1699/2008 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1699 / 2008 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1699/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Καλαμίδα, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Χαράλαμπο Ζώη Αθανάσιο Κουτρομάνο και Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 12 Μαϊου 2008, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Χ, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τους πληρεξούσιους δικηγόρους του Ευαγγελία Σταμούλη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ. και τον Βασίλειο Αντωνόπουλο.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Ψ1, 2. Ομόρρυθμης εταιρίας με την επωνυμία ".....-..... ΟΕ" που εδρεύει στη Δράμα και εκπροσωπείται νόμιμα, 3. Ψ3, και 4. Ομόρρυθμης εταιρίας με την επωνυμία "..... και Σια ΟΕ", της οποίας η αληθής επωνυμία είναι ".....-..... ΟΕ" που εδρεύει στη Δράμα κ έχει τεθεί υπό εκκαθάριση. Οι μεν 2η και 4η δεν εκπροσωπήθηκαν στο ακροατήριο.Ο πρώτος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Καρύδη και ο 3ος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Ρήγα.

ΚΟΙΝΟΠΟΙΟΥΜΕΝΗ προς την Ζ, που δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις 21-10-2002 τριτανακοπή του ήδη πρώτου αναιρεσίβλητου με τις από 13-1-2003 και 31-3-2003 πρόσθετες παρεμβάσεις του ήδη αναιρεσείοντος και της ήδη προς η κοινοποίηση, αντίστοιχα, κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Δράμας και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 29/2004 του ίδιου Δικαστηρίου, 626/2005 προδικαστική και 552/2006 οριστική του Εφετείου Θράκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 10-10-2006 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Αθανάσιος Κουτρομάνος ανέγνωσε την από 13-2-2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Οι πληρεξούσιοι των παραστάντων αναιρεσιβλήτων ζήτησαν την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου τους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Το μεν άρθρο 586 ΚΠολΔ, το οποίο αναφέρεται στις προϋποθέσεις ασκήσεως τριτανακοπής ορίζει στην παρ. 2 αυτού ότι : "τριτανακοπή μπορεί να ασκήσει και ο τρίτος που δεσμεύεται από το δεδικασμένο, εφόσον επικαλείται δόλο ή συμπαιγνία των διαδίκων", το δε άρθρο 333 ΚΠολΔ, το οποίο αναφέρεται στη δόλια επίτευξη του δεδικασμένου, ορίζει στην μεν παρ. 1 ότι: "οι διάδικοι και οι διάδοχοί τους δεν μπορούν να προσβάλουν την απόφαση για δόλο κάποιου διαδίκου ή τρίτου παρά μόνο στις περιπτώσεις, κατά τις οποίες επιτρέπεται αναψηλάφηση", ενώ στην παρ. 2 ότι: "οι τρίτοι απέναντι στους οποίους ισχύει το δεδικασμένο, μπορούν να το προσβάλουν μόνο εξ αιτίας δόλου των διαδίκων".

Από τις διατάξεις αυτές συνάγεται ότι ο τρίτος, ο οποίος δεσμεύεται από το δεδικασμένο αποφάσεως, όπως είναι ο ομόρρυθμος εταίρος, που, σύμφωνα με το άρθρο 329 ΚΠολΔ, δεσμεύεται από απόφαση εκδοθείσα μεταξύ του νομικού προσώπου της εταιρίας και τρίτου και αφορώσα δικαιώματα και υποχρεώσεις της εταιρίας, έχει δικαίωμα να ασκήσει τριτανακοπή κατά της αποφάσεως αυτής, αν επικαλεσθεί κοινό δόλο ή συμπαιγνία όλων των διαδίκων που έλαβαν μέρος στη δίκη, κατά την οποία εκδόθηκε η τριτανακοπτόμενη απόφαση (Ολ.ΑΠ 23/1995).

Περαιτέρω, κατά το άρθρο 20 παρ. 1 του Συντάγματος: "Καθένας έχει δικαίωμα στην παροχή έννομης προστασίας από τα δικαστήρια και μπορεί να αναπτύξει σ' αυτά τις απόψεις του για τα δικαιώματα ή συμφέροντά του, όπως νόμος ορίζει". Κατά δε το άρθρο 583 ΚΠολΔ: "Αν κάποιος δεν έλαβε μέρος ή δεν προσκλήθηκε σε δικαστική ή εξώδικη πράξη, που του προκαλεί βλάβη ή θέτει σε κίνδυνο τα έννομα συμφέροντά του, μπορεί να ασκήσει ανακοπή κατά της πράξης αυτής.".

Εκ τούτων - σε συνδυασμό προς το γεγονός ότι, όπως προεκτέθηκε, ο ομόρρυθμος εταίρος, που δεν εκλήθη και δεν έλαβε μέρος σε δίκη μεταξύ της εταιρίας και τρίτου κατά την οποία εκδόθηκε βλαπτική γι' αυτόν τελεσίδικη απόφαση, δικαιούται, επικαλούμενος κοινό δόλο ή συμπαιγνία των διαδίκων, να ασκήσει το απρόθεσμο ένδικο βοήθημα της τριτανακοπής - συνάγεται ότι αυτός δικαιούται και δή κατά μείζονα λόγο να ασκήσει (υπό τις αυτές προϋποθέσεις) το επίσης απρόθεσμο ένδικο βοήθημα της ανακοπής του άρθρου 583 ΚΠολΔ, στην περίπτωση που μεταξύ του εκπροσωπούντος στην εταιρία φυσικού προσώπου και του τρίτου δεν διεξήχθη τακτική δίκη (στην οποία θα μπορούσε ενδεχομένως ο ομόρρυθμος εταίρος να ασκήσει παρέμβαση), αλλά εκδόθηκε διαταγή πληρωμής.

Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του δέχθηκε τα ακόλουθα: Με αίτηση του τρίτου των αναιρεσιβλήτων, Ψ3 εκδόθηκε η υπ' αριθ. 916/1995 διαταγή πληρωμής του (αρμοδίου δικαστού του) Μονομελούς Πρωτοδικείου Δράμας, με την οποία υποχρεώθηκε η τέταρτη των αναιρεσιβλήτων (ομόρρυθμη εταιρία) να του καταβάλει (νομιμοτόκως) χρηματικό ποσό 9.000.000 δραχμών, με βάση συναλλαγματικές που είχε αποδεχθεί για λογαριασμό της εταιρίας ο αναιρεσείων, Χ1, και των οποίων ως υποκείμενη σχέση φερόταν ισόποσο δάνειο του αιτησαμένου την διαταγή πληρωμής προς την φερόμενη ως οφειλέτρια εταιρία.

Η διαταγή πληρωμής επιδόθηκε στην οφειλέτρια εταιρία δυο φορές και απέκτησε ισχύ δεδικασμένου μεταξύ αυτής και του (φερομένου ως) δανειστού της. Ο πρώτος των αναιρεσιβλήτων Ψ1, ομόρρυθμο μέλος της εταιρίας άσκησε κατά της διαταγής πληρωμής ένδικο βοήθημα το οποίο επέγραψε "τριτανακοπή", ζητώντας την ακύρωσή της και ισχυριζόμενος, ότι στην πραγματικότητα ο αιτησάμενος την διαταγή πληρωμής δεν είχε δανείσει οποιοδήποτε ποσό στην εταιρία, οι δε συναλλαγματικές εκδόθηκαν και έγιναν αποδεκτές με συμπαιγνία των ανωτέρω προσώπων με σκοπό να βλαβούν τα συμφέροντα του "τριανακόπτοντος".

Ο ισχυρισμός αυτός - συνεχίζει το Εφετείο - αποδείχθηκε ουσιαστικά βάσιμος αφού " δανεισμός της εταιρίας από τον εκκαλούντα δεν υπήρξε." Στη συνέχεια το Εφετείο απέρριψε την έφεση του Ψ3 κατά της πρωτόδικης απόφασης, με την οποία είχε γίνει δεκτή η τριτανακοπή και είχε ακυρωθεί η διαταγή πληρωμής.

Με τους δύο πρώτους αναιρετικούς λόγους της κρινόμενης αίτησης αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η εκ του άρθρου 559 αριθ. 14 Κ.Πολ.Δ πλημμέλεια και υποστηρίζεται, ότι η ένδικη τριτανακοπή έπρεπε να απορριφθεί ως απαράδεκτη (κατ' αποδοχή σχετικού ισχυρισμού του αναιρεσείοντος), επειδή η διαταγή πληρωμής δεν είναι δικαστική απόφαση ούτε και όταν αποκτά ισχύ δεδικασμένου, και επομένως, δεν προσβάλλεται παραδεκτώς με τριτανακοπή, σε κάθε δε περίπτωση, η ένδικη διαταγή πληρωμής δεν είχε αποκτήσει ισχύ δεδικασμένου, επειδή η δεύτερη επίδοση αυτής προς τη οφειλέτρια έγινε πριν περάσουν δέκα πέντε εργάσιμες ημέρες από την πρώτη επίδοση και, επομένως, δε άρχισε τρέχουσα η (δεκαήμερη) προθεσμία του άρθρου 633 Κ.Πολ.Δ.

Με βάση τα προεκτεθέντα, και οι δύο αναιρετικοί λόγοι πρέπει να απορριφθούν ως προβαλλόμενοι αλυσιτελώς. Τούτο δε, διότι, ακόμα και αν κρινόταν νομικώς ορθό, ότι η ένδικη διαταγή πληρωμής, δεν ήταν προσβλητή με τριτανακοπή, η έννομη συνέπεια τούτου δεν θα ήταν η απόρριψη του κατ' αυτής ενδίκου βοηθήματος αλλά ο διαφορετικός νομικός χαρακτηρισμός αυτού, ήτοι ο χαρακτηρισμός του ως ανακοπής του άρθρου 583 Κ.Πολ.Δ.

κατά τα προεκτεθέντα. Κατά τη γνώμη του Προέδρου του Δικαστηρίου τούτου, Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Γεωργίου Καλαμίδα, η άνω τριτανακοπή, μη ασκηθείσα κατά δικαστικής αποφάσεως αλλά κατά διαταγής πληρωμής, η οποία δεν απέκτησε ισχύ δεδικασμένου (αφού, κατά τις ανέλεγκτες παραδοχές του Εφετείου, η δεύτερη επίδοση της διαταγής πληρωμής έγινε προ της παρελεύσεως απράκτου της προθεσμίας του άρθρου 632 παρ. 1 του Κ.Πολ.Δ.) ήταν απαράδεκτη και το Εφετείο, που την έκρινε παραδεκτή, υπέπεσε στην εκ του άρθρου 559 αριθ. 14 του Κ.Πολ.Δ.

πλημμέλεια της παρά το νόμο μη κηρύξεως απαραδέκτου της τριτανακοπής αυτής και οι σχετικοί εκ του άνω άρθρου (559 αριθ. 14 Κ.Πολ.Δ.) δύο πρώτοι λόγοι της αναιρέσεως είναι βάσιμοι και η προσβαλλόμενη απόφαση έπρεπε να αναιρεθεί.

Περαιτέρω, απορριπτέος, και δη ως απαράδεκτος κατά το άρθρο 561 Κ.Πολ.Δ, είναι ο τρίτος λόγος αναιρέσεως, διότι μ' αυτόν - παρά την επίκληση του άρθρου 559 αριθ. 19 Κ.Πολ.Δ για την θεμελίωση του - στην πραγματικότητα προσβάλλεται η ουσιαστική παραδοχή του Εφετείου, ότι ο Ψ3 δεν είχε δανείσει οποιοδήποτε χρηματικό ποσό στην εταιρία "..... και Σια ΟΕ" και ότι οι συναλλαγματικές με βάση τις οποίες εκδόθηκε η διαταγή πληρωμής, είχαν εκδοθεί και είχαν γίνει αποδεκτές δολίως και με συμπαιγνία των μερών για να βλάψουν τον πρώτο αναιρεσίβλητο. Κατόπιν τούτων, πρέπει η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως να απορριφθεί.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 10.10.2006 αίτηση του Χ για αναίρεση της 552/2006 αποφάσεως του Εφετείου Θράκης.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει σε χίλια οχτακόσια (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 24 Ιουνίου 2008.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 30 Σεπτεμβρίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ