Supreme Court dismisses appeal in labor accident case, upholding employer's liability for lost future earnings.

Απόφαση 1697 / 2006 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1697/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Κολυβά, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ανδρέα Μαρκάκη, Ηλία Γιαννακάκη, Αθανάσιο Θεμέλη, Μάριο-Φώτιο Χατζηπανταζή, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 26 Σεπτεμβρίου 2006, με την παρουσία και του Γραμματέα Αντωνίου Στυλιανουδάκη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "Οργανισμός Τηλεπικοινωνιών της Ελλάδος Ο.Τ.Ε. Α.Ε." που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Τριανταφύλλου, βάσει δηλώσεως του άρθρου 242§2 Κ.Πολ.Δ.

Του αναιρεσίβλητου:....., υπαλλήλου ΟΤΕ, ..... ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Λεωνίδα Υφαντή, ο οποίος δεν κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 26/7/2001 αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αγρινίου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 224/2002 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 1123/2004 οριστική του Εφετείου Πατρών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 10/3/2005 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω και ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ηλίας Γιαννακάκης, ανέγνωσε την από 6/9/2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αίτησης για αναίρεση. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσίβλητου ζήτησε την απόρριψή της και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Σε περίπτωση εργατικού ατυχήματος, όταν αυτό οφείλεται σε δόλο του εργοδότη ή των προστηθέντων του ή σε μη τήρηση των ισχυόντων νόμων διαταγμάτων ή κανονισμών περί των όρων ασφαλείας, ο παθών μισθωτός έχει το εκλεκτικό δικαίωμα να ασκήσει είτε την εκ του Ν. 551/1914 αξίωση, είτε την εκ του κοινού (αστικού) δικαίου αξίωση προς αποζημίωση.

Εξάλλου, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 914, 929 και 298 ΑΚ σαφώς συνάγεται ότι, εκείνος που υπέστη αναπηρία εξαιτίας σωματικής βλάβης, δικαιούται να απαιτήσει αποζημίωση για την περιουσιακή ζημία από την ολική ή μερική απώλεια της ικανότητάς του για εργασία, στην οποία περιλαμβάνεται η μείωση της περιουσίας του και το διαφυγόν κέρδος, δηλαδή εκείνο που προσδοκά κανείς με πιθανότητα σύμφωνα με τη συνηθισμένη πορεία των πραγμάτων ή τις ειδικές περιστάσεις και ιδίως τα προπαρασκευαστικά μέτρα που έχουν ληφθεί.

Στην προκείμενη περίπτωση, το Εφετείο δέχθηκε με την προσβαλλόμενη απόφαση τα εξής: Ο αναιρεσίβλητος από τις 13-5-1988 προσελήφθη από την αναιρεσείουσα ως εργάτης στον κλάδο ειδικών έργων με βαθμό ΕΡ3 και από το έτος 1993 απασχολείται ως τεχνίτης δικτύων. Στις 10-8-1998, εργαζόμενος ως μέλος σχετικού συνεργείου, στην περιοχή Παραβόλας-Καινούργιου Τριχωνίδας, από υπαιτιότητα των προστηθέντων υπαλλήλων της αναιρεσείουσας, οι οποίο δεν μερίμνησαν για την ασφαλή και ακίνδυνη εκτέλεση του έργου, κατέπεσε από καλωδιοφόρο στύλο, όπου είχε ανεβεί για εργασία, με αποτέλεσμα να τραυματισθεί και να κριθεί εν τέλει από την αρμόδια Πρωτοβάθμια Υγειονομική Επιτροπή Αιτωλοακαρνανίας ανάπηρος με ποσοστό αναπηρίας άνω του 50% και σύσταση για αλλαγή αντικειμένου εργασίας και να τοποθετηθεί από την αναιρεσείουσα στα εργαστήρια.....

για τη συντήρηση τηλεφώνων, ως αποκλειστική πλέον απασχόληση, χωρίς αποστολές για επισκευές κλπ εργασίες δικτύων εκτός έδρας της υπηρεσίας του. Από τις προηγούμενες κατά τα ανωτέρω μετακινήσεις του εκτός έδρας προ της αλλαγής του αντικειμένου της εργασίας του ελάμβανε κατά μέσο όρο για υπερωρίες και άλλα επιδόματα το ποσό των 140.000 δραχμών μηνιαίως, το ποσό δε αυτό θα εξακολουθούσε να λαμβάνει με πιθανότητα κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων μέχρι την κατά το έτος 2015 πιθανολογούμενη συνταξιοδότησή του, μετακινούμενος για εκτός έδρας υπηρεσία, αν δεν είχε μεσολαβήσει ο ένδικος τραυματισμός του και η συνεπεία τούτου αλλαγή της εργασίας του.

Το ποσό συνεπώς το οποίο απώλεσε από τη ένδικη αιτία, αποτελεί αποκαταστατέα ζημία του αναιρεσιβλήτου (άρθρα 297, 298 ΑΚ), ανερχόμενη κατά το επίδικο χρονικό διάστημα από 1-6-2000 έως 31-5-2015 στο συνολικό ποσό των 25.200.000 δραχμών, το οποίο οφείλεται ολόκληρο στον αναιρεσίβλητο λόγω της αποκλειστικής υπαιτιότητας της αναιρεσείουσας στην πρόκληση του ατυχήματος.

Με βάση τις παραδοχές αυτές του Εφετείου επιδικάσθηκε στον αναιρεσίβλητο με την προσβαλλόμενη απόφαση το παραπάνω ποσό. Από τις παραδοχές αυτές του Εφετείου συνάγεται ότι, το παραπάνω ποσό των 25.200.000 δραχμών επιδικάσθηκε στον αναιρεσίβλητο ως διαφυγόν κέρδος εξαιτίας του τραυματισμού του, σύμφωνα με τις παραπάνω διατάξεις των άρθρων 914, 929 και 298 ΑΚ, στις οποίες βασιζόταν και η αγωγή (από εργατικό ατύχημα) και όχι ως αμοιβή λόγω εργασίας κατά τις Κυριακές ή υπερωριακή εργασία ή αποζημίωση λόγω εργασίας εκτός έδρας.

Επομένως, ο μοναδικός λόγος αναιρέσεως, από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ., με τον οποίο προβάλλεται παραβίαση των διατάξεων του άρθρου 9 κεφ. Β παρ.5 του Γενικού Κανονισμού Προσωπικού (Γ.Κ.Π.) του ..... που ρυθμίζει την αποζημίωση για εκτός έδρας αποζημίωση των υπαλλήλων της αναιρεσείουσας, των διατάξεων που ρυθμίζουν την αποζημίωση για εργασία κατά τις Κυριακές και την υπερωριακή εργασία καθώς και τη διάταξη του άρθρου 22 του Συντάγματος, με την επίκληση ισχυρισμού ότι ο αναιρεσίβλητος θα λαμβάνει το παραπάνω ποσό των 140000 δραχμών μηνιαίως στη σύνταξή του, κατά παράβαση της αρχής της ίσης μεταχείρισης, χωρίς να μετακινείται πραγματικά, βασίζεται σε εσφαλμένη προϋπόθεση και είναι απορριπτέος, ως αβάσιμος στην ουσία του, όπως απορριπτέα είναι και η αίτηση για αναίρεση στο σύνολό της.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 28-3-2005 αίτηση της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "Οργανισμός Τηλεπικοινωνιών της Ελλάδος Ο.Τ.Ε. Α.Ε." για αναίρεση της 1123/2004 απόφασης του Εφετείου Πατρών. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει σε τετρακόσια είκοσι (420) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 10 Οκτωβρίου 2006.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 31 Οκτωβρίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ