1700/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1700 / 2007 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1700/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1΄ Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Εμμανουήλ Καλούδη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (λόγω κωλύματος του Αντιπροέδρου), Χρήστο Αλεξόπουλο, Ειρήνη Αθανασίου, Σπυρίδωνα Ζιάκα και Αλέξανδρο Νικάκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 8 Μαϊου 2007, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ..................................., ο οποίος παραστάθηκε αυτοπροσώπως ως εκ της ιδιότητός του και με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Νάκη. Του αναιρεσιβλήτου: Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "Γενικό Νοσοκομείο Σπάρτης Ιωάννου & Αικατερίνης Γρηγορίου", που εδρεύει στη Σπάρτη και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ηλία Καραμιχάλη βάσει δηλώσεως του άρθρου 242 § 2 Κ.Πολ.Δ., ο οποίος δεν κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 1-4-2004 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Σπάρτης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 50/2004 του ίδιου Δικαστηρίου και 11/2005 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Σπάρτης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 23-2-2006 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Αλέξανδρος Νικάκης, διάβασε την από 19-4-2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του μοναδικού λόγου της αιτήσεως αναιρέσεως. Ο αναιρεσείων και ο πληρεξούσιος δικηγόρος του ζήτησαν την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Το άρθρο 92Α του Κώδικα Δικηγόρων (ΝΔ 3026/1954), που προστέθηκε με το άρθρο 2 του ν. 1093/1980, και αντικαταστάθηκε με το άρθρο 12 του Ν. 1816/1988, ορίζει στις παραγράφους του 1 και 2 τα εξής : " 1. Σε περίπτωση που έχει συμφωνηθεί να αμείβεται ο δικηγόρος για τις παρεχόμενες από αυτόν υπηρεσίες μόνο με πάγια περιοδική αμοιβή, τα κατώτατα όρια αυτής καθορίζονται κατά μήνα ως ακολούθως :

α) Για δικηγόρο στο Πρωτοδικείο 15ο μισθολογικό κλιμάκιο. β) Για δικηγόρο στο Εφετείο το 6ο μισθολογικό κλιμάκιο. γ) Για δικηγόρο στον Άρειο Πάγο το 1ο μισθολογικό κλιμάκιο. 2) Τα κατώτατα όρια αμοιβής της παραπάνω παραγράφου προσαυξάνονται και με τα επιδόματα που καταβάλλονται στους δημόσιους υπαλλήλους, σύμφωνα με τις ισχύουσες γι΄ αυτούς διατάξεις.

Εξάλλου με τις 2022210/2776/0022/21.4.1997 (ΦΕΚ Β 319) και 2/8250/0022/18.2.2004 (ΦΕΚ Β 355 ΚΥΑ, που εκδόθηκαν κατ΄ εξουσιοδότηση των άρθρων 24 του Ν. 2470/1997 και 21 του Ν. 3205/2003 ορίζεται ότι "οι δικηγόροι που παρέχουν υπηρεσίες με σχέση πάγιας περιοδικής έμμισθης εντολής στο Δημόσιο, στους ΟΤΑ και στα ΝΠΔΔ, των οποίων τα κατώτερα όρια αμοιβής καθορίζονται σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου2 του Ν. 1093/1980, όπως τροποποιήθηκαν με τις διατάξεις του άρθρ. 12 του Ν. 1816/1988, κατατάσσονται σε μισθολογικά κλιμάκια, χωρίς περαιτέρω εξέλιξη ως εξής :

α) Δικηγόροι στο Πρωτοδικείο στο 15ο ΜΚ. β) Δικηγόροι στο Εφετείο στο 8ο ΜΚ. γ) Δικηγόροι στον ΄Αρειο Πάγο στο 1ο ΜΚ. Στους ανωτέρω καταβάλλεται το κίνητρο απόδοσης των άρθρων 13 του Ν. 2470/1997 και 12 του Ν. 3205/2003. Κατά τα λοιπά εξακολουθούν να ισχύουν οι διατάξεις του άρθρου 12 του Ν. 1816/1988". Με την Α3β.Φ 15/0114 7823/28.6.1991 κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Υγείας Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, που κυρώθηκε με το άρθρο 19 του Ν. 1963/1991 ορίζεται στην παρ. 1 αυτής "χορηγείται από 1.7.1991 ειδικό μηνιαίο επίδομα τροφής τεσσάρων χιλιάδων (4.000) δραχμών" και στην παρ. 2 ότι "το εν λόγω επίδομα θα καταβάλλεται σε όλες τις κατηγορίες του προσωπικού των Νοσοκομείων και των Κέντρων Υγείας, πλην των ιατρών, καθώς και στο προσωπικό του ΕΚΑΒ", ενώ με το άρθρο 7 του Ν. 2256/1994 το επίδομα αυξήθηκε από 1.12.1994 από τέσσερες χιλιάδες (4.000) σε οκτώ χιλιάδες (8.000) δραχμές και από 1.7.1995 σε δώδεκα χιλιάδες (12.000) δραχμές.

Περαιτέρω το άρθρο 8 παρ. 7 του Ν. 2470/1997 ορίζει, ότι, πέρα από το βασικό μισθό του κάθε μισθολογικού κλιμακίου χορηγείται στο προσωπικό των νοσοκομείων και θεραπευτηρίων της χώρας, καθώς και του ΕΚΑΒ νοσοκομειακό επίδομα, οριζόμενο για το λοιπό προσωπικό (οι άλλες περιπτώσεις αφορούν το νοσηλευτικό και τεχνικό προσωπικό) σε 5.000 δραχμές.

Το επίδομα αυτό με την 2/27895/0022/3.7.2002 ΚΥΑ (ΦΕΚ Β 833) διαμορφώθηκε από 1.1.2002 - 30.6.2002 σε 73,77 ευρώ από 1.7.20002 - 31.12.2003 σε 146,74 ευρώ και με το άρθρο 8 παρ. 5 του Ν. 3205/2003 το νοσοκομειακό επίδομα και επίδομα τροφής για το τεχνικό προσωπικό, το προσωπικό που εργάζεται στην εστίαση, καθώς και το λοιπό προσωπικό διαμορφώθηκε σε διακόσια δέκα ευρώ (210 €).

Κατά την αληθινή έννοια των διατάξεων των άρθρων 8 παρ. 7 Ν. 2470/1997, 8 παρ. 5 Ν. 3205/2003, που προκύπτει και από την αιτιολογική έκθεση του Ν. 2470/1997 το νοσοκομειακό επίδομα χορηγήθηκε στο προσωπικό των νοσηλευτικών ιδρυμάτων σε αντικατάσταση των διαφόρων επιδομάτων που ελάμβανε το προσωπικό αυτό, λόγω των συνθηκών εργασίας (ανθυγιεινό επίδομα, προσέλκυσης και παραμονής κλπ) και συνεπώς δεν δικαιούνται το επίδομα αυτό και οι με πάγια αντιμισθία υπηρετούντες δικηγόροι των νοσηλευτικών ιδρυμάτων, που κατέχουν οργανική θέση.

Το ίδιο ισχύει και ως προς το επίδομα τροφής, το οποίο με το άρθρο 8 παρ. 5 του Ν. 3205/2003 συγχωνεύτηκε με το νοσοκομειακό σε ένα ενιαίο επίδομα. Τα ανωτέρω επιδόματα δεν δικαιούνται οι έμμισθοι δικηγόροι ούτε με βάση την συνταγματική αρχή της ισότητας (άρθρ. 4 παρ. 1 Συντ.), διότι αυτοί ανήκουν σε διαφορετική σε σχέση με το προσωπικό των νοσηλευτικών ιδρυμάτων κατηγορία και έχουν διαφορετικούς, ενόψει του είδους της εργασίας τους όρους απασχολήσεως και απολαυών.

Στην προκειμένη περίπτωση ο ενάγων και ήδη αναιρεσείων δικηγόρος με την ένδικη αγωγή του ισχυρίστηκε ότι στις 18.6.2002 προσλήφθηκε από το εναγόμενο και ήδη αναιρεσίβλητο Γενικό Νοσοκομείο Σπάρτης σε κενή οργανική θέση με σχέση έμμισθης εντολής και αμοιβή που καθορίζεται από τις διατάξεις του άρθρου 2 του Ν. 1093/1980, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 12 του Ν. 1816/1988, σε συνδυασμό με τις 2022210/2776/0022/21.4.1997 και 2/8250/0022/18.2.2004 ΚΥΑ.

Ζήτησε δε να υποχρεωθεί το αναιρεσίβλητο να του καταβάλει 1) από 18.6.2002- 31.3.2004 ως νοσοκομειακό επίδομα το ποσό των 3.303,11 ευρώ 2 από 18.6.2002 - 31.12.2003 ως επίδομα τροφής το ποσό των 649,03 ευρώ και 3) να αναγνωρισθεί ότι το αναιρεσίβλητο οφείλει να του καταβάλλει από 1.4.2004 και εφεξής τα ανωτέρω επιδόματα. Το Πολυμελές Πρωτοδικείο, που δίκασε ως Εφετείο, έκρινε ότι ο αναιρεσείων, δεν δικαιούται τα επιδόματα αυτά, ούτε με βάση τη συνταγματική αρχή της ισότητας, διότι ανήκει σε διαφορετική κατηγορία και παρέχει τις υπηρεσίες του με διαφορετικές συνθήκες.

Ακολούθως, κατά παραδοχή της εφέσεως του αναιρεσιβλήτου, εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση, η οποία δέχθηκε την αγωγή και απέρριψε αυτή ως νομικά αβάσιμη. Με την κρίση του αυτή το Πρωτοδικείο δεν παραβίασε τις προαναφερόμενες ουσιαστικού δικαίου διατάξεις και οι αντίθετοι από το άρθρο 560 αριθμ. 1 του ΚΠολΔ λόγι της αναιρέσεως πρέπει ν΄ απορριφθούν ως αβάσιμοι.

Δικαστική δαπάνη δεν επιδικάζεται γιατί το αναιρεσίβλητο δεν υπέβαλε σχετικό αίτημα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από23.2.2006 αίτηση του ...................... για αναίρεση της 11/2005 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Σπάρτης.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 31 Μαΐου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 5 Ιουλίου 2007

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ