169/2020 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 169 / 2020 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 169/2020

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ειρήνη Καλού, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Μαρία Τζανακάκη, Αντώνιο Τσαλαπόρτα, Ελένη Φραγκάκη και Κωνσταντίνο Παναρίτη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 10 Μαΐου 2019, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομικών, που κατοικοεδρεύει στην Αθήνα και τον Γενικό Γραμματέα Περιφέρειας Ηπείρου, που κατοικοεδρεύει στα Ιωάννινα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον Χαράλαμπο Τσόγκα, Πάρεδρο ΝΣΚ, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Σ. Ζ. Κ. ..., και 125. Μ. Δ. Α., κατοίκου ..., οι οποίοι δεν παραστάθηκαν, ούτε εκπροσωπήθηκαν στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 16-2-2013 αίτηση καθορισμού οριστικής τιμής μονάδος αποζημίωσης απαλλοτρίωσης του ήδη αναιρεσείοντος (μετά την έκδοση της 1507/2013 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Κερκύρας που καθόρισε προσωρινή τιμή μονάδος αποζημίωσης), που κατατέθηκε στο Εφετείο Κερκύρας και συνεκδικάστηκε με τις κατατεθείσες διά των προτάσεων ανταιτήσεις και κύριες παρεμβάσεις των ήδη αναιρεσιβλήτων.

Εκδόθηκε η 70/2015 απόφαση του Εφετείου Κερκύρας, την αναίρεση της οποίας ζητεί το αναιρεσείον με την από 6-6-2016 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, με Εισηγητή τον Αρεοπαγίτη Κωνσταντίνο Παναρίτη, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο το αναιρεσείον όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Όπως προκύπτει από εκθέσεις τοιχοκόλλησης που με επίκληση προσκομίζει το αναιρεσείον, αντίγραφα της ένδικης από 6-6-2016 και με αριθμό κατάθεσης 24/2016 αίτησης αναίρεσης, με πράξη προσδιορισμού συζήτησής της για την παρούσα δικάσιμο της 10-5-2019, τοιχοκολλήθηκαν, δεκαπέντε (15) τουλάχιστον πλήρεις ημέρες πριν από τη δικάσιμο, στο κατάστημα του Δικαστηρίου τούτου (6-2-2019) και στο δημοτικό κατάστημα του Δήμου Κερκύρας (12-2-2019), στην περιφέρεια του οποίου βρίσκονται τα απαλλοτριούμενα. Επίσης, ειδοποίηση με το αναγκαίο κατά νόμο περιεχόμενο, δημοσιεύθηκε σε τρεις αθηναϊκές εφημερίδες (1) "ΗΧΩ ΤΩΝ ΔΗΜΟΠΡΑΣΙΩΝ", φύλλο 13830 της 2-3-2019, 2) "Γενική Δημοπρασιών", φύλλο 12215 της 2-3-2019 και 3) "Ο Λόγος", φύλλο 9773 της 21-3-2019, καθώς και σε μία της Κέρκυρας ["Η Κέρκυρα Σήμερα", Φύλλο 6202 της 8-3-2019]. Επομένως, οι καθών η αίτηση-αναιρεσίβλητοι, οι οποίοι όταν η υπόθεση εκφωνήθηκε από τη σειρά του οικείου πινακίου, δεν εμφανίσθηκαν ούτε κατέθεσαν δηλώσεις (άρθρα 242 και 573 παρ. 1 ΚΠολΔ), κλητεύθηκαν νόμιμα, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 22 παρ. 4 του ν. 2882/2001, όπως η παράγραφος αυτή προστέθηκε με το άρθρο 131 παρ. 2 του ν. 4070/2012. Γι' αυτό η υπόθεση πρέπει να συζητηθεί σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι, σύμφωνα με το άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Από τις διατάξεις του άρθρου 20 του ν. 2882/2001 "Κώδικας Αναγκαστικών Απαλλοτριώσεων Ακινήτων-ΚΑΑΑ" συνάγεται ότι, αν ο διάδικος υπέρ του οποίου έγινε η απαλλοτρίωση, ζήτησε εμπροθέσμως να καθορισθεί από το Εφετείο, οριστική αποζημίωση μικρότερη από εκείνη, η οποία καθορίστηκε προσωρινά, το Εφετείο, χωρίς αίτηση ή ανταίτηση του καθού η απαλλοτρίωση, που ασκείται νομότυπα με τις προτάσεις, δεν μπορεί να καθορίσει την αποζημίωση για τα ακίνητα για τα οποία αναφέρεται η αίτηση του διαδίκου, υπέρ του οποίου η απαλλοτρίωση, καθώς και για εκείνα που δεν περιλαμβάνονται στην αίτηση αυτή, σε ποσό μεγαλύτερο από εκείνο που καθορίσθηκε προσωρινά, δεδομένου ότι, ως προς το διάδικο που αμέλησε, η αποζημίωση που προσδιορίστηκε προσωρινά, κατέστη οριστική και δεν μπορεί να αυξηθεί (ΑΠ 814/2017, ΑΠ 872/2012, ΑΠ 1437/2009).

Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμ. 9 εδαφ. α' και β' του ΚΠολΔ, ιδρύεται λόγος αναίρεσης, όταν το δικαστήριο επιδίκασε κάτι που δεν ζητήθηκε ή επιδίκασε περισσότερα από όσα ζητήθηκαν. Τέλος, από το συνδυασμό των διατάξεων τν άρθρων 256 παρ. 1, 258 και 259 παρ. 1 ΚΠολΔ με εκείνη του άρθρου 438 του ίδιου κώδικα, συνάγεται ότι τα πρακτικά του δικαστηρίου, ως δημόσια έγγραφα, εφόσον έχουν συνταχθεί κατά τους νόμιμους τύπους, αποτελούν πλήρη απόδειξη για όσα βεβαιώνονται σ' αυτά ότι έγιναν ενώπιον του συντάκτη τους, ως προς τη συζήτηση και το περιεχόμενό της, μεταξύ των οποίων και για την παράσταση των πληρεξουσίων δικηγόρων, ενώ ανταπόδειξη επιτρέπεται μόνο με την προσβολή τους ως πλαστών (ΑΠ 814/2017, ΑΠ 585/2011, ΑΠ 147/2011).

Στην προκειμένη περίπτωση, με τον πρώτο λόγο αναίρεσης, αποδίδεται στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση η αιτίαση ότι το Εφετείο καθόρισε την οριστική αποζημίωση των απαλλοτριωθέντων, δυνάμει της με αριθμό 1064971/2903Δ0010/21-7-2010 κοινής απόφασης του Υπουργού Οικονομικών και του Υπουργού Μεταφορών, Υποδομών και Δικτύων, ακινήτων, ιδιοκτησίας, εκτός των άλλων, των με αριθμούς 2, 3, 6, 7, 8, 9, 13, 14, 16, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 24, 25, 26, 27, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 34, 35, 36, 37, 38, 39, 40, 41, 42, 43, 44, 45, 46, 47, 48, 49, 50, 51, 52, 53, 54, 55, 56, 57, 58, 59, 60, 61, 62, 63, 64, 66, 67, 68, 69, 70, 71, 72, 73, 74, 76, 77, 78, 79, 81, 82, 83, 84, 85, 87, 88, 89, 90, 91, 93, 95, 96, 97, 100, 103, 109, 111, 115, 118, 119, και 122 αναιρεσιβλήτων, ως προς το έδαφος και τα επικείμενα, σε τιμές μεγαλύτερες από αυτές που ζητούσε με την αίτησή του το αναιρεσείον Ελληνικό Δημόσιο, μολονότι οι αναιρεσίβλητοι αυτοί δεν είχαν παρασταθεί στη δίκη του καθορισμού της οριστικής αποζημίωσης, αν και είχαν νομίμως προς τούτο κλητευθεί, ενώ δεν είχαν παρασταθεί ούτε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Κερκύρας κατά τη συζήτηση της αίτησης του αναιρεσείοντος για τον καθορισμό της προσωρινής τιμής μονάδας αποζημίωσης, και όφειλε να προσδιορίσει την οριστική αποζημίωση για τα ακίνητα των ως άνω αναιρεσιβλήτων στην τιμή που ζητούσε το αναιρεσείον με την αίτησή του.

Από την προσβαλλόμενη απόφαση και τα διαδικαστικά έγγραφα (πρακτικά δίκης, προτάσεις κ.λπ.), που παραδεκτά επισκοπούνται κατ' άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι οι πιο πάνω αναιρεσίβλητοι δεν παραστάθηκαν στη δίκη προσδιορισμού της οριστικής αποζημίωσης και ότι το αναιρεσείον ζήτησε να προσδιοριστεί η οριστική αποζημίωση για το έδαφος και τα επικείμενα σε ποσά μικρότερα από αυτά που είχαν προσδιοριστεί με την 1507/2013 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Κερκύρας, με την οποία η προσωρινή τιμή αποζημίωσης για τις εδαφικές εκτάσεις προσδιορίσθηκε α) σε 6,00 ευρώ το τ.μ.

για αγρούς πολυετούς καλλιέργειας με ελαιόδενδρα, β) σε 4,00 το τ.μ. για αγρούς πολυετούς καλλιέργειας με αμπέλια και γ) σε 2,00 ευρώ το τ.μ. για αγρούς μονοετούς καλλιέργειας ή χέρσους. Το Εφετείο, αφού συνεκδίκασε την από 16-2-2013 αίτηση του αναιρεσείοντος με τις ανταιτήσεις που άσκησαν νομότυπα με τις προτάσεις οι με α/α 1, 4, 5, 10, 11, 12, 15, 75, 80, 86,92, 94, 98,99, 101, 102, 104, 105, 106, 107, 108, 110, 112, 113, 114, 116, 117, 120, 121, 123, 124 και 125 αναιρεσίβλητοι, έκρινε ότι η πραγματική αξία των παραπάνω ακινήτων, ως προς το έδαφος, ανέρχεται, κατά τον κρίσιμο χρόνο, α) σε 6,56 ευρώ το τ.μ., β) σε 5,00 ευρώ το τ.μ.

και γ) σε 3,00 ευρώ το τ.μ., αντίστοιχα, στις οποίες (τιμές) προσδιόρισε την οριστική αποζημίωση των παραπάνω ακινήτων, δηλαδή καθόρισε οριστικά μεγαλύτερη αποζημίωση από εκείνη που είχε προσδιοριστεί προσωρινά, ενώ για τα επικείμενα προσδιόρισε την οριστική αποζημίωση σε τιμή μικρότερη ή ίση με αυτή που προσδιορίστηκε ως προσωρινή τιμή μονάδας αποζημίωσης με την 1507/2013 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Κερκύρας.

Ακολούθως, το Εφετείο προσδιόρισε την οριστική αποζημίωση για τις ως άνω εδαφικές εκτάσεις, όσον αφορά τους ανωτέρω ερήμην δικασθέντες διαδίκους οι οποίοι δεν υπέβαλαν ανταίτηση λόγω της μη εμφάνισής τους, στην τιμή που είχε καθορισθεί με την απόφαση περί καθορισμού της προσωρινής τιμής μονάδας αποζημίωσης των εκτάσεων αυτών, ενώ τις οριστικές τιμές αποζημίωσης των επικειμένων, όσον αφορά τους ερήμην δικασθέντες, προσδιόρισε στο ίδιο ύψος με αυτό που ορίσθηκε για τους κατ' αντιμωλία δικασθέντες, ενόψει του ότι είναι μικρότερη ή ίση με αυτή που ορίσθηκε ως προσωρινή τιμή.

Έτσι που έκρινε το Εφετείο δεν επιδίκασε κάτι που δεν ζητήθηκε ή περισσότερα από όσα ζητήθηκαν, καθόσον προσδιόρισε την οριστική τιμή αποζημίωσης για τα απαλλοτριωθέντα ακίνητα των απολειπομένων εκ των καθών η αίτηση και για τα επικείμενά τους σε ποσό μικρότερο ή ίσο με αυτό που προσδιορίστηκε ως προσωρινή τιμή μονάδας αποζημίωσης με την 1507/2013 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Κερκύρας.

Και τούτο γιατί, όπως προαναφέρθηκε, το Εφετείο, χωρίς αίτηση ή ανταίτηση του καθού η απαλλοτρίωση, μπορεί να καθορίσει την αποζημίωση σε ποσό διαφορετικό από αυτό που ζητήθηκε από εκείνον υπέρ του οποίου έγινε η απαλλοτρίωση, δεν μπορεί όμως να την καθορίσει σε ποσό μεγαλύτερο από εκείνο που καθορίσθηκε προσωρινά, εφόσον η αιτούμενη οριστική τιμή αποζημίωσης είναι μικρότερη της προσωρινής τιμής.

Ως εκ τούτου είναι αβάσιμος ο πρώτος από τον αριθμό 9 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, λόγος αναίρεσης, με τον οποίο το αναιρεσείον προσάπτει στην πληττόμενη απόφαση την αιτίαση ότι παρά το νόμο καθόρισε την οριστική τιμή αποζημίωσης λόγω απαλλοτρίωσης για τα ακίνητα (έδαφος και επικείμενα) των μη παρασταθέντων εκ των καθών η αίτηση, σε τιμές μεγαλύτερες από εκείνες που αυτό (αναιρεσείον) ζήτησε με τη σχετική αίτησή του.

Κατά το άρθρο 13 παρ. 1 του ν. 2882/2001, "1. Η αποζημίωση πρέπει να είναι πλήρης και να ανταποκρίνεται στην αξία του απαλλοτριωμένου ακινήτου κατά το χρόνο της συζήτησης ενώπιον του δικαστηρίου για τον προσωρινό προσδιορισμό της αποζημίωσης ή, σε περίπτωση απευθείας αίτησης για οριστικό προσδιορισμό, κατά το χρόνο της συζήτησης για τον προσδιορισμό αυτόν.

Αν η συζήτηση για τον οριστικό προσδιορισμό της αποζημίωσης διεξαχθεί μετά την παρέλευση έτους από τη συζήτηση για τον προσωρινό προσδιορισμό, τότε για τον προσδιορισμό της αποζημίωσης λαμβάνεται υπόψη η αξία κατά το χρόνο της συζήτησης για τον οριστικό προσδιορισμό. Ως κριτήρια για την αξία του απαλλοτριωμένου ακινήτου λαμβάνεται υπόψη, ιδίως, η αξία που έχουν κατά τον κρίσιμο χρόνο παρακείμενα και ομοειδή ακίνητα, που προσδιορίζεται κυρίως από την αντικειμενική αξία, τα τιμήματα σε συμβόλαια μεταβίβασης κυριότητας ακινήτων, τα οποία συντάχθηκαν κατά το χρόνο της κήρυξης της απαλλοτρίωσης, καθώς και η πρόσοδος του απαλλοτριωμένου".

Κατά την έννοια της διάταξης αυτής, τα διαγραφόμενα κριτήρια δεν είναι αποκλειστικά και για το δικαστήριο υποχρεωτικά, προκειμένου να διαγνωστεί η πραγματική αξία του απαλλοτριωμένου, κατά τον κρίσιμο χρόνο, έτσι ώστε να θεωρείται ότι παραβιάζεται στην περίπτωση που το δικαστήριο δεν τα λάβει υπόψη του ή αν λάβει υπόψη αλλά τέτοια.

Το δικαστήριο μπορεί να στηρίξει την κρίση του, για την πραγματική αξία του απαλλοτριωμένου ακινήτου, αν ληφθεί υπόψη η χρησιμοποιούμενη στην παραπάνω διάταξη λέξη "ιδίως", σε κάθε πρόσφορο συγκριτικό στοιχείο, αφού το αξιολογήσει κατάλληλα. Η σχετική, για το πρόσφορο ή όχι του συγκριτικού στοιχείου, κρίση του ανάγεται στην εκτίμηση πραγμάτων και, ως εκ τούτου, δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου, σύμφωνα με το άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ (ΑΠ 814/2017, ΑΠ 1175/2015).

Εξάλλου, κατά το άρθρο 559 αριθμ. 19 ΚΠολΔ, αναίρεση χωρεί αν η απόφαση του δικαστηρίου της ουσίας δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ανεπάρκεια αιτιολογιών, κατά την έννοια της διάταξης αυτής, υπάρχει όταν δεν προκύπτουν από την απόφαση σαφώς και επαρκώς τα περιστατικά που είναι κατά νόμο αναγκαία για τη στοιχειοθέτηση στη συγκεκριμένη περίπτωση της διάταξης ουσιαστικού δικαίου που εφαρμόσθηκε ή όταν η απόφαση έχει ελλείψεις, όσον αφορά το νομικό χαρακτηρισμό των κρίσιμων περιστατικών που έγιναν δεκτά.

Αντιφατικότητα δε αιτιολογιών υπάρχει όταν εξαιτίας της δεν προκύπτει ποια πραγματικά περιστατικά δέχθηκε το δικαστήριο για να στηρίξει το διατακτικό, ώστε να μπορεί να ελεγχθεί αν σωστά εφάρμοσε το νόμο. Η αντιφατικότητα ή η ανεπάρκεια πρέπει να έχει σχέση με ουσιώδεις ισχυρισμούς και κεφάλαια παροχής έννομης προστασίας και επιθετικά ή αμυντικά μέσα και όχι με την επιχειρηματολογία των διαδίκων ή του δικαστηρίου, ούτε την εκτίμηση των αποδείξεων, εφόσον το πόρισμα από την εκτίμηση αυτή διατυπώνεται σαφώς (ΑΠ 844/2015).

Στην ερευνώμενη περίπτωση, το Τριμελές Εφετείο Κερκύρας, με την πληττόμενη απόφασή του, αφού συνεκδίκασε την από 16-2-2013 αίτηση του αναιρεσείοντος Ελληνικού Δημοσίου, τις ανταιτήσεις που άσκησαν νομότυπα με τις προτάσεις κατά τη συζήτηση της υποθέσεως οι ως άνω καθών η αίτηση-αναιρεσίβλητοι και την παρέμβαση και ανταίτηση, που άσκησε με τις προτάσεις η Β.

Κ. Ν., δέχθηκε, ανέλεγκτα, κατά το μέρος που ενδιαφέρει στην παρούσα δίκη, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "Με την υπ' αριθμ. πρωτ. 1064971/2903 Δ0010/21-07-2010 απόφαση τω Υπουργών Οκονομικών και Μεταφορών, Υποδομών και Δικτύων, η οποία δημοσιεύθηκε νόμιμα στο ΦΕΚ 334/12-08-2010 τεύχος Δ' κηρύχθηκε αναγκαστική απαλλοτρίωση, για λόγους δημόσιας ωφέλειας και ειδικότερα για την κατασκευή του έργου "...

και αγωγών σύνδεσης και εκκένωσης, ... και αγωγού εκκένωσης, ... και αγωγού εκκένωσης, Αγωγού εκκένωσης Δεξαμενής Στρογγύλης, Αγωγού εκκένωσης Δεξαμενής Αγίου Νικολάου, Αγωγού εκκένωσης Α/Σ Λατομείων, Αγωγού σύνδεσης Δεξαμενής Ποταμού Οδού ...-Φράγματος Καλαμιώτισσας Νομού Κέρκυρας", του γενικότερου έργου "Ύδρευση Νήσου Κέρκυρας", έκτασης συνολικού εμβαδού 43.151,27 τ.μ., που βρίσκεται σε διάφορες περιοχές του Νομού Κέρκυρας...

Η ανωτέρω απαλλοτρίωση που αποτελεί συμπληρωματική προηγουμένων κυρίων απαλλοτριώσεων, κηρύχθηκε υπέρ και με δαπάνες του Ελληνικού Δημοσίου. Οι εκτάσεις, οι οποίες απαλλοτριώνονται με την προρρηθείσα ΚΥΑ, βρίσκονται εκτός σχεδίου πόλεως ή οικισμού και εμπίπτουν στο κατά τις ισχύουσες διατάξεις σύστημα αντικειμενικού προσδιορισμού της αξίας τους, πλην όσων χαρακτηρίζονται ως οικόπεδα στους κτηματολογικούς πίνακες κάθε υπο-έργου.

Μερικές δε, εκ των εκτός σχεδίου εκτάσεων που αναγκαστικά αναφέρονται κατωτέρω, βρίσκονται εντός ζώνης οικισμού. Οι επίδικες απαλλοτριούμενες εκτάσεις είναι στο σύνολό τους αγροτικές, αποτελούμενες από αγρούς, οι οποίοι απέχουν από τη θάλασσα άνω των 800 μέτρων και οι οποίοι ανάλογα με τον τρόπο και το είδος καλλιέργειάς τους, διακρίνονται σε αγρούς πολυετούς καλλιέργειας με ελιές ή με αμπέλια και σε αγρούς μονοετούς καλλιέργειας ή χέρσους.

Η αξία των απαλλοτριουμένων ακινήτων για τις περιοχές που αφορά η ένδικη απαλλοτρίωση, κατά το χρόνο κήρυξης αυτών, σύμφωνα με την από 28-2-2013 έκθεση εκτίμησης της αρμόδιας επιτροπής του άρθρου 15 του ν. 2882/2001, σε συνδυασμό με την ισχύουσα αντικειμενική αξία, ήτοι την βασική αξία γης (ΑΑ-ΓΗΣ) προσαυξανόμενη με συντελεστή 1,60 και για τα επικείμενα, σύμφωνα με τις από 5 και 11 Οκτωβρίου 2011 εκθέσεις της επιτροπής του άρθρου 15 του ν. 2882/2001, προσδιορίσθηκε ως ακολούθως:

Α) ΕΔΑΦΟΣ 1) Για αγρούς πολυετούς καλλιέργειας με ελιές 2,24 ευρώ/τ.μ., β) για αγρούς πολυετούς καλλιέργειας με αμπέλια 2,56 ευρώ/τ.μ. και γ) για αγρούς μονοετούς καλλιέργειας ή χέρσους 1,60 ευρώ/τ.μ. Β) ΕΠΙΚΕΙΜΕΝΑ 1) ΔΕΝΔΡΑ α) ελαιόδενδρα μεγάλα, 150,00 ευρώ έκαστο, β) ελαιόδενδρα μεσαία, 120,00 ευρώ έκαστο, γ) ελαιόδενδρα μικρά 60,00 ευρώ έκαστο, δ) κυπαρίσσια μεγάλα 60,00 ευρώ έκαστο, ε) οπωροφόρα μεγάλα 120,00 ευρώ έκαστο, στ) οπωροφόρα μεσαία 80,00 ευρώ έκαστο, ζ) οπωροφόρα μικρά 50,00 ευρώ έκαστο, η) φοίνικες μεσαίοι 60,00 ευρώ έκαστο, θ) καρυδιές μεγάλες 60,00 ευρώ έκαστο, ι) βελανιδιές 50,00 ευρώ έκαστο, 2) ΛΟΙΠΑ ΕΠΙΚΕΙΜΕΝΑ α) πηγάδια με αντλία 1.200,00 ευρώ/έκαστο, β) κάθε είδους περίφραξη με σίδερο-φράκτη 3,00 ευρώ το τρέχον μέτρο, γ) πόρτα (σιδηροκατασκευή) 100,00 ευρώ εκάστη, δ) μάντρα λιθόκτιστη 100,00 ευρώ το τρέχον μέτρο, ε) τοίχος αντιστήριξης και χαντάκι ομβρίων 10,00 ευρώ το τρέχον μέτρο και στ) κάθε είδους συρμάτινη περίφραξη 3,00 ευρώ το τρέχον μέτρο.

Το παρόν Δικαστήριο, θα προσδιορίσει την αποζημίωση των απαλλοτριουμένων με κρίσιμο χρόνο για τον προσδιορισμό της πραγματικής αξίας των ακινήτων που απαλλοτριώνονται εκείνο της συζήτησης της παρούσας αιτήσεως, καθόσον παρήλθε χρόνος πλέον του έτους από τη δημοσίευση της αποφάσεως, που όρισε την προσωρινή τιμή μονάδος αποζημίωσης (10-4-2013) μέχρι τη συζήτηση της παρούσας αίτησης (6-2-2015).

Με την 161/2007 απόφαση του Εφετείου Κερκύρας, καθορίσθηκε οριστική τιμή μονάδος αποζημίωσης ακινήτων που βρίσκονται στις ίδιες περιοχές με αυτές που απαλλοτριώνονται με την προαναφερόμενη ΚΥΑ και με χρόνο προσδιορισμού της την 14-3-2006: α) για εδαφικές εκτάσεις πολυετούς καλλιέργειας (ελαιώνες) χωρίς πρόσωπο σε οδούς, το ποσό των 5,50 ευρώ/τ.μ., β) για εδαφικές εκτάσεις πολυετούς καλλιέργειας (αμπέλια) χωρίς πρόσωπο σε οδούς το ποσό των 4,32 ευρώ το τ.μ., ενώ με την 172/2007 απόφαση του Εφετείου Κέρκυρας, καθορίσθηκαν ποσά κυμαινόμενα από 6,56 ευρώ μέχρι 4,22, ευρώ το τ.μ.

Εξάλλου, με την 1507/2013 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Κέρκυρας, προσδιορίσθηκαν οι προσωρινές τιμές αποζημιώσεως των απαλλοτριουμένων ακινήτων, από 13,00 ευρώ το τ.μ. μέχρι 2,64 ευρώ το τ.μ., ανάλογα με την καλλιέργειά τους, τη θέση τους και την επαφή τους με οδούς... Λαμβανομένων υπόψη: α) ότι τα απαλλοτριούμενα ακίνητα είναι αποκλειστικά αγροτικά, επελέγησαν λόγω φυσικών και μορφολογικών στοιχείων εδάφους, μακριά από τη θάλασσα και λόγω μορφολογίας εδάφους και θέσης τους δεν είναι δυνατή η τουριστική ή οικιστική τους εκμετάλλευση και επιπλέον δεν έχουν δίκτυα κοινής ωφέλειας, είναι δε εκτός σχεδίου πόλης και οικισμών, που δεν υφίστανται ειδικοί όροι δόμησης.

Βέβαια μερικά εξ αυτών έχουν πρόσοψη σε δημοτικές οδούς ή ιδιωτικές οδούς ή και σε επαρχιακή οδό, αλλά τούτο δεν προσδίδει ιδιαίτερη αξία στα ακίνητα αυτά, αφού ο προορισμός τους είναι αποκλειστικά η αγροτική εκμετάλλευση και όχι η οικοδομησιμότητά τους ή η τουριστική τους αξιοποίηση, αυτά δε που γειτνιάζουν στην οδό ..., είναι μεν εντός ζώνης 500 μέτρων από το οικισμό ..., αλλά και πάλι δεν προσφέρονται για εκμετάλλευση πέραν της αγροτικής τοιαύτης, β) ότι τα ελαιόδενδρα που φύονται στα απαλλοτριούμενα είναι συνήθως μεγάλα πολλών ετών (300-400 ετών) και αποδίδουν τα ελαιοκτήματα εκεί, περίπου 225 κιλά ελαιόλαδο ανά στρέμμα ετησίως, καθώς και ξυλεία, αλλά και το ότι δεν γίνονται τακτικά ή συχνά μεταβιβάσεις επί των ακινήτων της περιοχής, γ) τις καταθέσεις των μαρτύρων, οι οποίοι αναβιβάζουν την αξία της γης των απαλλοτριουμένων, κατά μεν του μάρτυρα του Ελληνικού Δημοσίου σε 3.000 ευρώ το στρέμμα, κατά δε τους μάρτυρες των καθών η αίτηση-ανταιτούντων από 6.000,00 έως 16.000,00 ευρώ το στρέμμα, από δε το προσκομιζόμενα συγκριτικά στοιχεία (συμβόλαια αγοραπωλησιών) περί τα 7.000,00-8.000,00 ευρώ το στρέμμα και δ) την οικονομική κατάσταση της χώρας, η οποία είναι λίαν δυσμενής με συνακόλουθο τη μείωση της αξίας των ακινήτων αλλά και την έλλειψη ενδιαφέροντος επενδύσεων σε γη και αξιοποίηση αυτής, το Δικαστήριο προσδιορίζει την οριστική τιμή αποζημιώσεως των απαλλοτριουμένων ακινήτων και των επικειμένων τους ως ακολούθως:

Α) ΕΔΑΦΟΣ 1) Για αγρούς πολυετούς καλλιέργειας με ελαιόδενδρα σε 6,56 ευρώ το τ.μ., 2) για αγρούς πολυετούς καλλιέργειας με αμπέλια σε 5,00 ευρώ το τ.μ., 3) για αγρούς μονοετούς καλλιέργειας ή χέρσους σε 3,00 ευρώ το τ.μ. Β) ΕΠΙΚΕΙΜΕΝΑ 1) ελαιόδενδρα μεγάλα 250,00 ευρώ έκαστο, 2) ελαιόδενδρα μεσαία 200,00 ευρώ έκαστο, 3) ελαιόδενδρα μικρά 150,00 ευρώ έκαστο, 4) για κάθε οπωροφόρο δένδρο, σε 100,00 ευρώ έκαστο για τα μεγάλα, σε 80,00 ευρώ για τα μεσαία και σε 60,00 ευρώ για τα μικρά, 5) για τις καρυδιές, σε 150,00 ευρώ για τις μεγάλες, σε 100,00 ευρώ για τις μεσαίες και σε 50,00 ευρώ για τις μικρές, 6) για κάθε αμυγδαλιά, σε 80,00 ευρώ για τις μεγάλες, σε 60,00 ευρώ για τις μεσαίες και σε 40,00 ευρώ για τις μικρές, 7) για κάθε κυπαρίσσι, σε 100,00 ευρώ για τα μεγάλα, σε 80,00 ευρώ για τα μεσαία και σε 60,00 ευρώ για τα μικρά, 8) για κάθε πεύκο, σε 120,00 ευρώ για τα μεγάλα, σε 90,00 ευρώ για τα μεσαία και σε 70,00 ευρώ για τα μικρά, 9) για κάθε βελανιδιά, σε 100,00 ευρώ η μεγάλη, 80,00 ευρώ η μεσαία και 40,00 ευρώ η μικρή, 10) για πηγάδια με αντλία, 1.200,00 ευρώ έκαστο, χωρίς αντλία 1000,00 ευρώ έκαστο, 11) για κάθε είδους περίφραξη από σιδερο-φράκτη, σε 3,00 ευρώ το τρέχον μέτρο, 12) μάντρα από τσιμεντόλιθους, σε 5,00 ευρώ το τρέχον μέτρο, 13) μάντρα λιθόκτιστη, σε 100,00 ευρώ το τρέχον μέτρο, 14) τοίχος αντιστήριξης και χαντάκι ομβρίων, σε 10,00 ευρώ το τρέχον μέτρο, 15) κάθε είδους συρμάτινη περίφραξη, σε 3,00 ευρώ το τρέχον μέτρο, 16) για αποθήκες μέχρι 60 τ.μ.

με τοίχους από τούβλα, πέτρα με συνδετικό κονίαμα ή τσιμεντόλιθους, σε 76,00 ευρώ το τ.μ., 17) για τις αποθήκες μέχρι 60 τ.μ. προκατασκευασμένες από διάφορα υλικά, σε 86,00 ευρώ το τ.μ., 18) για τις κατοικίες, σε 228,00 ευρώ το τ.μ. και 19) για σιδερένιες πόρτες σε 100,00 ευρώ εκάστη". Με βάση τις παραδοχές αυτές, το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, έκανε δεκτές κατά ένα μέρος την αίτηση, τις ανταιτήσεις και την παρέμβαση-ανταίτηση και μετά από αυτά καθόρισε την οριστική τιμή μονάδας αποζημίωσης για τις εδαφικές εκτάσεις και τα επικείμενά τους στα παραπάνω ποσά.

Κρίνοντας έτσι το Εφετείο, δεν παραβίασε εκ πλαγίου τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις, που παρατέθηκαν στην αρχή της παρούσας σκέψης, οι οποίες αναφέρονται στα κριτήρια που λαμβάνονται υπόψη για την εκτίμηση της αγοραίας αξίας των απαλλοτριωμένων ακινήτων, αλλά διέλαβε στην απόφασή του επαρκείς, σαφείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες, οι οποίες καθιστούν εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο ως προς το πιο πάνω ζήτημα, που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Ειδικότερα, εξέθεσε κατά τρόπο σαφή και επαρκή τα στοιχεία, τα οποία οδήγησαν στο σχηματισμό της δικανικής του πεποίθησης, παραθέτοντας αναλυτικά τα συγκριτικά στοιχεία που τέθηκαν υπόψη του (αποφάσεις του ιδίου δικαστηρίου, με τις οποίες καθορίσθηκε η οριστική αποζημίωση για απαλλοτριωμένα ακίνητα στις ίδιες περιοχές), τις καταθέσεις των μαρτύρων και επιπλέον τις οικονομικές και νομισματικές συνθήκες που επικρατούσαν κατά το χρόνο της συζήτησης, που δικαιολογούν την απόκλιση της προσδιορισθείσας από αυτό αξίας των απαλλοτριωθέντων ακινήτων από την προκύπτουσα από το αντικειμενικό σύστημα αξία τους, ενώ προέβη στον καθορισμό της οριστικής τιμής μονάδας αποζημίωσης των εδαφικών εκτάσεων, αφού έλαβε υπόψη, μεταξύ των άλλων, τη θέση αυτών, τη φύση ως αγρών και τον τρόπο εκμετάλλευσής τους με την καλλιέργεια σε αυτά ελαιοδένδρων και αμπελιών επί πολλά έτη και αγρών μονοετούς καλλιέργειας ή χέρσων.

Με τον τρόπο αυτόν το Εφετείο εκθέτει σαφώς, επαρκώς και χωρίς αντιφάσεις, όλα τα στοιχεία τα οποία, ύστερα από συνεκτίμησή τους, το οδήγησαν στο σχηματισμό της δικανικής του πεποίθησης. Ως εκ τούτου, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος ο δεύτερος, από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, λόγος αναίρεσης, με τον οποίο το αναιρεσείον προσάπτει στην πληττόμενη απόφαση τις αιτιάσεις για αντιφατικές, άλλως ανεπαρκείς αιτιολογίες, για το λόγο ότι, ενώ δέχεται ότι η αξία των απαλλοτριωμένων ακινήτων είναι ασήμαντη, τις προσδιορίζει, δήθεν, σε υψηλά ποσά.

Κατά τις διατάξεις του άρθρου 18 παρ. 4 του ν. 2882/2001, όπως το πρώτο εδάφιό της αντικαταστάθηκε με το άρθρο 130 παρ. 1 του ν. 4070/2012 και το τρίτο εδάφιο αυτής αντικαταστάθηκε με την παρ. 2 του ίδιου ως άνω άρθρου: "Η δικαστική δαπάνη, μαζί με τη νόμιμη, κατά την έννοια της παρ. 1 του άρθρου 92 του Κώδικα Δικηγόρων, όπως αντικαταστάθηκε με την παρ. 6 του άρθρου 5 του ν. 3919/2011, αμοιβή των πληρεξουσίων δικηγόρων, βαρύνει τον υπόχρεο προς αποζημίωση, επιδικάζεται από το δικαστήριο με την ίδια απόφαση, εφόσον δεν ορίζεται διαφορετικά από το νόμο αυτόν και παρακατατίθεται στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων υπέρ του οικείου Δικηγορικού Συλλόγου...".

Από τη διάταξη αυτή, κατά την οποία τα δικαστικά έξοδα, στα οποία υποβάλλεται ο δικαιούχος της αποζημίωσης, προκειμένου να επιτύχει τον προσδιορισμό και την είσπραξη αυτής, στα οποία περιλαμβάνεται και η αμοιβή του δικηγόρου του, επιτελούν σύμφωνα με την επιταγή του άρθρου 17 του Συντάγματος περί πλήρους αποζημιώσεως, παρακολούθημα της εν λόγω αποζημίωσης και προσαυξάνουν το ποσό αυτής, ώστε να μην επέρχεται φαλκίδευση της πλήρους αποζημίωσης που αυτός δικαιούται (Ολ.ΑΠ 502/2005), προκύπτει ότι στη δίκη του προσωρινού ή οριστικού προσδιορισμού της αποζημίωσης του απαλλοτριωμένου, σύμφωνα με τα άρθρα 18, 19 και 20 του ν. 2882/ 2001, ένα είναι το αντικείμενο της δίκης, ο προσδιορισμός της αποζημίωσης και συνεπώς μία αμοιβή του δικηγόρου σε ποσοστό επί της αξίας του αντικειμένου αυτού της δίκης ορίζεται, σύμφωνα με τις διατάξεις του Κώδικα Δικηγόρων.

Έτσι, σε περίπτωση εμπρόθεσμης αίτησης για τον οριστικό προσδιορισμό αυτής, η δικαστική δαπάνη περιλαμβάνει: 1) τα γενόμενα για τη διεξαγωγή και υπεράσπιση της δίκης έξοδα που ήταν απαραίτητα (άρθρο 189 παρ. 1 ΚΠολΔ), 2) την αμοιβή του δικηγόρου του δικαιούχου για την παράστασή του ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου και του Εφετείου και 3) την αμοιβή του δικηγόρου του δικαιούχου σε ποσοστό επί της καθοριζόμενης οριστικής αποζημίωσης και συγκεκριμένα α) 2% για τη σύνταξη αίτησης, ανταίτησης με ιδιαίτερο δικόγραφο και παρέμβασης με ιδιαίτερο δικόγραφο, β) 1% για τη σύνταξη προτάσεων επί της αίτησης ή ανταίτησης και παρέμβασης που ασκήθηκαν με ιδιαίτερο δικόγραφο και γ) 2% για την άσκηση ανταίτησης ή παρέμβασης που ασκήθηκαν με τις προτάσεις.

Όταν υπόχρεος προς αποζημίωση είναι φορέας που υπάγεται στη Γενική Κυβέρνηση κατά την έννοια του άρθρου 1Β του ν. 2362/1995, η επιδικαζόμενη από τα Δικαστήρια αμοιβή του πληρεξουσίου δικηγόρου των δικαιούχων αποζημίωσης, στις περιπτώσεις που υπολογίζεται με βάση την αξία του αντικειμένου της δίκης, καθορίζεται υποχρεωτικά έως το ήμισυ των νόμιμων αμοιβών του Κώδικα Δικηγόρων, σύμφωνα με το άρθρο 130 παρ. 2 του ν. 4070/ 2012, που αντικατέστησε το άρθρο 18 παρ. 4 εδ.

γ' του ν. 2882/ 2001 και που εφαρμόζεται σύμφωνα με το άρθρο 146 παρ. 9 περ. δ' των μεταβατικών διατάξεων του ίδιου νόμου και στις εκκρεμείς απαλλοτριώσεις, κατά την έναρξη της ισχύος του, η οποία συμπίπτει με τη δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως στις 10-4-2012 (ΦΕΚ Α'/10-4-2012), κατά το άρθρο 188 του ίδιου νόμου (ΑΠ 68/2017, ΑΠ 1175/2015).

Η προαναφερόμενη διάταξη του άρθρου 18 παρ. 4 εδ. γ' του ν. 2882/2001, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 130 παρ. 2 του ν. 4070/2012, που καθορίζει στο ήμισυ των νομίμων αμοιβών των δικηγόρων των δικαιούχων αποζημίωσης, όταν υπόχρεος είναι φορέας υπαγόμενος στη γενική Κυβέρνηση, δεν αντίκειται στις διατάξεις των άρθρων 17 παρ. 1, 4 παρ. 1 και 2 του Συντάγματος, 6 παρ. 1 και 20 παρ. 1 της ΕΣΔΑ και 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της Σύμβασης της Ρώμης, καθόσον θεσπίσθηκε χάριν δημοσίου συμφέροντος, ήτοι την εξοικονόμηση σημαντικών δαπανών της Γενικής Κυβέρνησης (ΑΠ 1803/2017, ΑΠ 631/2017).

Στην εξεταζόμενη περίπτωση, σε σχέση με το κεφάλαιο της πληττόμενης απόφασης που αφορά τη δικαστική δαπάνη που επιδικάσθηκε στους εκ των αναιρεσιβλήτων που παραστάθηκαν και άσκησαν νομότυπα με τις προτάσεις ανταιτήσεις και παρεμβάσεις ή παραστάθηκαν και κατέθεσαν μόνο προτάσεις, και ειδικότερα την αμοιβή των πληρεξουσίων δικηγόρων τους, το αναιρεσείον, με τον τρίτο και τελευταίο λόγο αναίρεσης, προσάπτει στην απόφαση αυτή την από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ αιτίαση ότι το Εφετείο παραβίασε, ευθέως, με εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή, τις παραπάνω ουσιαστικού δικαίου διατάξεις, με το να καθορίσει την αμοιβή που επιδικάσθηκε στους πληρεξουσίους δικηγόρους των παραπάνω δικαιούχων της αποζημίωσης αναιρεσιβλήτων, για τη σύνταξη των ανταιτήσεων και παρεμβάσεών τους με τις προτάσεις, σε ποσοστό 2% επί της αποζημίωσης που προσδιορίσθηκε οριστικά, και για τη σύνταξη μόνο προτάσεων σε ποσοστό 1% επί της αποζημίωσης, ενώ έπρεπε, λαμβάνοντας υπόψη την τροποποιημένη διάταξη του τρίτου εδαφίου της παρ. 4 του άρθρου 18 του ν. 2882/2001, να καθορίσει την αμοιβή των πληρεξουσίων δικηγόρων των εκ των αναιρεσιβλήτων που άσκησαν ανταιτήσεις και παρεμβάσεις με τις προτάσεις, σε ποσοστό 1% επί της εν λόγω αποζημίωσης και την αμοιβή των πληρεξουσίων δικηγόρων των εκ των αναιρεσιβλήτων, που κατέθεσαν μόνο προτάσεις, σε ποσοστό 0,50% επί της αποζημίωσης.

Το Εφετείο, πράγματι, όπως προκύπτει από τη παραδεκτή, κατ' άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ, επισκόπηση της αναιρεσιβαλλόμενης, καθόρισε την αμοιβή των πληρεξουσίων δικηγόρων των καθών η αίτηση - ανταιτούντων και παρεμβαινόντων σε 2% για τη σύνταξη της ανταίτησης και της παρέμβασης και σε 1% για τη σύνταξη των προτάσεων, επί του ποσού της αποζημίωσης.

Κρίνοντας έτσι το Εφετείο, ήτοι με το να υπολογίσει την αμοιβή που επιδικάσθηκε στους πληρεξουσίους δικηγόρους των δικαιούχων της αποζημίωσης - αναιρεσιβλήτων, σε ποσοστό 2% επί της αποζημίωσης που προσδιορίσθηκε οριστικά, αντί ποσοστού 1% για όσους άσκησαν ανταιτήσεις ή παρεμβάσεις με τις προτάσεις, και σε ποσοστό 1% επί της αποζημίωσης που προσδιορίσθηκε οριστικά, αντί ποσοστού 0,50% για όσους εκ των καθών η αίτηση κατέθεσαν μόνο προτάσεις, παραβίασε με εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή τις προπαρατεθείσες ουσιαστικού δικαίου διατάξεις, διότι άλλοι μεν εκ των παρισταμένων καθών η αίτηση είχαν ασκήσει ανταιτήσεις και παρεμβάσεις με τις προτάσεις τους και όχι με ιδιαίτερο δικόγραφο, άλλοι δε εκ των παρισταμένων καθών η αίτηση είχαν καταθέσει μόνο προτάσεις, ενώ το υπόχρεο για την καταβολή της δικαστικής δαπάνης είναι το αιτούν και ήδη αναιρεσείον Ελληνικό Δημόσιο, δηλαδή φορέας, που, σύμφωνα με όσα προαναφέρθηκαν, υπάγεται στη Γενική Κυβέρνηση.

Συνεπώς, ο λόγος αυτός της αναίρεσης πρέπει να γίνει δεκτός ως βάσιμος. Κατ' ακολουθίαν αυτών, πρέπει να γίνει δεκτή, κατά ένα μέρος, η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης και ειδικότερα μόνο κατά το κεφάλαιο της αμοιβής των πληρεξουσίων δικηγόρων των παρισταμένων καθών η αίτηση - δικαιούχων της αποζημίωσης, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση κατά τούτο και, δεδομένου ότι η υπόθεση δεν χρειάζεται άλλη διευκρίνιση, να κρατηθεί η υπόθεση κατά το μέρος αυτό (άρθρο 580 παρ. 3 εδαφ. α' ΚΠολΔ) και να καθορισθεί η αμοιβή των πληρεξουσίων δικηγόρων των παρισταμένων καθών η αίτηση, σε ποσοστό 1% επί του ποσού της αποζημίωσης για όσους άσκησαν ανταιτήσεις και παρεμβάσεις με τις προτάσεις, και σε ποσοστό 0,50% επί του ποσού της αποζημίωσης για όσους κατέθεσαν μόνο προτάσεις. Οι εκ των αναιρεσιβλήτων, που παραστάθηκαν κατά τον προσδιορισμό της τιμής μονάδας αποζημίωσης και άσκησαν ανταιτήσεις και παρεμβάσεις με τις προτάσεις ή κατέθεσαν μόνο προτάσεις, πρέπει να καταδικαστούν στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος της παρούσας αναιρετικής δίκης, κατά το νόμιμο αίτημα του τελευταίου (άρθρα 176, 183 και 191 παρ. 2 του ΚΠολΔ), μειωμένη κατά το άρθρο 22 παρ. 1 και 3 του ν. 3693/1957, που διατηρήθηκε σε ισχύ με το άρθρο 52 αρ. 18 ΕισΝΚΠολΔ.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθμ. 70/2015 απόφαση του Εφετείου Κερκύρας, κατά το αναφερόμενο στο σκεπτικό της παρούσας κεφάλαιο.

Κρατεί και δικάζει την υπόθεση, επί της οποίας εκδόθηκε η ως άνω απόφαση, κατά το ανωτέρω κεφάλαιο.

Καταδικάζει το αιτούν - καθού οι ανταιτήσεις και παρεμβάσεις Ελληνικό Δημόσιο στην πληρωμή της αμοιβής των πληρεξουσίων δικηγόρων των παρασταθέντων καθών η αίτηση-δικαιούχων της αποζημίωσης, σε ποσοστό 1% επί του ποσού της αποζημίωσης για όσους άσκησαν ανταιτήσεις και παρεμβάσεις με τις προτάσεις και σε ποσοστό 0,50% επί του ποσού της αποζημίωσης για όσους κατέθεσαν μόνο προτάσεις. Και

Καταδικάζει τους ως άνω αναιρεσίβλητους στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος της παρούσας αναιρετικής δίκης, την οποία ορίζει στο ποσό των τριακοσίων (300) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 10 Ιανουαρίου 2020.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 17 Φεβρουαρίου 2020.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ