1702/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1702 / 2007 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1702/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

B1΄ Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Εμμανουήλ Καλούδη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (λόγω κωλύματος του Αντιπροέδρου), Χρήστο Αλεξόπουλο, Ειρήνη Αθανασίου, Σπυρίδωνα Ζιάκα και Αλέξανδρο Νικάκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 8 Μαϊου 2007, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΥ (Δ.Ε.Η. Α.Ε.)", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Μανιάτη. Του αναιρεσιβλήτου: ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Στυλιανό Βλαστό, ο οποίος δεν κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 7-11-2001 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2110/2002 του ίδιου Δικαστηρίου και 5030/2004 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 23-9-2004 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Εμμανουήλ Καλούδης, διάβασε την από 20-3-2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να γίνει δεκτός ο δεύτερος και να απορριφθεί ο πρώτος λόγος της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, με την παρ.1 της από 6-7-1990 Ειδικής ΣΣΕ, που καταρτίστηκε μεταξύ της ΔΕΗ και της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ, ορίστηκαν τα εξής: "Για λόγους ενιαίας αντιμετώπισης των σχετικών περιπτώσεων επεκτείνεται το επίδομα μέσου όρου ενδείξεων στους καταμετρητές (κατηγορία Δ02/Β του ΚΚΠ/ΔΕΗ) που έχουν υπηρετήσει σε θέσεις ΗΕΑΠ μέχρι 31-12-1973 και έχουν κατά την υπόψη περίοδο πραγματοποιήσει ενδείξεις και λαμβάνουν κατά την υπογραφή της παρούσας το ειδικό επίδομα φύσεως εργασίας καταμετρητών 25%.

Το ποσό του επιδόματος αυτού θα υπολογίζεται με βάση μέσο όρο 1100 επί πλέον των 3000 ενδείξεων κατά μήνα, ή κατ' αναλογία της βάσεως αυτής, για το χρονικό διάστημα 16/5/1969-31/12/1973 και συμψηφίζεται με το ειδικό επίδομα φύσεως εργασίας καταμετρητών 25%. Ως προς τη φύση και τους λοιπούς όρους χορήγησής του, θα εφαρμόζονται οι ρυθμίσεις που ισχύουν για τους ήδη λαμβάνοντες το επίδομα αυτό.

Σχετικά με τους μεταταγέντες σε άλλες κατηγορίες ισχύει η παρ. 2 της απόφασης 364/9-12-1976 ΔΣ-ΔΕΗ. Με την παρ.2 δε της αυτής ΕΣΣΕ ορίστηκε, επίσης, ότι "ταυτοχρόνως με την εφαρμογή, από 1-5-1990 από την επιχείρηση της αλλαγής του συστήματος λήψης των ενδείξεων καταναλωτών ΧΤ από 2μηνιαίο σε 4μηνιαίο κύκλο καταμέτρησης που εγκρίθηκε με την απόφαση 367/21-11-1989 ΔΣ/ΔΕΗ και την εφαρμογή της νέας τεχνολογίας, χωρίς αυτό να συνεπάγεται βλαπτική μεταβολή των εργασιακών σχέσεων, οι υπηρετούντες μισθωτοί της κατηγορίας Δ02/Β του ΚΚΠ/ΔΕΗ, υπό την προϋπόθεση ότι έχουν συμπληρώσει 15ετή συνολική υπηρεσία στη λήψη ενδείξεων ηλεκτρικής ενέργειας, θα μπορούν με αίτησή τους να αλλάζουν ειδικότητα ή να μετατάσσονται σε άλλη κατηγορία.

Στις περιπτώσεις αυτές, εφόσον δεν λαμβάνουν, κατά τα ανωτέρω, το επίδομα ενδείξεων (παρ. 1 της παρούσας) θα διατηρούν το προαναφερόμενο ειδικό επίδομα φύσεως εργασίας καταμετρητών 25% παγίως ως προσωπικό επίδομα". Από τις προαναφερόμενες διατάξεις προκύπτει, ότι το επίδομα μέσου όρου ενδείξεων επεκτάθηκε αφενός στους καταμετρητές (κατηγορία ΔΟ2/Β του ΚΚΠ/ΔΕΗ), που είχαν υπηρετήσει σε θέσεις ΗΕΑΠ μέχρι 31-12-1973 και ελάμβαναν κατά την υπογραφή της από 6-7-1990 ειδικής ΣΣΕ το ειδικό επίδομα φύσεως καταμετρητών (25%), και αφετέρου στους υπηρετούντες, κατά την υπογραφή της ίδιας ΣΣΕ, μισθωτούς της κατηγορίας ΔΟ2/Β του ΚΚΠ/ΔΕΗ, που μετατάσσονται σε άλλη κατηγορία, υπό την προϋπόθεση ότι έχουν συμπληρώσει 15ετή συνολική υπηρεσία στη λήψη ηλεκτρικής ενέργειας.

Κατά συνέπεια, δεν δικαιούνται το παραπάνω επίδομα και εκείνοι που υπηρέτησαν για οποιοδήποτε χρονικό διάστημα πριν από τις 23-12-1973 με την ιδιότητα του καταμετρητή, αλλά είχαν ήδη μεταταγεί, πριν από τις 31-12-1973, σε άλλη κατηγορία, με αποτέλεσμα να μη λαμβάνουν πλέον το ως άνω επίδομα. Το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχτηκε τα ακόλουθα:

Ο ενάγων και ήδη αναιρεσίβλητος προσελήφθη από την εναγομένη και ήδη αναιρεσείουσα στις 20-2-1967 με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας ως καταμετρητής-εισπράκτορας και από 1-1-1968 τοποθετήθηκε στην περιοχή Αθηνών, όπου απασχολήθηκε με τη λήψη ενδείξεων μετρητών καταναλώσεως ηλεκτρικού ρεύματος. Από τον Ιανουάριο του έτους 1969 μετατέθηκε στην περιοχή ..., όπου και απασχολήθηκε ως υπάλληλος γραφείου, ενώ από 1-9-1973, ως πτυχιούχος ΑΕΙ (Ανωτάτης Βιομηχανικής Σχολής Πειραιώς), μετατάχθηκε στην κατηγορία Ε4 (ήδη ΔΟ1) με μ.κ.9 και από 27-12-1973 στη διεύθυνση περιφέρειας Κεντρικής Ελλάδος στον τομέα Διοικητικού.

Με βάση τα ανωτέρω περιστατικά το Εφετείο έκρινε, ότι ο αναιρεσίβλητος δικαιούται το επίδομα μέσου όρου ενδείξεων για το χρονικό διάστημα από 1-1-1996 έως 30-11-1996, καθώς και αναλογία επιδομάτων Χριστουγέννων-Πάσχα και αδείας, δηλαδή συνολικά ποσό 3.451,47 ευρώ, και ακολούθως επικύρωσε την απόφαση του Πρωτοδικείου που είχε δεχτεί την ένδικη αγωγή του.

Με την κρίση αυτή το Εφετείο παραβίασε τις διατάξεις των παρ. 1 και 2 της ανωτέρω ΕΣΣΕ, κατά το βάσιμο από το άρθρο 559 αριθ. 1 του ΚΠολΔ δεύτερο λόγο της αναιρέσεως. Επομένως, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση, προς περαιτέρω εκδίκαση στο Δικαστήριο που την εξέδωσε, αφού είναι δυνατή η συγκρότησή του από άλλους δικαστές (άρθρ. 580 παρ. 3 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 5030/2004 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση προς εκ νέου εκδίκαση, κατά τα αντίστοιχα μέρη της, στο ίδιο Δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές.

Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσείουσας, την οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων εκατό (1.100) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 5 Ιουνίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 5 Ιουλίου 2007.

O ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ