1704/2011 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1704 / 2011 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1704/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Ζιάκα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου Χαράλαμπου Ζώη), Βασιλική Θάνου - Χριστοφίλου, Παναγιώτη Ρουμπή, Βασίλειο Λαμπρόπουλο και Γεώργιο Σακκά, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 23 Σεπτεμβρίου 2011, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1.Γ. Κ. του Ν., 2 Α. Κ. χήρα Ν., 3Ε. θυγ. Μ. Γ., 4 Ι. Γ. Μ., 5Γ. Β. του Μ., 6.Β. Β. του Ι.,7Μ. Β. συζ. Β., 8Γ. Τ. του Ε., 9 Φ. Τ. του Ε., 10Δ. Π. του Σ., 11 Γ. Π. του Σ., 12.Κ. Μ. του Ι., 13 Χ. Μ. του Ι., 14. Γ. Κ. του Ε., 15. Ά. συζ. Γ. Κ., 16 Α. - Μ. Κ., του Γ., 17 Μ. χήρας Η. Ν., 18 Σ. χήρα Δ. Ζ., 19.Παρασκευή θυγ. Δημητρίου Ζέρβα, 20. Ν. Ζ. του Δ., 21 Ν. Κ. του Ε. και 22 Α. Κ. του Ε., κατοίκων .... Οι 1ος, 3ος, 4ος, 6ος, 7ος, 8ος, 9ος, 10ος, 11ος, 13ος, 14ος, 15ος, 16ος, 18ος, 19ος, 20ος, 21ος και 22ος εκπροσωπήθηκαν δια του πληρεξουσίου δικηγόρου τους Αλέξανδρου Κανδαράκη, οι 5ος και 12ος ήταν παρόντες και εκπροσωπήθηκαν μετά του ανωτέρω πληρεξουσίου δικηγόρου τους, ο οποίος κατέθεσε προτάσεις για τους ανωτέρω αναιρεσείοντες.

Στο σημείο αυτό ο πληρεξούσιος δικηγόρος της 17ης αναιρεσείουσας αφού ζήτησε και έλαβε τον λόγο από τον Πρόεδρο, δήλωσε ότι η αναιρεσείουσα παραιτείται από το δικόγραφο της από 15/6/2010 αιτήσεως της κατά της ανωτέρω αναιρεσίβλητης για αναίρεση της 4650/2009 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Στο σημείο αυτό, ο συνήγορος των ως άνω αναιρεσειόντων, αφού έλαβε το λόγο από τον Πρόεδρο, δήλωσε ότι η 2η αναιρεσείουσα απεβίωσε στις 28/8/2008 σύμφωνα με την προσκομισθείσα υπ' αριθμό ... ληξιαρχική πράξη θανάτου του ληξιάρχου Γαλατσίου Αττικής, και την παρούσα δίκη συνεχίζει ο μοναδικός εξ αδιαθέτου κληρονόμος αυτής, ο 1ος αναιρεσείων.

Του αναιρεσιβλήτου: Ελληνικού Δημοσίου, όπως νόμιμα εκπροσωπείται από τους Υπουργούς Οικονομικών και Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων, κατοικοεδρεύοντα στην Αθήνα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον Χρήστο Μητκίδη, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 4/8/2003 αίτηση των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Εφετείο Αθηνών. Εκδόθηκε η 4151/2004 οριστική απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο του Αρείου Πάγου εξέδωσε την 461/2006 απόφαση του, που κήρυξε απαράδεκτη την συζήτηση της αιτήσεως, κατόπιν εξέδωσε την υπ' αριθ.1267/2006, με την οποία αναιρεί εν μέρει την 4151/2004 και παρέπεμψε προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο από το οποίο εξεδόθη η 4650/09 οριστική απόφαση. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 15/6/2010 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Σακκάς ανέγνωσε την από 8/9/2011 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1. Κατά το άρθρο 104 Κ.Πολ.Δικ., για τις προπαρασκευαστικές πράξεις και τις κλήσεις έως την πρώτη συζήτηση στο ακροατήριο θεωρείται ότι υπάρχει πληρεξουσιότητα, και αν δεν υπάρχει κηρύσσονται άκυρες όλες οι πράξεις, ακόμη και εκείνες που είχαν γίνει προηγουμένως. Το δικαστήριο εξετάζει, σε κάθε στάση της δίκης την έλλειψη πληρεξουσιότητας, καθώς και την υπέρβαση της.

Κατά δε το άρθρο 101 του ίδιου Κώδικα, σε περίπτωση θανάτου εκείνου που έδωσε πληρεξουσιότητα ή μεταβολής της ικανότητας για δικαστική παράσταση του ίδιου ή του νόμιμου αντιπροσώπου του, η πληρεξουσιότητα δεν παύει αλλά εξακολουθεί και παύει μόνο όταν διακοπεί η δίκη για έναν από τους λόγους αυτούς. Από τις διατάξεις αυτές προκύπτουν τα ακόλουθα;

Αν ο αναιρεσείων, που έδωσε προφορική παραγγελία σε δικηγόρο του και ο τελευταίος άσκησε αναίρεση που επέδωσε στον αναιρεσίβλητο, πεθάνει σε χρόνο πριν από τη συζήτηση της αναίρεσης, παραδεκτά με πληρεξούσιο δικηγόρο -παρίστανται στο ακροατήριο οι κληρονόμοι του αναιρεσείοντος, οι οποίοι γνωστοποιούν το θάνατο, δηλώνουν βίαιη διακοπή της δίκης και επανάληψη αυτής.

Σε τέτοια περίπτωση εγκυροποιείται τυχόν προηγούμενο ελάττωμα συνεπεία της από την αρχή έλλειψης ρητής πληρεξουσιότητας (άρθρο 96 Κ.Πολ.Δικ.) και δεν πρόκειται για ενέργειες (επίδοση της αναίρεσης κ.λ.π.) από πληρεξούσιο υπέρ ανύπαρκτου (λόγω θανάτου) αναιρεσείοντος, αλλά περίπτωση εσφαλμένου χαρακτηρισμού διαδίκου, που μπορεί να διορθωθεί, υπό την αυτονόητη προϋπόθεση ότι ο δικηγόρος που παράγγειλε την ενέργεια (επίδοση κ.λ.π.) αγνοούσε το θάνατο (σχ.

ΑΠ 1733/2006). Αν κατά τη συζήτηση της υπόθεσης στο ακροατήριο δεν εμφανίστηκαν και δεν εκπροσωπήθηκαν ορισμένοι από τους αναιρεσείοντες, οι οποίοι απλά κλητεύθηκαν (οι ίδιοι ή σε περίπτωση θανάτου οι κληρονόμοι τους) με επιμέλεια, των υπόλοιπων αναιρεσειόντων για τη συζήτηση της υπόθεσης, χωρίς όμως να έχουν χορηγήσει πληρεξουσιότητα στο δικηγόρο που υπέγραψε το αναιρετήριο (ή σε άλλο) για να ασκήσει αναίρεση και να τους εκπροσωπήσει στη δίκη, πρέπει η αναίρεση, κατά το μέρος που φέρεται να ασκήθηκε από τους απολειπόμενους αυτούς αναιρεσείοντες να απορριφθεί ως απαράδεκτη (ΑΠ 4/2007).

Εξάλλου, από τις διατάξεις των άρθρων 62 εδ. α', 73, 159 παρ. 2, 160 παρ. 1 και 556 παρ. 1 Κ.Πολ.Δικ. προκύπτει, ότι η αναίρεση που ασκήθηκε στο όνομα προσώπου που έχει πεθάνει κατά το χρόνο άσκησης της είναι απορριπτέα ως άκυρη για έλλειψη αναγκαίας διαδικαστικής προϋπόθεσης, η ακυρότητα δε αυτή λαμβάνεται υπόψη και αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο.

Στην περίπτωση αυτή, η παρέμβαση - δήλωση που κάνει ο κληρονόμος στο ακροατήριο για συνέχιση της δίκης του "διαδίκου" που κληρονόμησε πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη, διότι δεν νοείται συνέχιση δίκης υπέρ προσώπου "ανύπαρκτου" κατά το χρόνο άσκησης της αναίρεσης (ΑΠ 1978/2007). Εξάλλου, από τις διατάξεις των άρθρων 294, 295, 297 Κ.Πολ.Δ.

οι οποίες εφαρμόζονται και στη δίκη για αναίρεση σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 299 και 573 παρ 1 του ίδιου Κώδικα συνάγεται ότι η παραίτηση από το δικόγραφο της αίτησης αναιρέσεως γίνεται και με δικόγραφο που επιδίδεται στον αντίδικο του παραιτουμένου και έχει ως αποτέλεσμα η αίτηση αναίρεσης να θεωρείται αναδρομικά ότι δεν ασκήθηκε (ΑΠ 2118/2009).

Στην προκειμένη περίπτωση, η δεύτερη αναιρεσείουσα, Α. χήρα Ν. Κ., απεβίωσε την 28-8-2008 (βλ. την υπ' αριθμ. .../29-8-2008 ληξιαρχική πράξη θανάτου του ληξιάρχου Γαλατσίου Αττικής), η δε αναίρεση ασκήθηκε την 15-6-2010. Ο μοναδικός κληρονόμος αυτής πρώτος αναιρεσείων Γ. Κ. δήλωσε στο ακροατήριο του παρόντος Δικαστηρίου που παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αλέξανδρο Κανδαράκη, ότι συνεχίζει ο ίδιος τη δίκη κατά το μέρος που αφορά την ανωτέρω αποβίωσασα.

Εν όψει λοιπόν, του ότι αυτή απεβίωσε προ της ασκήσεως της αναιρέσεως, πρέπει η αναίρεση να απορριφθεί ως απαράδεκτη λόγω ακυρότητας του δικογράφου της ως προς την ανωτέρω αναιρεσείουσα. Συνακόλουθα, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη και η δήλωση συνέχισης της δίκης του ανωτέρω κληρονόμου αυτής. Περαιτέρω ο ανωτέρω δικηγόρος προσκόμισε στο Δικαστήριο την από 19-9-2011 εξώδικη δήλωση της αναιρεσείουσας Μ.

χήρας Η. Ν., με την οποία παραιτείται από το δικόγραφο της αίτησης της αναιρέσεως. Η δήλωση αυτή υπογράφεται από τον ίδιο ανωτέρω δικηγόρο που υπέγραψε και την αναίρεση ως πληρεξούσιος αυτής και επομένως έχει σχετική γενική πληρεξουσιότητα στην προδικασία και επιδόθηκε στο αναιρεσίβλητο, όπως προκύπτει από την υπ' αριθμ. 6324Β/20-9-2011 έκθεση επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας στο Πρωτοδικείο Αθηνών ....

Η ως άνω παραίτηση είναι έγκυρη και έχει ως αποτέλεσμα ότι η αναίρεση ως προς αυτήν θεωρείται ότι δεν ασκήθηκε (αρθρ. 295, 299 ΚΠολΔ). Επομένως, η δίκη ως προς αυτήν πρέπει να κηρυχθεί καταργημένη.

2.Στο άρθρο 17 παρ.2 του Συντάγματος του 1975 ορίζεται ότι "κανένας δεν στερείται την ιδιοκτησία του παρά μόνο για δημόσια ωφέλεια που έχει αποδειχθεί με τον προσήκοντα τρόπο, όταν και όπως ο νόμος ορίζει και πάντοτε αφού προηγηθεί πλήρης αποζημίωση που να ανταποκρίνεται στην αξία την οποία είχε το απαλλοτριούμενο κατά το χρόνο συζήτησης στο δικαστήριο για τον προσωρινό προσδιορισμό της αποζημίωσης.

Αν ζητηθεί απ' ευθείας ο οριστικός προσδιορισμός της αποζημίωσης, λαμβάνεται υπόψη η αξία κατά το χρόνο της σχετικής συζήτησης στο δικαστήριο". Με την αναθεώρηση των συνταγματικών διατάξεων, που έγινε με το από 6-4-2001 ψήφισμα της Ζ' Αναθεωρητικής Βουλής των Ελλήνων, στην παραπάνω παράγραφο του άρθρου 17 προστέθηκε τρίτο εδάφιο, το οποίο ορίζει ότι "αν η συζήτηση για τον οριστικό προσδιορισμό της αποζημίωσης διεξαχθεί μετά την παρέλευση έτους από τη συζήτηση για τον προσωρινό προσδιορισμό, τότε για τον προσδιορισμό της αποζημίωσης λαμβάνεται υπόψη η αξία κατά το χρόνο της συζήτησης για τον οριστικό προσδιορισμό".

Η διάταξη αυτή μεταφέρθηκε και στο ν. 2882/2001 "Κώδικας Αναγκαστικών Απαλλοτριώσεων Ακινήτων (ΚΑΑΑ), που ισχύει από 7-5-2001, με την προσθήκη δεύτερου εδαφίου στην πρώτη παράγραφο του άρθρου 13. Κατά την παράγραφο 4 του ιδίου άρθρου, εάν απαλλοτριωθεί τμήμα ακινήτου με αποτέλεσμα η αξία του τμήματος που απομένει στον ιδιοκτήτη να μειωθεί ή το τμήμα αυτό να γίνει άχρηστο για τη χρήση που προορίζεται, με την απόφαση προσδιορισμού της αποζημίωσης για το απαλλοτριούμενο τμήμα προσδιορίζεται και ιδιαίτερη αποζημίωση για το τμήμα που απομένει στον ιδιοκτήτη, η οποία καταβάλλεται μαζί με την αποζημίωση για το απαλλοτριούμενο, ενώ κατά την παράγραφο 1 του άρθρου 20 του ιδίου ανωτέρω νόμου, αρμόδιο να προσδιορίσει οριστικά την αποζημίωση είναι το Εφετείο.

Περαιτέρω, από το συνδυασμό των άρθρων 579 παρ.1 και 581 παρ.2 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι μετά την παραδοχή της αίτησης αναίρεσης οι διάδικοι επανέρχονται στην κατάσταση που υπήρχε πριν από τη συζήτηση, επί της οποίας εκδόθηκε η αναιρεθείσα απόφαση, δηλαδή αναβιώνει η αίτηση παροχής έννομης προστασίας (έφεση, αγωγή).

Η απόφαση αναιρείται κατά το μέτρο παραδοχής της αναίρεσης, δηλαδή ως προς τα πληγέντα κεφάλαιά της, όχι ως προς άλλα, εκτός αν τα τελευταία συνάπτονται αρρήκτως με τα αναιρεθέντα, οπότε συναναιρούνται (ΑΠ 404/2007, 443/2000). Κατά συνέπεια, σε περίπτωση αναίρεσης απόφασης που είχε προβεί σε οριστικό καθορισμό της τιμής μονάδας απαλλοτριωθέντων ακινήτων, σύμφωνα με τις ανωτέρω διατάξεις του άρθρου 17 παρ.2 του Συντάγματος του 1975, του άρθρου 13 παρ.4 και του άρθρου 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ, που κυρώθηκε (μαζί με τη σύμβαση) με το ν.δ.57/1974 και έχει αυξημένη έναντι των κοινών νόμων ισχύ (άρθρο 28 παρ.1 του Συντάγματος), κρίσιμος χρόνος για τον προσδιορισμό της τιμής μονάδας είναι εκείνος της μετ' αναίρεση συζήτησης ενώπιον του Εφετείου (ΑΠ 524/2010, 721/2009).

Αν το Εφετείο στη συνέχεια διέταξε πραγματογνωμοσύνη, η αξία του απαλλοτριουμένου θα υπολογισθεί με βάση το χρόνο της εν λόγω συζητήσεως και όχι εκείνης που γίνεται μετά τη διενέργεια της πραγματογνωμοσύνης (Ολ.ΑΠ 14/2011). Εξάλλου, ο από τη διάταξη του άρθρου 559 αρ.1 εδ. α' του ΚΠολΔ προβλεπόμενος λόγος αναίρεσης ιδρύεται αν παραβιάστηκε κανόνας ουσιαστικού δικαίου, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου.

Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται αν δεν εφαρμοσθεί, ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του, ή αν εφαρμοστεί, ενώ δεν έπρεπε, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή (Ολ.ΑΠ 8/2006).

Στην προκειμένη περίπτωση, με κλήση των αναιρεσειόντων ενώπιον του Εφετείου Αθηνών συζητήθηκε η από 4-8-2003 αίτησή τους για καθορισμό ιδιαίτερης αποζημίωσης των εναπομεινάντων τμημάτων των απαλλοτριωθέντων ακινήτων. Επί της αιτήσεως αυτής εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 4151/2004 απόφασή του, η οποία καθόσον αφορά την ιδιαίτερη αποζημίωση για τα εναπομείναντα της απαλλοτρίωσης εδαφικά τμήματα αναιρέθηκε με την υπ' αριθμ. 1267/2006 απόφαση του Αρείου Πάγου.

Ως προς το αναιρεθέν αυτό κεφάλαιο η υπόθεση εισήχθη προς συζήτηση ενώπιον του Εφετείου την 14-11-2006 και εκδόθηκε η 412/2007 μη οριστική απόφαση αυτού η οποία διέταξε τη διεξαγωγή πραγματογνωμοσύνης, εισήχθη εκ νέου προς συζήτηση την 17-3-2009 στο ίδιο Δικαστήριο, το οποίο εξέδωσε την προσβαλλομένη απόφαση. Το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφαση, αφού προβαίνει σε εκτίμηση των αποδεικτικών στοιχείων, θεωρεί ως κρίσιμο χρόνο υπολογισμού της τιμής μονάδας το χρόνο της μετ' αναίρεση πρώτης συζητήσεως της υπόθεσης, δηλαδή την 14-11-2006.

Με την κρίση του αυτή δεν παραβίασε τις παραπάνω διατάξεις. Άρα ο πρώτος λόγος του αναιρετηρίου από το άρθρο 559 αριθ.1 ΚΠολΔ, με τον οποίο υποστηρίζεται ότι έσφαλε το Εφετείο που δέχτηκε ως κρίσιμο χρόνο για τον προσδιορισμό της τιμής μονάδας την μετ' αναίρεση πρώτη συζήτηση (14-11-2006) και όχι την 17-3-2009 κατά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλομένη απόφαση και επιδίκασε ιδιαίτερη αποζημίωση, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.

3.Με το δεύτερο λόγο αναιρέσεως προσάπτεται στην προσβαλλομένη απόφαση η αιτίαση, ότι υπολόγισε την τιμή μονάδας αποζημιώσεως των κτισμάτων στα εναπομείναντα απαλλοτριώθεντα ακίνητα ανά τετραγωνικό μέτρο και όχι ανά κυβικό μέτρο, όπως απεικονίζουν τη μέτρηση των κτισμάτων οι τεχνικές εκθέσεις και οι κτηματολογικοί πίνακες, χωρίς να διαλαμβάνει καμία περί αυτού αιτιολογία, παραμορφώνοντας έτσι το περιεχόμενο των εγγράφων αυτών.

Όπως προκύπτει όμως από την αναιρεσιβαλλομένη δεν απομένει καμία αμφιβολία ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε από κοινού τα ανωτέρω έγγραφα με τις λοιπές αποδείξεις (έγγραφα, μάρτυρες και πραγματογνωμοσύνη) και κατέληξε στο πόρισμα ότι επήλθε μείωση της αξίας σε ορισμένα κτίσματα συνεπεία της απαλλοτριώσεως και υπολόγισε την αποζημίωση σε ποσοστό επί της αξίας του κτίσματος, που προέκυπτε ανά τετραγωνικό μέτρο κτίσματος.

Περαιτέρω, με τον κατά τον τρόπο αυτόν υπολογισμό της αποζημίωσης, το Εφετείο, δεν παραβίασε τις επικαλούμενες διατάξεις του Συντάγματος της ΕΣΔΑ του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου αυτής και τον ΚΑΑΑ ως προς το πλήρες τις αποζημίωσης, εφόσον με τις διατάξεις αυτές δεν προσδιορίζεται συγκεκριμένος τρόπος υπολογισμού της αποζημιώσεως των κτισμάτων στα απομείναντα μετά την απαλλοτρίωση τμήματα ακινήτων.

Έτσι, ο λόγος αυτός αναιρέσεως κατά τα σκέλη του από τους αριθμούς 1 και 11 του άρθρου 559 ΚΠολΔ είναι απορριπτέος ως αβάσιμος. Ο ίδιος λόγος είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, κατά το σκέλος του απ'τον αριθμό 19 διότι οι επικαλούμενες αιτιάσεις αναφέρονται στην αξιολόγηση και εκτίμηση των αποδείξεων και κατά το σκέλος του από τον αριθμό 20 λόγω της αοριστίας του, αφού δεν αναφέρεται στο αναιρετήριο αν το Εφετείο κατέληξε στον ανά τ.μ.

προσδιορισμό της μείωσης της αξίας των ενδίκων κτισμάτων συνεπεία διαγνωστικού λάθους κατά την ανάγνωση του φερόμενων και παραμορφωθέντων εγγράφων.

4. Κατά τη διάταξη του άρθρου 13 παρ.4 ν. 2882/2001 (ΚΑΑΑ), εάν απαλλοτριωθεί τμήμα ακινήτου, με αποτέλεσμα η αξία του τμήματος που απομένει στον ιδιοκτήτη να μειωθεί ή το τμήμα αυτό να γίνει άχρηστο για τη χρήση που προορίζεται, με την απόφαση προσδιορισμού της αποζημίωσης για το τμήμα που απαλλοτριώθηκε, προσδιορίζεται και ιδιαίτερα αποζημίωση για το τμήμα που απομένει στον ιδιοκτήτη, η οποία καταβάλλεται μαζί με την αποζημίωση για το απαλλοτριούμενο.

Από τη διάταξη αυτή, συνδυαζόμενη με τις διατάξεις του άρθρου 17 παρ.2 του Συντάγματος και 1 του Πρώτου Προσθέτου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ, συνάγεται ότι, για να είναι πλήρης η αποζημίωση, η οποία οφείλεται ως αντάλλαγμα για τη στέρηση της ιδιοκτησίας, πρέπει να περιλαμβάνει όχι μόνο την αξία του απαλλοτριουμένου τμήματος του ακινήτου, αλλά και τη ζημία που υφίσταται ο ιδιοκτήτης, επειδή το τμήμα που του απομένει, μετά την απαλλοτρίωση, γίνεται άχρηστο ή μειώνεται η αξία του, καθώς και εκείνη που επήλθε από την εκτέλεση του έργου, για το οποίο κηρύχθηκε η απαλλοτρίωση.

Κατά συνέπεια, η υποτίμηση λόγω της εκτελέσεως του έργου, λαμβάνεται υπόψη μόνο κατά τον προσδιορισμό της ιδιαίτερης αποζημίωσης για το τμήμα που απομένει στον ιδιοκτήτη μετά την απαλλοτρίωση (ΑΠ 1425/2009). Για τον καθορισμό ιδιαιτέρας αποζημιώσεως, κατά την ανωτέρω διάταξη, αν το ακίνητο, τμήμα του οποίου απαλλοτριώθηκε, είχε προ της απαλλοτριώσεως, έστω και δευτερευόντως, ως προορισμό την ανοικοδόμηση, πρέπει για την ευδοκίμηση του σχετικού αιτήματος περί καθορισμού ιδιαιτέρας αποζημιώσεως, λόγω μειώσεως της αξίας του απομένοντος τμήματος αυτού, να αποδεικνύεται σωρευτικώς ότι το εν λόγω ακίνητο πληρούσε, κατά τις ισχύουσες διατάξεις, τους όρους δομήσεως και ότι το απομένον, μετά την απαλλοτρίωση, τμήμα αυτού δεν είναι πλέον άρτιο ούτε κατά παρέκκλιση ή είναι μεν άρτιο αλλά όχι οικοδομήσιμο (ΑΠ 1290/2009).

Εξάλλου, κατά την έννοια της διατάξεως του αριθμού 19 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και έτσι ιδρύεται ο από τη διάταξη αυτή προβλεπόμενος λόγος αναιρέσεως και όταν στο αιτιολογικό της αποφάσεως, που αποτελεί την ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού, δεν περιέχονται ή δεν αναφέρονται με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά, στα οποία το δικαστήριο της ουσίας στήριξε την κρίση του, επί ζητήματος με ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και έτσι δεν μπορεί να ελεγχθεί, αν στη συγκεκριμένη περίπτωση συνέτρεχαν ή όχι οι όροι του κανόνα ουσιαστικού δικαίου, που εφαρμόσθηκε.

Στην προκειμένη περίπτωση, με την προσβαλλομένη απόφασή του, όπως από αυτήν προκύπτει, το Εφετείο δέχτηκε, κατά την ανέλεγκτη εκτίμηση των αποδείξεων, τα εξής σε σχέση με τη μείωση της αξίας των εναπομεινάντων μετά την απαλλοτρίωση τμημάτων της ιδιοκτησίας των αναιρεσειόντων: Με την από 14-6-2002 πράξη νομοθετικού περιεχομένου, που δημοσιεύθηκε νόμιμα (ΦΕΚ 139 Α/14-6-2002), κηρύχτηκε η αναγκαστική απαλλοτρίωση για λόγους δημόσιας ασφάλειας και ειδικότερα για την εκτέλεση του Ολυμπιακού Έργου της Μαραθώνιας διαδρομής, εδαφικής έκτασης 13.740 τ.μ.

στη Λ. Μαραθώνος, στο τμήμα αυτής από Χ.Θ. 5+616 έως Χ.Θ. 8+900, στην περιοχή του Δήμου … ... . Τα ρυμοτομούμενα τμήματα των ιδιοκτησιών που αναφέρονται αναλυτικά παρακάτω, αφορούν πολύ μικρά τμήματα του συνολικού οικοπέδου του, διότι τα εναπομείναντα τμήματα αυτών ήταν άρτια και οικοδομήσιμα, σύμφωνα με την πολεοδομική μελέτη ένταξής τους στο σχέδιο πόλεως και την πράξη εφαρμογής.

Ο Δήμος δεν έχει ολοκληρώσει τις πράξεις εφαρμογής, που ρυθμίζουν τα παραπάνω. Οι ως άνω ιδιοκτησίες ρυμοτομήθηκαν σε βάθος 3 κατά μέσο όρο μέτρων από τη Λ. Μαραθώνος (όπως αναλυτικά αναφέρεται παρακάτω) λόγω της ένταξης στο σχέδιο πόλης και όχι λόγω της απαλλοτρίωσης. Λόγω της διαπλάτυνσης της εν λόγω λεωφόρου, αυτή έχει πλέον δύο λωρίδες ανά κατεύθυνση (έναντι μιας λωρίδας προηγουμένως) με συνέπεια την ομαλή κυκλοφοριακή ροή, την μείωση των ρύπων αλλά όχι την αύξηση του θορύβου.

Όλα τα παρακάτω περιγραφόμενα εναπομείναντα τμήματα ακινήτων είναι άρτια και οικοδομήσιμα και μετά την απαλλοτρίωση, όπως ήταν και πριν από αυτήν. Αναλυτικά, εκτίθενται τα εξής για καθένα εξ' αυτών: Το ακίνητο των φερόμενων ιδιοκτητών α', β' αιτούντων-καλούντων Γ. κ' Α. Κ. (Α.Κ.Π. 68) βρίσκεται στο Ο.Τ. 92 στην περιοχή Π.Ε.2 Ν.

Μάκρης, εντάχθηκε στο σχέδιο πόλης με το από 15-12-86 Π.Δ. (ΦΕΚ 43Δ/30-1-87). Το οικόπεδο αυτό ήταν πριν την απαλλοτρίωση, και είναι και μετά την κήρυξη της άρτιο και οικοδομήσιμο. Η ιδιοκτησία αυτή ρυμοτομείται λόγω απαλλοτρίωσης, όπως ακριβώς ρυμοτομήθηκε με την ένταξη της στο σχέδιο πόλης κατά το ως άνω διάταγμα, καθόσον η γραμμή απαλλοτρίωσης και η ρυμοτομική γραμμή του Ο.Τ. 92, που έχει πρόσωπο στη Λ.

Μαραθώνος συμπίπτουν. Το αρχικό εμβαδόν του ως άνω οικοπέδου είναι τ.μ. 700,10. Απαλλοτριώθηκε τμήμα του 44,50 τ.μ., η θεωρητική εισφορά γης ανέρχεται σε 67,52 τ.μ. και το θεωρητικό τελικό οικόπεδο έχει επιφάνεια 632,58 τ.μ. Η θεωρητική επιτρεπόμενη δόμηση ανερχόταν σε 203,15 τ.μ. στις 14-6-2002 (ημερομηνία κήρυξης της απαλλοτρίωσης) και σε 187,38 τ.μ.

μετά την απαλλοτρίωση. Στις 14-6-2002 υπήρχε εντός αυτού πλακοσκεπής οικία με εμβαδόν ισογείου 74,80 τ.μ. και ορόφου 45,80 τ.μ. χωρίς να αποδεικνύεται ότι έχει εκδοθεί σχετική οικοδομική άδεια. Μετά τη διαπλάτυνση της Λ. Μαραθώνος, η απόσταση της οικοδομής από τη λεωφόρο μειώθηκε κατά μέσον όρο τρία (3) μέτρα. Η απόσταση του κτίσματος από τη Λ.

Μαραθώνος είναι η ίδια όπως ήταν μετά την ένταξη στο πολεοδομικό σχέδιο με το, από 15-12-86 Π.Δ., καθώς και μετά την κήρυξη της απαλλοτρίωσης (14-6-2002) κατά συνέπεια εκ της μείωσης της αποστάσεως αυτής δεν μειώθηκε η αξία του εναπομένοντος τμήματος, αφού (η μείωση αυτή) είναι συνέπεια της ένταξης στο σχέδιο πόλης και όχι της απαλλοτρίωσης.

Ενόψει του ότι το ακίνητο εξακολουθεί να είναι άρτιο και οικοδομήσιμο μετά την απαλλοτρίωση και η οικοδομησιμότητά του πολύ ελάχιστα μειώθηκε, όπως αναφέρθηκε, δεν μειώθηκε η αξία του εν λόγω εναπομείναντος από τους ανωτέρω παράγοντες. Περαιτέρω, το έδαφος του οικοπέδου αυτού υποβαθμίστηκε κατά ένα (1) μέτρο στο βόρειο άκρο της πρόσοψης της ιδιοκτησίας και κατά 0,90 cm στο νότιο άκρο.

Το αναφερθέν κτίσμα υπέστη μείωση της αξίας μόνο λόγω της ως άνω υποβάθμισης του εδάφους συνεπεία της κατασκευής του έργου της απαλλοτρίωσης. Ενόψει του ότι η αξία του ισογείου ανέρχεται κατά τον κρίσιμο χρόνο που είναι ο χρόνος της μετ' αναίρεση πρώτης συζητήσεως της υπόθεσης στο Εφετείο, δηλ. η 14-11-2006, σε 1000 ευρώ ανά τ.μ., και η επιφάνεια του είναι 74,80 τ.μ., η συνολική δε αξία του 74.800 (1000 ευρώχ74,80 τ.μ.) η δε αξία του ορόφου, που έχει επιφάνεια 48,80 τ.μ.

σε 800 ευρώ ανά τ.μ. (συνολική αξία ορόφου 36.640) το Δικαστήριο κρίνει ότι η μείωση της αξίας του ως άνω συστατικού ανέρχεται σε 12%. Κατά συνέπειαν 74.800χ12%=8.796 ευρώ, 36.640χ12%=4396,8 ευρώ, 8.976 ευρώ+4.396,8 ευρώ=13.372,8 ευρώ η συνολική μείωση της αξίας του εν λόγω κτίσματος.

Η ιδιοκτησία με αριθμό ΑΚΠ 75 της φερόμενης ιδιοκτήτριας Ε. Γ. (τρίτης αιτούσας είναι ένα οικόπεδο εντός του εγκεκριμένου ρυμοτομικού σχεδίου του Δήμου Ν. Μάκρης Αττικής, στην περιοχή Π.Ε. 2 και στο Ο.Τ. 97. Εντάχθηκε στο σχέδιο πόλης με το από 15-2-86 Διάταγμα (ΦΕΚ 43Δ/30-1-87). Η ιδιοκτησία αυτή θα διαμορφωθεί ως τελικό οικόπεδο κατά θέση, όρια, διαστάσεις και εμβαδόν με την προσεχή οριστική πράξη εφαρμογής.

Το εμβαδόν της αρχικής ιδιοκτησίας είναι 300 τ.μ., το απαλλοτριούμενο τμήμα 55 τ.μ., η θεωρητική εισφορά γης 17,50 τ.μ., το θεωρητικό τελικό οικόπεδο έχει επιφάνεια 282,50 τ.μ. Η θεωρητική επιτρεπόμενη δόμηση σήμερα ανέρχεται σε 96,31 τ.μ. και δεν υπάρχει κτίσμα εντός αυτής. Η ιδιοκτησία αυτή στις 14-6-2002 ήταν εντός σχεδίου, σήμερα εξακολουθεί να είναι εντός σχεδίου άρτια και οικοδομήσιμη, το συνολικό εμβαδόν της επιτρεπόμενης ν' ανεγερθεί οικοδομής μετά την απαλλοτρίωση δεν μειώθηκε, δεν μειώθηκε η αξία του οικοπέδου λόγω της διαπλάτυνσης της οδού, αφού συμπίπτουν η ρυμοτομική γραμμή και η γραμμή της παρούσας απαλλοτρίωσης.

Στο ΒΔ και στο ΝΔ άκρο της πρόσοψης της ιδιοκτησίας παρατηρείται υψομετρική υποβάθμιση σε σχέση με το πεζοδρόμιο της Λ. Μαραθώνος κατά 70 cm, εξαιτίας της οποίας επέρχεται μείωση στην εν λόγω εδαφική έκταση ποσοστού 2%. Εν όψει του ότι η αξία της εν λόγω εδαφικής έκτασης ανέρχεται κατά τον κρίσιμο χρόνο της μετ' αναίρεση ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου πρώτης συζήτησης (14-11-2006) σε 420 ευρώ ανά τ.μ.

εδάφους, η μείωση αυτή ανέρχεται σε 8,4 ευρώ ανά τ.μ. εδάφους της εναπομείνασας εδαφικής έκτασης.

Η με αριθμό ΑΚΠ 77 ιδιοκτησία του φερόμενου ιδιοκτήτη Ι. Γ. (τέταρτου αιτούντα) είναι οικόπεδο Δήμο Ν. Μάκρης Αττικής, στην περιοχή Π.Ε. 2 στο Ο.Τ. 97. Εντάχθηκε στο σχέδιο πόλης με το ΠΡ από 15-12-86 (ΦΕΚ 43Δ/30-1-1987). Η ιδιοκτησία αυτή θα διαμορφωθεί ως τελικό οικόπεδο κατά θέση, όρια, διαστάσεις και εμβαδόν με την προσεχή πράξη εφαρμογής.

Προ και μετά την απαλλοτρίωση είναι άρτιο και οικοδομήσιμο. Το αρχικό συνολικό εμβαδόν είναι 1084,70 τ.μ., το εμβαδόν του απαλλοτριούμενου 45 τ.μ., η θεωρητική εισφορά γης 137,91 τ.μ., το θεωρητικό τελικό οικόπεδο 946,79 τ.μ. Η θεωρητική επιτρεπόμενη δόμηση στις 14-6-2002 ανερχόταν σε 286,70 τ.μ. και σήμερα σε 300,15 τ.μ. Την ίδια ως άνω ημερομηνία (14-6-2002) το ως άνω έφερε εντός αυτού ισόγεια πλακοσκεπή οικία εμβαδού 87,70 τ.μ. (χωρίς να αποδεικνύεται ότι κτίστηκε με οικοδομική άδεια).

Λόγω της διαπλάτυνσης της οδού (Λ. Μαραθώνος) η απόσταση αυτή, από το κτίσμα μειώθηκε κατά 4,40 μ. (από 33,20μ. σε 28,80μ.) Παρ' όλα αυτά δεν μειώθηκε η αξία του κτίσματος (και του οικοπέδου) από τον παράγοντα αυτόν, αφού η μείωση της εν λόγω απόστασης είναι απότοκος της ένταξης της περιοχής στο σχέδιο πόλης και όχι της απαλλοτρίωσης, ενόψει του ότι η ρυμοτομική γραμμή του Ο.Τ. 97 που έχει πρόσωπο στη Λ.

Μαραθώνος και η γραμμή της απαλλοτρίωσης συμπίπτουν. Περαιτέρω, στο ΒΔ άκρο της πρόσοψης της ιδιοκτησίας παρατηρείται υψομετρική υποβάθμιση κατά 70 cm και στο ΝΔ άκρο υποβάθμιση κατά 60 cm που προκαλεί δυσκολία πρόσβασης. Από κανέναν άλλο παράγοντα δεν προκαλείται μείωση της αξίας του εναπομείναντος ακινήτου πλην της υποβάθμισης του εδάφους.

Η αξία του ισογείου κτίσματος κατά τον κρίσιμο χρόνο (14-11-2006) ανέρχεται σε 87,70 τ.μ.χ800 ευρώ ανά τ.μ.=70.160 ευρώ. Το ποσοστό μείωσης της αξίας για το κτίσμα ανέρχεται σε 10% και συνολικά 7.016 ευρώ και για το οικόπεδο σε 2% της αξίας. Η αξία του οικοπέδου κατά τον κρίσιμο χρόνο ανέρχεται σε 420 ευρώ ανά τ.μ. εδάφους. Επομένως η μείωση της αξίας του εναπομένοντος ανέρχεται σε 420 ευρώχ2%=8,4 ευρώ ανά τ.μ.

εδάφους.

Η ιδιοκτησία με αριθμό Α.Κ.Π. 108 του φερόμενου ιδιοκτήτη Γ. Β. (5ου καλούντα), είναι οικόπεδο εντός του ρυμοτομικού σχεδίου του Δήμου Ν. Μάκρης, στην περιοχή Π.Ε. 2 στο Ο.Τ. 56. Εντάχθηκε στο σχέδιο πόλης με το από 15-12-86 Π.Δ. (ΦΕΚ 43Δ/30-1-87). Το ακίνητο αυτό θα διαμορφωθεί ως τελικό οικόπεδο κατά θέση, όρια, διαστάσεις, εμβαδόν με την προσεχή οριστική πράξη εφαρμογής. Το εμβαδόν της αρχικής ιδιοκτησίας αυτής ήταν 2.480 τ.μ., το δε εμβαδόν του απαλλοτριουμένου τμήματος 43 τ.μ., η θεωρητική εισφορά γης 216,05 τ.μ. και το θεωρητικό τελικό οικόπεδο 2.165,45 τ.μ. Η θεωρητικά επιτρεπόμενη δόμηση στις 14-6-2002 ανερχόταν σε 578,09 τ.μ. και η θεωρητικά επιτρεπόμενη δόμηση σήμερα σε 629,93 τ.μ. Στο οικόπεδο αυτό υπάρχει ισόγειο διώροφο κτίσμα (καταστήματα) επιφάνειας 244,80 τ.μ. Μετά την διαπλάτυνση της Λ. Μαραθώνος η απόσταση του κτίσματος από την εν λόγω οδό μειώθηκε κατά 4,40 μ. Όμως από τον παράγοντα αυτό δεν μειώθηκε, συνεπεία της απαλλοτρίωσης, η αξία του εναπομένοντος κτίσματος και οικοπέδου, αφού η ρυμοτομική γραμμή συμπίπτει με την γραμμή της απαλλοτρίωσης. Ούτε η αρτιότητα και η οικοδομησιμότητα του μειώθηκαν. Ούτε υπάρχει υψομετρική διαφορά από την Λ. Μαραθώνος. Επομένως, από κανένα παράγοντα δεν μειώθηκε η αξία της εναπομείνασας εδαφικής έκτασης και του κτίσματος.

Η ιδιοκτησία με αριθμό Α.Κ.Π. 112 των φερομένων ιδιοκτητών Β. και Μ. Β. (6ου και 7ης καλούντων) είναι οικόπεδο εντός του ρυμοτομικού σχεδίου του Δήμου Ν. Μάκρης, στην περιοχή Π.Ε. 2 στο Ο.Τ. 56. Εντάχθηκε στο σχέδιο πόλης με το από 15-12-86 Π.Δ. (ΦΕΚ 43Δ/30-1-87). Το οικόπεδο αυτό θα διαμορφωθεί τελικά κατά θέση, όρια, διαστάσεις και εμβαδόν με την τελική πράξη εφαρμογής. Το αρχικό του εμβαδόν ήταν 1000 τ.μ., το εμβαδόν του απαλλοτριωτέου τμήματος 48 τ.μ., η θεωρητική εισφορά γης 112,50 τ.μ. και το θεωρητικό τελικό οικόπεδο 887,50 τ.μ. Η θεωρητική επιτρεπόμενη δόμηση στις 14-6-2002 ανερχόταν σε 266,88 τ.μ., η δε θεωρητική επιτρεπόμενη δόμηση σήμερα σε 293,04 τ.μ είναι άρτιο και οικοδομήσιμο. Στο οικόπεδο αυτό έχει χτιστεί μετά τις 14-6-2002 νέα οικοδομή. Υψομετρική διαφορά (υποβάθμιση) σε σχέση με την Λ. Μαραθώνος υπάρχει, που διαμορφώθηκε λόγω του έργου της απαλλοτρίωσης. Το κτίσμα, βέβαια, έχει ανεγερθεί μετά από σχετική μελέτη του μηχανικού, ώστε να μην έχει δυσκολία πρόσβασης και επομένως δεν μειώθηκε εξ αυτού του λόγου η αξία του κτίσματος. Επίσης δεν υπέστη μείωση της αξίας λόγω της διαπλάτυνσης της οδού, αφού η γραμμή της παρούσας απαλλοτρίωσης και η ρυμοτομική γραμμή του Ο.Τ. 56, που έχει πρόσωπο στην Λ. Μαραθώνος, συμπίπτουν. Κατά συνέπεια η εν λόγω ιδιοκτησία από κανένα παράγοντα δεν υπέστη μείωση ως προς την εναπομείνασα της απαλλοτρίωσης εδαφική έκταση.

Η ιδιοκτησία με αριθμό Α.Κ.Π. 199 των φερομένων ιδιοκτητών Π. Χ. και Ι. Χ. (8ου και 9ου καλούντων) είναι οικόπεδο εντός του συγκεκριμένου ρυμοτομικού σχεδίου του Δήμου Ν. Μάκρης, στην περιοχή Π.Ε. 6 στο Ο.Τ. 717/715 Ν. Εντάχθηκε, δε, στο σχέδιο πόλης με το από 29-12-89 Π.Δ. (ΦΕΚ 28Δ/21-1-90). Η ιδιοκτησία αυτή θα διαμορφωθεί ως τελικό οικόπεδο κατά θέση, όρια, διαστάσεις και εμβαδόν με την προσεχή οριστική πράξη εφαρμογής. (Η ιδιοκτησία αυτή αποτελεί μια εκ των τριών καθέτων συνιδιοκτησιών με ποσοστό συνιδιοκτησίας 33,39% ενός ενιαίου ακινήτου συνολικής επιφάνειας 4.500 τ.μ.).

Το αρχικό εμβαδόν της ιδιοκτησίας των εν λόγω αιτούντων ήταν 1.504,33 τ.μ., το εμβαδόν του απαλλοτριωτέου τμήματος 163,20 τ.μ., η θεωρητική εισφορά γης 421,55 τ.μ., το θεωρητικό τελικό οικόπεδο 1078,45 τ.μ., η θεωρητικά επιτρεπόμενη δόμηση στις 14-6-2002 323,53 τ.μ. και η θεωρητικά επιτρεπόμενη δόμηση σήμερα 401,90 τ.μ. Μέσα στο οικόπεδο αυτό υπάρχει κτίσμα με υπόγειο 245 τ.μ., ισόγειο 280,95 τ.μ.

και όροφο 274,95 τ.μ. Μετά την διαπλάτυνση της Λ. Μαραθώνος η απόσταση του κτίσματος από αυτήν μειώθηκε κατά μέσο όρο 8,40 μ. Όμως από τον παράγοντα αυτό δεν μειώθηκε η αξία του κτίσματος και του οικοπέδου αφού η μείωση της εν λόγω απόστασης είναι συνέπεια της προηγούμενης ένταξης του ακινήτου στο σχέδιο πόλης και όχι της παρούσας απαλλοτρίωσης.

Περαιτέρω, δυσκολία πρόσβασης στο ακίνητο αυτό από την λεωφόρο δεν υπάρχει, λόγω της διαμόρφωσης του χώρου του προκηπίου της. Ως εκ τούτου από κανένα παράγοντα δεν υπέστη μείωση αξίας η εναπομείνασα εδαφική έκταση με τα επικείμενά της.

Η ιδιοκτησία με αριθμό ΑΚΠ 210 των φερομένων ιδιοκτητριών Γ. Τ. και Φ. Τ. (10ης και 11ης καλουσών) είναι οικόπεδο εντός του εγκεκριμένου ρυμοτομικού σχεδίου του Δήμου Ν. Μάκρης, στην περιοχή Π.Ε. 6, Ο.Τ. 716, που εντάχθηκε στο σχέδιο πόλης με το από 29-12-89 Π.Δ. (ΦΕΚ 28Δ/21-1-1990). Η ιδιοκτησία αυτή ήταν και είναι εντός σχεδίου θα διαμορφωθεί ως τελικό οικόπεδο κατά θέση, όρια διαστάσεις και εμβαδόν με την προσεχή οριστική πράξη εφαρμογής.

Το αρχικό εμβαδόν της ιδιοκτησίας ήταν 1496,30 τ.μ., το εμβαδόν του απαλλοτριωτέου τμήματος 94,30 τ.μ., η θεωρητική εισφορά γης 261,39 τ.μ., και το θεωρητικό τελικό οικόπεδο 1234,90 τ.μ., η θεωρητικά επιτρεπόμενη δόμηση στις 14-6-2002 370,47 τ.μ., η επιτρεπόμενη δόμηση σήμερα 365,86 τ.μ. Στο οικόπεδο αυτό υπάρχει νέα οικοδομή που ανεγέρθηκε το 2003 (με κατάστημα στο ισόγειο και κατοικία στον όροφο, συνολικού εμβαδού, κατά την οικοδομική άδεια, 365,43 τ.μ.

Το ΒΔ άκρο της οικοδομής απέχει 8,40 μ. από την Λ. Μαραθώνος το δε ΝΔ άκρο απέχει 8,20 μ. από αυτήν, πλην όμως η οικοδομή κτίστηκε στο σημείο εκείνο κατά βούληση των ιδιοκτητών της μετά την κήρυξη της απαλλοτρίωσης και έτσι το κτίσμα δεν υπέστη μείωση της αξίας εκ του λόγου αυτού. Η υπερύψωση της οικοδομής κατά περίπου 40 cm σε σχέση με το διαμορφωμένο πεζοδρόμιο της Λ.

Μαραθώνος καθώς και η υψομετρική διαμόρφωση του προκηπίου, έγιναν σύμφωνα με τη βούληση των ιδιοκτητριών και την οικοδομική άδεια, έτσι δεν υπάρχει σήμερα υψομετρική διαφορά στην πρόσοψη της ιδιοκτησίας ούτε δυσκολία πρόσβασης. Κατά συνέπεια, από κανέναν παράγοντα η ως άνω ιδιοκτησία δεν υπέστη μείωση της αξίας της.

Η ιδιοκτησία με αριθμό ΑΚΠ 111 των φερομένων ιδιοκτητών Γ. και Δ. Π. (12ου και 13ου καλούντων) είναι οικόπεδο εντός του εγκεκριμένου ρυμοτομικού σχεδίου του Δήμου Ν. Μάκρης, στην περιοχή Π.Ε. 1, στο Ο.Τ. 111. Η ιδιοκτησία αυτή θα διαμορφωθεί ως τελικό οικόπεδο κατά θέση, όρια, διαστάσεις και εμβαδόν με την προσεχή οριστική πράξη εφαρμογής. Εντάχθηκε στο σχέδιο πόλης με το από 15-12-86 ΠΔ (ΦΕΚ 43Δ/30-1-87). Το αρχικό εμβαδόν της ιδιοκτησίας αυτής ήταν 2585,72 τ.μ., το εμβαδόν του απαλλοτριωτέου τμήματος 70 τ.μ., η θεωρητική εισφορά γης 588,22 τ.μ., το θεωρητικό τελικό οικόπεδο 1997,5 τ.μ., η επιτρεπόμενη δόμηση στις 14-6-2002 544,38 τ.μ,, η επιτρεπόμενη δόμηση σήμερα 577,36 τ.μ. Λόγω του έργου της απαλλοτρίωσης στο ΒΑ άκρο της πρόσοψης της ως άνω ιδιοκτησίας είναι υποβαθμισμένο κατά 15 cm σε σχέση με το υπάρχον πεζοδρόμιο της Λ. Μαραθώνος και κατά 30 cm το ΝΑ άκρο. Δεν παρατηρείται δυσκολία πρόσβασης, εξακολουθεί να είναι άρτιο και οικοδομήσιμο, με περισσότερη οικοδομησιμότητα και δεν υπέστη μείωση αξίας από την διαπλάτυνση της Λ. Μαραθωνος αφού η γραμμή της παρούσας απαλλοτρίωσης και η ρυμοτομική γραμμή συμπίπτουν, Κατά συνέπειαν, η εναπομείνασα εδαφική έκταση δεν υπέστη μείωση της αξίας από κανέναν παράγοντα.

Η ιδιοκτησία με αριθμό ΑΚΠ 260 των φερομένων ιδιοκτητών Κ. και Χ. Μ. (14ου και 15ου καλούντων) είναι οικόπεδο εντός του εγκεκριμένου ρυμοτομικού σχεδίου του Δήμου Ν. Μάκρης, στην περιοχή Π.Ε. 6, Ο.Τ. 794. Εντάχθηκε στο σχέδιο πόλης με το από 29-12-89 ΠΔ (ΦΕΚ 28Δ/21-1-90). Η ιδιοκτησία αυτή θα διαμορφωθεί ως τελικό οικόπεδο κατά θέση, όρια, διαστάσεις και εμβαδόν με την προσεχή οριστική πράξη εφαρμογής.

Το αρχικό εμβαδόν της ιδιοκτησίας αυτής ήταν 844,11 τ.μ., το εμβαδόν του απαλλοτριωτέου τμήματος 163,20 τ.μ., η θεωρητική εισφορά γης 89,12 τ.μ., και το θεωρητικό τελικό οικόπεδο 754,99 τ.μ., θεωρητικό τελικό οικόπεδο σήμερα 647,10 τ.μ., επιτρεπόμενη δόμηση σήμερα 194,13 τ.μ., ενώ στις 14-6-2002 η θεωρητικά επιτρεπόμενη δόμηση ήταν 266,50 τ.μ.

Στο βόρειο άκρο της πρόσοψης της ιδιοκτησίας παρατηρείται υποβάθμιση της ιδιοκτησίας αυτής σε σχέση με το πεζοδρόμιο της Λ. Μαραθώνος κατά 1,70 μ. και στο αντίστοιχο νότιο άκρο κατά 1,80 μ. παρατηρείται δε δυσκολία πρόσβασης. Από την απαλλοτρίωση, δε, της πρόσοψης, μειώθηκε η απόσταση των κτισμάτων από τη λεωφόρο κατά μέσον όρο 4,30 μ., όμως δεν επήλθε μείωση της αξίας της εναπομείνασας εδαφικής έκτασης λόγω του ανωτέρω παράγοντα, της μείωσης της απόστασης κτίσματος-λεωφόρου αφού η μείωση της εν λόγω απόστασης είναι συνέπεια της προηγούμενης ένταξης του ακινήτου στο σχέδιο πόλης και όχι της παρούσας απαλλοτρίωσης.

Συνέπεια της ως άνω υψομετρικής διαφοράς και της δυσκολίας πρόσβασης από τη λεωφόρο στο ακίνητο, υπέστη μείωση της αξίας το κτίσμα κατά 20%. Ενόψει του ότι η επιφάνεια του είναι 42 τ.μ. και η αξία κατά τ.μ. κτίσματος, κατά τον κρίσιμο χρόνο, 1000 ευρώ ανά τ.μ., η συνολική του αξία ανέρχεται σε 42000Χ20%=8400 ευρώ. Περαιτέρω η εδαφική έκταση υπέστη μείωση αξίας 5% λόγω της δυσκολίας πρόσβασης και 1% λόγω μειώσεως της οικοδομησιμότητας, συνολικά 6%.

Κατά τον κρίσιμο χρόνο η αξία ανά τ.μ. ανερχόταν σε 420 ευρώ. Κατά συνέπειαν, η εναπομείνασα εδαφική έκταση υπέστη μείωση αξίας κατά 420χ6%=25,20 ευρώ ανά τ.μ. εδάφους.

Η ιδιοκτησία με αριθμό ΑΚΠ 80 των φερομένων ιδιοκτητών (16ου 17ης 18ης καλούντων) ευρίσκεται εντός ρυμοτομικού σχεδίου του Δήμου Ν. Μάκρης, στην περιοχή Π.Ε. 1, Ο.Τ. 117. Εντάχθηκε στο σχέδιο πόλης με το από 15-12-86 ΠΔ (ΦΕΚ 43Δ/30-1-87). Η ιδιοκτησία αυτή θα διαμορφωθεί ως τελικό οικόπεδο κατά θέση, όρια, διαστάσεις και εμβαδόν με την προσεχή οριστική πράξη εφαρμογής.

Το εμβαδόν της αρχικής ιδιοκτησίας ήταν 1977,48 τ.μ., το εμβαδόν του απαλλοτριωτέου τμήματος 42 τ.μ., η θεωρητική εισφορά γης 405,74 τ.μ., και η επιφάνεια του θεωρητικού τελικού οικοπέδου 1571,74 τ.μ. Η θεωρητική επιτρεπόμενη δόμηση στις 14-6-2002 ήταν 437,94 τ.μ., και η τελική επιτρεπόμενη δόμηση σήμερα 517,02 τ.μ. Στο οικόπεδο αυτό έχει ανεγερθεί κτίσμα 366,60 τ.μ.

βάσει οικοδομικής άδειας του 1974 και 68 τ.μ. χωρίς οικοδομική άδεια. Λόγω της απαλλοτρίωσης τμήματος της πρόσοψης του οικοπέδου, κατά μέσον όρο, η απόσταση της οικοδομής από τη Λ. Μαραθώνος μειώθηκε κατά 3,05 μ. Η μείωση όμως της εν λόγω απόστασης είναι συνέπεια της προηγούμενης ένταξης του ακινήτου στο σχέδιο πόλης και όχι της παρούσας απαλλοτρίωσης, επομένως η εν λόγω ιδιοκτησία δεν υπέστη μείωση της αξίας από τον παράγοντα αυτόν.

Στο ΒΑ και στο ΝΑ άκρο της πρόσοψης της ιδιοκτησίας παρατηρείται υποβάθμιση του εδάφους της σε σχέση με τη Λ. Μαραθώνος ύψους 25 cm χωρίς να δημιουργείται δυσκολία πρόσβασης. Κατά συνέπειαν, από κανένα παράγοντα δεν υπέστη μείωση της αξίας η εναπομείνασα εδαφική έκταση και το κτίσμα, που βρίσκεται σ' αυτήν.

Η ιδιοκτησία με αριθμό κτηματολογικού πίνακα 158 φερομένων ιδιοκτητών των Σ., Π. και Ν. Ζ. (20ης, 21ης, 22ου καλούντων) είναι οικόπεδο εντός του εγκεκριμένου ρυμοτομικού σχεδίου του Δήμου Ν. Μάκρης, στην περιοχή Π.Ε. 5 στο Ο.Τ. 647. Εντάχθηκε στο σχέδιο πόλης με το από 16-6-1989 Π.Δ. (ΦΕΚ 428Δ/16-6-89). Η ιδιοκτησία αυτή θα διαμορφωθεί ως τελικό οικόπεδο κατά θέση, όρια, διαστάσεις και εμβαδόν με την προσεχή οριστική πράξη εφαρμογής.

Το εμβαδόν της αρχικής ιδιοκτησίας είναι 752,68 τ.μ., το εμβαδόν του απαλλοτριωτέου τμήματος 36,37 τ.μ., η θεωρητική εισφορά γης 18,82 τ.μ., η θεωρητικά επιτρεπόμενη δόμηση στις 14-6-2002 429,78 τ.μ., ομοίως η ίδια δόμηση επιτρέπεται και κατά τη συζήτηση της αγωγής. Εντός του οικοπέδου υπάρχει τριώροφη οικοδομή, συνολικού εμβαδού 531,90 τ.μ.

και τέσσερα χωριστά ισόγεια βοηθητικά κτίσματα συνολικού εμβαδού 99,30 τ.μ. Λόγω της απαλλοτρίωσης εδαφικού τμήματος της πρόσοψης, η απόσταση της τριώροφης οικοδομής μειώθηκε από τη Λ. Μαραθώνος κατά μέσον όρο 7 μ. (από 40 μέτρα απόσταση σε 33 μ.) Από τον παράγοντα όμως, αυτόν δεν μειώθηκε η αξία του εναπομείναντος εδαφικού τμήματος και των επικειμένων του, αφού η μείωση της εν λόγω απόστασης είναι συνέπεια της προηγούμενης ένταξης του ακινήτου στο σχέδιο πόλης και όχι της παρούσας απαλλοτρίωσης.

Περαιτέρω, δεν παρατηρείται υψομετρική διαφορά της Λ. Μαραθώνος και της ως άνω ιδιοκτησίας, ούτε δυσκολία πρόσβασης. Κατά συνέπειαν, από κανένα παράγοντα δεν υπέστη μείωση της αξίας η εναπομείνασα εδαφική έκταση και τα επικείμενα της.

Η ιδιοκτησία με αριθμό Α.Κ.Π. 183 φερομένων ιδιοκτητών Ν. και Α. Κ. (23ου και 24ης των καλούντων) βρίσκεται εντός του εγκεκριμένου ρυμοτομικού σχεδίου του Δήμου Ν. Μάκρης Αττικής στην περιοχή Π.Ε. 5 στο Ο.Τ. 697. Εντάχθηκε στο σχέδιο πόλης με το από 16-6-1989 Π.Δ. (ΦΕΚ 428Δ/16-6-89). Η ιδιοκτησία αυτή θα διαμορφωθεί τελικά κατά θέση, όρια, διαστάσεις και εμβαδόν με την προσεχή οριστική πράξη εφαρμογής.

Το εμβαδόν της αρχικής ιδιοκτησίας είναι 506,94 τ.μ., το εμβαδόν του απαλλοτριωτέου τμήματος 18,60 τ.μ., η θεωρητική εισφορά γης 25,70 τ.μ., η θεωρητική επιτρεπόμενη δόμηση στις 14-6-2002 292,99 τ.μ., ομοίως και κατά την συζήτηση της αγωγής. Στο οικόπεδο αυτό υπάρχουν ισόγειο κτίσμα (καταστήματα) επιφανείας 191,40 τ.μ., κατοικία ορόφου 191,40 τ.μ.

Μετά την απαλλοτρίωση εδαφικού τμήματος της πρόσοψης η απόσταση του κτίσματος από τη Λ. Μαραθώνος μειώθηκε κατά μέσον όρον 1,35 μ., η γραμμή απαλλοτρίωσης όμως συμπίπτει με την ρυμοτομική γραμμή. Το βόρειο άκρο της πρόσοψης της ιδιοκτησίας, συνέπεια του έργου της απαλλοτρίωσης, βρίσκεται 24cm άνωθεν της στάθμης του πεζοδρομίου της Λ.

Μαραθώνος, το δε νότιο 12cm άνωθεν αυτού, χωρίς αυτό να δημιουργεί δυσκολία πρόσβασης από τη λεωφόρο Μαραθώνος στην ως άνω ιδιοκτησία. Κατά συνέπειαν, από κανένα παράγοντα δεν μειώθηκε, συνεπεία της επίδικης απαλλοτρίωσης η αξία του εδαφικού τμήματος, που απέμεινε και των επικειμένων του. Στη συνέχεια το Εφετείο δέχτηκε την αίτηση κατ'ουσίαν ως προς τους αναιρεσείοντες Γ.

Κ., Α. Κ., Ε. Γ., Ι. Γ., Κ. Μ. και Χ. Μ., ενώ την απέρριψε κατ'ουσίαν ως προς τους λοιπούς. Κρίνοντας έτσι το Εφετείο αφενός μεν δεν παρεβίασε τις ανωτέρω αναφερόμενες διατάξεις σε σχέση με την πλήρη αποκατάσταση της ζημίας που υφίσταται ο ιδιοκτήτης απαλλοτριωθέντος ακινήτου και αφετέρου διέλαβε στην απόφασή του πλήρεις, σαφείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες με αναλυτική αξιολόγηση των αποδείξεων σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, οι οποίες καθιστούν εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο.

Ειδικότερα δέχεται ότι δεν επέρχεται μείωση της αξίας των εναπομεινάντων τμημάτων των ακινήτων που απαλλοτριώθηκαν, επειδή αυτά εξακολουθούν και μετά την απαλλοτρίωση να είναι άρτια και οικοδομήσιμα, πλήν των ανωτέρω περιπτώσεων που αφορούν ακίνητα των προαναφερομένων αναιρεσειόντων, για τους οποίους έγινε δεκτή εν μέρει η αίτησή του με την παραδοχή ότι επήλθε μείωση της αξίας είτε κτισμάτων είτε εδάφους των εναπομεινάντων ακινήτων τους, λόγω υψομετρικής διαφοράς (υποβάθμισης) του εδάφους σε σχέση με τη Λ.

Μαραθώνος. Η παραδοχή του Εφετείου ότι η ρυμοτομική γραμμή συμπίπτει με τη γραμμή της απαλλοτρίωσης δεν είναι κρίσιμη, αφού δέχεται ότι τα εναπομείναντα εξακολουθούν να είναι άρτια και οικοδομήσιμα, επιπλέον αναφέρεται στην εκτίμηση των αποδείξεων, η οποία δεν ελέγχεται αναιρετικώς, αφού το αποδεικτικό πόρισμα είναι σαφές.

Κατέληξε δε στο πόρισμα αυτό, αφού έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε όλα τα αποδεικτικά μέσα (καταθέσεις μαρτύρων, έγγραφα, τις μνημονευόμενες σε αυτήν ρητώς έκθεση πραγματογνωμοσύνης και τεχνική έκθεση).

Συνεπώς, η αναιρεσιβαλλομένη δεν υπέπεσε στις αποδιδόμενες με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως πλημμέλειες από το άρθρο 119 αριθ.1, 11 και 19 ΚΠολΔ και άρα αυτός είναι απορριπτέος ως αβάσιμος κατά τούτο. Ο ίδιος λόγος όμως κατά το σκέλος του, που αναφέρεται σε αριθμητική απλώς επίκληση του αναιρετικού λόγου του 559 αριθ.8 και 20 είναι αόριστος και συνεπώς απορριπτέος ως απαράδεκτος.

Περαιτέρω, οι αναιρεσείοντες Γ. Κ., Ά. Κ. και Α.-Μ. Κ. ισχυρίζονται με τον ίδιο λόγο αναιρέσεως ότι το Εφετείο παρέλειψε να τους επιδικάσει τη δαπάνη που ζητήθηκε για ανακατασκευή μάνδρας που προέκυψε από τη ρυμοτόμηση λωρίδας πλάτους 3,50 μ. περίπου στην πρόσοψη του οικοπέδου τους και τη διέλευση της Λ. Μαραθώνος, υπερυψωμένης κατά 30 εκατοστά οριακά δίπλα στη μάνδρα.

Όπως προκύπτει όμως από το δικόγραφο της από 4-8-2003 ένδικης αίτησης προς το Εφετείο Αθηνών, που παραδεκτώς επισκοπείται από τον Άρειο Πάγο (αρθρ.561 παρ.2 ΚΠολΔ), οι εν λόγω αναιρεσείοντες είχαν επικαλεστεί ότι θα απαιτηθεί δαπάνη για την αποκατάσταση πετρόκτιστης μάνδρας, αλλαγή κλήσης διαδρόμου, μπαλώματος κήπου, κατασκευή πλάκας ενισχυμένης στον υπάρχοντα βάθρο, δημιουργία αγωγού αποχετεύσεως όμβριων υδάτων και φύτευση νέου χλοοτάπητα και φυτών για την αποκατάσταση του υφιστάμενου κήπου.

Τη δαπάνη όμως αυτή αναφέρουν στο ιστορικό της αίτησής τους για να καταδείξουν τη μείωση της αξίας της εδαφικής έκτασης και του κτίσματος που ενυπάρχει σε αυτήν. Δεν υποβάλλουν όμως συγκεκριμένο αίτημα για επιδίκαση και της δαπάνης αυτής. Το Εφετείο, συνεπώς, με το να παραλείψει να αποφανθεί για τη δαπάνη αυτή, δεν άφησε αίτηση αδίκαστη και άρα δεν υπέπεσε στην πλημμέλεια του αριθμού 9 του άρθρου 559 ΚΠολΔ.

Μετά από αυτά, ο τρίτος λόγος αναιρέσεως κατά το σκέλος του αυτό πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.

5. Σύμφωνα με το άρθρο 18 παρ.4 εδ.ε' του ν. 2882/2001 Κώδικα Αναγκαστικών Απαλλοτριώσεων ακινήτων, σε περίπτωση εμπρόθεσμης αίτησης, το Εφετείο αποφαίνεται ενιαίως τόσο για τη δικαστική δαπάνη της ενώπιον αυτού διαδικασίας, όσο και για τη δικαστική δαπάνη του προσωρινού προσδιορισμού της αποζημίωσης. Από τη διάταξη αυτή συνάγεται ότι οι διαδικασίες για τον προσωρινό και οριστικό προσδιορισμό της καταβλητέας αποζημίωσης αφορούν τη διερεύνηση μιας και της αυτής διαφοράς.

Γι'αυτό, αν παραστάθηκε και στις δύο διαδικασίας ο ίδιος δικηγόρος του οφείλεται αμοιβή μια φορά και για τις δύο διαδικασίες, αφού ουσιαστικά μια μόνο φορά παρέσχε την εργασία του. Αν δεν υπάρχει ειδική συμφωνία η αμοιβή αυτή υπολογίζεται κατά τα άρθρα 98, 100 παρ.1, 107, 110, 111 και 114 παρ.5 του ν.δ.3026/1954 "Περί του Κώδικος των δικηγόρων" επί της αξίας του αντικειμένου της δίκης που ταυτίζεται με την οριστική αποζημίωση του προσδιορίστηκε προς 3%, από το οποίο 2% για τη σύνταξη των αιτήσεων προσωρινού και οριστικού προσδιορισμού της αποζημίωσης και 1% για τη σύνταξη και κατάθεση των προτάσεων (ΑΠ 672/2003).

Εξάλλου κατά το άρθρο 110 παρ.3 του ν.δ.3026/1954, "οσάκις το Εφετείο δικάζει ως δικαστήριο πρώτου βαθμού το ελάχιστο όριο της δια την σύνταξιν προτάσεων αμοιβής καθορίζεται κατά τας διατάξεις του άρθρου 107 επί τη βάσει του αντικειμένου της διαφοράς", ενώ η διάταξη του άρθρου 9 του ν. 2730/1999, με την οποία ορίζεται ότι στις δίκες προσδιορισμού της αποζημιώσεως των αναγκαστικών απαλλοτριώσεων για την εκτέλεση των Ολυμπιακών έργων η επιδικαζόμενη δικαστική δαπάνη συμπεριλαμβανομένης και της αμοιβής του πληρεξουσίου δικηγόρου του δικαιούχου της αποζημίωσης βαρύνει τον υπόχρεο, αλλά ορίζεται στο 1/3 των ελάχιστων ορίων των αμοιβών των δικηγόρων στις περιπτώσεις που υπολογίζεται με βάση το αντικείμενο της δίκης με ανώτατο όριο αμοιβής δικηγόρου κατά δικαιούχο το ποσό των 2.500.000 δρχ., δεν αντίκειται στα άρθρα 17 και 22 του Συντάγματος και το άρθρο 1 του Πρώτου Προσθέτου Πρωτοκόλλου της Σύμβασης της Ρώμης, ούτε εκείνη της ΕΣΔΑ (ΑΠ 1392/2007).

Και τούτο διότι με τη ρύθμιση αυτή δεν θίγεται η πλήρης αποζημίωση που δικαιούται να λάβει ο δικαιούχος, αλλά περιορίσθηκε επιτρεπτώς το ποσοστό υπολογισμού της αμοιβής του δικηγόρου (ΑΠ 1064/2007).

Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο δέχτηκε ανελέγκτως τα ακόλουθα: "Επομένως, η δικηγορική αμοιβή πρέπει να καθοριστεί σε ποσοστό 1% (1/3 Χ 3%) της αποζημίωσης για την αίτηση και για τη σύνταξη προτάσεων πρώτης συζήτησης επ'αυτών, σε ποσοστό 0,66% (1/3 Χ 2%) επί της αποζημίωσης και επιπλέον το 1/3 του 1% για τη σύνταξη των προτάσεων της μετ' απόδειξη συζήτησης συνολικά 1,333% με ανώτατο όριο το ποσό των 7.336,76 ευρώ (2.500.000 δρχ.) και επίσης να καθοριστεί αμοιβή για παράσταση και λοιπά έξοδα του πληρεξουσίου δικηγόρου των αιτούντων (συμπεριλαμβανομένης και της πραγματογνωμοσύνης) που έγιναν δεκτές οι αιτήσεις τους στο ποσό των χιλίων (1.000) ευρώ. Με τις παραδοχές του αυτές το Εφετείο, αφενός μεν δεν παραβίασε τις άνω αναφερόμενες διατάξεις, αφετέρου δε περιέλαβε στην προσβαλλομένη απόφασή του επαρκείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες, οι οποίες καθιστούν εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο. Επομένως, ο τέταρτος λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η αιτίαση ότι υπέπεσε στις πλημμέλειες του άρθρου 559 αριθ.1 και 19 ΚΠολΔ είναι αβάσιμος και πρέπει να απορριφθεί. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως και να καταδικαστούν οι αναιρεσείοντες στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου (αρθρ.176 και 183 ΚΠολΔ), το οποίο παρέστη και κατέθεσε προτάσεις.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει: 1) την από 15-6-2010 αίτηση για αναίρεση της 4650/2009 απόφασης του Εφετείου Αθηνών ως προς την αναιρεσείουσα Α. χήρα Ν. Κ. και τη δήλωση συνέχισης της δίκης του κληρονόμου της Γ. Κ., ως απαράδεκτες, 2) την ίδια πιο πάνω αίτηση αναίρεσης ως προς τους λοιπούς αναιρεσείοντες.

Καταργεί τη δίκη ως προς την αναιρεσείουσα Μ. χήρα Η. Ν.. Και

Καταδικάζει τους παραπάνω υπό τον αριθμό (2) αναιρεσείοντες στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, την οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 17 Οκτωβρίου 2011.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 25 Νοεμβρίου 2011.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ