Legislator Case Law & Legislation
1700/2008 AI generated

Supreme Court dismisses appeal regarding inadmissibility of third-party appeal against a payment order lacking res judicata effect.

Case Number 1700/2008
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the Thessaloniki Court of Appeal's decision to admit a third-party appeal against a payment order. The appellant argued the appeal was inadmissible because the payment order lacked res judicata effect due to improper service timing, while the appellees contended the third party was bound by the prior litigation. The court ruled that even if the appeal were inadmissible, the correct remedy would be to reclassify it as an objection under Article 583 of the Civil Procedure Code rather than dismissing it outright.

Legislator headnote

AI generated

Articles 586 and 333 of the Civil Procedure Code; A third party bound by res judicata may file a third-party appeal only if they allege fraud or collusion by the parties, and the court must distinguish between inadmissibility and procedural objections to the correct legal characterization of the remedy.

Keywords

AI generated
third-party appeal res judicata effect payment order fraud or collusion Civil Procedure Code inadmissibility procedural objection

Cited Legislation

AI generated
Article 586 of the Civil Procedure Code
Article 333 of the Civil Procedure Code
Article 559 of the Civil Procedure Code
Article 583 of the Civil Procedure Code
Article 632 of the Civil Procedure Code
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 1700 / 2008 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1700/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Καλαμίδα, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Χαράλαμπο Ζώη Αθανάσιο Κουτρομάνο και Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 12 Μαϊου 2008, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Χ, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Ρήγα.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Ψ1, 2. Ομόρρυθμης εταιρίας με την επωνυμία ".....-..... ΟΕ" που εδρεύει στη Δράμα και 3. Ψ3. Ο πρώτος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Καρύδη, η δεύτερη δεν εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο και ο τρίτος εκπροσωπήθηκε από τους πληρεξούσιους δικηγόρους του, Ευαγγελία Σταμούλη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ. και τον Βασίλειο Αντωνόπουλο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις 21-10-2002 τριτανακοπή του ήδη πρώτου αναιρεσίβλητου με τις από 13-1-2003 και 31-3-2003 πρόσθετες παρεμβάσεις του ήδη τρίτου αναιρεσίβλητου και της Α που δεν είναι διάδικός στην παρούσα δίκη, αντίστοιχα, κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Δράμας και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 29/2004 του ίδιου Δικαστηρίου, 626/2005 προδικαστική και 552/2006 οριστική του Εφετείου Θράκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 16-10-2006 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Αθανάσιος Κουτρομάνος ανέγνωσε την από 13-2-2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος του πρώτου αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Το μεν άρθρο 586 ΚΠολΔ, το οποίο αναφέρεται στις προϋποθέσεις ασκήσεως τριτανακοπής ορίζει στην παρ. 2 αυτού ότι : "τριτανακοπή μπορεί να ασκήσει και ο τρίτος που δεσμεύεται από το δεδικασμένο, εφόσον επικαλείται δόλο ή συμπαιγνία των διαδίκων", το δε άρθρο 333 ΚΠολΔ, το οποίο αναφέρεται στη δόλια επίτευξη του δεδικασμένου, ορίζει στην μεν παρ. 1 ότι: "οι διάδικοι και οι διάδοχοί τους δεν μπορούν να προσβάλουν την απόφαση για δόλο κάποιου διαδίκου ή τρίτου παρά μόνο στις περιπτώσεις, κατά τις οποίες επιτρέπεται αναψηλάφηση", ενώ στην παρ. 2 ότι: "οι τρίτοι απέναντι στους οποίους ισχύει το δεδικασμένο, μπορούν να το προσβάλουν μόνο εξ αιτίας δόλου των διαδίκων".

Από τις διατάξεις αυτές συνάγεται ότι ο τρίτος, ο οποίος δεσμεύεται από το δεδικασμένο αποφάσεως, όπως είναι ο ομόρρυθμος εταίρος, που, σύμφωνα με το άρθρο 329 ΚΠολΔ, δεσμεύεται από απόφαση εκδοθείσα μεταξύ του νομικού προσώπου της εταιρίας και τρίτου και αφορώσα δικαιώματα και υποχρεώσεις της εταιρίας, έχει δικαίωμα να ασκήσει τριτανακοπή κατά της αποφάσεως αυτής, αν επικαλεσθεί κοινό δόλο ή συμπαιγνία όλων των διαδίκων που έλαβαν μέρος στη δίκη, κατά την οποία εκδόθηκε η τριτανακοπτόμενη απόφαση (Ολ.ΑΠ 23/1995).

Περαιτέρω, κατά το άρθρο 20 παρ. 1 του Συντάγματος: "Καθένας έχει δικαίωμα στην παροχή έννομης προστασίας από τα δικαστήρια και μπορεί να αναπτύξει σ' αυτά τις απόψεις του για τα δικαιώματα ή συμφέροντά του, όπως νόμος ορίζει". Κατά δε το άρθρο 583 ΚΠολΔ: "Αν κάποιος δεν έλαβε μέρος ή δεν προσκλήθηκε σε δικαστική ή εξώδικη πράξη, που του προκαλεί βλάβη ή θέτει σε κίνδυνο τα έννομα συμφέροντά του, μπορεί να ασκήσει ανακοπή κατά της πράξης αυτής.".

Εκ τούτων - σε συνδυασμό προς το γεγονός ότι, όπως προεκτέθηκε, ο ομόρρυθμος εταίρος, που δεν εκλήθη και δεν έλαβε μέρος σε δίκη μεταξύ της εταιρίας και τρίτου κατά την οποία εκδόθηκε βλαπτική γι' αυτόν τελεσίδικη απόφαση, δικαιούται, επικαλούμενος κοινό δόλο ή συμπαιγνία των διαδίκων, να ασκήσει το απρόθεσμο ένδικο βοήθημα της τριτανακοπής - συνάγεται ότι αυτός δικαιούται και δή κατά μείζονα λόγο να ασκήσει (υπό τις αυτές προϋποθέσεις) το επίσης απρόθεσμο ένδικο βοήθημα της ανακοπής του άρθρου 583 ΚΠολΔ, στην περίπτωση που μεταξύ του εκπροσωπούντος στην εταιρία φυσικού προσώπου και του τρίτου δεν διεξήχθη τακτική δίκη (στην οποία θα μπορούσε ενδεχομένως ο ομόρρυθμος εταίρος να ασκήσει παρέμβαση), αλλά εκδόθηκε διαταγή πληρωμής.

Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχθηκε τα ακόλουθα: Με αίτηση του ήδη αναιρεσείοντος Χ εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 916/1995 διαταγή πληρωμής του (αρμοδίου δικαστού του) Μονομελούς Πρωτοδικείου Δράμας, με την οποία υποχρεώθηκε η δεύτερη αναιρεσίβλητη (ομόρρυθμη εταιρία) να του καταβάλει (νομιμοτόκως) χρηματικό ποσό 9.000.000 δραχμών, με βάση συναλλαγματικές, που είχε αποδεχθεί για λογαριασμό της εταιρίας ο τρίτος αναιρεσίβλητος, Ψ3, και των οποίων ως υποκειμένη σχέση φερόταν ισόποσο δάνειο του αιτησαμένου την διαταγή πληρωμής προς την φερόμενη ως οφειλέτρια εταιρία.

Η διαταγή πληρωμής επιδόθηκε στην οφειλέτρια εταιρία δύο φορές και απέκτησε ισχύ δεδικασμένου μεταξύ αυτής και του (φερόμενου ως) δανειστού της. Ο πρώτος των αναιρεσιβλήτων Ψ1, ομόρρυθμο μέλος της εταιρίας άσκησε κατά της διαταγής πληρωμής ένδικο βοήθημα, το οποίο επέγραψε, "τριτανακοπή", ζητώντας την ακύρωση της διαταγής πληρωμής και ισχυριζόμενος ότι στην πραγματικότητα ο αναιρεσείων δεν είχε δανείσει οποιοδήποτε ποσό στην εταιρία, οι δε συναλλαγματικές εκδόθηκαν και έγιναν αποδεκτές με συμπαιγνία των ανωτέρω προσώπων και με σκοπό να βλαβούν τα συμφέροντα του τριτανακόπτοντος.

Ο ισχυρισμός αυτός _ συνεχίζει το Εφετείο _ αποδείχθηκε ουσιαστικά βάσιμος αφού "δανεισμός της εταιρίας από τον εκκαλούντα δεν υπήρξε". Στην συνέχεια το Εφετείο απέρριψε την έφεση του εδώ αναιρεσείοντος κατά της πρωτόδικης απόφασης, με την οποία είχε γίνει δεκτή η "τριτανακοπή" και είχε ακυρωθεί η διαταγή πληρωμής.

Με τους (δύο) αναιρετικούς λόγους της κρινόμενης αίτησης αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η εκ του άρθρου 559 αριθμ. 14 ΚΠολΔ πλημμέλεια και υποστηρίζεται ότι η ένδικη τριτανακοπή έπρεπε να απορριφθεί ως απαράδεκτη (κατ' αποδοχή σχετικού ισχυρισμού του αναιρεσείοντος) επειδή η διαταγή πληρωμής δεν είναι δικαστική απόφαση, ούτε και όταν αποκτά ισχύ δεδικασμένου, και, επομένως, δεν προσβάλλεται παραδεκτώς με τριτανακοπή, σε κάθε δε περίπτωση, η ένδικη διαταγή πληρωμής δεν είχε αποκτήσει ισχύ δεδικασμένου, επειδή η δεύτερη επίδοση αυτής προς την οφειλέτρια έγινε πριν περάσουν δέκα πέντε ημέρες από την πρώτη επίδοση και, επομένως, δεν άρχισε τρέχουσα η (δεκαήμερη) προθεσμία του άρθρου 633, ΚΠολΔ.

Με βάση τα προεκτεθέντα, αμφότεροι οι αναιρετικοί λόγοι πρέπει να απορριφθούν ως προβαλλόμενοι αλυσιτελώς. Τούτο δε, διότι ακόμα και αν κρινόταν νομικώς ορθό, ότι η ένδικη διαταγή πληρωμής δεν ήταν προσβλητή με τριτανακοπή, η έννομη συνέπεια τούτου δεν θα ήταν η απόρριψη του κατ' αυτής ενδίκου βοηθήματος, αλλά ο διαφορετικός νομικός χαρακτηρισμός αυτού, ήτοι ο χαρακτηρισμός του και δη ως ανακοπής του άρθρου 583 ΚΠολΔ, κατά τα προεκτεθέντα.

Κατά τη γνώμη του Προέδρου του Δικαστηρίου τούτου, Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Γεωργίου Καλαμίδα, η άνω τριτανακοπή, μη ασκηθείσα κατά δικαστικής αποφάσεως αλλά κατά διαταγής πληρωμής, η οποία δεν απέκτησε ισχύ δεδικασμένου (αφού, κατά τις ανέλεγκτες παραδοχές του Εφετείου, η δεύτερη επίδοση της διαταγής πληρωμής έγινε προ της παρελεύσεως απράκτου της προθεσμίας του άρθρου 632 παρ. 1 του Κ.Πολ.Δ.) ήταν απαράδεκτη και το Εφετείο, που την έκρινε παραδεκτή, υπέπεσε στην εκ του άρθρου 559 αριθ. 14 του Κ.Πολ.Δ.

πλημμέλεια της παρά το νόμο μη κηρύξεως απαραδέκτου της τριτανακοπής αυτής και οι σχετικοί εκ του άνω άρθρου (559 αριθ. 14 Κ.Πολ.Δ.) δύο πρώτοι λόγοι της αναιρέσεως είναι βάσιμοι και η προσβαλλόμενη απόφαση έπρεπε να αναιρεθεί. Ενόψει αυτών, πρέπει η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως να απορριφθεί.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 16.10.2006 αίτηση του Χ για αναίρεση της 552/2006 αποφάσεως του Εφετείου Θράκης.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει σε χίλια οχτακόσια (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 24 Ιουνίου 2008.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 30 Σεπτεμβρίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ