1700/2011 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1700 / 2011 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1700/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Ζιάκα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, Γεωργία Λαλούση, Βασιλική Θάνου - Χριστοφίλου, Δημητρούλα Υφαντή και Βασίλειο Λαμπρόπουλο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 18 Μαρτίου 2011, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ρ. Ι. του Ε., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Άννα Κωνσταντινίδου και κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Α. Χ. του Β., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Δαρούδη και κατέθεσε προτάσεις, 2) Ανώνυμης Εταιρίας με την επωνυμία "ΠΑΝΤΕΧΝΙΚΗ Α.Ε.", που εδρεύει στην Θεσσαλονίκη και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Κωνσταντίνο Κατσαρό με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και δεν κατέθεσε προτάσεις, 3) Ανώνυμης Ασφαλιστικής Εταιρίας με την επωνυμία "VICTORIA Α.Α.Ε.Ζ.", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Δαρούδη και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 1/9/2006 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας και την από 15/10/2006 αγωγή του πρώτου των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης και συνεκδικάστηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2638/2008 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 42/2010 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 22/6/2010 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Βασιλική Θάνου - Χριστοφίλου ανέγνωσε την από 8/3/2011 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε να γίνει δεκτή, κατά τον δεύτερο λόγο (από το άρθρο 559 αριθμ. 11 ΚΠολΔ) λόγο και να απορριφθεί κατά τους λοιπούς λόγους αυτής, η αίτηση για αναίρεση της υπ' αριθμ. 42/2010 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Η πληρεξούσια της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, οι πληρεξούσιοι των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρ. 335,336, 339, 340, 591 παρ.1 και 681 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι το δικαστήριο και στην ειδική διαδικασία των διαφορών για ζημιές από αυτοκίνητο, για να σχηματίσει τη δικανική πεποίθησή του, πρέπει να λαμβάνει υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία επικαλέστηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι προς απόδειξη των ισχυρισμών τους, που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Τέτοιοι ισχυρισμοί είναι και αυτοί, που θεμελιώνουν την αγωγή. Εξάλλου κατά το όρθρο 559 αριθ. 11 ΚΠολΔ, αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα, που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν, ιδρύεται λόγος αναίρεσης κατά της απόφασης του. Αρκεί δε για την ίδρυση του λόγου αυτού και μόνη η ύπαρξη αμφιβολιών για το αν το δικαστήριο της ουσίας έλαβε υπόψη τέτοια αποδεικτικά μέσα.

Στην προκειμένη περίπτωση, οι αναιρεσείοντες με τον δεύτερο λόγο αναίρεσης, προβάλλουν την αιτίαση ότι το δίκασαν Εφετείο δεν έλαβε υπόψη τα προσαχθέντα και επικληθέντα από αυτούς έγγραφα, τα οποία ήταν κρίσιμα για την απόδειξη της υπαιτιότητας του εναγομένου οδηγού-νυν πρώτου των αναιρεσιβλήτων και ειδικώτερα:

α)την από 8.5.2006 τεχνική έκθεση ανάλυσης του ατυχήματος του μηχανολόγου-μηχανικού Κ. Χ. και β)τα έγγραφα της ποινικής δικογραφίας, από τα οποία αποδεικνύεται ο ασκών ουσιώδη επιρροή για τη θεμελίωση της υπαιτιότητας του εναγομένου, αγωγικός ισχυρισμός της ενάγουσας-νυν αναιρεσείουσας, ότι το ζημιογόνο αυτοκίνητο, κατά τη χρονική στιγμή της σύγκρουσης, δεν ήταν σταθμευμένο, (όπως δέχθηκε η προσβαλλομένη απόφαση), αλλά ότι ο εναγόμενος-νυν αναιρεσίβλητος οδηγός αυτού πραγματοποιούσε οπισθοπορεία, προκειμένου να προβεί σε ελιγμό, για να ακολουθήσει κατεύθυνση προς Κατερίνη.

Από τη βεβαίωση, τη διαλαμβανόμενη στην προσβαλλομένη απόφαση, κατά τρόπο γενικό, ότι το Εφετείο για να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα, για το ως άνω ζήτημα, έλαβε υπόψη "τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων, που εξετάσθηκαν στο ακροατήριο του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου και περιέχονται στα επικαλούμενα και προσκομιζόμενα ταυτάριθμα με την εκκαλούμενη απόφαση πρακτικά του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου και όλα, γενικώς τα έγγραφα, τα οποία οι διάδικοι επικαλούνται και προσκομίζουν", χωρίς όμως ουδεμία μνεία και ουδείς σχολιασμός να γίνεται ούτε της ως άνω τεχνικής έκθεσης, ούτε των εγγράφων της ποινικής δικογραφίας, γεννώνται ικανές αμφιβολίες περί του εάν το Εφετείο έλαβε υπόψη του τα εν λόγω έγγραφα, για να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα περί αποκλεισμού της υπαιτιότητας του εναγομένου και περί αποκλειστικής υπαιτιότητας της ενάγουσας.

Επομένως, ο δεύτερος, από το άρθρ. 559 αριθμ.11 ΚΠολΔ, λόγος αναίρεσης πρέπει να γίνει δεκτός, ως βάσιμος, παρέλκει δε η έρευνα των λοιπών λόγων αναίρεσης, οι αφορούν το ίδιο ζήτημα. Κατ' ακολουθία των ανωτέρω, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση, να παραπεμφθεί η υπόθεση, για περαιτέρω εκδίκαση, στο εκδόσαν την απόφαση ίδιο δικαστήριο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές (άρθρ. 580 παρ.3 ΚΠολΔ) και να καταδικασθούν οι ηττηθέντες αναιρεσίβλητοι στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσείουσας (άρθρ. 176, 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθμ. 4210/2010 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Παραπέμπει την υπόθεση, για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσιβλήτους στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 22 Ιουνίου 2011.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 25 Νοεμβρίου 2011.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ