένο όφελος από το ένδικο μέσο, γ) το συμφέρον πρέπει να είναι ατομικό, να αναφέρεται δηλαδή στο δικαίωμα και όχι σε άλλο διάδικο.

Η ανυπαρξία εννόμου συμφέροντος για το ένδικο μέσο ή για τον προβαλλόμενο λόγο του ενδίκου μέσου, καθιστά αυτά απαράδεκτα κατ' άρθρ. 476 παρ.1 Κ.Ποιν.Δ. Κατά το άρθρο 489 παρ. 1 περ. στ' του Κ.Ποιν.Δ., όπως αυτή αντικ. με το άρθρο 33 παρ. 13 του ν. 4055/2012, (εκείνος που καταδικάστηκε και ο εισαγγελέας ή ο δημόσιος κατήγορος έχουν το δικαίωμα να ασκήσουν έφεση) "κατά της απόφασης του μεικτού ορκωτού δικαστηρίου και του τριμελές ή μονομελούς εφετείου, με την οποία καταδικάστηκε ο κατηγορούμενος σε ποινή στερητική της ελευθερίας διάρκειας τουλάχιστον τριών (3) ετών για κακούργημα ή τουλάχιστον δύο (2) ετών για πλημμέλημα.".

Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Η' του Κ.Ποιν.Δ., λόγο αναίρεσης της καταδικαστικής απόφασης δημιουργεί και η υπέρβαση εξουσίας εκ μέρους του εκδόσαντος αυτήν δικαστηρίου, η οποία συντρέχει, με την μορφή της θετικής υπέρβασης, όταν το δικαστήριο άσκησε εξουσία που δεν του παρέχεται από το νόμο, αυτό δε συμβαίνει και όταν ενώ η έφεση είναι απαράδεκτη, το δικαστήριο δεν την απορρίπτει ως τέτοια, αλλά την κάνει τυπικά δεκτή και προχωρεί στην εκδίκασή της επί της ουσίας.

Στην προκειμένη περίπτωση, ο αιτών, με τον μοναδικό επικαλούμενο λόγο της αναιρέσεώς του προβάλλει ότι καθ' υπέρβαση εξουσίας, το Πενταμελές Εφετείο Ανατολικής Κρήτης με την προσβαλλόμενη απόφασή του έκανε τυπικά δεκτή την με αρ 75/14.6.2013 έφεσή του ιδίου κατά της με αρ. 418/16.6.2013 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Κρήτης, με την οποία αυτός καταδικάστηκε για παράβαση του νόμου περί ναρκωτικών, σε βαθμό κακουργήματος και παράνομη οπλοκατοχή και του επιβλήθηκε ποινή φυλακίσεως δύο (2) ετών για την πρώτη πράξη και ποινή φυλακίσεως τεσσάρων (4) μηνών για τη δεύτερη και καθορίστηκε συνολική ποινή φυλακίσεως δύο (2) ετών και δύο (2) μηνών, την εκτέλεση της οποίας το δικαστήριο ανέστειλε για τρία έτη, ενώ έπρεπε κατ' αυτόν να κηρύξει την έφεση απαράδεκτη, αφού, κατά τον ενδιαφέροντα χρόνο ασκήσεως, για το εκκλητό της ασκήσεως ενδίκου μέσου κατά της απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων, απαιτείτο, κατά τον ισχύοντα νόμο, άρθρο 489 παρ, 1 στ' Κ.Ποιν.Δ., όπως αντικ.

με το άρθρο 33 παρ. 13 ν.4055/2012, να έχει καταδικαστεί ο κατηγορούμενος σε ποινή φυλακίσεως τουλάχιστον τριών (3) ετών προκειμένου για κακούργημα και τουλάχιστον δύο (2) ετών για πλημμέλημα.

Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, για έλλειψη εννόμου συμφέροντος του αναιρεσείοντος προς προβολή του, αφού από τη μη απόρριψη του ασκηθέντος από τον ίδιο ενδίκου μέσου της εφέσεως ως απαραδέκτου και την εν συνεχεία εκδίκαση της υποθέσεως στην ουσία της, όχι μόνο δεν επακολούθησε, κατά τα εκτεθέντα, έννομη επιβλαβής συνέπεια γι' αυτόν, αλλά βελτιώθηκε η θέση του με την μικρότερη σε ύψος επιβληθείσα, με την προσβαλλόμενη απόφαση, συνολική στερητική της ελευθερίας ποινή.

Το γεγονός ότι η έναρξη αναστολής της ποινής που κατέγνωσε το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, άρχεται πλέον από το αμετάκλητο της ποινής του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου, και όχι από την επομένη της απαγγελίας της πρωτόδικης ανέκκλητης απόφασης, δεν μπορεί να θεωρηθεί ως χειροτέρευση της θέσεως του αναιρεσείοντος.

Έτσι δεν συντρέχει και νόμιμη περίπτωση παραδοχής του ενδίκου μέσου της αναιρέσεως για τον λόγο θετικής υπέρβασης εξουσίας και κηρύξεως, ακολούθως, από το λόγο αυτό, του ενδίκου μέσου της εφέσεως του αναιρεσείοντα ως απαράδεκτης (άρθρο 519 Κ.Ποιν.Δ.), αφού, στην περίπτωση αυτή, με την αναβίωση της πρωτόδικης απόφασης, που ήταν αυστηρότερη από την δευτεροβάθμια προσβαλλόμενη απόφαση, θα χειροτέρευε η θέση του κατηγορουμένου αιτούντα.

Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρα 476 παρ.1 και 583 παρ.1 Κ.Ποιν.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την με αριθμό πρωτ. 4/4.9.2015 αίτηση του Χ. - Μ. Κ. του Γ., κατοίκου ..., για αναίρεση της με αριθμό 39/2015 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Ανατολικής Κρήτης. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα εκ διακοσίων πενήντα (250) ευρώ .

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 18 Νοεμβρίου 2016.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 23 Νοεμβρίου 2016.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ