Supreme Court dismisses appeal as inadmissible because the challenged error is accessory to a valid ground.

Απόφαση 1704 / 2006 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)M.Κ.

Αριθμός 1704/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Νικόπουλο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καπερώνη, Σταύρο Γαβαλά, Ιωάννη Ιωαννίδη και Λεωνίδα Ζερβομπεάκο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 20 Σεπτεμβρίου 2006, με την παρουσία και της γραμματέως Γραμματικής Κονταξή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ...., που εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Ευφροσύνη Καράβη.

Της αναιρεσίβλητης: ...., που παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Παναγή Καππάτο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10-12-2001 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Σαμαίων. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 15/2002 του ίδιου Δικαστηρίου και 10/2004 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Κεφαλληνίας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 29-2-2004 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Λεωνίδας Ζερβομπεάκος ανέγνωσε την από 7 Σεπτεμβρίου 2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της ένδικης αίτησης αναίρεσης. Η πληρεξούσια του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, για να γίνει δεκτός ο λόγος αναιρέσεως πρέπει να είναι παραδεκτός και βάσιμος. Είναι απαράδεκτος ο λόγος, όταν λείπει το έννομο συμφέρον, ιδίως όταν είναι αλυσιτελής, διότι η προσβαλλόμενη πλημμέλεια δεν επιδρά κατά νόμο στο διατακτικό της αναιρεσιβαλλομένης. Έτσι επί επάλληλων αιτιολογιών (κύριων ή επικουρικών) κάθε μια από τις οποίες στηρίζει αυτοτελώς το διατακτικό, αν έστω και μια δεν πλήττεται ή πλήττεται ανεπιτυχώς, οι λόγοι που πλήττουν τις υπόλοιπες είναι αλυσιτελείς.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την αναιρεσιβαλλομένη, το Πολυμελές Πρωτοδικείο (δικάζοντας την έφεση του ήδη αναιρεσείοντος κατά αποφάσεως του Ειρηνοδικείου), επιλαμβανόμενο διεκδικητικής αγωγής της ήδη αναιρεσίβλητης (που αφορούσε, πλην άλλων, και μια εδαφική λωρίδα εμβαδού 24,45 τ.μ.), δέχθηκε, ότι η ως άνω επίδικη εδαφική λωρίδα αποτελεί τμήμα ενός οικοπέδου εκτάσεως 199,16 τ.μ., στο οποίο η άμεση δικαιοπάροχος της αναιρεσίβλητης ασκούσε πράξεις νομής (επισκεπτόταν αυτό τακτικά κάθε χρόνο, το επέβλεπε, τα καθάριζε και το είχε κλειστό με πασσάλους και συρματόπλεγμα) για χρονικό διάστημα πέραν της εικοσαετίας (1966-1999) και κατέστη έτσι κυρία αυτού με τα προσόντα της έκτακτης χρησικτησίας, ότι αυτή πώλησε και μεταβίβασε το ίδιο ως άνω ακίνητο στην αναιρεσίβλητη, η οποία κατέστη αποκλειστική κυρία, νομέας και κάτοχος αυτού με παράγωγο τρόπο δυνάμει του 10961/1999 συμβολαίου αγοράς της συμβολαιογράφου Ιλίου Μαρίας Παπαζαχαρίου, που μεταγράφηκε νόμιμα, ότι αρχές Ιουλίου του έτους 2001 ο αναιρεσείων εισήλθε στο ως άνω οικόπεδο και κατέλαβε μια εδαφική λωρίδα εμβαδού 24,45 τ.μ., ευρισκομένης στο δυτικό όριο αυτού, που συνορεύει σε πλευρά μήκους 18,23 τ.μ.

με ιδιοκτησία του αναιρεσείοντος, τοποθετώντας στην ανατολική πλευρά της εν λόγω λωρίδας σιδηροπασσάλους, διαχωρίζοντας αυτήν από το υπόλοιπο ακίνητο της αναιρεσίβλητης, απομακρύνοντας μεγάλες πέτρες που χρησίμευαν ως σκαλοπάτια εισόδου, η οποία βρισκόταν στη νοτιοδυτική πλευρά του όλου ακινήτου, φυτεύοντας λουλούδια εντός της λωρίδας αυτής, αφαιρώντας την περίφραξη από την πρόσοψη και επεκτείνοντας τη σιδεριά της κληματαριάς του και ότι από κανένα στοιχείο της δικογραφίας δεν αποδεικνύεται ότι ο αναιρεσείων ασκούσε πράξεις νομής πριν τον Ιούλιο του έτους 2001 στο ως άνω επίδικο καταληφθέν τμήμα.

Συνεχίζοντας δε η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση διέλαβε στο σκεπτικό της και τα εξής: "Άλλωστε, η κατασκευή δύο παραθύρων στην προσθήκη της οικίας του (αναιρεσείοντος) τα οποία βλέπουν στο δυτικό όριο του όλου ακινήτου της ενάγουσας, καθώς η τοποθέτηση της μαρκίζας της οικίας του και του σωλήνα εξαερισμού του φούρνου του κατά τέτοιο τρόπο ώστε να υπέρκεινται εντός της επίδικης λωρίδας δεν συνιστούν πράξεις νομής, παρά τα αντιθέτως υποστηριζόμενα από τον εναγόμενο".

Ακολούθως, βάσει των παραπάνω πραγματικών περιστατικών, δέχθηκε κατ' ουσία την αγωγή, απορρίπτοντας, ως αβάσιμη κατ' ουσία την περί ιδίας κυριότητας ένσταση του αναιρεσείοντος. Ήδη με το μοναδικό λόγο αναίρεσης αποδίδεται στην αναιρεσιβαλλομένη απόφαση η πλημμέλεια της παραβίασης των διατάξεων των άρθρων 974 και 1045 του Α.Κ. (άρθρο 560 παρ. 1 ΚΠολΔ), που συνίσταται στο ότι εσφαλμένα αυτή έκρινε ότι οι παραπάνω αναφερόμενες ενέργειες του αναιρεσείοντος δεν συνιστούν πράξεις νομής και απέρριψε κατ' ουσία την ως άνω ένσταση του αναιρεσείοντος.

Ο λόγος αυτός αναιρέσεως είναι, σύμφωνα με τα προεκτιθέμενα στη μείζονα σκέψη της παρούσας, απορριπτέος ως αλυσιτελής, διότι η απόρριψη της ως άνω ενστάσεως στηρίζεται σε δύο επάλληλες αιτιολογίες, ήτοι α) στο ότι δεν αποδείχθηκαν οι επικαλούμενες επί της επίδικης εδαφικής λωρίδας πράξεις νομής του αναιρεσείοντος, και β) στο ότι οι προαναφερόμενες ενέργειες του τελευταίου δεν συνιστούν πράξεις νομής κατά την έννοια των άρθρων 974 και 1045 του Α.Κ.

και με τον λόγο αναίρεσης πλήττεται μόνο η δεύτερη αιτιολογία. Κατ' ακολουθίαν, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης κατά το βάσιμο αίτημα της τελευταίας (ΚΠολΔ 176, 183, 191 παρ. 2).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 29-2-2004 αίτηση αναίρεσης κατά της 10/2004 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε εξακόσια πενήντα (650) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 17 Οκτωβρίου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του την 1η Νοεμβρίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ