169/2018 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 169 / 2018 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 169 /2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ’ Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Γιαννακόπουλο, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ελένη Διονυσοπούλου, Ευγενία Προγάκη, Ασπασία Μαγιάκου, και Παρασκευή Καλαϊτζή, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, την 6η Δεκεμβρίου 2017, με την παρουσία και της γραμματέως Σπυριδούλας Τζαβίδη, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1. Π. Κ. του Γ., κατοίκου ..., 2.Μ. Κ. του Μ., κατοίκου ... που εκπροσωπήθηκαν από τους πληρεξούσιους δικηγόρους Παναγιώτη Παπάμαλη και Αικατερίνη Βούλγαρη.

Των αναιρεσίβλητων : 1. Σ. Π. του Θ., συζ. Γ. Σ., κατοίκου ..., 2.Μ. Π. του Θ.,συζ. Δ. Σ., κατοίκου ..., 3.Π. Κ. του Γ., χήρας Θ. Π., και νυν συζύγου Ν. Α., κατοίκου ..., που παραστάθηκαν η 1η μετά, οι 2η και 3η διά του πληρεξούσιου δικηγόρου Γεώργιο Λάγου.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 25-4-2012 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων και την από 11-11-2013 των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Μυτιλήνης.

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 128/2015 οριστική του ιδίου Δικαστηρίου και 19/2016 του Μονομελούς Εφετείου Βορείου Αιγαίου.

Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 8-3-2017 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Οι πληρεξούσιοι των αναιρεσειόντων ζήτησαν να γίνει δεκτή η αίτηση αναίρεσης, ο πληρεξούσιος των αναιρεσίβλητων να απορριφθεί, καθένας δε να καταδικασθεί το αντίδικο μέρος στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Ο από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ λόγος αναιρέσεως, για ευθεία παράβαση κανόνος ουσιαστικού δικαίου ιδρύεται, αν αυτός δεν εφαρμοσθεί ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις της εφαρμογής του ή αν εφαρμοσθεί ενώ δεν έπρεπε καθώς και αν εφαρμοσθεί εσφαλμένα, αντιστοίχως δε, όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται βάσει του πραγματικού του κανόνος δικαίου για την επέλευση της απαγγελθείσης έννομης συνέπειας ή την άρνησή της.

ΙΙ. Κατά την διάταξη του άρθρου 1108 (εδ. α)ΑΚ "Αν η κυριότητα προσβάλλεται με άλλο τρόπο εκτός από αφαίρεση ή κατακράτηση του πράγματος, ο κύριος δικαιούται να απαιτήσει από εκείνον που προσέβαλε την κυριότητα, να άρει την προσβολή και να την παραλείπει στο μέλλον".

ΙΙΙ. Στην προκειμένη περίπτωση οι αναιρεσείοντες με τον (μοναδικό) λόγο αναιρέσεως προσάπτουν στο Μονομελές Εφετείο Βορείου Αιγαίου, ότι με την προσβαλλομέν, 19/2016, απόφασή του υπέπεσε στην προειπωθείσα (υπ’ αριθ. 1 του άρθρ. 559 Κ.Πολ.Δ) πλημμέλεια, υπό την έννοια ότι ευθέως παραβίασε το ανωτέρω άρθρο του ΑΚ.

Οι αναιρεσείοντες ειδικότερα υποστηρίζουν, ότι η κρισιολογηθείσα αγωγή τους εμπεριείχε όλα τα κατ’ αρθρ. 1108 ΑΚ απαιτούμενα στοιχεία, ήτοι: α) Αναλυτική έκθεση του τρόπου με τον οποίο κατέστησαν κύριοι του επιδίκου ακινήτου, β) αναλυτική περιγραφή του ακινήτου αυτού, γ) αναφορά της διαταράξεως της κυριότητός τους, δ)επίκληση του παρανόμου χαρακτήρος της διαταράξεως και ε) αίτημα περί παύσεως της διαταράξεως στο μέλλον.

Επί τη βάσει των προεκτεθέντων οι αναιρεσείοντες ισχυρίζονται, ότι με την κρίση του περί αοριστίας της αγωγής τους το δευτεροβάθμιο δικαστήριο με την πληττομένη απόφασή του αξίωσε περισσότερα στοιχεία από αυτά που απαιτούντο από τον σχετικό (προαναφερόμενο) κανόνα ουσιαστικού δικαίου για την εφαρμογή του και δη την αναφορά σε αυτήν του ειδικοτέρου περιεχομένου της δουλείας διόδου, την οποία επικαλούντο οι αναιρεσίβλητοι, ότι έχει συσταθεί υπερ του ακινήτου αυτών και εις βάρος του ιδικού τους (αναιρεσειόντων) ακινήτου, παρά το γεγονός, ότι, ( όπως προσέτι υποστηρίζουν οι τελευταίοι), αυτό δεν αποτελεί απαραίτητο περιεχόμενο της αρνητικής αγωγής, αλλά της ενστάσεως ιδίου δικαιώματος, το οποίο βαρύνεται προς επίκληση (και απόδειξη) ο εναγόμενος στην αρνητική αγωγή και όχι ο ενάγων αυτής.

ΙV. Κατ’ επιτρεπτή επισκόπηση της αγωγής των αναιρεσειόντων εκτίθεται σε αυτής: Ότι οι τελευταίοι είναι ιδανικοί συγκύριοι ενός οικοπέδου στη θέση "..." της κ...., 365,84 τ.μ, δυνάμει του (νομίμως μεταγεγραμμένου) .../2010 δωρητηρίου συμβολαίου της συμ/φου Αθηνών Σ. Ζ., δωρεά στην οποία προέβη ο παππούς τους Π. Κ.. Ότι αυτός με το .../1979 προικοσύμφωνο (συμβολαιογραφικό και με μεταγραφή ) του συμ/φου Πολυχνίτου Κ.

Κ. είχε συστήσει ως προίκα προς τον γαμβρό του Θ. Π., σύζυγο της τρίτης αναιρεσίβλητης, οικοπέδου 380 τ.μ., όμορο του δωρηθέντος προς τους αναιρεσείοντες. Ότι στο προικοσύμφωνο αναφέρεται η δουλεία διόδου εις βάρος του άνω δωρηθέντος ακινήτου και υπέρ του προικοδοτηθέντος, μη μεταγραφείσα όμως ως τοιαύτη.

Ότι οι δύο πρώτες αναιρεσίβλητες, ήδη απ’ το 2002 δυνάμει των ... συμβολαίων γονικής παροχής της συμ/φου Μυτιλήνης Ε. Γ., (παροχής στην οποία είχε προβεί προς αυτές η μητέρα τους τρίτη αναιρεσίβλητη), καταστάσες ψιλές συγκυρίες εξ αδιαιρέτου του ακινήτου των 380 τ.μ, ( το οποίον επί τη βάσει λαβουσών χώρα εννόμων μεταβολών είχε περιέλθει στην πλήρη κυριότητα της τρίτης αναιρεσίβλητης), είχαν κοινώς και αδιαιρέτως αγοράσει εν τω μεταξύ απ’ το 1991 ένα όμορο προς το προηγούμενο οικόπεδο 314,70 τ.μ δυνάμει του (νομίμως μεταγραφέντος) ...

συμβολαίου της συμ/φου Πολυχνίτου Α. Θ., υπερ του ποίου (ακινήτου 314,70 μ2) υφίσταται δουλεία διελεύσεως (διόδου) πλάτους 2,5μ. και μήκους 36, 80μ εις βάρος του ακινήτου της Ε. Δ.. Ότι το εν λόγω αγορασθέν οικόπεδο είναι πλέον ενιαιοποιημένο με το προμνησθέν όμορον αυτού (άλλοτε προικώο) και ότι υπό τα δεδομένα αυτά είναι καταχρηστικό να υφίσταται εις βάρος του ακινήτου τους (αναριεσειόντων) δουλεία διόδου.

Υπό το προρρηθέν περιεχόμενο ζητούν την αναγνώριση της αποσβέσεως της δουλείας αυτής εις βάρος του ακινήτου τους, έχοντος του (δυνάμει του .../91 συμβολαίου) αγορασθέντος ακινήτου ως δεσπόζοντος κατά τα ως άνω την προεκτεθείσα δουλεία διόδου. Όπως δε περαιτέρω παραδεκτώς επισκοπείται, το δευτεροβάθμιο δικαστήριο με την αναιρεσιβαλλομένη απόφασή του εν σχέσει προς την προαναφερθείσα αγωγή των αναιρεσειόντων εκτίμησε ότι είναι αρνητική κυριότητος αγωγή του άρθρ. 1108 ΑΚ και ως τοιαύτη πλήττεται από αοριστία, μη διευκρινιζομένου του χωροταξικού εντοπισμού της διά της επικαλουμένης διελεύσεως (διόδου) διαταράξεως της συγκυριότητος των αναιρεσειόντων επί του άνω οικοπέδου τους, ουδαμού (παντάπασιν) προσδιοριζομένη η περιοχή της εν λόγω διαταράξεως.

Υπό τα δεδομένα αυτά, το Εφετείο, καθόσον αφορά στο επιβεβλημένο της σχετικής αναφοράς (μνείας) στον ιστό του ιστορικού της αγωγής, κατά τα δεκτά δε υπ αυτού γενόμενα, προσηκόντως εστίασε και μορφοποίησε την δικανική του κρίση επί της χωλαίνουσας λόγω της αοριστίας προειπωθείσας αγωγής των αναιρεσείοντων, παρά τις περί του αντιθέτου αιτιάσεις αυτών (αναιρεσειόντων) αδοκίμως όμως, κατά τα άνω εκτιθέμενα.

Αναλυτικότερα, το Μονομελές Εφετείο διέλαβε την ειδικότερη παραδοχή (επιτρεπτώς επισκοπούμενη), η αγωγή " είναι αόριστη και ανεπίδεκτη δικαστικής εκτίμησης. Τούτο, δε διότι δεν προσδιορίζεται σε κανένα σημείο του δικογράφου, ούτε η ειδικότερη θέση, ούτε τα όρια της αναφερόμενης δουλείας διόδου, εντός του ακινήτου των εναγόντων από την οποία επικαλούνται ότι διέρχονται παράνομα οι εναγόμενες, δηλ.

δεν καθορίζεται σε ποιο ακριβώς σημείο του βρίσκεται αυτή, ούτε αναφέρονται τα όριά της σε όλη την έκταση, ούτε βεβαίως ενσωματώθηκε στην αγωγή τοπογραφικό διάγραμμα, στο οποίο να αποτυπώνεται η κατεύθυνσή της, στοιχεία απολύτως απαραίτητα για το ορισμένο αυτής, έτσι ώστε οι μεν εναγόμενοι να αντιτάξουν με ορισμένο τρόπο ενδεχόμενες ενστάσεις τους περί ιδίου δικαιώματος διέλευσής τους από την ανωτέρω δίοδο, η δε απόφαση που θα εκδοθεί να είναι επιδεκτική εκτέλεσης".

Τούτων δοθέντων παρέπεται ότι ο (μοναδικός ) λόγος αναιρέσεως είναι αβάσιμος. V. Κατά συνέπεια, μη υπάρχοντος ετέρου προς διερεύνηση λόγου, η αίτηση αναιρέσεως είναι απορριπτέα, πρέπει δε να διαταχθεί η εισαγωγή του καταβληθέντος παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο και να επιβληθεί στους ηττωμένους αναιρεσείοντες η δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβήτων, κατά παραδοχή του αιτήματός τους (άρθρ. 176, 183,191 παρ. 2, 495 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ) συμφώνως προς το διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 8-3-2017 αίτηση των Π. Κ. και Μ. Κ. περί αναιρέσεως της 19/2016 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Βορείου Αιγαίου.

Διατάσσει την εισαγωγή του καταβληθέντος παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.

Και

Επιβάλλει στους αναιρεσείοντες την δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, το ποσόν της οποίας προσδιορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια ευρώ (2.700€).

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 10 Ιανουαρίου 2018.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 24 Ιανουαρίου 2018.

O ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ H ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ