1691/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1691 / 2016 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 1691/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ζ’ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεώργιο Σακκά, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βασίλειο Καπελούζο - Εισηγητή, Δημήτριο Γεώργα, Δημήτριο Τζιούβα και Γεώργιο Παπαηλιάδη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 9 Νοεμβρίου 2016, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανασίου Ακριτίδη (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου M. H. R. του M. M. A. K., κατοίκου ..., και ήδη κρατούμενου στο Κατάστημα Κράτησης Κομοτηνής, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Βασίλειο Χατζηγρίβα, ο οποίος διορίστηκε με την υπ’ αριθ. 152/2016 πράξη της Προέδρου του Αρείου Πάγου, για αναίρεση της υπ’ αριθ. 657/2015 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών.

Το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του, διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ’ αυτή, και o αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 11 Μαΐου 2015 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό ...2015.

Αφού άκουσε

Τον ορισθέντα δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 30 του Ν.4251/2014 [που με το άρθρο του 139 κατήργησε [και] το άρθρο 88 παρ. 1 περ. α και β του Ν. 3386/ 2005, όπως αντικαταστάθηκε από το άρθρο 48 παρ.4 Ν. 3772/10-7-2009] "Πλοίαρχοι ή κυβερνήτες πλοίου, πλωτού μέσου ή αεροπλάνου και οδηγοί κάθε είδους μεταφορικού μέσου που μεταφέρουν από το εξωτερικό στην Ελλάδα υπηκόους τρίτων χωρών, που δεν έχουν δικαίωμα εισόδου στο Ελληνικό έδαφος ή στους οποίου έχει απαγορευθεί η είσοδος για οποιαδήποτε αιτία, καθώς και αυτοί που τους προωθούν από τα σημεία εισόδου, τα εξωτερικά ή εσωτερικά σύνορα, στην Ελληνική Επικράτεια και αντίστροφα προς το έδαφος κράτους-μέλους της Ε.Ε.

ή τρίτης χώρας ή διευκολύνουν τη μεταφορά ή προώθηση τους ή εξασφαλίζουν σε αυτούς κατάλυμα για απόκρυψη, τιμωρούνται: α) με κάθειρξη μέχρι δέκα ετών και χρηματική ποινή δέκα έως τριάντα χιλιάδων [10000-30000] Ευρώ, για κάθε μεταφερόμενο πρόσωπο, β) με κάθειρξη τουλάχιστον δέκα ετών και χρηματική ποινή τριάντα έως εξήντα χιλιάδων (30.000-60.000) Ευρώ για κάθε μεταφερόμενο πρόσωπο, αν ο υπαίτιος ενεργεί εκ κερδοσκοπίας, κατ’ επάγγελμα ή κατά συνήθεια ή είναι υπότροπος ή έχει την ιδιότητα του δημόσιου υπάλληλου ή ναυτιλιακού ή ταξιδιωτικού πράκτορος ή αν δυο ή περισσότεροι ενεργούν από κοινού.

Περαιτέρω, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 13 περ. στ’ του ΠΚ, κατ’ επάγγελμα τέλεση του εγκλήματος συντρέχει, όταν από την επανειλημμένη τέλεση της πράξεως ή από την υποδομή που έχει διαμορφώσει ο δράστης με πρόθεση επανειλημμένης τελέσεως της πράξεως, προκύπτει σκοπός του δράστη για πορισμό εισοδήματος.

Για τη συνδρομή της επιβαρυντικής περιστάσεως της τελέσεως του συγκεκριμένου εγκλήματος κατ’ επάγγελμα, απαιτείται αντικειμενικά μεν επανειλημμένη τέλεση αυτού, χωρίς απαραιτήτως να έχουν προηγηθεί και καταδίκες, υποκειμενικά δε, σκοπός του δράστη να πορισθεί εντεύθεν εισόδημα. Κατ’ επάγγελμα επίσης τέλεση συντρέχει και όταν μία φορά διαπράχθηκε η πράξη, όχι όμως ευκαιριακώς, αλλά βάσει σχεδίου, δηλαδή όταν από την υποδομή που έχει διαμορφώσει ο δράστης και την οργανωμένη ετοιμότητα του με πρόθεση επανειλημμένης τελέσεως, προκύπτει σκοπός του για πορισμό εισοδήματος.

Επιβαρυντική επίσης περίσταση συντρέχει όταν ο υπαίτιος ενεργεί εκ κερδοσκοπίας, δηλαδή αποβλέπει στον πορισμό εισοδήματος. Ιδιαίτερη αιτιολογία για την ύπαρξη του δόλου δεν είναι κατ’ αρχήν αναγκαία, αφού αυτός ενυπάρχει στη θέληση παραγωγής των περιστατικών που συγκροτούν την αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος και προκύπτει από τις ειδικότερες συνθήκες τελέσεως του, διαλαμβάνεται δε περί αυτού (δόλου) αιτιολογία στην κύρια αιτιολογία για την ενοχή, εκτός αν αξιώνονται από το νόμο πρόσθετα στοιχεία για την υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος, όπως η "εν γνώσει" ορισμένου περιστατικού τέλεση της πράξεως, (άμεσος δόλος) ή ορισμένος περαιτέρω σκοπός (εγκλήματα με υπερχειλή υποκειμενική υπόσταση).

Ειδικότερα, η ύπαρξη του δόλου στην παράβαση της διατάξεως του άρθρου 30 παρ. 1 περ. α και β του Ν. 4251/2014 δεν είναι αναγκαίο κατ’ αρχήν να αιτιολογείται ιδιαιτέρως, απαιτείται όμως να διαλαμβάνεται σ’ αυτή το παράνομο της εισόδου των αλλοδαπών στο Ελληνικό έδαφος και η περί τούτου γνώση του υπαιτίου της πράξεως.

Εξ άλλου, κατά το άρθρο 45 ΠΚ, αν δύο ή περισσότεροι τέλεσαν από κοινού αξιόποινη πράξη, ο καθένας τους τιμωρείται ως αυτουργός της πράξεως. Με τον όρο από κοινού νοείται αντικειμενικά σύμπραξη στην εκτέλεση της κύριας πράξεως και υποκειμενικά κοινός δόλος, δηλαδή ο κάθε συμμέτοχος θέλει ή αποδέχεται την πραγμάτωση της αντικειμενικής υποστάσεως του διαπραττόμενου εγκλήματος, γνωρίζοντας ότι και οι λοιποί συμμέτοχοι πράττουν με δόλο τελέσεως του ίδιου εγκλήματος.

Η σύμπραξη στην εκτέλεση της κύριας πράξεως μπορεί να συνίσταται ή στο ότι ο καθένας πραγματώνει την όλη αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος ή ότι το έγκλημα πραγματώνεται με συγκλίνουσες επί μέρους πράξεις των συμμετοχών, ταυτόχρονες ή διαδοχικές, χωρίς να απαιτείται η εξειδίκευση των ενεργειών κάθε δράστη.

Περαιτέρω, κατά το άρθρο 1 παρ. 1 του Ν. 2168/1993, όπλα θεωρούνται και τα αντικείμενα που είναι πρόσφορα για επίθεση ή άμυνα και ιδιαίτερα τα αναφερόμενα στη διάταξη αυτή, μεταξύ των οποίων και κάθε πυροβόλο όπλο (παρ. Ια). Κατά τα άρθρα 10 παρ. 1 και 11, και 13α του ίδιου Ν. 2168/93, απαγορεύεται να φέρονται όπλα ή άλλα είδη που προβλέπονται στο άρθρο 1 του νόμου αυτού.

Ειδικά, η οπλοφορία περιστρόφων ή πιστολιών, επιτρέπεται, κατά τα οριζόμενα στη διάταξη της παραγράφου 6 του άρθρου 10 του πιο πάνω νόμου, μετά από άδεια της αρμόδιας αστυνομικής αρχής του τόπου κατοικίας ή διαμονής του αιτούντος. Οι κατά παράβαση των διατάξεων αυτών φέροντες όπλα τιμωρούνται, σύμφωνα με το άρθρο 13α του ίδιου νόμου, "με φυλάκιση τουλάχιστον έξι μηνών και χρηματική ποινή τουλάχιστον 200.000 δραχμών".

Τέλος, η καταδικαστική απόφαση, έχει την απαιτούμενη κατά το άρθρο 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Δ του ΚΠοινΔ λόγο αναιρέσεως, όταν σ’ αυτή περιέχονται με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις, τα πραγματικό περιστατικό που προέκυψαν από τη διαδικασία στο ακροατήριο, σχετικά με τα υποκειμενικά και τα αντικειμενικά στοιχεία του εγκλήματος, οι αποδείξεις επί των οποίων θεμελιώνονται τα περιστατικά αυτά, καθώς και οι σκέψεις με τις οποίες το δικαστήριο υπήγαγε τα αποδειχθέντα περιστατικά στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόσθηκε.

Σε σχέση με τα αποδεικτικά μέσα, δεν υπάρχει ανάγκη ειδικότερης αναφοράς τους, ούτε αναφοράς των όσων προέκυψαν από καθένα, πρέπει όμως να υπάρχει βεβαιότητα, για την οποία αρκεί η μνεία όλων, έστω κατά το είδος τους (μάρτυρες, έγγραφα κλπ), ότι το δικαστήριο έλαβε υπόψη του το σύνολο τούτων και όχι ορισμένα μόνον από αυτά, το γεγονός δε ότι εξαίρονται ορισμένα, δεν υποδηλώνει, ότι δεν λήφθηκαν υπόψη τα άλλα, η αιτιολογία δε της αποφάσεως παραδεκτά συμπληρώνεται από το διατακτικό, μαζί με το οποίο αποτελεί ενιαίο σύνολο Περίπτωση εσφαλμένης εφαρμογής ή ερμηνείας ουσιαστικής ποινικής διατάξεως, που ιδρύει λόγο αναιρέσεως, κατά το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ.ε’ ΚΠοινΔ υπάρχει όταν το δικαστήριο της ουσίας, αποδίδει σε τέτοια διάταξη έννοια διαφορετική από εκείνη, που έχει πράγματι αυτή ή δεν υπάγει σωστά τα πραγματικά περιστατικά, που δέχθηκε στη διάταξη που εφαρμόσθηκε καθώς και όταν η διάταξη αυτή παραβιάσθηκε εκ πλαγίου, για το λόγο ότι στο πόρισμα της αποφάσεως, που περιλαμβάνεται στο συνδυασμό του διατακτικού με το σκεπτικό, έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο έλεγχος από τον Άρειο Πάγο, για την ορθή ή μη εφαρμογή του νόμου, οπότε η απόφαση στερείται νόμιμης βάσεως.

Στην προκειμένη περίπτωση, το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, με την με αριθμό 657/2015 προσβαλλόμενη απόφαση του, δέχθηκε, ύστερα από εκτίμηση και αξιολόγηση των αναφερομένων κατ’ είδος αποδεικτικών μέσων, κατά την αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του όπως προκύπτει από το αιτιολογικό σε συνδυασμό με το διατακτικό της αποφάσεως του, ότι αποδείχθηκαν, τα εξής πραγματικά περιστατικά: "Στις 9-4-2011 και περί ώρα 23.30’ , αστυνομικοί της ομάδας ΔΙ.ΑΣ., που εκτελούσαν υπηρεσία στο κέντρο της Αθήνας, εντόπισαν, στη συμβολή των οδών ..., το ...

IX φορτηγό, μάρκας FORD, ιδιοκτησίας του M. R., ο οποίος μέχρι σήμερα φυγοδικεί, το οποίο φαινόταν υπερφορτωμένο στο πίσω μέρος του. Οι αστυνομικοί προέβησαν στον έλεγχο του οχήματος και διαπίστωσαν ότι οδηγός τούτου ήταν ο κατηγορούμενος, υπήκοος Μπαγκλαντές και συνοδηγός έτερος αλλοδαπός, ονόματι H. A., υπήκοος Αφγανιστάν.

Στο πίσω μέρος του φορτηγού (καρότσα), ανευρέθησαν δεκαέξι (16) αλλοδαποί, υπήκοοι Αφγανιστάν, στριμωγμένοι και ασφαλισμένοι εντός αυτού, στερούμενοι της δυνατότητας εξόδου απ’ αυτόν, οι οποίοι είχαν εισέλθει στην Ελληνική επικράτεια χωρίς να υποβληθούν στις νόμιμες διατυπώσεις, τους είχε δε δοθεί προθεσμία προς αναχώρηση από τη χώρα.

Όλα τα παραπάνω άτομα, τα οποία, όπως προαναφέρεται, είχαν εισέλθει λάθρα στη χώρα, με τελικό προορισμό την Ιταλία, είχαν καταβάλει σε διάφορα άγνωστα άτομα, μέλη κυκλώματος διακίνησης μεταναστών, χρηματικά ποσά, κυμαινόμενα από 2.500-3.000 € και επιβιβάστηκαν στο ως άνω φορτηγό, με προορισμό, δήθεν, ακτή-λιμάνι, απ’ όπου θα αναχωρούσαν για την Ιταλία.

Ειδικότερα, τα μεταφερόμενα άτομα ήσαν οι:

1) H. A., ο οποίος βρέθηκε στη θέση του συνοδηγού, ελλείψει χώρου στο πίσω μέρος του οχήματος, 2) A. G., 3) A. - Ζ. D., 4) H. S., 5) K. A. - Q., 6) Z. S., 7) S. A., 8) K. A., 9) A. F., 10) Z. J., 11) S. A., 12) M. A., 13) S.-A. R., 14) H. M., 15) R. S., 16) S. J. και 17) A. K.. Όλα τα ανωτέρω άτομα είχαν συγκεντρωθεί σε υπόγειο της πλατείας ..., κατόπιν επαφών που είχαν με τον E. H., ο οποίος καταδικάστηκε ήδη τελεσιδίκως με την 492/2012 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών (η οποία προσβλήθηκε με την υπό κρίση έφεση από τον παρόντα κατηγορούμενο) σε συνολική ποινή καθείρξεως 42 ετών (από τα οποία εκτιτέα είναι τα 25 έτη) και συνολική χρηματική ποινή 190.100€, ο οποίος είχε πραγματώσει τη διαμεσολάβηση με τον ιδιοκτήτη του οχήματος και τον κατηγορούμενο και περίμεναν φρουρούμενοι από άγνωστο άτομο, Κουρδικής καταγωγής.

Περαιτέρω, στην κατοχή του κατηγορουμένου βρέθηκαν α) δύο μαχαίρια, συνολικού μήκους 25 και 19 εκατ., τα οποία αποτελούν όπλα, κατά την έννοια του νόμου, β) ένα κινητό τηλέφωνο, μάρκας NOKIA, μέσω του οποίου είχε επικοινωνήσει με τα δύο προαναφερόμενα πρόσωπα, ήτοι τον E. H. και τον M. R. και γ) το ποσό των 630€, μέρος της αμοιβής του για την πραγματοποίηση της ως άνω εγκληματικής δραστηριότητας.

Ο κατηγορούμενος, απολογούμενος τόσον ενώπιον του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου όσον και ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, υποστήριξε ότι, αρχικά μεν, ο E. H. του πρότεινε να μεταφέρει αλλοδαπούς, με νόμιμα έγγραφα, στη Θήβα, για εργασία, αντί 700 €, στη συνέχεια, όμως, όταν αντιλήφθηκε ότι κάτι δεν πάει καλά και αντέδρασε, άτομα, τα στοιχεία των οποίων δεν αποκάλυψε, τον απείλησαν με μαχαίρι και έτσι αναγκάστηκε να υπακούσει, φοβούμενος για τη ζωή του.

Ο ισχυρισμός αυτός δεν κρίνεται πειστικός, καθόσον δεν επιβεβαιώνεται από το αποδεικτικό υλικό. Αντίθετα, όπως προεκτίθεται, ο κατηγορούμενος έφθασε στο καθορισμένο μέρος και επιβίβασε, ο ίδιος, τους αλλοδαπούς στην καρότσα του φορτηγού, ανέλαβε δε να τους μεταφέρει, για λογαριασμό του κυκλώματος, μόνος του, οδηγώντας το εν λόγω όχημα.

Σε αντίθετη περίπτωση, αν, δηλαδή, είχε εξαναγκαστεί προς τούτο, οπωσδήποτε, θα επέβαινε εντός του οχήματος άτομο, το οποίο θα επέβλεπε αν ο κατηγορούμενος έπραττε όπως είχε διαταχθεί. Ο ίδιος, εξάλλου, επιχείρησε να καθυστερήσει τους αστυνομικούς, αποκρύπτοντας τα κλειδιά της πόρτας της καρότσας, ενώ, σε προηγούμενο χρόνο, επικοινώνησε τηλεφωνικώς με τα προαναφερόμενα άτομα.

Με βάση τα παραπάνω πραγματικά περιστατικά, στοιχειοθετείται η αντικειμενική υπόσταση της από κοινού με άλλους παράνομης προώθησης στο εσωτερικό της χώρας υπηκόων τρίτων χωρών που δεν είχαν δικαίωμα εισόδου στο ελληνικό έδαφος, καθόσον αφορά στους υπό στοιχ. 1 έως και 10, δεδομένου ότι οι λοιποί (υπό στοιχ. 11 έως 17) ήσαν εφοδιασμένοι με υπηρεσιακά σημειώματα προσωρινής νόμιμης διαμονής στη χώρα, των οποίων η προθεσμία δεν είχε λήξει.

Ο κατηγορούμενος ενήργησε γνωρίζοντας ότι τα παραπάνω άτομα ήταν αλλοδαποί, οι οποίοι είχαν εισέλθει παρανόμως στην Ελληνική επικράτεια και δεν διέθεταν έγγραφα νόμιμης διαμονής καθώς και ότι η μεταφορά τους με οποιοδήποτε μεταφορικό μέσο και η εντεύθεν προώθηση τους στη χώρα απαγορεύεται κατά νόμο.

Αποδείχθηκε, επίσης, ότι ο κατηγορούμενος, μαζί με τα ως άνω πρόσωπα και άλλα, τα στοιχεία των οποίων δεν κατονόμασε ούτε εξακριβώθηκαν, έδρασε οργανωμένα, με επαγγελματική υποδομή, ήτοι κατανομή ρόλων, χρήση φορτηγού αυτοκινήτου για τη μεταφορά μεγάλου αριθμού ατόμων, επικοινωνία μέσω κινητών τηλεφώνων, εξασφάλιση χώρου συγκέντρωσης των προς μεταφορά ατόμων, με σκοπό τον πορισμό σταθερού παράνομου εισοδήματος, δηλαδή κατ’ επάγγελμα και έχοντας αποκτήσει σταθερή ροπή για την ανωτέρω εγκληματική δραστηριότητα και πρέπει να κηρυχθεί ένοχος.

Ακολούθως, κήρυξε τον παραπάνω κατηγορούμενο ένοχο του ότι: Κατά τον κατωτέρω τόπο και χρόνο τέλεσε τα κατωτέρω εγκλήματα, τα οποία προβλέπονται από το νόμο και τιμωρούνται με ποινές στερητικές της ελευθερίας και χρηματικές ποινές. Ειδικότερα: Α) Ενεργώντας από κοινού με άλλα άτομα, ήτοι κατόπιν συναπόφασης και με κοινό δόλο, ως οδηγός κάθε είδους μεταφορικού μέσου διευκόλυνε τη μεταφορά εντός της Ελληνικής επικράτειας υπηκόων τρίτων χωρών, που δεν έχουν δικαίωμα εισόδου στο ελληνικό έδαφος ή στους οποίους έχει απαγορευθεί η είσοδος για οποιαδήποτε αιτία.

Διαπράττει δε τέτοιες πράξεις κατ’ επάγγελμα και κατά συνήθεια, καθόσον από την επανειλημμένη τέλεση της πράξης ή την υποδομή που είχε διαμορφώσει με πρόθεση επανειλημμένης της πράξης προέκυψε σκοπός του για πορισμό με τον τρόπο αυτό εισοδήματος για βιοπορισμό, από δε την κατά συνήθεια τέλεση της προέκυψε σταθερή ροπή του για την διάπραξη του συγκεκριμένου εγκλήματος, ως στοιχείο της προσωπικότητας του.

Ειδικότερα, στην Αθήνα και στη συμβολή των οδών ..., στις 9-4-2011, τις βραδινές ώρες, ενεργώντας από κοινού με τους συγκατηγορουμένους του E. H., M. R., καθώς και με τους G., A., K. και με ένα ακόμη άτομο, τα στοιχεία των οποίων δεν είναι γνωστά έως τώρα, ως οδηγός του ... ΙΧΦ αυτοκίνητου, μάρκας FORD, χρώματος μπλε, ιδιοκτησίας του M.

R., διευκόλυνε τη μεταφορά εντός της Ελληνικής επικράτειας 17 αλλοδαπών υπηκόων Αφγανιστάν και συγκεκριμένα των:

1) H. A., 2) A. G., 3) A. - Ζ. D., 4) H. S., 5) K. A. - Q., 6)Z. S., 7) S. A., 8) K. A., 9) A. F., 10) Z. J. L.. Διαπράττει δε τέτοιες πράξεις, κατ’ επάγγελμα και κατά συνήθεια, καθόσον από την επανειλημμένη τέλεση της πράξης, και την υποδομή που είχε διαμορφώσει με πρόθεση επανειλημμένης τέλεση της πράξης -ήτοι οργάνωση περισσοτέρων ατόμων, με διακριτούς ρόλους- προέκυψε σκοπός του για πορισμό με τον τρόπο αυτό εισοδήματος για βιοπορισμό, από δε την κατά συνήθεια τέλεση της προέκυψε σταθερή ροπή του για τη διάπραξη του συγκεκριμένου εγκλήματος, ως στοιχείο της προσωπικότητάς του.

Β) Στον ως άνω τόπο και χρόνο, έφερε δύο μαχαίρια, εκ των οποίων το μεν πρώτο με συνολικό μήκος 25 cm και με μήκος λάμας 13 cm, το δε δεύτερο με συνολικό μήκος 19 cm KOJ με μήκος λάμας 9 cm, χωρίς άδεια της αρμόδιας αστυνομικής αρχής".

Με αυτά που δέχθηκε το δικαστήριο της ουσίας, διέλαβε στη προσβαλλόμενη απόφαση του την, κατά τις προαναφερόμενες διατάξεις, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει σ’ αυτήν με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενό τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση των ως άνω εγκλημάτων, για τα οποία καταδικάσθηκε ο αναιρεσείων, τις αποδείξεις από τις οποίες συνήγαγε αυτά, καθώς επίσης και τους συλλογισμούς, με βάση τους οποίους τα υπήγαγε στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρ 1, 12,13 στ, 14, 16, 17, 18, 26 παρ. 1α, 27, 45, 51-53, 57, 60, 79, 80, 94 παρ. 1 του ΠΚ, 30 του [ισχύοντος από 1-6-2014] Ν.4251/2014 [που, με το άρθρο 139, κατάργησε το άρθρο 88 παρ. 1β του Ν. 3386/2005, όπως είχε αντικ.

με το άρθρο 48 παρ.4 Ν. 3772/2009] και 1 παρ.2β, 10 παρ.1, 13β του Ν. 2168/1993, τις οποίες ούτε ευθέως, ούτε εκ πλαγίου, με ελλιπείς ή ασαφείς ή αντιφατικές παραδοχές ή διατάξεις ή με άλλον τρόπο παραβίασε. Ειδικότερα, το δικαστήριο που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση του, με παραδεκτή αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό, εκθέτει με σαφήνεια και πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, όλα τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την ακροαματική διαδικασία, τα οποία συγκροτούν τα αντικειμενικά και υποκειμενικά στοιχεία των ανωτέρω εγκλημάτων και συγκεκριμένα, 1]ότι ο αναιρεσείων διευκόλυνε, μαζί με τα λοιπά μέλη του κυκλώματος παράνομης διακινήσεως αλλοδαπών, την προώθηση στο εσωτερικό της χώρας, αντί χρηματικής αμοιβής 2500-3000 Ευρώ έκαστος, δεκαεπτά αλλοδαπών (υπηκόων Αφγανιστάν), ενώ γνώριζε ότι αυτοί δεν είχαν δικαίωμα εισόδου στο ελληνικό έδαφος, αφού στερούντο των νόμιμων ταξιδιωτικών εγγράφων, παραλαμβάνοντας αυτούς από άγνωστο σημείο και επιβιβάζοντας τους στο με αριθμό κυκλοφορίας ...

ΙΧΦ αυτοκίνητο που οδηγούσε ο ίδιος, στη συνέχεια δε συνελήφθη (μαζί με τους συγκατηγορούμενούς του) από αστυνομικούς στην Αθήνα. Από τις παραδοχές δε της προσβαλλόμενης αποφάσεως, ότι 1] ο κατηγορούμενος έκανε την προώθηση των λαθρομεταναστών από κερδοσκοπία, αφού, μαζί με τα ως άνω λοιπά μέλη του κυκλώματος είχαν συμφωνήσει με τους τελευταίους να τους καταβάλει, κάθε ένας εξ αυτών, το ως άνω χρηματικό ποσό, 2] ενόψει της υποδομής που είχαν διαμορφώσει ο κατηγορούμενος μαζί με τα λοιπά μέλη του κυκλώματος [συνεργασία και διασύνδεση με οργανωμένη ομάδα Κούρδων υπηκόων που διακινούν λαθρομετανάστες, συμμετοχή πολλών ατόμων στην επιχείρηση με περισσότερα αυτοκίνητα για την ασφαλή μεταφορά, εναλλαγή των ατόμων και των αυτοκινήτων κατά την διάρκεια της διαδρομής], καταδεικνύεται ότι αυτός διέπραξε την πράξη του κατ’ επάγγελμα, 3] ο κατηγορούμενος είχε έλθει στην Αθήνα, με μοναδικό σκοπό να προωθήσει τους αλλοδαπούς στην Ιταλία, γνωρίζοντας ότι αυτοί είχαν εισέλθει παράνομα στην χώρα, χωρίς τις νόμιμες διατυπώσεις, προκύπτει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση, με ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία δέχθηκε ότι ο κατηγορούμενος και ήδη αναιρεσείων διέπραξε την ως άνω πράξη της παράνομης προωθήσεως στη χώρα αλλοδαπών κατ’ επάγγελμα, αποβλέποντας στην κερδοσκοπία, ενώ γνώριζε ότι οι μεταφερόμενοι αλλοδαποί δεν είχαν δικαίωμα εισόδου στην Ελλάδα.

Οι αιτιάσεις του αναιρεσείοντος ότι 1] ορισμένοι εκ των αλλοδαπών διέθεταν ληγμένες προσωρινές άδειες διελεύσεως από την ελληνική επικράτεια και επομένως η μεταφορά τους δεν ήταν παράνομη, 2] δεν είχε δόλο ως προς την παράνομη οπλοφορία των δυο μαχαιριών, καθόσον το φορτηγό που οδηγούσε ανήκε στον M. R., είναι απορριπτέες ως αβάσιμες, διότι, το μεν οι προσωρινές άδειες διελεύσεως των αλλοδαπών συνομολογείται ότι είχαν λήξει και συνεπώς αυτοί διέμεναν και διακινούντο παρανόμως στην ελληνική επικράτεια, το δε κρίθηκε ένοχος παράνομης οπλοφορίας, ασχέτως σε ποιόν ανήκε το φορτηγό που αυτός οδηγούσε.

Επομένως, οι εκ του άρθρου 510 παρ.1 στοιχ. Δ’ , Ε’ ΚΠοινΔ λόγοι της αιτήσεως αναιρέσεως με τον οποίο πλήττεται η προσβαλλόμενη για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και για εσφαλμένη εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως είναι αβάσιμοι και απορριπτέοι. Μετά απ’ αυτά, αφού δεν υπάρχει άλλος παραδεκτός λόγος αναιρέσεως για έρευνα, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση στο σύνολο της και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 του ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 11-5-2015 αίτηση του M. H. R. του M. K. για αναίρεση της με αριθμό 657/2015 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται στο ποσό των διακοσίων πενήντα (250) Ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 16 Νοεμβρίου 2016.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 18 Νοεμβρίου 2016.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ